2594 resultaten.
uren doolden doelloos
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
823 ik heb de tijd laten vallen
seconden versplinterden
minuten scherfden glas
uren doolden doelloos
de ochtend liept met
middag uit de pas
de klok gedeukt
herinnering gekreukt
de grote wijzer holt
door ons bestaan
de kleine dolt ontmoetingen
die ergens openstaan
ik kies vandaag
er is geen gisteren meer
en morgen was de plaag…
lichtsignalen in de taal van bloed
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.423 breek het glas
scherven sturen
lichtsignalen in
de taal van bloed
vampieren zoeken
en verstaan het
onderbreken van de
schaduw donders goed
hangen aan de keel
drinken je gedachten
halen krachten uit
het pulsen van je hart
het ogenzwart
verkleurt tot lijkenwit
en echoot het gebeuren
van de zieleoverdracht
leeggezogen zwerft…
Carboon
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
445 dit lijkt een fusie van elementen
-zinnebeeldig
deze middag in het schuwe licht
ruikt naar oude boeken, naar lak
en inkt uit verdroogde bedding
uit muren groeien varens, bekend
als poortwachters van oerland
glas lijkt hard maar is vloeibaar
het venster drijft als raam
diepere lagen zijn oneindig doordacht
maar kunnen nergens dagzomen…
Dat hoort zo?
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.795 Ze moet een wasbeurt, elke dag,
want ja, dat hoort zo,
tanden schoon, uit 't glas,
in d'r mond, want ja,
dat hoort zo.
Haren die nog over zijn,
die paar, moeten worden gekamd,
want ja, dat hoort zo,
nagels knippen, scherpe randjes
eraf, want ja,
dat hoort zo.
Je hoort haar niet meer klagen,
hoogstens af en toe een zucht.…
Engelenzang op heilige grond...
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
4.251 in aanbidding,
je starre kille stilte,
doorbroken door stemmen,
op golven gedragen vibratie,
muzen in zedelijke bekoring,
die sopranen hoog'lijk beamen,
in harmonie met tenoren,
die het gehoor streelt,
en snaren van emotie's beroeren,
eruptie's mijn ziel doen ontladen,
in samenschijn met de nuances,
van lichtdoorlatende ikonen,
in glas…
Nieuwjaar.
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
8.060 de champange in je glas trilt.
nu ben je aan de grond gebonden.
dit is wat je altijd al had gewild...
Een gelukkig nieuwjaar?
Dat is alles wat ik wil!
Een gelukkig nieuwjaar!!!!!
en dan ben ik stil....
De klokt die tikt nog 3 seconden.
je wordt door nieuwsgierigheid verslonden.
de laatste seconden gaat in...…
"Bomen".
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
6.851 Ach zegt nummer drie, de enige boom
waar jij over kunt praten zit in
een glas en heeft ORANJE voor z'n
naam staan!…
HAAR EERSTE KEER
netgedicht
3.0 met 358 stemmen
38.111 ze spiegelt zich in ronde vormen
truitjes trekkend naar haar buik
maar haar vrouwzijn blijft verborgen
achter zwartomrande ogen
sterrenstralend in het glas
waar ik zoek naar steelse blikken
van wat gisteren kind nog was
straks zal ze met verhalen komen
maakt ze mij tot deelgenoot
en dan streel ik speelse lokken
van haar vurig rood gezicht…
Bed
gedicht
2.5 met 146 stemmen
33.708 oprollend zich de slaap gevat met
opgetrokken knieën, het hoofd in tussentijd
gestoken door ontbrekend glas, gewikkeld
in donkere vachten, geen gedachte
die mij hier niet wiegt, in deze schemerzee
ken ik mij pas, warm gevouwen deinend
deint alles dubbel, ik lig er
bijna ongeboren bij, dobber in eigen sop tot
de dag er op volgt: 'goeiemorgen…
Het eerste silhouetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 het leds equivalent
daar waar zon
in geel en rood haar
huishouden viert
spoort ook maan
gesikkeld zijn talloos
laatst kwartieren aan
vreemd dat mensen
zonder tijd door
maneschijn verblijd
gaan feesten met
familie en vrienden
op gezag van de profeet
hij met de scherpste blik
zijn maag presenteert het
eerste silhouetje op glas…
In het voorbij drijven gevangen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.878 een mooie lach
zo eentje
die de tijd doet stoppen,
tenen laat krullen
in zwarte sokken
een lach die je van
het strand zou willen oprapen
net als de mist
je brilglazen doet vervagen
een lach zo fris
die in een appel
blijft hangen,
zacht laat herinneren
hoe de lente smaakt
na een fris pintje bier
met lef volmaakt,
het lege glas…
Boek
gedicht
3.3 met 30 stemmen
13.206 .
-----------------------------------------
uit: 'Statig Landschap Achter Glas', 1982…
De jongelingen heden ten dage!
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.742 Daags eer was men teut niet klaar
met van oudsher wet sterk glas.…
Hoegaarden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.590 godstaak devoot kweten
met een sluwe brouwerslist
Zie hoe tarwe werd gedrenkt
in het water der meander,
opgekruid met koriander
tot het troebelt en verandert
en zich koel en mistig schenkt
Merk hoe rijk ons Brabant was
kom in zijn toontuinen rusten
met een nektar uit de fusten
die zich zonder zorg laat lusten
in een groot zeshoekig glas…
Mijn Valentijn
hartenkreet
3.7 met 46 stemmen
6.287 Met jou, m'n lief, aan m'n zij
is het leven een avontuur
je maakt me vrolijk en blij
we genieten bij maanlicht
van een glas wijn
gaan op in de natuur
slenteren langs het strand
je veegt 'n traan van m'n gezicht
pakt liefdevol mijn hand
ik aanbid je, wil de jouwe zijn
als het even kon
reisde ik met je mee
naar de einder, naar de zon
ik blijf…
Meeuwige rust
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.841 en liefst dan binnen, achter glas
honden ravotten langs de branding
en apporteren stok of bal
een baggerboot bevecht verzanding
een peuter kotert in een kwal
tegen het mistig zeedecor
schuiven traag zeilen van canvas
en wappert fier hun tricolor
naar de pimpelaars op ‘t dijkterras…
en avril un soir
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.156 Avond
En april
De geur van viooltjes
En vroege seringen
En hoe jij kwam
Van ver, vanuit een ver verleden
Zo dichtbij, zo dicht bij mij
Geef ons de avond, de uren
Geef me jouw verhaal voor het mijne
Onze lippen hebben te lang gezwegen
Mijn grijze ogen
Ik heb ze nog helemaal
Als in jouw herinnering
Dat zei je later
Bij een laatste glas wijn…
Illusionaire tocht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
707 vandaag ligt weemoed aan de voet
van mijn diepst verstopte bergkam
mijmer ik langs de ontstane rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
nu leiden ze naar een warmtebron
waarin ijsbloemen zeepbellen zijn
doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen
die mijn verstand en hart verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte…
Instrumentaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.153 Hij dronk whisky
aan de bar
zonk na elk glas
verder in zijn weemoed
zo zag de violist
die werd getroffen door
‘t intense dat bleef kleven
toen hun ogen even
samen kwamen
en de stilte zwol
toen
tonen melancholisch
vol
emotie trilden
als een onbekend verhaal
duizend maal verteld
maar nooit gehoord
daar de intentie van het woord…
Yachting World
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 Een zeker slag van varenslui
Vertoont zich niet in schipperstrui
Men treft hen in het clublokaal
Met blazer aan en zijden sjaal
In de beschutting van de bar
Trotseren zij soms groot gevaar
Lijden haast schipbreuk menigmaal
Maar dan voornamelijk verbaal
Terwijl de whisky klotst in 't glas
Vertellen zij hoe zwaar het was
Elk met zijn eigen…
Wiep
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.256 Duizenden dennenbomen wuiven
een prikkelend welkom naar
jouw thuis bedekt door naalden
spiegelt het glas gedachten
ogen durf ik niet te lezen
droge rimpels schrijven allang
de laatste letters van pijn
verborgen achter ritmisch kloppen
haast onhoorbaar vroeg gisteren
of het goed was maar terwijl
vertrouwen zacht zijn handen vouwde
viel…
De storm is gaan liggen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.361 Niet bepaald een storm
in een glas water
meer een storm die
woedend woedde
nu gelaten is gaan liggen
totdat alles weer hersteld is?…
Venster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.131 Januari baart schrille dagen
schenkt fluisterdunne lichten
luchten, wrang en jachtig
waaien onheilsberichten
tegen de heldere ruiten
beslagen blijven mijn gedachten
traag trek ik tekens van toen
door het brakke vocht
op het glas van vandaag
waarop het vergezicht stokt
druppels aan het vingerschrift
zoeken een bedding
naar een onbekende…
toverlantaarn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.132 gemoffeld metaal
streng donkergrijs
geheven slurf
en ronde poten
rechthoekige repen glas
in gezaghebbend karton
dan geleid door vader’s hand
scheidt het donker van het licht
stapt een levensgrote Piggelmee
in de piste op de muur
op zijn stem schuift
de dwerg tussen pot en zee
profeteert den tovervisch
haar les in nederigheid…
Zonne Stra
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 Steevast sta ik
seconden te tellen
als taal struikelt
over z'n zin
bungelt huichelt
verder knikt
Telkens vallen
falende stralen
middels spraak
als hinderlijke steken
in de stilte;
de ketsende klanken
kloppen steeds weer
aan het oude zeer
van zwak glas
en jonge ogen
Maar het ligt ook aan mij,
leg de dolk naast me neer,
ik kijk…
Gegronde wegen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
611 vandaag ligt weemoed aan de voet
van mijn diepst verstopte bergkam
waad ik door ontaarde rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
ze leiden mij naar een warme bron
die zelfs ijsbloemen laat ontdooien
en even sta ik stil bij de tweesprongen
die ooit mijn loopbaan verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte wegen…
Venster taal
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
2.311 Wanneer glas gaat praten
tegen gevoelige snaren
flirtueel de knuppel
gegooid wordt
in dat ene hok
waarvan de deur
op een kier staat
dan lacht de dag
naar buiten
schittert woorden
van afwezigheid
ziet half ontloken
ander leven
voor waarheid aan
zacht schroeit huid
langs leven
daar waar vuur
zich uit in
verwrongen taal
pakt zij…
Synchroon gelegd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 ik dacht in geven
voor haar een
schitterend mozaïek te weven
het felgekleurde glas
in speelse lijnen waardoor
een vrolijke zon kon schijnen
verschillend in formaat
maar toch synchroon gelegd
als onze liefde die alles zegt
heb me gesneden aan tal
van scherpe kantjes en de
moeilijkste passages vermeden
schoonheid is allengs
in…
Een aangereikte hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 een jaar
vol transparantie
maar de laatste
scherven glas
braken zonder kleur
de ooit geroemde
schoonheid af
wij zijn gewond
kelen gesneden
uit naam van
religieuze beden
barbarisme vierde
hoogtij en terreur
kwam plotseling nabij
maar open ogen
vragen mededogen
een plaats om weer
te leven zonder angst
jezelf met hart en
ziel te…
BEREIKT
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
616 Het wezen kijkt mij vriendelijk aan
Ik overhandig mijn bestaan
In boekvorm en het neemt het zacht
In handen, transparant als glas
Om dan met bovenaardse pen
Te glijden langs wie ik echt ben
Buiten al wat ik schreef en las
Ik liet een prachtig oeuvre na
Nu worden al mijn woorden beelden
Die nooit worden gepubliceerd
In onaardse grammatica…