2734 resultaten.
liefde-senryu.
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
864 We hieven het glas
en klonken op de liefde....
die er nog steeds was!…
Alcoholjacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Een zuipschuit voer over de plas
en erin hieven allen het glas.
Ieder zoop er zich vol
en werd jachthorendol,
zodat iedereen scheepstoeter was.…
Drinkliedje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
680 Ze hieven het glas
en marineblauw was
hun gezicht, toen ze scheepstoeter waren.…
Het geslepen voorkomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 zij brak het glas
dat als cocon
rond vorm en inhoud zat
hij had nooit uitgeblonken
leek transparant
maar wie goed keek
zag andere sculpturen
in het geslepen voorkomen
waarmee hij zich omgaf
zij heeft hem
de artistieke vrijheid terug gegeven
zijn bloed bleef aan haar vingers kleven…
De desperate dronkaard
poëzie
1.6 met 5 stemmen
1.467 Hij heeft betaald, hij kan weer verder gaan:
Zo heeft het laatste glas altijd zijn reden.…
Ons mozaïek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
589 wij kozen glas
omdat transparantie
licht en openheid gaf
jij de kleur
en grote lijnen
ik details om te verfijnen
brak en schuurde
plakte de motieven
uit het werkelijk bestaan
samen hebben wij
het ingegoten
de verrassing kwam na drogen
we hadden niet
het echte leven beet ons mozaïek
bleek slechts een spiegelbeeld…
proost
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
668 Een glas voor hem, een glas voor haar…
het bed van glas
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
497 op het bed van glas
kleed ik me uit
en ik vraag je
kom, schilder mij.
schilder mijn lijf
vereeuwig me
met je vaardige
slanke handen
mijn kunstenaar
je kunt haast niet
wachten
en ik voel me trots
als ik het
eindresultaat zie
daarna vrijen we op
het bed van glas
jij en ik……we zijn
bedreven in kunst.…
Breekbare transparantie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 ik heb je
gebeeldhouwd uit
weerbarstig graniet
je lichaam
contourde maar
verder kwam ik niet
boetseerde je later in klei
door zachtere lijnen
kwam jij dichterbij
pas met glas
kon ik de vormen
in volmaaktheid bepalen
de breekbare
transparantie van
jouw ziel laten stralen…
Drinklied in een kring van jongelingen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 Holland heeft ons opgevoedsterd,
Haar behoort het tweede glas!
Schaam' zich wie geen liefde koestert
Voor dat goddelijk moeras!
De vaad'ren - de helden
Op Nieuwpoortse velden,
Op Chattamse ree -
Wie nu hun gelijken
En vallend niet wijken,
Wij drinken ze mee!
Rust hun asse! Roem hun namen!
Eer en tranen op hun graf!…
In compositie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 heb je
de schoonheid
van glas laten zien
breekbaar fragiel
blinkend en
transparant als je ziel
geleerd
kleur en pigmenten
te mengen
in compositie
warmte en hart
tot leven te brengen
mag ik
je houwen uit het
eeuwenoude graniet
zal dit stuk rots
jouw trotse leven
ooit willen prijsgeven…
Tot aan het einde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Van één drank dronken wij.
Eén slok verwijderd tot onze eeuwigheid.
Eén stap, één slok, één fles, één blik.
Een woord, een zin, en oplopend kwik.
Deze verslaving had invloed.
Voor de drang tot aan de ochtendgloed.…
Het teer filigraan
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
566 het glas was gebroken
van iedere vorm
die ik had gegoten
gepolijst en geslepen
nu bruutweg gekloofd
de volmaakte facetten vergeten
het teer filigraan
in bewerking en setting
mocht niet langer bestaan
mijn glas brak in unieke
kleuren het licht maar is
door barbaren ten onder gegaan…
GOOGLE GLASS..ik kan niet wachten!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
489 Ik kan niet wachten tot
Google Glass wordt gedragen
en al mijn gedragingen
van a tot z worden vastgelegd!
Hard bewijs van vooral misdragingen
Ja, door de ogen van die ander!…
Als kristal te resoneren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
483 het glas
heeft in kristal
van haar scherven verteld
hoe sierlijk
lijnen bogen
licht braken in de zon
toen evenwicht
nog transparant de
kleuren schitterde van kunst
de val
in het ongrijpbaar zijn
gebroken tot de laatste lijn
in tonen die
op marmer nog probeerden
als kristal te resoneren…
Reflectie van bewondering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 je spiegelde
in dubbel glas een lach
die even met vakantie was
de verbazing
in je ogen kende een
reflectie van bewondering
de zon scheen
een halo in de golven
van je lange blonde haar
de stem ontbrak maar
uit je mimiek kon ik lezen
dat je intens veel om me gaf…
Glazen en schitterende vazen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
466 sprong steeds het glas uit elkaar…
Jij leeft in mozaïek
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
580 ik heb je
in grote lijnen
getekend
belegd met
kleuren glas uit
wat voorhanden was
details gesneden
en gepast zodat het
eigene herkenbaar lag
je warmte
als ondergrond gekozen
stralend uit gezicht en ogen
jij leeft in mozaïek
speelt licht en jeugdig
in de vreugde van je ziel…
Een berg van glas
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 je wenkte naar me
op een berg van glas
herkende vaag je lach
maar je ogen
reflecteerden kleuren
ik wist dat jij het was
in glinsteringen onbereikbaar
een koele schoonheid
zonder scherf of barst
heb me toch aan jou gesneden
je glazen huis was nog niet af
mijn woorden braken glas
het warme rood heeft
eindelijk kunnen zeggen
hoeveel…
De glasblazer en de pottenbakker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Er bestaat geen vaste grens
tussen zee en zand
een blinde glasblazer stuurt de golven op weg
naar adresloze bestemmingen
ongeschonden komen ze zelden aan
voor nabestellingen heeft hij lucht genoeg
warrige wolken glijden tegendraads
over het dun bevolkte strand
waar pandjesjassen in waggelgang ronddolen
- aan hun rekken ontsnapt -
de…
Wichelroedde naar kleuren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
570 hij schreef
zijn scherven
bracht ze als glas
dacht de vorm
van kristal te gaan erven
in de toon klonk de barst
hij polijstte
de scheuren dacht
mat transparant
wichelroedde naar kleuren
maar zag en vond
geen oorzakelijk verband
presenteerde zijn schrijven
klinkend als klok maar
uurwerk en wijzers waren kapot…
cryptisch paradox
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 in de verdediging
maar dan met
een leger van glas
o zó breekbaar
en toch ook weerbaar
als scherven kunnen zijn
met deze fragiele woorden
wil ik eigenlijk zeggen
dat ik niets te zeggen heb
wel veel te verliezen…
Beelden van glas
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
552 blaas je gedachten
voor me uit
ze dansen in de ruit
waarin ik lach
mijn ogen anders
omdat ik je verwacht
sta in de regen
van pluizen
wacht tot vannacht
zonder ogen
met handen die kijken
voelen en vergelijken
die actie willen
van lendenen en billen
zich verstrengelen met elkaar
want niets is al tastbaar
in beelden van glas…
In filigrein van pijn
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
718 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn harten
bloeien steen in
dierbare herinnering…
Brak rode scherven
netgedicht
0.8 met 6 stemmen
637 een kelk
vol
brekend licht
het glas
brak
rode scherven
de wijn
verviel
zijn goede jaar
in plassen
roze
op het marmer
gerinkel
van
kristallen noten
dat traag
zijn melodie
verloor
decor
bloost diep
beschuldiging
de schitter
dooft al tot
herinnering…
In blikken van opzij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 voor mij
ben je van glas
je woorden zijn
aan het breken
wat je was
een transparant
gedichtenbeeld
gedachten onderweg
bestendigen
in licht verveeld
je bent gelezen in
blikken van opzij
een solitair met
voeten in de wereld
je handen komen dichterbij
ik slijt je passen
op het pad dat
uitgelopen overbleef
en zich opnieuw
voordeed…
Glazen beelden tollen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
in het gerinkel van herinnering
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
Ons ultieme kristallijn
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
656 blaas zacht het
glas in vormen
verhit in rondingen
jouw transparantie
voorzichtig tot
een breekbaar samenzijn
nog heb ik adem over
kleur licht in ons
ultieme kristallijn…
De schaduw van verleden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
659 jij spiegelde
in glas wist
later pas hoe
mooi je was
toen je uit
de schaduw
van verleden
bent getreden
op achtergrond
was ik er al jij
scherfde nog in glas
bloeit nu kristal
in teder raken
kunnen wij de
hoogste tonen maken
jij bent mijn griet
jouw zuiverheid
in weer ontwaken
heb ik met jou zo
warm en godvergeten lief…
Opende in subtiel spel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
637 je spiegelt
al in glas
lacht je
ogen bloot
ik tikte zacht
de eerste toon
aan ons kristal
zag je lippen rood
je opende
in subtiel spel
het glas weerkaatste
snel een vol orkest
van kristallen tonen
in samengaan kon ik
uiteindelijk het
breken niet voorkomen…