Hier vind je gedichten rond het thema overlijden en rouwverwerking. Een verzameling inzendingen die stil staan bij verlies, herinnering en het proces van afscheid nemen. Elk gedicht biedt een eigen perspectief op rouw, variërend van troost en acceptatie tot melancholie en reflectie. Deze gedichten nodigen uit om na te denken over de vergankelijkheid van het leven en bieden herkenning en steun aan iedereen die met verlies te maken heeft.
153 resultaten.
In memoriam J. Slauerhoff
gedicht
2.2 met 4 stemmen 
5.494 Als een die nooit zijn straf uitzit, hoor ik de regen
achteloos-eentonig vallen op het huis;
waar, in welke haven, heb ik zo gelegen,
liggen luisteren, reedloos, naar het zeegeruis?
Hopend, dat een vrouw, wier onvervulde leven,
aan het mijne korten tijd zou zijn verwant,
tot het wéér een sleur werd, bij mij was gebleven,
mij dan gaan zou verlaten…
BIJ HET DOODSBED VAN EEN KIND
gedicht
2.9 met 126 stemmen 33.015 De aarde is niet uit haar baan gedreven
toen uw hartje stil bleef staan,
de sterren zijn niet uitgegaan
en 't huis is overeind gebleven.
Maar al 't geklaag en dof gesnik,
zelfs onder 't troostend koffiedrinken,
het kon uw stem niet op doen klinken,
noch licht ontsteken in uw blik.
Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
want gij bleef roerloos…
IN ALLE STILTE
gedicht
3.1 met 94 stemmen 31.672 Een vriend van mij, een vriend van mij had kanker
Maar goeie vrienden laat je niet alleen
Al wist ik dikwijls niet wat ik moest zeggen
Ik ging er elke week toch even heen
In feite zou ik gister weer gegaan zijn
Dat hoefde niet meer, zei het ochtendblad:
"Gestorven onze zoon en broer en zwager...
In stilte gecremeerd..." en dat was dat…
Kerkhof
gedicht
2.5 met 56 stemmen 27.298 Een herfstdag tegen Allerzielen,
het was niet anders dan het was
de zon, de bladeren die vielen,
het hek, de zerken en het gras.
Ik had een tijdje rondgezworven
voor ik haar graf gevonden had,
want er wordt toch nog meer gestorven
dan je zou denken in zo'n stad.
En half beschaamd en half bewogen
- je ziet jezelf een beetje staan -
heb…
Lamento voor Juul
gedicht
2.1 met 53 stemmen 19.847 Juul heeft de allertraagste fiets,
bestemd om nergens aan te komen.
Hij loopt ernaast als naast een ouwe ezel
bepakt met ouwe ezelsdromen.
Maar nu is Juul plots dood.
Plots foetsie naar een beter niets?
Juul had zelf ook een ezelskop.
Waarschijnlijk van Henri Matisse.
Het is de vraag hoezeer hij niet meer is,
want niemand, niemand die hem mist…
wij hebben jou niet van die kar
gedicht
2.2 met 193 stemmen 36.960 Wij hebben jou niet van die kar geduwd, Samuel.
Jij bent zelf aan de zijkant gaan hangen
en toen viel jij onder het achterwiel.
Mee proberen te liften op die volle boerenkar
bleef niet zonder gevolgen. Toen je kermend thuiskwam
heeft je vader je geslagen, hard geslagen,
omdat jij op die kar klom en een jonge Ambonees
zich netjes moest gedragen…
Met stomheid
gedicht
2.3 met 101 stemmen 49.101 Voor Herman de Coninck
Loodzware dagen zeggen we maar
wat weegt zo'n woord weinig; het laatste
zeilt op stadsdamp neerwaarts, kromt
zich keer op keer om zijn betekenis.
Argeloos keren de huizen hun dierbaarste
wanden naar buiten, fluisteren Lissabon,
Lissabon. Tussen keuken- en badkamertegels
zoeken wij traag naar de tekens, verrijzenis…
Oever
gedicht
2.9 met 32 stemmen 34.344 De aanzet tot het niet-zijn. Straks
geen kleren meer als men meereist
met de sterren boven het ijs de over-
zijde tegemoet, de allerverste winter in
waarin men aanlegt naast een veld
van sneeuw. Het helder wordend
licht dat invliegt, dat men spelt,
onafgebroken lezend in de palm
van zijn hand. Men verstaat wat wij
wilden toen nog geen ruis…
Om Floortje
gedicht
2.3 met 98 stemmen 40.939 De tuinman: Ach, weet u,
daar blijft niets van over -
zo'n kleintje, denk-es in,
da's toch alleen kraakbeen?
Zo'n kissie
(grote handen)
Nee, díé kome niet meer;
denke liever aan iets leuks,
een nieuwe, ofzo.
------------------------------
Uit: 'Bloem, steen', 1997.…
Horloge
gedicht
2.4 met 62 stemmen 39.508 Ik zat op de huisbank van een Zuid-Afrikaan
toen jou alles afgenomen werd
verder was ik nooit van jou vandaan
Terwijl mijn gastheer krakend koersen controleerde
en zijn dikke dochter zocht naar gave popmuziek
wat zag jij toen, in je laatste val?
Dit gedicht even duidelijk als de dood
een open boek, een afgesloten hoofdstuk,
woorden weggevloeid…
Imkers dood
gedicht
2.7 met 57 stemmen 40.433 uw bijenvader is dood
hang het zwarte strikje
om de korf zo los
dat bij de minste wind
ook dit teken vertrekt
jullie kunnen vrijuit gaan
zonder het hinderlijk volgen
van de man die meer beloofde
dan hij ooit waar kon maken
aan bloesem en aan was
-----------------------
uit: 'Blikschade', 1975.…
In één nacht
gedicht
3.0 met 80 stemmen 54.013 In één nacht, tussen twee infarcten in, zegt ze hem
nog gauw waar hij de sleutel van haar kluis
kan vinden. Hij had een treffender laatste zin in huis.
Maar zij kent hem beter. Doodgaan is niets, maar al
die paperasserij. Hou jij je maar bezig met erven,
ik met sterven.
Hoe noem je iets wat je niet meer bent, een zoon of zo? Pijn?
De deur…
Bij de dood van slager Griffioen
gedicht
2.8 met 60 stemmen 42.981 Nu is de meesterknecht van dood
de weg van alle vlees gegaan,
gedenk zijn naam veelvuldig
De hogepriester van de slacht,
in zijn tempel heersten winter
en de wetten van het mes
De schepper van de blinde vink,
de hoeder van de varkenshaas;
grootmoedig in zijn offergaven
Gedenken wij de slager dus
maar bovenal zijn oude ziel
die los…
Testament
gedicht
3.5 met 74 stemmen 48.712 Ik heb een oude ster ontmoet
die valt wanneer ik sterven ga.
Soms, als ik naar de hemel staar,
knikken we even naar elkaar.
Ik heb een afspraak met een boom
dat hij zich over mij ontfermt
en witte bloesems bloeien laat
wanneer ik in zijn wortels slaap.
Ik heb een zwarte kaars gekocht
die dooft als ik mijn ogen sluit
en fluister in het…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen 49.739 Wie in zee begraven wordt, gaat nooit verloren.
De zee is spaarzaam als een dichter.
En ik was aan zee en ik was op een berg:
twee eeuwenoude makkers.
Wie op een berg wordt bijgezet,
wil nog jongleren met de sterren,
snakt nog belachelijk naar lucht
met al de roofzucht van zijn lijk.
Wanneer men mij per se begraven wil,
dan liefst niet…
Ze liepen met kaarsen de berg op
gedicht
2.9 met 34 stemmen 40.943 Ze liepen met kaarsen de berg op
en zongen daarbij een muziek die klonk
als klagen dat door het licht omhoog
werd gedragen. Hem droegen ze
levend en dood, de moeder droegen ze
ook, maar die wankelde zo alsof de dragers
er de brui aan gaven. Die er waren
sloten zich aan bij de stoet: een schare donker
en licht die zingend of zwijgend…
Kaart van een Grieks eiland
gedicht
3.1 met 69 stemmen 44.757 Herman*,
ik had je nog een kaart willen schrijven,
zo'n lullige ansicht, voorzien van een grap
over, nou ja, je weet wel waarover,
maar ik hoorde dat je al dood was
voor ik een grap had gevonden.
Ik leef nog, ons gesprek is niet af,
maar ik leef deze laatste dagen gebogen, over woorden
die ik doorstreep, weer opschrijf -
Waar hadden…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen 43.974 Moeder sprak met de rivier
en wees ook de golven
een weg naar de zee. Ze
was ons zo nabij
als het water
dat haar nazong
en door haar handen
ook de vissen in een school dwong.
Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren. Zo snel
gaan de getijden en scheidt
het…
Uitgevaren
gedicht
3.3 met 21 stemmen 36.932 Zijn schip trotseert koppige golven
die hem schuimbekkend vervoeren
naar gapende muilen die verbolgen
hun helse zwavelnev’len boeren
uit een vloed van tijd gedolven
wiens stromen wurgend snoeren
om van het ebben lucht te kolven
tot eeuwig gittering gaat floeren
doelbewust wendt hij de steven
koerst naar de kille bondgenoot
willig volle…
Niets
gedicht
3.3 met 75 stemmen 51.902 Het leven
je zou het je moeten kunnen
herinneren
als een buitenlandse reis
en er met vrienden of vriendinnen
over na moeten praten
en zeggen
Het was toch wel aardig,
het leven,
en flarden zien van vrouwen, geheimen
en landschappen
en dan tevreden achteroverleunen
maar doden kunnen niet achteroverleunen.
En ook verder kunnen ze niets…
Wake
gedicht
3.8 met 25 stemmen 37.127 Droomtijd. We staan over een glazen kist
gebogen, moeder en ik. Er ligt een man in
uit het voorgeborchte van veenlanden,
strop om de nek, lach om zijn mond.
Als ik mijn oor tegen de wand aan leg,
kan ik zijn ademhaling bijna horen.
Hij is maar tussendood. Straks zal hij
ontwaken, zo bonst het in ons hoofd.
------------------------------…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen 52.506 Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.
De glimlach, die wij op dingen…
Gelegenheid
gedicht
3.2 met 46 stemmen 47.944 In de kist lag hij stil op zijn rug, zijn mond een klein beetje open
juist zoals ze hem hadden gevonden, languit op de kade,
hengel in groen foudraal naast zich, dobbers en snoer,
emmertje leeg, het blikje met maden in zaagsel
nog dicht, twee elastiekjes eromheen.
Binnen zaten ze allemaal bij elkaar,
een vroeg om zijn vissershoedje, een ander…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen 41.321 Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop…
Westgaarde
gedicht
3.0 met 44 stemmen 37.622 Dat ik er niet zal zijn wanneer je sterft
- mijn hand niet over je gezicht gegleden -
is een gedachte die mijn wezen kerft.
Als eens mijn geest boven je doodsbed zwerft,
Zal ik je vangen in mijn witste kleden.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
uit: De Veltman-verzameling (1996)…
Grafschrift
gedicht
2.6 met 43 stemmen 39.094 Op middaghoogte,
de citroen met een kreet afgeworpen
van zijn tak,
en weggesloten en niet meer geel;
daaroverheen stil weggewandeld
herinnering - een wandelend blad.
------------------------------------------
Uit: Verzameld werk, 1983.…
Op is nu eenmaal op
gedicht
2.3 met 203 stemmen 58.351 Wie zal in mijn schoenen lopen?
Wie van mijn vriendinnen dromen?
Wie terecht gelukkig zijn met
mijn schilderijen, wie mijn boeken
niet lezen, mijn saldi nadelig
ontdekken. Maar op is nu eenmaal op.
-----------------------------------------------
Uit: 'De warme slager', 1973.…
De getrooste dood
gedicht
2.6 met 190 stemmen 66.603 De Dood, die onbekend en onbemind,
Zo uit het oog, zo uit het hart vandaan,
De weg vervolgt die hij vanouds moet gaan,
Weg waarop niets hem aan zijn offers bindt,
Vindt soms op stille ziekbedden, waaraan
De laatste hand hij leggen zal, een kind
Dat hem herkent en glimlachend bemint
En hem verzoent met heel zijn doodsbestaan.
Hij neemt het…
Dood zijn duurt zo lang
gedicht
3.7 met 100 stemmen 60.838 Het is niet fijn om dood te zijn.
Soms maakt me dat een beetje bang.
Het doet geen pijn om dood te zijn,
maar dood zijn duurt zo lang.
Als je dood bent, droom je dan?
En waar droom je dan wel van?
Droom je dat je in je straat
langzaam op een trommel slaat?
Dat iemand je geroepen heeft?
Droom je dat je leeft?
Maar ach, wat maak ik me…
Oosterbegraafplaats
gedicht
1.8 met 93 stemmen 46.441 Als het dan toch moet, deze dag
komt me wel zo goed uit. Zonnetje
op het gras, jas thuis, je voelt dat er
nog genoeg overblijft. Al ligt hier en
daar geel blad op het grind, herfst
is heel wat anders. Keurig naaldhout
zorgt voor altijd groen.
-----------------------------------------
Uit: Recht onder de merels, 1971 van Tom van Deel (1945)…
Bezig met laden