43196 resultaten.
Samen gebonden, samen vrij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
673 Vrij als een vogel,
Gebonden tot de ochtend.
Liefde tot het toegeven
Samen gebonden, samen vrij
Niet willen houden,
Niet willen geven.
Samen gebonden, samen vrij
Tot het betere,
Elkaars beste.
Samen gebonden, samen vrij…
verborgen leed
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.454 in stilte wordt macht uitgeoefend
zwijgende, alleszeggende ogen
dwingen je een and're weg
een huwelijk wordt besproken
met iemand die je niet wenst
je bent als een kip voor de leg
we leven in alle vrijheid
op de wijze zoals Allah het wil
het staat beschreven in de Koran
een jong zuiver hart krimpt ineen
bestemd voor vrije hemelse liefde…
GROTERE HOOGTEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
642 Wij willen
de hoogte in
Torens bouwen
en torenflats
Van twintig hoog
of hoger
Willen we tasten
naar een hemel?
Of naar de pot met goud
bij het eind van de regenboog?
Wij hebben geen
hoogtevrees
Naar ik lees
over de Toren van Babel.…
Zonder jou
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.084 Zul je voorzichtig zijn
je plooien om het gevaar
zodat het jou niet raakt
jezelf onschadelijk maakt
want in het gewone
schuilt gevaar
zoals een ijsberg
zich ten dele toont…
Vakantieschilderij
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.317 Het boter bloemt, blauw zijn de luchten,
het vogel zangt, zingt zonder zuchten,
een glimlach kijkt tussen de wolken door,
vakantie, ja, daar ga ik even voor.
Geniet van zoveel moois, geen plichten,
dus maak ik maar wat kolder-dichten
om vrij en vrolijk even weg te zijn;
dag allemaal, mijn was hangt aan de lijn.
Ik mag de zee zien, hoor de…
waar niets alles is
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
802 weemoed kleurt de lucht grauw grijs
snijdt littekens in mijn ziel
maar hoog boven winden
spreidt meeuw haar vleugels
hoger steeds hoger draagt zij de pijn
ver boven ruimte en tijd
geen stilte geen lawaai
niets is alles - alles is niets
haar klagelijk gehuil verdwijnt in nevelen
op vleugels gedragen offert zij zich aan de zon
terwijl tussen…
Wij en de wind
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.041 Jij en ik
en de wind
om ons hoofd
om ons heen
met ogen dicht
lijkt de wereld
nog veel kleiner
verder weg
alleen jij en ik
en de wind
om ons heen
heel ver weg
van de rest
van de wereld…
Lente, lente
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
3.038 Laat ik dan maar een gedicht schrijven
Lily May Parker, geboren te Brugge
op 26 mei 1981, enig kind
terwijl mijn wortels liggen in Gent
toegegeven ook in Java en Cracova
Wegen heb gebouwd en bruggen
waarin aan de onderkant mijn naam
Van den Hemel, want we dachten
de tijd gaat onveranderd voorbij
aan kerken en namen van…
Vakantie
gedicht
2.2 met 524 stemmen
55.544 Geef mij de sfeer van havens
de zoute lucht van zee
witgekleden matrozen
van wie ik verder niets weet
draaiing van geslagen touwen
gummi piepend tussen wal en schip
opgedroogde wieren op de kade
wespen langs een lijn vol vis
Ik leng anijsdrank aan met water
spuw de deksels van een pit
mompel in de zon iets Grieks
Geeft niet waar ik…
Ook vandaag weer zoveel doden
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
835 Ook vandaag weer zoveel doden,
onbekend, soms onbemind,
vragen, zoeken, zin en waarde,
oude mensen, jong of kind...
Zoveel dat ik 't niet kan vatten,
zoveel tranen, zoveel leed,
en toch blijft de wereld draaien
alsof niemand dit echt weet.
Laat ons dan behoedzaam leven,
trachten elkaar te verstaan;
anders zal het niemand redden,
anders…
je oesterde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
814 je lach
parelt plezier
maar je ogen
donkeren
de zachte glans
van de ketting
die een levenlang
je hals al siert
je oesterde
was bang
dat wie de
parel oogstte
geen garantie
voor een mooie
toekomst samen
kon beloven
je koestert
nog de kleur
maar weet
dat ooit
zal blijken
jouw sieraad
kent geen
andere vergelijken…
Verlangen blijft...
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
1.789 Verlangen blijft en houdt ons gaande
tot ver voorbij de horizon -
verlangen steunt en houdt ons staande
vanaf de dag dat ééns begon
ons leven hier op deze aarde;
en slaat het lot ons keer na keer,
we staan rechtop en fier in waarde
en leggen nooit die vrijheid neer.…
Nieuwjaar in Leuven
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
861 Het heeft zich nog amper opgericht
de wind waait om het huis als gisteren
Moet nog wennen aan 2007 en
het vorig jaar van 2006
De hijskraan draait zijn kop op de wind
aarzelt van links naar rechts, komt terug
Een deur gaat open en weer dicht
een lift stijgt omhoog, daalt omlaag
Van hieraf gezien wordt het iets bijzonders
vandaag, hoewel…
ontregeld
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 alsof een waterput
vol ongeschreven wetten
emmertje voor emmertje
wordt leeg gedregd
zo schrijven wij gedreven
via voorgeschreven regels
in rijm verdrinkt misschien
een inhoudrijk gedicht waar
vrijheid zinkt tot op de bodem
maar geef mij een stuk touw
en ik bind mijn gedachten vast
geheel ontregeld…
Vogelvrij
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.822 een vogel die het nest verlaat
zingt hoog zijn mooiste lied
vanaf vandaag staat hij op straat
een huisje heeft hij niet
zijn koffertje met goede raad
een traan die niemand ziet
vertrouwen, maar geen ruggegraat
een echte zielepiet
toch vliegt hij dapper ´s avonds laat
alleen in grensgebied
en controleert met regelmaat
of hij…
Wilde honing
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
938 De wilde honing ruikt sterk naar vrijheid,
stof pleegt verraad aan de zonnestralen,
jonge meisjes dansen God's weidsheid
op het gezang van de nachtegalen.
Tevergeefs tracht het Romeinse gezag
ongewist zijn handen schoon te wassen;
op het plein klinkt het boze hoongelach
op het ritme van de dansers' passen.…
Transformatie van een nachtvlinder
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.404 Grijze nachtvlinder koestert zich
aan de laatste eenzame bloem
terwijl de zwarte boogschutter
zijn volgend schot trefzeker lost
Stuipfladderend
verdwijnt de vlinder
in de duist’re nacht
als een schaduwfiguur
vluchtend voor ervaringen
achterhaald door het lot
Smalle holte van een berk
lijkt de laatste rustplaats
maar een winterlange…
Breiwerk
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
967 Eerst is het wit
dan worden handen
en voeten gemaakt
een liedje gezongen
Woorden worden gewogen
opgeblazen en vastgezet
met dunne draadjes
aan elkaar geregen
Een gedicht is een vis
die zwemt in het blanke
gezicht van de maan
Luister: de vis zingt…
Metamorfose
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Kom, doe je handen een klein beetje open
zodat ik er kleuren in kan doen
sluit dan je ogen
denk aan groen
gras om blootsvoets in rond te lopen.
Kom, laat je schouders maar eventjes los
zodat ik er warmte op kan leggen
zonder daarbij nog iets te zeggen
maar met een kraag van donkerrood mos.…
Euthanasie
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.016 De bohoom de bohoom wordt hoe langer hoe zwakker
maar geen zachte dood voor de arme stakker
kermend zal hij stoer rechtop moeten staan
voor hem nog geens kans om de hemel in te gaan.
Het meisje van elf zou zeker goed snappen
dat d'r boom er nu eindelijk ook mee wil kappen.…
Perron in Luik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
685 Niet alleen
de geelbruine bladeren
vallen onverschillig
naast mij neer
ook de wereld
mijn wereld
het kleurt zich duister
net zoals december
door de afwezigheid
van al het andere
en de schending
van privileges
verschuilt vrijheid
zich heimelijk
ach,
vroeg of laat
zal alles
en dat waar ik in geloof
dat wat ik weet
zelfs…
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Beeld van een vrouw
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.337 Hij hamert uit een stuk graniet
de vrouw die hij het liefste ziet
en modelleert van vette klei
de ideale ronde dij.
Zij hoeft geen woord te spreken
om de spanning niet te breken
zich ook niet te generen
zo bloot en zonder kleren.
Zijn muze, zo benoemt hij haar
en duidt met cirkelend gebaar
de lijnen van haar bil en buik
gestroomlijnd…
In onze hete lijven
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
876 geef mij ruimte
plaats en tijd
om even vrij te zijn
weg van anderen
de wereld even uit een
eigen paradijs lijkt fijn
waar ik jou eens
ongestoord kan leren kennen
en wennen aan elkaar
nee geen gezoek
maar zo essenties van elkaar
weer lezen in een open boek
maar laten we eerst
paradijzen voor het woord
beklijfd in onze hete lijven…
de rolverdeling
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
616 wanneer ginds het licht achter
de verste einder onder dreigt te gaan
de waanzin halt gehouden op arm afstand:
het briesend paard galopperend op de plaats
trekt het decor in haast voorbij
de rolverdeling berust als vanouds
op louter misverstand en mag geen naam hebben
het beest in mij dat vrijheid ruikt
rukt onrustig aan de ketting…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 gekooide wilde vogel lijk je
sprak mijn moeder
jou bevrijden
is mijn hartewens
maar ik weet niet hoe
angstig als ik ben
dat je nog niet kunt vliegen
nu je jezelf gekooid hebt
roep ik je toe
vlieg dan…….
ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar…
2008
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.095 Vandaag mijn voornemens opgeschreven
zorgvuldig opgeborgen en verstopt
Ze gaan niemand iets aan buiten mij
om aan het eind van 'n jaar te lezen
van wat er geworden is en wat niet
Voor de schaduw van de toekomst uit
maak ik mijn bewegingen soepel rond
vang de grote bal van links en rechts…
Een godvergeten hoge prijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
915 ik vlieg niet
in gebouwen
ga niet voor
een bomaanslag
wil enkel
van je houden als
dat tenminste mag
draaf niet
door in woorden
kies gewone zinnen
wil je hand
gaan vragen
om onze liefde
te gaan dragen
wil jou beminnen
om samen een nieuw
leven te beginnen
in ons paradijs'
verdomme waarom
eist realiteit een
godvergeten hoge…
Vogel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
839 Een stille vogel
Zweeft door de heldere lucht
En ziet de aarde onder zich
Vormt geen gedachten
Over het leven daar
Van de aardse metropool
Voelt de wind
Langs zijn vleugels strelen
En geniet van deze intimiteit
Een stille vogel
Bemoeit zich alleen
Met het leven in de lucht…
ik valkuil met jou
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.072 een vinger die wijst
niets meer te maren
ik volg je gebaren
maar houd me gedeisd
je daagt uit, in je stem
een verlokkend geluid
ik lees in je ogen
de wereld van toen
proef aan je zoen
de wisselende smaken
waarmee jij in mij
emoties kunt raken
je lach lijnt spontaan
mimiek toont de sporen
van vaker gedaan
je onschuld speelt
de vermoorde…