Hartenkreten over haiku

nacht kort nog wat moe begroetend ochtendgloren dag koren hai koe…

Grijs-zwart geladen naderen onweerswolken vol water en vuur!…

Rond blote voeten speelt het zand van eeuwen her door vloed gedreven…

De grote woorden bedwingen niet de stortbui die alles wegspoelt.…

Een ijscoman smelt voor ogen vol verlangen geeft 't kind een ijsje.…

Gebroken takken Hangend aan een boom in bloei Zoals jij aan mij…

Lentezon, jij lokt veldmuizen uit hun hol en inspireert buizerds…

Maanlicht streelt de uil weerkaatst in scherpe ogen loerend naar een prooi.…

de wintervorst vraagt koninklijke erwtensoep van mijn keukenprins…

meeuwen op de gracht over de hele lengte schreeuwen naar elkaar…

De Zon, och arme, Is de enige die zich Zelf moet verwarmen.…

Als ik in de nacht naar de sterren kijk, weet ik: jij waakt over mij!…

hai koe, zegt de stier man, jij verveelt mij stierlijk koeioneert zij hem high koe snuift zich naar hoger sferen en zweeft weg geen vee meer maar fee de heikoe slaat de eerste paal voor melkfabriek Kaatje Honderddrie de hijkoe twijfelt hevig aan zijn/haar geslacht geen klote aan zo haaikoe ruikt overal biefstuk en kan zichzelf wel…

Monniken bidden het oude klooster ademt serene stilte.…

een marokkaanse roos in de besneeuwde steeg toont rode knoppen…

eiland in de zon gedompeld in het zwijgen niets meer hetzelfde…

Geen weg uit te zien Wijs mij dan naar het nergens Beter dan terug.…

lange schaduwen barsten in een rode steen hartje winter…

De zee ongrijpbaar in beweging eb en vloed in kleur blauw en groen maar in een cyclisch ritme beroert maanlicht de golven…

de lotus bloesem in vervuilde wateren blijft lelie blank…

met niets dan sokken in de natte sneeuw maakt zij een heuse handstand…

Pijlsnel rent de haas door hardbevroren weiland voor zijn doodsangst uit.…

Waarom draait de maan? Om de zon draait de aarde, daarom draait de maan.…

Als de avond valt En de hemel donker wordt Schijnen de sterren Als de zon opkomt En de sterren verdwijnen Kom ik uit mijn bed…

‘moederkoek voor de kalvertjes!’ roept die rare schreeuwvogel: ‘koe-koek!’…

Dwalend Maneschijn Dansend over wateren Vliegend door de nacht Gedachtestromen Rustend in de Maneschijn Naakt onder sterren…

in de namiddag zweeft een wolk slappe muggen boven eeuwig groen…

In de regen was Haar glimlach bij zonsopgang Een groot fiasco…

ruiten beslagen voor schaduwen van takken zure gezichten…

Uit dor heideland rijzen jeneverbessen als groene zuilen.…