38947 resultaten.
De dameskapper II
gedicht
3.1 met 27 stemmen
23.909 De watergolfslag van ambities
liet hem niet onberoerd
In de weekenden reisde hij
met modellen door het land
Nog geen veertig kilo woog hij,
altijd met vrouwen bezig
Verzilverd, gediplomeerd, gefotografeerd
keerde hij terug en liet dit andere
gewicht inlijsten
Uit al deze lijsten, verkreukeld & vernietigd,
herken ik nog altijd mijn…
Sprong
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
949 Spring bij nacht en ontij
in zee, pleeg zelfmoord.
Koester zout als talkpoeder.
Verzachten kan nooit
pijn zijn ook als de ziel
een huid is ook als de ziel
van huis is en in zee springt
Koester bij nacht en ontij
de zachte sprong.…
Gustav Mahler, symfonie nr.1
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
854 Hij aan zijn schrijftafel dacht:
laat ik nu nog even dan dit
in stilte laat ik dan en dan
laat ik dan glinsterend beginnen:
Ging heut’ morgen übers feld
Ja, zo moet het zijn.
Maar hij moest droevig verdergaan:
het zwakke hart, dat nog niet wist,
wel opmerkte de tuingeluiden in mineur:
Bruder Martin, schläfst du noch?
Hörst du nicht die Glocke…
Kortaf
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.903 Jij zei: daar liggen ze,
ik was ze niet.
Er werd getandenpoetst
in haatpositie van ellebogen
die weerhaakten.
Ik zei: koffie
Jij zei: is klaar dankjewel
En zo ging de dag voorbij
in de grootste
eenvoud van woorden.…
EEN VRUCHT DIE VALT
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.706 Een vrucht die valt...
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.
- En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 De zon komt op
achter de horizon
en schenkt hem
haar rosse gloed.
Hij repeteert
hartstochtelijk
zelfverzekerd
over Wonderen -
heelt juichend de tijd:
de winter voorbij.
Hij overdondert haar
met zijn waterval
van schrille tonen.
Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim…
Zeker
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
811 Langs een lege hemel
ontschiet mij vaak iets
dat weten heet of God
het scheert, het weifelt
langs een blinde vlek.
Staar
je niet blind
zeggen mijn ogen…
Wonderlijke Wonderhoorn, Mahler 2
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
901 …van klagen horen
allerzielen opstanding,
middernacht,
…waar wij tenslotte gaan
heen gaan,
heengaan.
…uit het raam zien
waar mensen dansen in een zaal:
geen gehoor, geen muziek maar
Urlicht,
mijn God
en dan beseffen dat
het grootste is
het kleinste licht:
lux lucet in tenebris,
de liefste voorlopig,
die vrouw,
mijn god…
NIET WAAR?
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.280 Niet waar? Een snede vlees op deze snede brood,
en, dankend nóg, een stille sluier om de zorgen...
De ruste naêrt. Gelijk een aarzelende morgen
wacht ons de slaap, bijna nog schoner dan de dood...
't En is niet veel wat ons van vroeger hopen rest;
maar draagt ge niet het kind van onze zaligheden,
o vrouwe? En hoe ge om onzentwille hebt geleden…
Toen in bad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.418 Geen schuimkop en bruis,
bad uit mijn jeugd
teilen van zink en roest:
wasbeurt thuis
Afgedroogd bij een buis
Kachelpoets en
ruitjes van mica…
DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.604 De zon ligt in mijn linker-hand,
en zijpelt door mijn vinger-brand
van laag en logger bloed, in 't welkend westen,
op dak en doom, alover vout en veste.
De maan rijst uit mijn rechter-hand
en zeeft haar weemlend zilver-zand
alover wuiv'ge wake en schemer-weven
van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven.
Ik stijg al hoger…
geur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
770 Het geurt nog steeds
In de verzamelmap
Van de gedichten
Die ik schreef
Het geurt nog wel maar
Minder dan in de mouwen
Van mijn trui toen
Er is verkleurde inkt
Er is vergeeld blad
Ik weet je zult nooit meer worden
De ruit met uitzicht onverwacht
Het telefoongesprek met angst
Het sms dat ongelezen zijn moest
Het geurt nog steeds…
WANNEER IK STERVEN ZAL
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.328 Wanneer ik sterven zal (o glimlach om de vreze
en om 't begeren dat ik eindlijk sterven zou!):
neem dan dit pijnlijk boek; wil deze verzen lezen
waarin ik u miskenne, o vrouw.
- Ik weet: gij zult er niets dan bitters ondervinden;
niets dat u om de zwaart der dode ontgoochling troost:
slechts 't hunkren naar de duizendvoudige beminde
dat zijne…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Aarde, over-oude, ik ben van u gescheiden.
De oog-appel van de nacht doordraait mijn hoofd;
de geur verwaait der overkaauwde weiden;
de tand verleerde 't raspen van het ooft.
Diep onder mij verveegt de reep der wegen;
geen fluistrend haspelen van huivrend graan
en wuift de smaak van wassend brood me tegen;
de blik der dieren is mijn…
Overgave
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.293 Daar sta jij dan
met een warme lach.
Ik snap niet hoe het kan,
wat jij in mij zag.
Toch achter mij aan
hopend op mijn stem.
Zal ik stil gaan staan,
laten zien wie ik ben.
Ik sla mijn ogen op
en zie een leven.
Alles staat op zijn kop,
jij wilt mij rust geven.
Waag ik de gok
en pak ik jouw hand.
Of roep ik dan weer stop
en gebruik…
Donald uit Duckstad
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.068 Er was eens een Donald uit Duckstad,
die schrijft een fantastisch leuk weekblad.
Ik lees hem altijd,
ik wil hem nooit kwijt!
Ik wou dat hij uitkwam als dagblad.…
'k Zit met mijn lamme benen
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.033 'k Zit met mijn lamme benen
in de asse van een stervend vuur.
Ik bid; mijn vrienden wenen;
en 't hangt mijn keel uit op den duur.
Zal ik mij dan vervelen
met langer Job te spelen?
De schoonste lol, de liefste lol
maakt op den einde dol.
De schapen moet men scheren
en de ezels moet men slaan, ja slaan.
Zo wil 'k, in alle…
Onmacht & Hoop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.326 Wij zullen nooit weten
wat jouw oog zag.
Kun jij het ooit vergeten
hoe jij daar lag.
Jouw ogen glanzen niet
je glimlach die ontbreekt.
Er is niets meer wat jij ziet
of voelt als iemand spreekt.
Er is iets van jou afgepakt
jouw kern, jouw geest.
Je prille ik kapot gehakt
niets zoals het is geweest.
Voor jou is die ene man
een grote…
Gebed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.062 Als vaders sterven
En haat als zaad
In voren raakt,
Dan branden landen
Als moeders zorgen
En haat als kind
Ligt in een wieg
Dan branden landen
Als broeders vuisten
En draait de wind
Dan branden landen
Als zusters hun
Aangezicht kluisteren
Dan branden landen.
God geve
anders.…
O Naakte liefde, grijs en broos
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.992 o Naakte liefde, grijs en broos;
mijn arme herfst, uw lent’ genaderd:
een moede wingerd, bloed-dooraderd,
die lenkt naar nieuwe oktober-roos;
een arme, bibberende schaâuwe
die duister om uw schoonheid rilt;
- - o norse min, die danken wilt
noch durft te rouwen…
-------------------------------------------------------------------------
uit…
X. Oktober, sloper van mijn streven
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.935 Oktober, sloper van mijn streven en mijn hopen,
uw moker is van lood
die weegt ter lome leên me en houdt mijn nek gestopen.
Oktober; en uw aêm, mijn lammer lijf beslopen,
Oktober, maakt mijne ogen groot.
Van alle spel geweerd de blijde zomer-kieten,
en te aller rust gekeerd;
verlaten alle luste’ en die me zelf verlieten,
Oktober, - als een…
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen groeien
nog altijd granaten van roest,
rotten nog leden en lederen
aanhangsels van soldaten.
In de velden van Vlaanderen
nog altijd een nadorst van dood,
drank in de modder gebruikt,
pijpen gerookt en over de longen
de angst.
In de velden van Vlaanderen groeit
vaker en vaker
het gerieflijk parkeren,
het…
Alma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 Soms kijkt mijn meermin op
vanonder vallend waterhaar,
schrijvend aan haar tafel,
haar eiland archipel
Ze slaat haar ogen op naar mij
en kijkt mij af omdat
ik haar verboden heb,
maar antwoord weet ik niet,
ik heb geen stem.
En toch word ik voor haar
een sterfelijk woord,
een zieke man.
Tenslotte zie ik haar
Terugdeinen in
haar…
Tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
941 De rechte lijn die leidt
van nul tot eeuwigheid
rondgebogen in een doosje
wordt cirkel, wijzerplaat
van het horloge,
wordt rekeneenheid:
tijd.…
Vadertje Tijd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.480 Vadertje Tijd,
jij bent de wind
die om mijn hoofd
mijn haren doorwaait
en verderop
het helmgras
doet wuiven.
Vadertje Tijd,
dag dag en nooit
te zien of
terug te vinden.
Vadertje Tijd,
jij bent de zon
in mijn rug
aan mijn voeten
de schaduw
over het strand
nooit in te halen
hoe harder ik loop,
hoe harder jij gaat.
Vadertje…
GEZICHTEN MIJNER DOOD
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.218 Gezichten mijner dood, ik draag in mij
De klare blikken van uw teedre heerschappij,
En ’t warme strelen van uw glijdende gewaden…
Ik ken u niet, maar ben in u verblijd,
Want gij blijft jeugdig door de tijden, en de tijd
Breidt om uw haren heen de zachste dageraden.
Ik min u. Ge zijt mijn; ik leef, ik léef van u,
Gij, die mijn dagen als een…
Je sluimert
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.019 Geef het maar toe:
onze wereld is allengs
scheefgezakt in tijd.
Bij onze brillen hapert alles
en oud vel rukt op, daar
ergens onder onze kin
Mijn god, wat maakt het
uit.
Onzegbaar mooi
blijven de dakkapellen van
je ogen.
Ook hoor ik na zoveel jaar
van de liefde boventonen.
En altijd ligt onuitsprekelijk gevlijd
jouw lichaam in…
WAAR ZOUDE IK MET MIJN LIEFDE HENEN
poëzie
4.2 met 20 stemmen
3.441 Waar zoude ik met mijn liefde henen
als ik u niet beminnen kon?...
- 'k Voel door mijn hart de regen wenen
en draag in 't hoofd de dood der zon.
Ik hoor op straat de vlagen kermen
en weet me in al mijn zinnen mat...
- Wie zou mijn huivrend hart verwarmen
als ik niet úwe liefde had?...
o, Veilig in dees kamer, samen
elkanders liefde in…
wind van zee (haiku)
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
732 aanlandige wind
tekent duinen met flarden
opgestoven strand…
mol (haiku)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
729 in blind vertrouwen
al zijn gangen nagegaan
de aarde torsend…