Hartenkreten over emoties

u was mijn alles u en ik samen ontwakend op een warme zomermorgen wist u dat ik lief had? u die me moest leren wat liefde inhield u die ik hoger achtte dan wie ook u die me verzorgde bij ziekte vasthield in de nacht u die mijn alles was weggevaagd… u viel van uw troon en oh, u bent zo diep gevallen de pijn liet u mij…

aan de rivier zaten we te mediteren en te zingen. de goddelozen en anders denkenden… die ons probeerden mee te slepen keken toe het dilemma waar we voor stonden hoe konden we ons geloof belijden in een vreemd land? het moest mogelijk zijn laat de woorden die onze lippen bereiken, doorstromen naar ons hart. laat uit onze kelen een…

In je dromen ben je de kampioen kun je alles aan, alles doen in je dromen ren je Usain Bolt voorbij sterker nog, je zet hem zo opzij in je dromen zeg je niet ja baas, nee baas maar sta jij aan de top in je dromen lap je iedereen aan je laars bepaal jij wie de zak krijgt, wie de strop maar daar zijn het dromen voor en dus ga je iedere dag…

als ik toch had geweten dat je een gekleurd oog had jij mij als persoon niet op waarde zou schatten als je een halfbloedje zou willen (bruin velletje) als was ik een halfje bruin. alleen om interessant te lopen doen nog donkerder? om je familie mee te ergeren je vrienden mee te imponeren wat ben je toch bekrompen. ruimdenkend…

Praten over leven praten over de dood hoe jij je hebt gegeven aan iedereen in nood we praatten alsof we elkaar al jaren en diep kenden en samen over uitgestrekte weiden renden we praatten, het leek wel honderd jaar.…

mooi ben jij, zegt hij een beetje moe, zeg ik (onlogisch) je leunt tegen me aan ik voel je warmte zijn woonkamer warm verlicht straalt veiligheid uit alleen hij in deze ruimte soms zo voelbaar alleen zo ver weg landen die onveilig zijn ik kijk in het zwart buiten voel hoe hij me zoekt houden van is zo groot, zegt hij maar…

In een droom kwam je bij mij en zei tegen mij vlieg maar ik laat je vrij ik vloog omhoog en voelde dat jij mij bedroog ik stortte naar benee en vroeg waarom ging je eigenlijk niet mee je stamelde wat en nam de weg naar de open zee.…

Er zat niets anders op dan naar school te gaan met een schooltas vol met boeken en voor de zoveelste keer een plaats te zoeken in het wiskundelokaal dat ik zo haatte wiskunde was voor de apen ik zat daar volop te gapen totdat ik onoverkomelijk de beurt kreeg en ik er niets van bakte en ik uiteindelijk dan ook zweeg de hoofdaap stuurde…

Ik blijf steken in een wirwar van draden. Mijn tranen zijn als de dauwdruppels aan een spinnenweb. Ik ben verkeerd ingeschat Die spin wordt ook als akelig waargenomen. We hebben gelijkenissen Al verschillen we in grootte Maar we zijn allebei intelligent op onze manier. Een spin maakt haar net om een prooi te vangen Ik ben de prooi waarop…

ik heb je ontmoet in hele rare omstandigheden, we hebben samen toen veel tijd gedeeld. maar we hadden toen geen andere mogelijkheden, dat was toen ons tijdbeeld. jarenlang uit het oog verloren, geen contact en de echte liefde is weggegaan. maar na lange tijd ben ik je gaan opsporen, met goed resultaat, en nu is er weer een goede klik ontstaan…

't hart doet pijn de hand doet zeer maar waar moet je naar luisteren? en wanneer.. moet je weer iets nieuws grijpen? of blij zijn met wat je al pakken kan.. echt heel diep naar binnen kijken? en heb je er wel plezier van.. al die dingen die iedereen wil weten waar het pijn vanbinnen doet hoe kan ik het vergeten? nee, dat kun je niet want…

Mijn dromen waren donker vannacht maar die van gisteren waren geel en rood dus streep ik de een maar weg en hou ik die vast waarvan ik het meest genoot die van vannacht gooi ik uit mijn gedachten ik heb genoeg van zulke nachten.…

toen jij ophield met ademen stokte iedere adem in de kamer pas één maand leefde je hier en niet meer in de buik van mama je kleine gezicht grijs, blauw rond je mondje angst gierde door de kelen zou jij deze wereld reeds inruilen voor een onbereikbaar zijn? toen jij ophield met ademen kwam de paniek tot leven in allerijl naar het ziekenhuis…

Iets kan je ontzettend raken Tot op je ziel aan toe Het valt niet te verklaren Heel moe word ik er van doodmoe Waar komt dat toch vandaan Je blijft maar malen Ik kan het niet begrijpen Dat moet toch ergens zijn te achterhalen Het gebeurt wellicht niet met opzet Maar nagedacht is er zeker niet Anders zou men het wel laten Want het geeft…

Luisterend naar de piano op de autoradio, zie ik nu haarscherp een exgeliefde spelen. (die nu rouwend om een ander is) Mijn wijk binnen komen rijden, jongetjes zien klimmen over hek, die me in een vlaag doen denken aan mijn kind, waarvan 'k kort daarvoor nog het graf, waarlangs ik reed, dacht te bezoeken, maar toch niet deed. Langs…

hij verleidt me… verleidt me, hij fluistert woorden die ik wil horen bij bloementuinen die zo heerlijk geuren als een kind in zijn armen ben ik een veer gedragen door de wind zo licht ben ik. zes maanden lang draagt hij me naar het land der verleiding hij geeft me de zon, de zomer vertelt me dat ik zijn alles ben gelijk sta aan duizend…

ze heeft geprobeerd te leven toen de zon geen warmte meer gaf.. haar lichaam steenkoud was elke dag ( ook haar hart ) waar ze te oud was voor hem met vijfentwintig jaren. nu wil ze naar een plek zonder angst, verdriet en pijn niets weten van hen samen geen herinneringen meer aan toen, gelukkig en verliefd… waar liefde bedrog is…

Ik ken geen rem ik praat en praat maar door ik lijk wel dol op mijn stem maar ik ken mijn grenzen niet ik ga dwars door hen heen en zo draaf ik door ken geen stop totdat er iets in mij breekt dan houdt het op.…

mensen blijven maar vragen stellen over ons en hoe het nu gaat je hebt me brieven geschreven en ik stuurde ze terug met de wind het is nooit gemakkelijk geweest met mij samen te zijn mensen vragen me dingen of ze zelf geen leven hebben, beschuldigen me zal ik mijn ogen dan maar verbergen ? voor hun vragen heb ik geen tijd want het is geen…

Ik zal onverslaanbaar zijn De regen zal mij niet spoelen Niet deze waanzin wegboenen En de maan kan niet voorkomen dat ik de zwaartekracht weersta Zelfs het vuur zal mij niet branden Ook al brandt mijn passie hard De wind zal mij niet vervoeren Ik houd standvastig vast Aan deze verrukkelijke race Naar de finish van het begin Van tijden waarvan…

hij weet best dat het stom is om vast te houden aan iets wat voorbij is maar hij kan haar niet vergeten al ziet hij haar samen met een ander het doet hem zo’n pijn, hij kan en wil haar gewoon niet vergeten zijn vrienden noemen hem een dwaas maar hij heeft ergens nog hoop oude liefde roest immers niet? ze zal hem zeker gaan missen. want…

nachten eindeloos lang hart koud als ijs liefkozende woorden die herinneringen zijn geworden er was zoveel mis omdat tranen zouden drogen vanzelf alles weer zou helen want beter tevreden en alleen dan ongelukkig samen liet ik je gaan daarvan kreeg ik geen spijt mijn hart opende zich voor een nieuw begin er woont opnieuw een ander…

Ik ontmoette heel wat mensen tijdens mijn leven een paar van hen heb ik mijn hart gegeven ik kreeg het steeds in stukken terug maar het klopt nog ik bewaar het in een grote doos deze staat ergens in een kast hij staat rustig daar je kunt hem niet pakken hij is te zwaar.…

Ik zit hier alleen in een raamloos kamertje van het uitvaartcentrum met alleen rouwkaarten om me heen van mijn moeder Mijn ene broer verkiest het Vondelpark. Een wandeling in de zon om the day after de Canal Parade even bij te komen. Mijn andere broer verkiest zich te benevelen met drank. Gegrepen door zijn gifdrank ligt hij apathisch…

ze onderwezen mij en openden mijn ogen voor je liefde toen de afspraken waren gemaakt kletsten ze over ons, mijn lief en ze beschuldigden me van iets. ons hart was overvol van geluk maar als men mijn deur passeerde sprak men geen woord meer wat gebeurde er toch? ze hebben mij de weg getoond. ik luisterde en was gewillig. ze hebben me…

Ik wenste mij een steen ik kreeg een diamant wat valt er nog te wensen ik wenste mij het licht wat ik kreeg was een gedicht wat kan ik mij nog meer wensen…

Waar zijn mijn zinnen alles wat blijft om jou te beminnen ik weet dat je bent gegaan op een reis achter de maan waar sterren fel fonkelen je bent nu een stralend hemellichaam en hier op aarde probeer ik jou te zien vanuit mijn raam en terwijl ik de sterren tel om jou te vinden kan ik woorden weer aan het papier binden.…

eindelijk de moed het te vertellen dat ik niet meer van je hou eindelijk de kracht het niet meer uit te stellen eindelijk de kracht en moed verzameld om dat te doen wat nodig was eindelijk de moed verdeeld over mijn hele leven en het had weinig gescheeld of ik had jou het voordeel van de twijfel gegeven maar ik heb de moed niet opgegeven…

rond deze dagen begint m'n hart te kraken te kraken van de pijn omdat je niet meer met ons kan zijn je bent er niet meer afgepakt door de heer je bent van het leven beroofd door iemand waar alleen een idioot in gelooft in hem geloven zal ik nooit ik herinner me nog je lach ik weet nog steeds hoe je er uitzag maar je bent er niet…

Ik heb verdriet maar mijn tranen zijn droog ze zijn als zand in de woestijn zoveel dat eigenlijk niemand nog ziet hoeveel ik heb verdriet je zult het niet vinden ik heb het ver weggestopt ik draag het in plastic zakken niemand die daar in kijkt mijn verdriet is er gewoon en niemand die nog opkijkt het is er.…