11457 resultaten.
HAASTIGE BLOEI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Lange druilregen
benevelt kil, maar fijntjes
de zachte winter,
die vroeg wordt opgeluisterd
met een veld gele krokus.…
Schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 je ladderde
in veranderend
licht de ontelbare
treden naar
beneden waar de
bloemenmand voor
heden de kleuren
van morgen al had
jij hebt selectief
naar het zonlicht
breken gekeken
met armen vol
keuzes corrigeer jij
stukjes schaduw
tot schoonheid en
harmonie in balans
waar eerst het
prille nog kille licht
de natuur verkent
gaat…
Velden met rozen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
529 Op de mest van gedachten,
bloeien mooie bloemen.
Waar oordelen sterven.
Opinies niet bestaan.
Meningen vergaan.
Velden, vol met rode rozen,
bloeien in alle moederharten.
In het hart van onze moeder,
die ons haar leven gaf.
Harten, die niet denken kunnen.
Harten, waarin de liefde leeft.…
BREDA 'S VOORJAARSTROTS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 Het Liesbos toont onder zijn kale eiken
lentevingers, die grondbloei bewerken,
dan voldaan wegzweven op lichte vlerken,
in Ulvenhouts wonderwereld neer strijken.
Ze mogen park en moeraswoud verrijken
vol fijn versnipperde schilderwerken,
daarbij schoon Landgoed Valkenberg sterken.
Winnende bosanemonen prijken!
De Oranjestad houdt steeds…
Verwelken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
488 We kunnen het niet
langer bij een ander zoeken
dat voel ik in de leegte
bemerk ik in dat wat men niet ziet
van het ontheemde wolkenland
het gebroken hart en het verdriet
een kleinere wereld zal voorbijgaan
minuscuul heelal in het vergeten
verwelken zal de mooiste bloem
nu nachten korter duren
in het berggebied van dromenland.…
De laatste lentebloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 ik zag je de laatste
lentebloemen plukken
uit de zomerwei
volle pluizenbollen
blies je nog leeg in
een lange ademtocht
toch speelden er
vleugjes nostalgie in
de lach die je achterliet
hoe koude wind de
bloei vertraagde en er nog
een schitterend palet van maakte
waar veilig geborgen
de knoppen voor de zomer
zich klaar maakten…
KLEURIG GRAS
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
379 Een veld margrieten,
boter- en koekoeksbloemen:
wacht de kunstschilder?…
GEZICHTSBEDROG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Een heel klein roosje
hangt tegen zijn soortgenoot,
wipt als een vlinder.…
Zomerse prieëlen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb
de bloem
niet geplukt
kon haar niet
zien lijden om
jou te verblijden
een leven
in volle bloei
dat reikt
naar hemel
breekt abrupt
in de groei
ik heb jou
haar uitzicht
laten zien
waar zij leeft
vorm en kleur
aan ieder geeft
zij wiegt
met ons
op de wind
het mooiste kind
uit velen in
zomerse prieëlen
voor haar…
Wat in haar nacht ligt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Zij doet echt alles
wat in haar nacht ligt
om van mij een bloem te maken
maar zij mag me nooit plukken
het blijft voorlopig bij de stukken
van de flora in mijn liefdesdrift
ik doe werkelijk alles
wat in mijn nacht ligt
om haar als bloem te laten geuren
maar ik mag niet aan haar ruiken
verberg mij achter de duisterstruiken
tussen de…
Dromen vol geur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij wist
dat de verte
haar wenkte met
onderscheiden
kleurenpracht
alsof er al die
tijd naar haar werd
uitgekeken en gewacht
vorm en compositie
waren steeds
duidelijker te zien
in het naderbij
komen nog spraken
zij niet maar hun
geuren bestreken
het uitnodigingsgebied
jij hebt de schoonheid
van deze bloemenhulde
aangenomen en…
Haar schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 ik heb je gezien
aan de kant
je rode hart
bloeide liefde
deinde warme
hartstocht
langs mijn hand
jij golfde zomer
op de wind
van snelle auto’s
die in passeren
hun motorgeluid
even heftig uit
moesten proberen
ben terug gelopen
naar de rode golf
in de roze zee
die op mijn netvlies
gebrand stond de bloem
streelde ik maar plukte…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
452 ik heb steen
laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen…
Buitengewone schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
520 ik heb steen
laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen…
Grassig koud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 ik zag het
blauwe bosje
alleen op de wereld
in de grote vlakte
grassig koud
zij steelden hoger
dan omringende
magere sprieten
bijna klaar voor
hun eerste maai
zij hadden
alles gegeven
met madeliefjes
om verder te leven
na hun rijpe zaai
in de wisseling
van groen door
seizoenen had het
bosje ook zijn bolletjes
groter laten…
WITTE GRAP
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 Tulpen glimmen zacht,
hangen zwaar, maar blijven sterk
in de Aprilsneeuw.…
Wedergeboorte
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
820 Mocht ik eens
herboren worden
zou ik een vlinder willen zijn
een mooie dagpauwoog
met vleugeltjes ragfijn
die van hier naar ginder vloog
en bloemlezingen houdt
daarvoor ben ik te oud
of als een fraaie bloem
die ’s morgens open springt
heerlijk geurt, mijn dagen kleurt
en tegelijk een lijster zingt
want heden op mijn oude dag
is mijn…
ZACHT DIER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De stier kuiert rond,
ontziet smakelijk grazend
alle bloempollen.…
IN BLOEI
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
596 mens
hoe klein ook rust de wens
om te ontluiken als een bloem…
Vertakte schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 weer heeft
zomer
een bladzijde
omgeslagen vol
liefde en kleur
zacht blies
de zwoele wind
nog de geur die
wij op handen
hadden gedragen
wij kenden
geen namen maar
hun schoonheid
in samen was
fenomenaal
gestileerd in
vertakte schoonheid
kenden zij de schutkleur
van wereldwijs zonder
opvallend te zijn
geborgen op
geschept…
Duizendschonen blij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 jij toonladderde
voorzichtig in het
groen van gras
dat onvoorstelbaar
veel variaties had
spriette hoge tonen
tot zaad in
luchtvervoer dat
zo de mooiste
dromen bloeiden
in deze tour de
chante waren de
bloemen uit de wei
met wind als dirigent
duizendschonen blij
waar bomen
struiken kortwiekten in
wat donkerder kleuren
klonk…
HEFTIG OGENBLIK
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Heer Bommel begroet de zonneglansen
in de tuin van zijn gerieflijk woonkasteel.
Hij kijkt naar de bloempjes, die op hun steel
bij het zuchtje licht heen en weer dansen.
Olivier vat de wenk der torentransen:
"Bewonder 's voorouders hof, thans jouw deel.
Zie de bloei, fijntjes toch onnoemelijk veel;
mag iets ervan de salontafel kransen?"…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Jouw pijn
is de mijne niet,
zij is onbegrensd
je adem stokt
en slaat het verweer
in je vel
op deze dreun
dansen je engelen
sluiten zich
tot een cirkel
zonder bodem
in de damp van die krater
tekent zich een bloem
wel tien
wel duizend
elk blad
streelt je wonden
je hebt ze zelf geschilderd
je kon niet anders
je bloesems zijn de schreeuw…
Praalwagens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 stralend vielen
de kleuren van
duizenden bloemen
neer uit de
praalwagens van
het schitterend
jaarlijkse corso
zij overdonderden de
dol enthousiaste en
luid applaudisserende
toeschouwers ook
bij mijn wagen
waarop ik jou in de
bloemetjes heb gezet
in iedere lijn
en welving met
bloemen van liefde
uit van mijn hart is
onze relatie…
Tweede bloei
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 het ranke
heeft je
opgebroken
nog wieg je
in de wind
en zonder knak
is het tot heden
goed verlopen
je tulipt uit
een nieuwe bol
met een grote
meerkleurige
bloem bekroond
in fris groen dat
lente je heeft
meegegeven
jouw tweede
bloei is gewonnen
levenstijd voor
een extra generatie
door liefdevolle
verzorging is er
nu deze unieke…
Haar ludieke intrige
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 ik zag op
het wiegen
van de wind
de gele schicht
van een verre bloem
zo op de
grens van
horizon en
opgeschoten
weidegroen
zij markeerde
in haar ludieke
intrige het einde
van de nog
zichtbare wereld
haar grootsheid
dwong mij in
gepaste eerbied
dichterbij te komen
haar droomgrens
te raken om van
van wind en wiegen
met zonnebloem…
Het oude aards paradijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 schoonheid van
de muzikale
edelstenen van het
vol bezette orkest
ontroerd luisterde
het publiek naar
de hemelse muziek
die gedragen werd
door generaties tranen
zonder onderscheid
in leeftijd zij kwamen
na de finale in een
totaal andere wereld
bekeken elkaar met
nieuwe compassie
met de wil om met
de aarde deze prachtige
bloemen…
Zonder enige gene
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
420 als zij
lachte
openden
bloemen
hun harten
kleurden dieper in
meer verwachten
als immer
stengelden zij
om licht
maar ook om
jouw gezicht
aandacht en
warme empathie
energie
zinderde van
deze interactie
in geven en nemen
zonder enige gene
bogen zij elegant
gaven zich bloot
jij bekeek
sprak hen toe
met vlaagjes wind
bloemen…
l' horloge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
625 ter herinnering en ode aan
Charles Baudelaire
(les fleur du mal)
met de tijd op de hielen
vluchtigheid trachten
voor te blijven
en dit natuurlijk allemaal
tegen beter weten in
maar je moet toch ergens
voor op de loop gaan
in het leven...
maar goed het doel staat vast
de eenzame aankomst ginds
aan de finishlijn van het
bloemloze…
résumé
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 om te beginnen
vloeit aangeroerd bloed voort
uit het niets
dan zijn we bezig
in te zaaien
brood te breken
lege ruimte in te richten
en er het meest waardevolle
uit te lichten
zodat we na het late novemberlicht
de bloemen kunnen wegdragen…