inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 876):

Uitgestapt

Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren

Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden

Ik schreeuwde mijn wanhoop uit in nood
bang om gestorven stemmen te horen
wanneer ‘t schemer mij in rouw zou kleden

Maar och, mijn lijden was snel geleden
want toen ik aan ‘t einde licht zag gloren
vond ik daar enkel een vredige dood

Schrijver: biba, 6 mei. 2004


Geplaatst in de categorie: overlijden

3,0 met 70 stemmen 40.256

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
cindy
Datum:
18 mrt. 2005
Email:
shiftingsnake_hotmail.com
Krijg er rillingen van zo mooi!
Naam:
ikke
Datum:
18 mei. 2004
Email:
ikkemsn.com
prachtig!!
Naam:
draakjuh
Datum:
10 mei. 2004
Email:
erg mooi gedicht!!!!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)