5388 resultaten.
Getij
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.166 Misschien
wanneer je op een avond
langs het strand loopt
mijmerend over de zee
die steeds weer land verplaatst
en wast
nadat zij nieuwe golven vond
in haar verzinken
zul je begrijpen
dat er ook een morgen komt
al heeft de nacht
mijn schaduw nu gedoofd…
Resonans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
492 het is een levenskunst
om bij het ouder worden
in je hart kind te blijven
waar werelden elkaar raken
verbeelding schaduw tekent
in onderlinge samenhang
tot ze je uiteindelijk
naar de zilte oevers brengen
van eigen spiegelbeeld
hunkerend naakt en onbedorven
in de ziel van een stilleven…
Omhullen met rood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 in spelen met licht
probeerde ik de stralen
een beetje te buigen
ik kon al
wat kleuren in
voorzichtig verschuiven
wilde jou
omhullen met rood
enkel in schaduw gaf jij je bloot
heb licht niet gebogen
het straalde van binnen
warm en intens uit je ogen…
M'n dromen
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.152 De schaduwen
ze verstikten zichzelf!
Geen angst of bitterheid meer.
Ongekende rust,
ze beheerst me.
Morgen zal het anders zijn.
Mijn dromen ...
Ze worden gedeeld!…
tijdloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
599 tijdloos
op weg in het tijdloze
licht als afstand
geluid als richting
warmte als bron
kan alleen de geest
zich verplaatsen
onmeetbare trilling
in het oneindige
voorbij het eindige
-licht,eeuwigheid-
ligt de bron
van ons zijn
schaduw is een zeldzaamheid
weten overbodig…
Licht
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
657 pril licht
schuurt speels
met schaduw over stenen
zelfs de lantaarn
al gebogen
in de nacht
toont ook nu bescheiden
op het toneel
van de opkomende zon
de rust van de ochtend
is voelbaar aanwezig
mijn eerste as smeult nog na
als wierook van vroege aarde…
In kleine vlagen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 je waait
duwt zachtjes
tegen mijn huid
fluistert
af en toe luid
in kleine vlagen
je wilt me dragen
maar de schaduw
maakt mij zwaar
ik bied geen tegenstand
met jouw duwtje in de rug
gaan we nu twee keer zo vlug…
De flessen zijn leeg
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
688 heb kleuren gemengd
met muziek
uit de hemel
door zwart wit
in schokkend effect
schaduw en licht gecreëerd
vormen gestolen
in magisch realisme
uit het diepst van mijn ziel
maar de flessen zijn leeg
zij hebben hun geest al gegeven
ik droom wel de rest van mijn leven…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 In de late schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
Manen en staart wapperen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Edel dier dat
Dartelt in het
Onafscheidelijk
Gezelschap van zijn
Eigen schaduw -
Licht en donker,
Zwart en blond,
Manen en staart
Die wapperen
In zon en wind
Het licht wendbaar
Als het morgenlicht
Het donker duwt
Haar naar de buitenkant,
Een onafwendbaar
Zwart verdriet…
Vergeten is de loslaatpijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 soms licht
de zee nog op in het
blauwgroen van je ogen
verdrijft een zonnestraal
de donkere schaduwen
die onrust spoken
zingt je stem
een liedje uit
vervlogen tijden
vatten je handen
in herkenning
warm de mijne
dan lach je naar me
in gelukkig zijn
vergeten is de loslaatpijn…
Nog nat van tranen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
520 hij schiep
een handvol wolken
in de lucht
gevat door wind
ontplooiden zij in wit
onderkanten zwart gevlakt
met schaduwen
nog nat van tranen
raakten zij het droge land
ik ben geen regenmaker
zei de zon maar warm slechts
lucht tot aan het koud plafond…
Heerser op de planken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
598 stilte is geen kunst
als zij het podium eist
voor enkel monologen
de schaduw mist
van in het volle licht
gespeelde dialogen
applaus ontbreekt
de heerser op de planken
in zijn megalomane janken
stilte wordt tot kunst verheven
als de mens vertrouwen
aan zijn medemens kan geven…
Lopen met de dood
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 Gedragen door het gebeier
Van klokken die de eeuwen
Hebben doorstaan, en die
Ze hier aan onze voeten leggen,
Lopen we richting dodenakker
Met links naast ons het bloeiende
Witte knollenveld, hartstochtelijk
Beschenen door de altijd levende zon,
En recht voor ons
De loerende schaduw
Van de dood…
De prijs van vrijheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Ik maak schaduwen zonder einde
handreikend omsluiten zij
mijn grenzeloosheid
ronder dan de aarde
De ruimte binnenin
is groter dan ik ben
het overstijgt mij hemelhoog
dieper dan de zee
Vrijheid heeft een prijs
ik betaalde de veerman
nog steeds achtervolgt
zijn hoongelach mijn dromen
Ik neem het voor lief…
KUNST....
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
703 Het is een kunst
het oog
te verrassen
De mens
te doen
verwonderen
Deze keer:
eenvoudigweg
een tafelblad
Daarop een bloem
noem
het kunst
Het zonlicht
doet
haar bloeien
Valt
daarop 'n silhouet
mijn schaduw
Kunst....
blijft me boeien
telkens weer.…
Ik heb je genoemd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
534 Zoek mij in de schaduw,
ik ben niet dood,
je vind me daar.…
Ontkleedt van zwart
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
650 rood
schemert zacht
als wit de nacht
ontkleedt van zwart
licht
de plaats inneemt
naast schaduw
van het donker
slaap
zich wakker maakt
en droom beëindigt
met een oogopslag
dan
zie ik jou
rood geschemerd
lichtend voor de dag…
Raam in de lucht
gedicht
3.0 met 2 stemmen
10.336 Stilte, achter mijn raam
in de lucht een vliegtuigje, hier
in de kamer steeds meer
schaduw - ik wil deze dag terug,
mijzelf bewaren: meisje met brief.
Daarom open ik je brief niet.
-----------------------------
uit: 'Dakruiters', 2000.…
nefelibata
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 over de gang, langs structuurverf,
deuren met hun nummers gesloten
alles inwisselbaar, zweem van bederf,
elk tijdstip in vergetelheid gegoten
lopend met op de rug een stenen last,
weifelend over deze ultieme galerij
zonder zienderogen op de tast;
mijn schaduw is mij het meest nabij…
hoe ik moest geven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
662 stukjes leven
vlocht ik
tot mijn matje kleur
deeltjes van een ander
die pasten
bij mijn geur
ze leerden
me het leven vooral
hoe ik moest geven
wie ben ik nou
is er niet méér te wensen dan de
kleur en geur van andere mensen
ben ik zelf niets
de schaduw slechts van anderen
doe ik vandaag nog iets…
Moeizaam
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
623 Moeizaam
vertragen de uren
In de schaduw
doden vergeelde boeken
de tijd
Diffuus licht
schildert nog kleiner
voor wie de nachtrust niet kent
en op de duistere dagen ervoor
waant iedere stilte
zich alleen
Is het donker zo diep
dat schaduwlijnen
opgaan
in het niets…
Plots schijnt het leven
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
439 Met ogen dicht
het blauwe licht
met vele zwemen groen
het licht wordt geel
langzaam meer oranje
dan bijna doorzichtig roze
kijk in de zon
die warme bron
alle schaduwen voorbij
je wilt ze openen
zonder te verbranden
maar durft het nog niet aan…
niet leunen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 de binnenmuren
krijgen een verfje
het is geen kunst
geen nieuwe plek
nog niet thuis
niet leunen nu
het zonlicht vindt
haar smalle weg
door kleine ramen
de dichte zwarte
schaduw schuift met
de wijzers mee
strooi licht op de
beschilderde muren
het is een kunst…
Met zweet....
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
651 Of liever in de schaduw op ´t balkon?
Ik niet! Ik moest dit snelsonnet nog schrijven
In ´t zweet des aanschijns kwam dit bovendrijven…
Schilder, mag het wit ?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Tevens mag het winter zijn
met schaduw blauwen over wit satijn
zoals Voerman wist dat het bestond
een voetstap in zijn sneeuw
werd een complete morgenstond
hij laat alle kleuren rijpen
tot vorm naar mijn betekenis
ik probeer nooit iets te begrijpen
wat al vanzelfsprekend is.…
einderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 in de schaduw van de dood
die de kleuren van het leven
verlicht tot aan de horizon
waar het verlangen wenkt
dat het verzet zal breken
lijkt de strijd om het bestaan gestreden
als ik op het kerkhof van het even
aarzelend mijn vleugels spreid
voor een reis zonder einder
de verre vlinders achterna…
Ultiem dirigent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik heb lang
met huid en
ogen de
melodie van
het zonlicht
genoten
met wind
als ultiem
dirigent die
de diverse
smaken
van natuur
mens en
universum
uitstekend
kan traceren
en weet
welke wolken
de bak schaduw
moeten bevolken
voor een net
andere melodie…
Ultiem dirigent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik heb lang
met huid en
ogen de
melodie van
het zonlicht
genoten
met wind
als ultiem
dirigent die
de diverse
smaken
van natuur
mens en
universum
uitstekend
kan traceren
en weet
welke wolken
de bak schaduw
moeten bevolken
voor een net
andere melodie…
ruimtelijke ordening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 niemand neemt nota
van achteloos verblijven
de binnencirkel van een rotonde
de kromming van aarde
altijd en iedereen
is nog niet overal en nergens
de locatietheorie zegt van wel
ik schrik er niet meer van
de geest die een schaduw werpt
zelfs in het voorbijgaan
een geleding naar gebeurtenis
als ultieme plaatsbepaling…