618 resultaten.
Dierbare ding (tautogram)
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.492 Donzige dunne diertjes dwalen drastisch –
Degene die durven doch denken –
Dreiging der demonische drempels doordringend –
Doortasten dove duiven.…
Of het... ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
895 vraag ik de zon,
of ze bang is voor het donker, het doven ?
En wat haar vasthoudt daarboven ?
Of bloeien niet het einde is ?
vraag ik de bloem
En of de pijn van in zichzelf te zijn, gesloten
sterker is dan de angst om zich te tonen ?…
Zonverduistering
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.521 De maan duwt de zon
zonder veel omhaal opzij
licht vervaagt
vlammen doven
een stem fluistert
een vertrouwd lied
over vrijheid
en geborgenheid
de maan geeft glimlachend
de zon de ruimte
slechts een smalle schaduw
in de dag
maar het licht
is besloten in jou…
Lijnde sfeervol contouren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
921 heb het vuur
niet zien doven
in ogen die ouder
waren dan leven
zij glansden in weten
het dagelijks streven
al jaren voorbij wij voelden
stilte voor even dichtbij
droeg zo mijn woorden
naar hun schilderij lijnde
sfeervol contouren zij verfijnden
de kleuren in samen ontroeren…
Ik val
netgedicht
4.3 met 41 stemmen
1.682 Ik val in liefde
mijn lijf wordt warm
van boven tot onder
sta nu in vuur en vlam
meer onder dan van boven
en
sprinklers gaan nu sproeien
mijn vurig vlam doven
liters water komen er aan te pas
groeien uit tot grote waterplas
vuur en vlam zijn gedoofd
voornamelijk van boven.…
Weleer
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
488 Oh lieve laat mij u ontkleden
Om uw schoonheid te beminnen
Rozetten uwer borsten te kussen
Het vuur mijner lendenen blussen
En zo u het verkiest en zal gedogen
Zal ik al minnend uw passie verhogen
Tot een liefdesdroom in ongekende hoven
Uw ontvlamde bron kussen om teder te doven…
waar Alzheimer koning is
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.840 tussen dove, blinde muren
zwijgen stilaan al zijn zinnen
vervagen heden en verleden
in schaduw en trage dood
verbleken mensen en dingen
tot grauwe schimmen
leeft hij in niemandsland
waar Alzheimer koning is
zijn schrale lijf van geest
en ziel beroofd…
zag het sikkeltje maan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
913 ik was
aan het strand
zag het sikkeltje maan
om twaalf uur doven
de zee golfde traag
spoelde de eerste
seconden op zand want voor
eeuwig is er niets aan de hand
het land fonkelt en
brandt in de hoogte van vuren
zij feesten nieuwjaar dat
slechts twaalf maanden gaat duren…
zeehonden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.420 Ergens blaft een dove hond
Schuld en dank
vallen weg
in dat beeld.
Het had niet veel gescheeld
of ik was er niet geweest
de waanzin van die willekeur
troost het allermeest…
schreew
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
626 Ik wil vliegen zonder schaduw
zwemmen zonder water
onderstroom
gevangen in alles
In een wereld die draait
Vrees voor toornig bloed
Doven
In een vuur vol Leegte
De ogen van Argus
kunnen niet zien wat
Ik verlang.…
Getuigen van eeuwigheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 Ik luister opnieuw met dove oren,
naar geluiden die verstommen.
Wat is gebleven is geschiedenis.
Ik kijk weer met open ogen,
naar een wereld die ontstaat.
Ik luister met gespitste oren,
naar muziek die blijft.
Getuigen van eeuwigheid zijn wij.…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
882 Mist omkranst novemberlicht
strooit amorfe schaduwen
over jouw en mijn gezicht
stemmen doorprikken de stilte
tot ook de laatste klanken doven
in het verre uur
waarin wij zwijgen
en onze nachthuid plooit
in de diepdruk van het donker
naar een nacht die ons bevrijdt
van de demonen
van de tijd.…
krampend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 in de blauwe koelte
op de heuvel zal ik blijven
als het hart zijn slagen mist
en het duister groeit in mij
bij het doven van het hart
zal ik de pracht van de
linden noch de weemoed
van de wolken voelen
in de diepe donkere nacht
zal ik blijven in de blauwe
koelte van de heuvel
in het dal leven dromen voort…
Verwarring
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.094 In een sluier van verwarring
Omgeven door diepe pijn
Verlies ik al mijn vertrouwen
Het is een groot afscheidsfestijn
In ogenschouw genomen
Dat deze vriendschap was
Ruw verstoord uit de illusie
Zie ik je werkelijkheid pas
Hoe moet ik ooit weer in iemand geloven
Mijn naïviteit is ernstig vervuild
En mijn openheid zal steeds meer doven
Ik…
Heeft zich ontbloot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
697 ik kan de handen
niet grijpen van de
spoken die langs me drijven
op klaarlichte dag
zie ik hun lach in
het witst van gezicht
geen zon kan meer
hun ogen doven zij brengen
vergeten angsten in mij boven
ik wil ze vatten
voordat hun tentakels
mijn levenskrachten jatten
een koude hand heeft
zich ontbloot en werpt de
handschoen maar…
Stilte
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.574 Waarom moest het leven van een kind
als een kaars langzaam doven?
Ziet U het verdriet niet
dat er nu is.
En de tranen van verdriet
en onzekerheid blijven komen,
omdat het enige wat van boven komt
stilte is.…
Een onderkoeld negeren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
611 het smeulde
in haar ogen
hij kon het
vuur niet doven
haar blik
maakte hem laaiend
zij pareerde met een
onderkoeld negeren
geheven hoofd
terwijl hij schikte
woog en wikte in
een stamelend excuus
finaal was haar gebaar
de vinger naar de deur
hij redde theatraal zijn eigen
hachje verdween met rode kleur…
schone schijn
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
662 wie is hij
om te geloven
wat de lammen
en de doven
aan de blinden
beloven
duizend ogen
komt hij tegen
maar twee eigen
lijken onvindbaar
leven geen raadsel
volgens een boek
goden zijn eindeloos
vruchteloos zoek
geen schijn zo schoon
als valse duisternis
vind eerst de spiegel
daarna het gemis…
Lafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 het zeilschip vaart uit haar ogen
golven die het strand kussen
vangen haar geschreide tranen
waarin sterren nimmer doven zullen
schrijft maanlicht volzinnen in de zee
die klinken als 'n ondergronds gezang
speelt de wind met het rulle zand
dralend drijft zij uit het zicht…
Vuur en vlam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
780 Ik verken jouw heuvels
en jouw dalen
jij bezoekt me
op m’n top
we fluisteren elkaar verhalen
de leugens liggen er
duimendik bovenop
Toch hindert het ons beiden niet
de helse vuren in jouw kloven
zal ik met mijn vuren moet doven
door Vesuvius die ze met z’n lava
overgiet…
Lief mijn partner
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Opnieuw verhuizen en kiezen
wat hij achterlaten kan
herinnering aan haar neemt hij mee
Behalve hij heeft niemand
daar iets aan en licht mee te dragen
tot de schaduwen doven
Hij verscheurt wat foto’s
hen kan hij niet meer verdragen
de Kringloop heeft daar niets mee
Het is het beste met een lichte koffer
te reizen, liefst met wieltjes…
Je gaf het zomaar op
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.753 Je wilde het niet proberen
er viel niet meer te praten
het dreunde in mijn hoofd
toen ik je huilend heb verlaten
Waarom heb je niets gezegd
en liet je mij in liefde geloven
in jou zag ik echt een toekomst
een vlam die nooit zou doven
Zomaar helemaal uit het niets
deelde jij me in alle koelte mee
dat het over en uit is tussen ons
en ik…
Sprankje
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
11.552 Als de nacht de wereld sluit
het licht verkoopt
de gracht nog even glinstert
weerspiegelt waar jij loopt
De mist slechts wazig
niet meer dan fijne dauw
de lichten doven
bij de buren en bij jou
Dan valt de stilte even
in mijn hoofd
is elk sprankje licht
werkelijk gedoofd…
Cat Walk Song
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.804 Flirten met duizend ogen
en dan een glimlach toveren
om die bliksems te blussen en doven
met dichtgelijmde lippen.
Als Anorexia Nervosa-wicht
schokschouderen met ooievaarsbenen
en zweven naar het licht,
het glasgeile lichaam voorbij.…
Dood geluk
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.197 Als zelfs de liefde vergankelijk is
Hoe geloofwaardig is dan geluk
Hoe kan ik trouw nog hopen
Als dromen doodgaan
Stuk weer stuk
-’t Is als een vlinder
in de lucht
het geluk zit hem
in haar vlucht-
Kan liefde nog edel geloven
In een enkel verganklijk ogenblik
Als dromen doven
Stuk na stuk
Hoe…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
Hans van Zetten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 Dan zouden doven kunnen horen.
Yuri, balancerend, aan strakke koorden.
Epke, staand, na zwaaien aan een stok.
Hans, belevend, met schone woorden.…
In de hemelse lucht (ether)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 door jouw ogen
kan ik je raken,
aanraken en mogen of
mijn blik kan dit ook verzaken,
wegkijken van je ziel
doch niets gaat boven
het gewicht van de diepte
als ik echt naar binnenkijk
het doet al het andere doven,
maakt het onstoffelijke zo rijk
het kleedt je naakte lijf
en maakt de zucht gering
als ik meedrijf in wederkerigheid;
en…
zilte fontein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 in mijn natte cirkel
hang ik verblind de dove uit
gevoelloos voor tekens
van leven en van liefde
zwemmend in een oceaan
terwijl continenten langzaam
eiland worden en eilanden
verdwijnen in een zoute mist
blijft verdriet van gisteren
ook vandaag weer huilen
zilte fontein die niet opdroogt
eeuwig druppels achterlatend…
Geen cent te makken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
807 .'
Samen trekken ze de gevoelloze toeschouwer
over de drempel van hun blikveld
de dove hoort
de stomme spreekt
van een wonder.…