Alle inzendingen over woningen kasteel sprookjes

1212 resultaten.

Sorteren op:

Agathe en de Open Dag

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 830
akkers aan de man trachten te brengen alsmede aan de vrouw Zo, en niet anders en aldus werd gaandeweg geleidelijk allengs van 't toegestroomd publiek een kinderhand gevuld Het oude dorpsplein bij de pomp op steenworp afstand van de kerk, waar ooit een hoge sokkel stond met daarop 't pronte ruiterbeeld van een der heren ter kastele…

Ontucht

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.456
Haar woning zij u dood en hel! Wat wierp gij goed en Oudrenzegen In altijd grondeloze wel? Wat zou ge zelf uw eer verwoesten? De jaren die u 't Lot belooft Door 't snijdend seissen weg doen oesten, Dat snorrende omgiert om uw hoofd?…

Mijn paletten staan klaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
het licht is ons richtpunt het zicht wordt al minder en tegen een stroom van vernieuwing en snelheid verlaat ons de kracht van het kiezen in vrijheid we landen en stranden alleen praten verstandig maar huilen inpandig ik vlieg met je mee naar het licht zonder zicht ik ga nu terug spin me weer in zonder naam zonder woning…
wil melker10 december 2008Lees meer >

Je spint je weer in

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 886
Je spint je weer in zonder naam, zonder woning. Wordt weer je zelf als ultieme bekroning. Voelt weer je hart en gevoel Kiest een gezicht zonder smoel. Laat weer verstand door onbewust zijn verleiden, het goede te scheiden, door het kwaad te vermijden. Mijn paletten staan klaar, de kleuren gescheiden. Vormen en beelden zijn nog bescheiden.…
wil melker12 oktober 2006Lees meer >

Onweder

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Doch, mijne vrienden, gij weet, hoe zeldzaam de mens de vertroosting Dier overtuiging, behoeft bij de grootse verschijning des donders, Daar die duizenden malen des stervlings trillende woning, Zonder het schijnbare kwaad des treffens, in vrede voorbijtrekt, Slechts vruchtbarende regen en lieflijke frisheid verspreidene: Laat ons dan ook thans…

BOMBARDEMENT op ROTTERDAM

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 702
grenzen vervagen een bombardement op Rotterdam huizen in brand scholen in brand winkels in brand kinderen verbrand vrouwen verbrand mannen verbrand wegen verwoest fabrieken verwoest theaters verwoest havens in puin horeca in puin stadshart: puin, puin, puin, pijn, pijn, pijn ‘t bombardement op Oud-Rotterdam 24000 woningen…

Beest

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 716
Kruip maar weg, verberg je maar, Tovenaar, Beest dat verlangt naar zijn Belle. Op een dag vind je haar wel. Ze is altijd al in jou geweest.…

De droom voorbij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
Wat klonk het prachtig toen de wanden van je luchtkasteel met een luide knal gebombardeerd werden, er kogels door de muren braken. De schilderijen aan de wanden trilden. Je gezicht barste in de spiegel. Servies viel uit kasten. Nu had je een excuus om nieuwe te kopen. Oorverdovend mooi klonk het toen het doorzichtige anker op de straatstenen…
Ghislaine9 november 2023Lees meer >

VOX POPULI

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.361
Ik vind mezelf niet eerlijk, ik vertel m'n dochter sprookjes. Met een ruk trek ik de gordijnen dicht. Om het oud woonhuis hoor ik populieren nog uren lispelen. Vox populi. Een eindeloze litanie van namen uit de grote volkerenslag. Ik weet niet waar die indachtig makende wind vandaan komt. Een vreemdeling en bijwoner ben ik hier.…

Ridder Rik uit Veenendaal

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
in begreep hij wel, eerst moest hij naar die lellebel Hij slaakte een hele diepe zucht, zoals je weet, dat geeft weer lucht Eieren koos hij voor zijn geld, er werd dus snel een koets besteld Samen met zijn strenge moe, ging hij naar het prinsesje toe Uren regen zich aaneen, ze zeiden niets geen woord, geen één Eindelijk waren ze bij het kasteel…

De vrouwen van Holland klagen aan

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.707
Ge jaagt z' uit vertrouwde woning waar heel hun verleden z' omzweeft, berooft van koest'rende zorgen de ouderdom die geen morgen, enkel een gisteren heeft.’ De vrouwen van Holland klagen gestreng hun verdrukkers aan: ‘Wat hebt ge met onze arme kranken van geest gedaan?…

Mei (Boek I)

poëzie
4.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 9.569
Mijn woning was een geeleroze struik, Een marmren vaas met ooren en een buik Verschool met mij de rozelaar, een pad Van goudzand lag daar langs henen naar stad.…