3643 resultaten.
Danspartner
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.830 Of,
wie weet, was de eerste dans
een vorm van gebed, om aandacht
van een hogere macht, nog voor
de mens de spraak had bedacht
en volgde muziek uit het stampen
met de gezonde voet.
Zeker is dat jij in mijn armen
een Argentijnse tango danst
de boze geesten in ons bloed
het vacuüm in jaagt.…
Barricade
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.010 de weg naar de toekomst
is onbegaanbaar grote woorden
barricaderen de blik vooruit
een stap voorwaarts verzandt
in frustratie het verleden biedt
een uitweg herinneringen vormen
vluchtroutes achterom kijken
doet de therapeut gnuiven
het heden staart zich blind
doelloos hou ik me bezig met
braille verzet de bakens
verdwijn spoorloos in…
RECLAME SPOT
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
997 Driek is in vorm. En dat zal ieder weten!
Een gratis pen met tekst voor het publiek.
Het doel: meer stemmen voor vormvaste Driek,
De vaderlandste van al de poëten.…
het ene uur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
921 ze wacht
god weet waarop
ze wacht
eigenlijk nog minder dan dat
ze existeert
in een museaal vertrek
zonder teken van leven, plaats,
van kleur, vorm of gevoel
haar tijd bevroor
tot een onbeholpen klomp ijs
alles in en om haar viel stil
de wijzer van de klok tikt
tevergeefs de tijd weg
het ene uur is het andere
de Big Ben, ach,
op drijfzand…
Met mijn handen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
859 mag ik
tot je komen
in je dromen en
niet in verleden tijd
met mijn handen
om je op te vangen
een schouder om te rusten
als de beelden verontrusten
kan niet in
die vormen treden
waar je in een vroeger
leven onder hebt geleden
toch spook ik niet
maar bied alternatief
in gezamenlijk herkennen zullen
oude angsten nooit meer wennen…
Ik zou zo graag
hartenkreet
4.6 met 23 stemmen
2.555 nog een keer
je hand vasthouden
samen stil genieten
in het warme zand
De windstreling delen
luisterend naar
het zachte golfgeruis
Ik zou zo graag
je ogen nog eens zien
als spiegels van de zee
waarin ik verdronk
als je vol liefde
naar mij keek
Ik zou zo graag
nog eens
de vormen voelen
van jouw krachtig lijf
dicht tegen het mijne…
Keldergeesten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
681 In de kelder
van mijn herinnering
slapen geesten
in een grijze droom
Soms gewekt
dwalen ze geluidloos
door mijn kamers
zwerven rond
als plaatjes uit
een versleten
prentenboek
Verscholen
achter mijn ogen
tonen ze ongekleurd
beelden uit het verleden
Miljoenen korte flitsen
door mijn geesten
voor altijd vastgelegd
vormen samen
de ongecensureerde…
Showt in split
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
761 ik zag de buggy's
in een eindeloze rij
het leven ingepakt
in stukjes stof
maakte geen warmte vrij
lang drapeert
het haar de vormen en
ook de ongeschoren benen
alleen de jeugd snoert taille
showt in split dij en de schenen
de ogen zijn niet
ingetogen maar dagen uit
zij weten dat hun toekomst
ook als uitverkoren bruid
heel anders…
Mijn 500
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
690 Ik zie jou zitten
niet als muurbloempje
oh nee,
maar uitdagend
rond en strak van nostalgie
jouw blik treft mij
en laat lichten flitsen
geen kras tekent leven
prachtig ronde vormen
maken het beeld compleet
ik droom je dichterbij
terwijl jij beweegt
laat ik mij leiden
raak 1970 aan en geniet…
Knooppunt liefde
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.365 Ik rij voorzichtig meisje,
Ik rij niet hard, niet zacht
En ik zie je staan aan het eind
‘k zie je wel, jij me niet
Maar ik ga er gewoon voor,
Ik ben dicht bij je, echt
Ik ben soms verder, rechtdoor
Knooppunt liefde,
rij ik, speciaal voor jouw in de vorm van een klaver vier.…
Na elke ruzie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.119 Wat me soms zo sterk verwondert
na elke ruzie, scherp en hard
na elke keer dat je me bedondert
na elke morele pijn en smart
na elk gebaar van onverschilligheid
na elke stilte voor de storm
na elke stap die jij van mij vermijdt
na elk verdriet in een andere vorm
na elke schreeuw van jou
door jou naar mij van jou
dat ik ondanks alles
nog…
Tranen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.003 Ik ga naar bed
Vol goede moed
Ga liggen in het donker, lezen lukt me niet
Knipper, mijn wangen worden nat
Tranen beginnen te stromen
Zonder dat ik er erg in had
Ik ga uit bed
Vol goede moed
Neem vrij, werken lukt me niet
Knipper, mascarastrepen op mijn huid
Tranen beginnen te stromen
Zonder enige vorm van geluid…
vlokken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 kinderlijk plezier
in het turen naar
grijze sneeuwvlokken
tegen een grauwe hemel
dwarrelende donkere vlekken
die zo zacht en beheerst
een witte deken vormen
alles is rein en zo stil
in onze lange winternachten
is daar het zachte licht
van sterren en maan
boven deze toegedekte aarde
waar jij en ik beminnen
geborgen in elkaars warmte…
groot in vrouwenjaloezie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
652 ik zie je gaan
in koelte van
de plastic luchten
glamour van
de wereld heb je aan
gloeit in diepe zuchten
haren rood
je ronde vormen groot
in vrouwenjaloezie
je kwetsbaarheid
is niet gespaard
de tederheid bewapend
je trap de wereld
met je grote angst
jouw kleine hart eist leven
je draait het mes
met je verstand
wie zal…
Zomert al structuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
649 het hooggeheven been
dat ik in slank sculptuur
zomert al structuur
er is geen lente
in de steen waarop
ik hak en eindloos tuur
het in vijlen en
schrapen naar meer
ontluikende prilheid stuur
ontwaken is schoonheid
maken is vorm geven maar
het voorjaar blijft ontbreken
subtiel in bewegen
het been fragiel geheven
in steen ga jij…
Verlangens
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
709 Kijk, het is niet zoals het hoort
en ook niet zoals wij willen
verbondenheid kent vele vormen
en die van ons is ook uniek.
Je huid is een aanraking vandaan
van alles dat je hebben wilt
het simpele geluk
zonder geldige hoedanigheid.…
De moeite waard
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
540 Wat is de aard op het grote
te blijven jagen, waarin het
lijden is verjaard, blijft de
vorm van schijn onvoltooid.
Zoeken is de moeite waard
om angsten te verdringen
verborgen achter dingen
al zijn ze klein, dromen
van wat nog zal komen, om
over grenzen heen te zien…
woorden
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
703 Na lange tijd begint dan weer de kraan
Zachtjes te lopen
En voor dat ik er erg in heb staat hij
Weer heel ver open
Een kopje vol, een emmer dan
Een voetenbad vol woorden
Met letterzeep en zinnenschuim
Vormen zij weer akkoorden.…
Glazen en schitterende vazen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
466 een levenlang
heb ik de scherpe randen
van glas gepolijst
vormen in alle kleuren
onder handen gehad
pijn gevoeld als er iets brak
geen scherven gelijmd
met een barst zijn de
ideale lijnen verbroken
eerst mat toen transparant
gegoten of geblazen van
glazen tot schitterende vazen
heb vaak de hemel gezien
maar in het reiken naar…
Kom maar mee.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.114 Vriendschap kent vele vormen
zoals de golven horen bij
een rustig kabbelende zee
drijf ik op afstand met je mee.…
ONGRIJPBAAR
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
638 Gedachten compleet ongrijpbaar
je schrijft ze op: structuur is duur
stilte steeds meer onbetaalbaar
de spinsels blijven malen
vormen nieuwe hoofdstukken
als ze elkaar weer inhalen
door in het niets te turen
denk je dus dat je bestaat
maar wat je daarna achterlaat
zijn vooral verloren uren
wil je dit boek gaandeweg sluiten
moet je weten…
In loop der dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 En verder trekt een rij
dagen geregen tot jaren
ontsproten in nieuwe ochtendzon
uit warmte van talrijke kleuren
vormen en klanken
als sierraden om vrouwenhals
de dagen die groeiden
in lichtend gloren als smaragden snoer
een gordel om smalle taille gedragen
zwierend in warme dans
tot gouden kroon bezegelt de uren
voor het nijgen van de avondzon…
HOMO'S ZIJN ZIEK !
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.493 Christus sluit niemand uit;
Christenen en Christinnen
des te meer, keer op keer
weten zij niets te leren
van de liefde van Christus
want deze overstijgt elke
vorm van sexualiteitsbeleving!…
jij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 ik zie jou bezig in de tuin
met haar dat alle kanten uitsteekt door de wind
de slobber trui en oude wijde broek
verbergen de door mij begeerde vormen
toch pompt mijn hart het bloed snel rond
dat hart dat jou tot aan zijn laatste klop bemint
maar weet jouw aandacht is nu slechts gericht
op bloemen, struiken, aarde en op wormen…
Kortdurende schoonheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
592 jij bloeide langstelig
met blad in
de vorm van een hart
verwaaide na lente
maar knopte in vrucht
onder de zomerse lucht
jij bent niet geplukt
om in kortdurende
schoonheid te sterven
zij lieten je staan
door jouw trots om het leven
dat jij weg had te geven
jij rust met het zaad
in de vruchtbare bodem en
wortelt weer voor de zoveelste…
Ongeschreven wet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
599 ben de diepte ingegaan
was verontrust
toch voelde het
heel warm en aangenaam
verbaasd door onbekend
dat in vorm en structuur
niet let op logica
uit wetenschap en de natuur
ook actie en reactie
volgen een ongeschreven wet
waarbij ratio en gevoel
heel anders worden ingezet
het is als vloeien
waarin dimensies vergroeien
tot een alles…
Mijn golven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
564 De golven van mijn tijd
In regelmaat
Van mij af
Op mij af
Golven
Pieken
Dalen
Zonder mij geen mens
Die ziet wat komt
Wat gaat
Wat stijgt
Wat daalt
Zonder mij
geen vloedlijn
Geen eb geen vloed
Geen piek geen dal
Ik bepaal wat hoog is
Wat laag is
Ik vorm de golven
De golven van mijn tijd
In regelmaat
Op mij af
Van mij…
Woordenspel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
499 Ooit dacht ik te vliegen
te zweven in oneindigheid
maar het lot bedroog mijn dromen
Nu vormen de woorden een spel
een suggestie om het werkelijke leven
te veraangenamen, niet te veranderen
de dood wat langer te laten slapen
in zijn poortwachtershuisje aan de grens
Het spel heeft zijn eigen regels
die je beter niet kunt aanpassen
anders…
Dat nog geen vleugels had
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 als kleuren vervelen
vormen niet meer spelen
ligt chaos op de loer
dan volgen lijnen niet
hun natuurlijke baan
schieten uit in grillig gaan
vlakken contrasteren
gaan vloeken in het
samen uitproberen
een vonk ontbreekt
de magie is zoek
inspiratieloos het doek
en toch beweegt
er iets in het klad dat
nog geen vleugels had
in…
Met gebalde vuist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 weer vlagt het doek
strak in de heersende wind
de echo’s van duizenden kelen
zijn gelukkig verdwenen
stenen beelden
met gebalde vuist
vormen nog het decor
van wat teloor is gegaan
maar aan de grenzen
van het plein speelt venijn
alweer de dubbelrol van
lotgenoot en vriend te zijn
niet confronterend
toch gedwongen en met pijn
weer…