9250 resultaten.
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 , die heerlijke rust…
Mijn trouwe smartphone
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 Steeds geef ik, hem of haar,
rust die zij of hij verdient.
Hoor, een merel zingt!…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…
Dagelijks
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
605 Wereld vol geluid
gun u zelf rust en stilte
klank die bij u past.…
Dat me onrust geeft
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
890 ik zoek je
in de letters
voel je
al in zinnen
je komt zo
bij me binnen
overweldigend
apart
je hart klopt
in een ritme
dat me
onrust geeft
dat me afleidt
van de tijd
die nooit zo
langzaam
is geweest
ik wil
bij je zijn
je lezen in
een boek
zonder einde…
Vrucht van leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
945 Jij doet iets met mij,
Je geeft me rust.
Een heerlijk gevoel van zalig in m'n kern zijn.
De pit van een avocado,
die symboliseert m'n wezen..
De boterzachte romigheid er rond mijn vrouwelijkheid.
Voor jou om te ontdekken, te savoureren.
Knijp in m'n vel, voel of ik receptief ben, lepel al mijn heerlijkheid eruit.…
Stil werd onze zomertuin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Wat rusteloze mensen elders zoeken,
is in alle rust thuis gebleven.
Stil werd onze zomertuin.
Vredig ons bestaan.
.…
Zacht strelende avond-arm
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 De warmte van de late avondzon
nog lang niet achter de horizon
voedt mijn rust, voedt mijn zijn
voedt het besef hier wil ik zijn
zittend aan een heerlijke kust
die me aantrekt, liefhebt en kust
alles voelt zo teder, mooi en warm
als een zacht strelende avond-arm!…
Kluizenaar tot keizer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
393 Als je je hoofd te rusten legt,
voel je dan mijn hartslag
als de weg naar de slaap?
Als ik je hoofd op mijn borst weet,
dan ben ik niet langer
gekluisd in mijn eigen leegte,
die nooit dezelfde ruimte vult.…
Afscheid?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
617 De dood geeft eindeloze rust,
Alsof de slaap je eeuwig kust
Om je van elk leed te genezen.
Maar ach, het klaterende licht,
De kleur en geur van de seringen,
En hoor eens hoe de merels zingen,
Maar bovenal, dierbaar gezicht
Van hen die in dit lange leven
Mij zoveel liefde wilden geven.
Dus weet je wat, ik blijf nog even.…
Ver
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 Ver van lawaai en herrie,
drammers en gedruk,
van te weinig met teveel
op een te klein stuk.
Streel ik verre zichten
waar het weids de zon verwaait,
en haar waterlanden
nog weten van geluk.…
Lekker niet
gedicht
4.3 met 3 stemmen
7.563 Ach hoe verdacht lekker
languit in bed en
dat ik die wekker
niet hoef te zetten
vannacht
morgen niet met die pijpen va de
onder- en bovenbroek hoef te worstelen,
geen mensenvlees en tanden
meer hoef te borstelen,
geen griezelige roem en
geen angstig nieuw boek!
S.v.p. geen bezoek
en geen bloemen
----------------------
uit: 'Daar…
geen haast
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
525 jouw positieve stralingen
bereiken gezwind
mijn verlangend hart
wees gerust, liefste
geen haast komt hier
aan te pas
ik geniet nu volop
van bloemachtige sferen
met hun rustgevende kracht
mijn dromen tolereren
ik denk aan jou vannacht
zo vredig,zo zalig
slaap zacht…!…
Zalf
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
481 Ken jij Seneca?
vraag ik aan mijn vrouw.
Is dat een helende zalf?
vraagt zij mij terug.
Jazeker, zeg ik stoïcijns.
Seneca is ook zalf.
Zalf voor onze ziel.…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
Ochtendstond geeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 De klamme kille lucht
mantelde zich als een tweede huid
rond haar gelaat,
terwijl de zachte regen
voorzichtig in een streling
de sporen van de nacht weg haalt.
Het is vroege ochtend
de dag staat op het punt te ontwaken
in een trage slow motion beweging,
net als haar denken
dat nog binnensmonds gaapt.
Ze vult haar longen met zuurstof…
Dit ene...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
453 En het geeft je rust.…
Stille stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
600 Soms loopt stilte
zichzelf
in doodse stilte
voorbij…
Nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 In de rust, die ik overdag niet vinden kan.
De nacht biedt mij herinneringen aan,
waarin ik rond kan zwerven.
Het is alsof ik ze nooit heb meegemaakt,
maar er toch over vertellen kan.
Het is alsof ons leven niet ons leven is,
zodat we onmogelijk sterven kunnen,
wanneer de slaap ons overvalt.…
Pleidooi voor het nietsdoen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
663 Als ik toch eens vaker los kon laten
en mijn blik kon richten op de
hiaten van het leven die soms zo zinloos lijken
Juist in die lege momenten die mijn
leven nog maar zo zelden kent en
die ik ook te vaak ontwijk,
Het is die zoete leegte die me
uiteindelijk beweegt in richtingen
die ik nog niet ken
En die me zien laat dat, met soms
even…
Niet Zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 Soms
wil ik er even
niet Zijn
Soms
wil ik rust
mijn hoofd leeg laten
niet praten
enkel zweven
in het niéts
Zijn…
Werk maken van de dood.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
656 Mijn afgeleefde lijf gaat rusten,
en kan tot ontbinding overgaan.
Toen ik gisteren nog jong was,
was ik als de dood voor de dood.
Vandaag besef ik...Ik lééf!
Een wonder is het dat we bestáán!
Levend zit ik dit gedicht te schrijven.
Het is al bijna middag!
Het is hoog tijd geworden,
om weer aan het werk te gaan.…
Retraite
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 De trein vreet elke ochtend vele ikken
En niemand die hun nare dromen duidt
De klok zit hen voortdurend op de huid
Hij blijft hardnekkig en standvastig tikken
Zij trachten tevergeefs zich op te krikken
Terwijl de informatie hen omsluit
De trein vreet elke ochtend vele ikken
Zij vinden niet de tijd zich te verkwikken
Hij spuugt ze door de spuigaten…
De tijd van ons gevoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 Vandaag ga ik mijn tijd vertragen.
Chronos laat ik chronologisch blijven.
Wat ik doe wordt gewoon op tijd gedaan.
Vandaag ga ik onze tijd vertragen.
Vandaag stap ik in de tijd van Kairos.
In de tijdloze tijd van ons gevoel.…
gesprek met de zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 alleen jij en ik
een dierbaar moment
met jou die mij kent
gedachten razen
aflandige windkracht elf
wandelend met mezelf
ik heb je lief
je biedt perspectief
stelt gerust
alles mag ik achterlaten
je spoelt het weg
als ik je dankbaar gedag zeg
is de wind gaan liggen…
kust
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
574 het geluid van de zee
ademt kalmte en rust
en ik ga daarin mee
waar het water het land kust…
De slaap
poëzie
4.0 met 2 stemmen
6.080 Wanneer de nacht
Hem tegenlacht,
Die pozing van de arbeid wacht
En stilstand van de zorgen,
Dan rust het lichaam, mat gesloofd,
Dan rust het suf gezonnen hoofd,
Hij slaapt tot aan de morgen.…
Stiltebankje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 is meer dan niets horen
voorbij aan geluid
van rumoer, onrust
van het bonzen in je hart
van het wachten
om in stilte vrede te vinden
Stilte
is meer dan stil na de donder
na de laatste slag van een klok
en de storm van een kruisweg
bij de laatste ademhaling van leven
hoorbare stilte bij een kruis
voelbaar …..
stilte gaat verder dan sterven…
Anecdote
poëzie
3.8 met 4 stemmen
904 Gezocht en eindelijk verkregen rust
Aan ’t rustend voorwerp gul te doen genieten;
Haar te beveilgen, en met eigen schaê
Haar te verlengen; ô dit is een offer,
Waarvoor de hoogste deugd slechts vatbaar is!…
De stilte, ergens
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
512 Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat carillon in een toren
Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…