Alle inzendingen over jan

5925 resultaten.

Sorteren op:

Voorjaar

snelsonnet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
Het voorjaar ontplooit met passie pracht en kaapt viooltjes uit het kale toen om bij te dragen aan het kleurfestoen dat zachtjes vlindert met zijn pracht waar kou en winterdom blijven sjorren hoewel de lente al is geboren…

Nacht op het water

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.063
Het moet wel donker zijn, want aan mijn voeten strekt zich een meer van zilveren lichten. De schittering zet zich voort tot boven de horizon. Boven mijn hoofd spreiden speldenknoppen een lang geleden licht: de hemel is een flatgebouw vol slapers en wakers ... Misschien zit er ergens achter een ver venster eenzelfde stille woekeraar in oude…
Jan Mast2 februari 2007Lees meer >

Aan Horatio

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Zie ik de aarde op haar plaats, geen wonder, dat men zich vergiste vóór 1600, toen de nachten alle koud waren en luguber en men schuldgekromd het zware oog van een Heer boven zich vermoedde ... Ik vraag u: wie zou onbevreesd durven kijken in een ruimte, die een blik terugwerpt ...…
Jan Mast3 februari 2007Lees meer >

Weg.

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 705
Je kijkt me aan en tussen ons is niets dan verwachting, één blik, staal van begrip, een eeuw is ervoor te kort. Ik stort neer en op het moment dat ik je lippen raak voel ik me totaal in je verdwijnen.…
Jan Mast7 februari 2007Lees meer >

Terloops

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.078
Terwijl de wind zachtjes de plassen laat schrikken en de wolken hoog boven mijn hoofd tussen de sterren schuift ... Terwijl de vogels even niet fluiten en ook de rozen romantisch gesloten zijn ... De vuilnis op straat en de deuren op slot ... Terwijl mijn lippen mijn hart de tong afbijten lig ik in het gras van mijn bed te soezen en denk aan…
Jan Mast8 februari 2007Lees meer >

Moos van de berg

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Daar was hij en onder hem de massa, de godvergeten, heidense massa ... Verzamelde zich, riep, gilde hier en daar, wachtte in spanning af. Mozes op de berg hief de stenen tafelen hóóg boven z'n hoofd, laadde ze op met z'n woede en smeet ze verpletterend naar beneden. De massa ontweek behendig de tien geboden; de politie haalde Moos…
Jan Mast11 februari 2007Lees meer >

Plaatje

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 941
Laatst was ik in het park op een bank getuige van een nogal verwarrend schouwspel: een jochie van drie werd gebeten door een zwaan, die hij - aan de waterkant - stukjes brood voerde. Hij gilde moord en brand, terwijl-ie wraakzuchtig de hele troep met handjesvol woest geworpen gras probeerde uit te roeien, de moeder toesnellende ...…
Jan Mast14 februari 2007Lees meer >

Blues voor harmonica

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Waar wallen stonden bij lichtgasketels knarsen lusteloos trams als ongenode gasten. Binnen is de rook te snijden, het snijvlak vers en scherp. Hij laat je ogen tranen Net als gemis. De kaart zegt steak maar ik hunker naar hijgen; spijt klapwiekt om en om beduimelde bladen. Pasta dus. En complimenten. Lang opgespaard. Ik bloos. “Mijn…
Jan B15 februari 2007Lees meer >

Voorbij

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.007
Op de keien liep ze. De lippen strak als haar rok; de rest gekreukt als haar bloes, hand in hand met het resultaat van een - onverhoopt geslaagde - seksuele inspanning. 'Papa boos?' vroeg die kleine, blonde schoonheid naar boven. Onmerkbaar knikte het hoofd, maar wij zagen het, de blonde en ik. Zij vroeg niets meer en ik begreep…
Jan Mast16 februari 2007Lees meer >

Een spelletje

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.115
soms speel je een spel met het verkeerde katje ook nog eens zonder handschoenen een kapitale vergissing…
Jan Vonk17 februari 2007Lees meer >

Zondagmorgen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
Het is nu drie minuten later en daar loopt een man. Verbaasd denk ik: daar loopt een man, terwijl ik toch, zeldzaam natuurlijk, maar toch, seconden tevoren had kunnen zweren, dat de schepping was gestorven, zó stil was het toen, vanmorgen, dat ik dacht: ik heb gisteren iets belangrijks vergeten. Te sterven misschien ... Tot zwetens toe…
Jan Mast21 februari 2007Lees meer >

Tinus

gedicht
3.3 met 62 stemmen aantal keer bekeken 16.524
Jij, tweedehandse koetjespoes, hè Tinus, voelde je met je voornaam wel vereerd, want wat heb jij als eerste gepresteerd? Het uit de kast gooien van Augustinus! En laat ik mijn papieren onbeheerd, maak jij van mijn gedichten serpentines. Moet ik ze dan maar leggen in vitrines, of is het dat je dít vers wél waardeert? Hou ik mijn hoofd tegen…
Jan Kal15 november 2021Lees meer >

Harp

hartenkreet
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.546
Wat weet ik van al die gebieden van lachen, wensen, schrijnen, smelten, wachten, hopen en geruisloos kwijnen, die in liefde samenvallen. Niets, behalve dan, dat je er hopeloos in kunt verdwalen en dat nog romantisch vindt ook ...…
Jan Mast22 februari 2007Lees meer >

Groen licht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
Het paste zo goed bij elkaar: dat wijde, blauwwazige grasland, lichtgroen geurend, bedekt met vroege morgennevels waaruit in de verte zich een vurige, oranje bal losstoomde, ondersteund door klaterend vogelgeluid in takken van machtige stilte en wij ... We pasten zó goed bij elkaar, dat - ondanks het feit dat onze eerste zomervakantie-dag…
Jan Mast26 februari 2007Lees meer >

Adamsappel

netgedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.040
Sepia het land om haar navel waar ik onwetend las: trilobieten, struweel, varanen, vulkanen, mahonie, glas. Rondom ons valt snel de avond vollemaanloos: Genesis één. Chawa zweeft over de wateren, haar borsten verhullen de wereld. De boog naar zonde gespannen verdichten zich nakende eeuwen; ik zal de roede niet sparen, ons wachten de lust…
Jan B1 maart 2007Lees meer >

Demonstrant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
Werpt de eerste steen en werpt zich meteen daarna voor de leeuwen. Lacht om orde. Lacht om recht. Lacht om gevoel voor begrip: heeft gelijk. Denkt niet meer aan anderen. Denkt niet meer aan pijn. Denkt niet meer ... Levert elke morgen hetzelfde verbitterde gevecht, als-ie voor de spiegel vergeefs probeert de wilde haren te kammen…

verpleeghuis 9 (pg)

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.150
verzonken in zichzelf buiten bloeien krokussen wat is het leven…
jan mul9 maart 2007Lees meer >

En met jou?

hartenkreet
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.521
En? Hoe gaat het? Wel goed ... Twee paar neergeslagen ogen werpen blikken weg in het water als brokken brood, geen eend die het ziet. O. Alles OK? Alles OK. Onwennig nerveus en met dezelfde klop als toen, maar: je bent niet veranderd. Jij ook niet. Geen spat. Een zwakke glimlach die niet alles wil weggeven maakt plaats voor een…
Jan Mast12 maart 2007Lees meer >

Einde van een droom

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Bang voor dit: de herhaling sta ik op en schrijf het neer wel wetende dat: een cirkel zonder begin is, de tijd geen seconde stopt, één voet de andere meesleept. Weg uur en stap zijn mijn deel, oog in oog met het naderende. In een nog donkerblauwe morgen doorklieft een zoemen de stilte op zoek naar de wakkergetrokken slaper met de…
Jan Mast20 maart 2007Lees meer >

Een vogel

gedicht
3.2 met 62 stemmen aantal keer bekeken 16.122
Een vogel is een vis die niet kan vliegen. Een vogel is een vis die niet zonder water kan en op het droge snakt naar lucht. Een vogel is een vis die hoog moet omdat hij lijdt aan dieptezucht. Een vogel moet landloos balanceren op de horizon tussen verlangen en vlucht. Een vogel is een vis die tegen de hemel kleeft, een beest dat zijn…

Vergleden in een hartstocht die eens ruisend ging.

gedicht
3.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 14.985
Vergleden in een hartstocht die eens ruisend ging. onder eindeloos levende spiegeling van liefdes eenzaamheid, zoek ik vergeefs haar te hervinden in wie zij nu verworden is. Peilingen, stukgestoten in oude vertedering op nu verzande diepten spannen nog een verlangen dat lang reeds ongegrond bleek en hopeloos verweesd. ----------------…

De ziele betracht de nabijheid Gods

poëzie
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.704
Ik meende ook: de Godheid woonde verre, In ene troon, hoog boven maan en sterre, En hefte menigmaal mijn oog Met diep verzuchten naar omhoog. Maar toen Gij U beliefde te openbaren, Toen zag ik niets van boven nedervaren, Maar in de grond van mijn gemoed, Daar werd het liefelijk en zoet. Daar kwaamt Gij uit de diepten uitwaarts dringen En…
Jan Luyken1 september 2022Lees meer >

Apegapen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 976
Nu zelfs blijkt dat Andries Knevel ook zichzelf kan bekeren en als evolutionist weer verder door het leven gaat heb ik als heiden - om het even voor het eerst in heel mijn leven toch een kaarsje opgestoken in de hoop dat Hij bestaat Toe Heer vergeef hier al mijn zonden hopelijk ben ik niet te laat…
jan haak6 februari 2009Lees meer >

Sneeuwbui

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 718
Koud is de winter kaal en guur sneeuwwit, spekglad en leeg. De lucht vriest vast aan wat er van het landschap over is. IJs gletsjert in het water. Als er binnen weer een storm opsteekt sluit ik de deur van mijn ziel - een glimlach - en ziet niemand wat ik heb.…

Morgenzee

gedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.444
Onder de hemel, bleek om Dag´s nadering, drijvend gewemel binnen de kring. Dromende spiegel zwijgend en afgemat, in lome wiegel glimmend en glad Diep van de wolken dalen de schimmen af, Donker bevolken ´t groot watergraf. Zo wel bevaren, vreugden en leed ontvlucht, doodmoede blaren doodstille lucht. Rimpels verdwijnen…

twee lindebomen

gedicht
2.9 met 62 stemmen aantal keer bekeken 25.678
twee lindebomen strekken hun schaduw uit naar het huis dat hier stond ----------------------------- uit: 'Navigator', 2001.…

Zee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
Mijn denken stroomt als vloeistof minder wild dan eb en vloed; druppels, vast als waterstof, de einder tegemoet. Golven vormen het oppervlak van klotsen en geschitter. Onderdak voor het paradijs, zachtgroen en diep, zout-bitter. Hier breng ik graag momenten door, slechts door mijzelf begrepen, terwijl ver boven ik het klotsen hoor…

De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.225
Zo dekt een donkre wolk het stralend zonnelicht, Gelijk mijn Liefste nu zijn vriendlijk aangezicht; Zo lang dat in mij scheen, slóeg mij het hart van vreugden, Toen was ik sterk, en zong en sprong langs 't pad der deugden; Maar nu zich eens verbergt die Goddelijke schijn, Bevinde ik mij een worm, in stof en as te zijn. Zo mij maar iets…

Souvenirs

gedicht
3.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 24.307
Er wordt weer heel wat prachtigs mee naar huis genomen: een asbak waar een wulpse Lorelei op prijkt, een blikken Eiffeltoren die van koper lijkt, een echte imitatiezijdensjaal uit Rome, Manneke Pis in zakformaat dat ook kan plassen, een heilige uit Benidorm (made in Taiwan) van plastic en waarvan het lichtje branden kan en stapels leuk bedrukte…

Recht op vrije meningsuiting

gedicht
4.7 met 146 stemmen aantal keer bekeken 13.852
Recht op vrije meningsuiting, dat betekent, heel normaal, dat je niet de hele dag hoeft lopen letten op je taal; dat je hardop durft te praten in de tram of in de trein, over wat je stom of slecht vindt, zonder bang te hoeven zijn. Recht op vrije meningsuiting, dat betekent, heel gewoon, dat er niet wordt meegeluisterd naar je eigen telefoon…
Jan Boerstoel24 februari 2021Lees meer >