5925 resultaten.
Voorjaar
snelsonnet
2.0 met 4 stemmen
641 Het voorjaar ontplooit met passie pracht
en kaapt viooltjes uit het kale toen
om bij te dragen aan het kleurfestoen
dat zachtjes vlindert met zijn pracht
waar kou en winterdom blijven sjorren
hoewel de lente al is geboren…
Nacht op het water
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.063 Het moet wel donker zijn,
want aan mijn voeten strekt zich
een meer van zilveren lichten.
De schittering zet zich voort
tot boven de horizon.
Boven mijn hoofd spreiden speldenknoppen
een lang geleden licht:
de hemel is een flatgebouw
vol slapers en wakers ...
Misschien zit er ergens
achter een ver venster
eenzelfde stille woekeraar
in oude…
Aan Horatio
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
687 Zie ik de aarde
op haar plaats,
geen wonder, dat men
zich vergiste vóór 1600,
toen de nachten alle
koud waren en luguber
en men schuldgekromd
het zware oog
van een Heer boven zich
vermoedde ...
Ik vraag u:
wie zou onbevreesd
durven kijken
in een ruimte,
die een blik
terugwerpt ...…
Weg.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
705 Je kijkt me aan
en tussen ons is niets
dan verwachting,
één blik, staal
van begrip, een eeuw
is ervoor te kort.
Ik stort neer
en op het moment
dat ik je lippen raak
voel ik me totaal
in je verdwijnen.…
Terloops
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.078 Terwijl de wind zachtjes de plassen laat schrikken
en de wolken hoog boven mijn hoofd tussen de sterren schuift ...
Terwijl de vogels even niet fluiten en ook de rozen romantisch gesloten zijn ...
De vuilnis op straat en de deuren op slot ...
Terwijl mijn lippen mijn hart de tong afbijten
lig ik in het gras van mijn bed te soezen en denk aan…
Moos van de berg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.031 Daar was hij
en onder hem de massa,
de godvergeten, heidense
massa ...
Verzamelde zich, riep,
gilde hier en daar,
wachtte in spanning af.
Mozes op de berg
hief de stenen tafelen
hóóg boven z'n hoofd,
laadde ze op met z'n woede
en smeet ze verpletterend
naar beneden.
De massa ontweek behendig
de tien geboden;
de politie
haalde Moos…
Plaatje
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 Laatst was ik
in het park
op een bank
getuige van een
nogal verwarrend
schouwspel:
een jochie van drie
werd gebeten door een zwaan,
die hij - aan de waterkant -
stukjes brood voerde.
Hij gilde moord en brand,
terwijl-ie wraakzuchtig
de hele troep
met handjesvol woest geworpen gras
probeerde uit te roeien,
de moeder toesnellende ...…
Blues voor harmonica
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.169 Waar wallen stonden
bij lichtgasketels
knarsen lusteloos trams
als ongenode gasten.
Binnen is de rook te snijden,
het snijvlak vers en scherp.
Hij laat je ogen tranen
Net als gemis.
De kaart zegt steak maar
ik hunker naar hijgen;
spijt klapwiekt om en om
beduimelde bladen.
Pasta dus. En complimenten.
Lang opgespaard. Ik bloos.
“Mijn…
Voorbij
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.007 Op de keien liep ze.
De lippen strak
als haar rok;
de rest gekreukt
als haar bloes,
hand in hand
met het resultaat
van een - onverhoopt geslaagde -
seksuele inspanning.
'Papa boos?' vroeg
die kleine, blonde schoonheid
naar boven.
Onmerkbaar knikte het hoofd,
maar wij zagen het,
de blonde en ik.
Zij vroeg niets meer
en ik begreep…
Een spelletje
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.115 soms speel je een spel
met het verkeerde katje
ook nog eens zonder
handschoenen
een kapitale vergissing…
Zondagmorgen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Het is nu
drie minuten later
en daar loopt een man.
Verbaasd denk ik:
daar loopt een man,
terwijl ik toch,
zeldzaam natuurlijk, maar toch,
seconden tevoren had kunnen zweren,
dat de schepping was gestorven,
zó stil was het toen,
vanmorgen,
dat ik dacht: ik heb gisteren
iets belangrijks vergeten.
Te sterven misschien ...
Tot zwetens toe…
Tinus
gedicht
3.3 met 62 stemmen
16.524 Jij, tweedehandse koetjespoes, hè Tinus,
voelde je met je voornaam wel vereerd,
want wat heb jij als eerste gepresteerd?
Het uit de kast gooien van Augustinus!
En laat ik mijn papieren onbeheerd,
maak jij van mijn gedichten serpentines.
Moet ik ze dan maar leggen in vitrines,
of is het dat je dít vers wél waardeert?
Hou ik mijn hoofd tegen…
Harp
hartenkreet
2.0 met 12 stemmen
2.546 Wat weet ik
van al die gebieden
van lachen, wensen,
schrijnen, smelten,
wachten, hopen en
geruisloos kwijnen,
die in liefde samenvallen.
Niets,
behalve dan,
dat je er hopeloos in kunt verdwalen
en dat nog romantisch vindt ook ...…
Groen licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
733 Het paste zo goed bij elkaar:
dat wijde, blauwwazige grasland,
lichtgroen geurend,
bedekt met vroege morgennevels
waaruit in de verte
zich een vurige, oranje bal losstoomde,
ondersteund door klaterend vogelgeluid
in takken van machtige stilte
en wij ...
We pasten zó goed bij elkaar,
dat - ondanks het feit dat
onze eerste zomervakantie-dag…
Adamsappel
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.040 Sepia het land om haar navel
waar ik onwetend las:
trilobieten, struweel, varanen,
vulkanen, mahonie, glas.
Rondom ons valt snel de avond
vollemaanloos: Genesis één.
Chawa zweeft over de wateren,
haar borsten verhullen de wereld.
De boog naar zonde gespannen
verdichten zich nakende eeuwen;
ik zal de roede niet sparen,
ons wachten de lust…
Demonstrant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
749 Werpt de eerste steen
en werpt zich meteen daarna
voor de leeuwen.
Lacht om orde.
Lacht om recht.
Lacht om gevoel voor begrip:
heeft gelijk.
Denkt niet meer aan anderen.
Denkt niet meer aan pijn.
Denkt niet meer ...
Levert elke morgen
hetzelfde verbitterde gevecht,
als-ie voor de spiegel vergeefs probeert
de wilde haren te kammen…
verpleeghuis 9 (pg)
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.150 verzonken in zichzelf
buiten bloeien krokussen
wat is het leven…
En met jou?
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
1.521 En?
Hoe gaat het?
Wel goed ...
Twee paar neergeslagen ogen
werpen blikken weg in het water
als brokken brood,
geen eend die het ziet.
O.
Alles OK?
Alles OK.
Onwennig nerveus en
met dezelfde klop als toen,
maar:
je bent niet veranderd.
Jij ook niet.
Geen spat.
Een zwakke glimlach
die niet alles wil weggeven
maakt plaats voor een…
Einde van een droom
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
677 Bang voor dit:
de herhaling
sta ik op
en schrijf het neer
wel wetende dat:
een cirkel zonder begin is,
de tijd geen seconde stopt,
één voet de andere meesleept.
Weg
uur
en stap
zijn mijn deel,
oog in oog
met het naderende.
In een nog donkerblauwe morgen
doorklieft een zoemen de stilte
op zoek naar de wakkergetrokken slaper
met de…
Een vogel
gedicht
3.2 met 62 stemmen
16.122 Een vogel is een vis die niet kan vliegen.
Een vogel is een vis die niet zonder water kan
en op het droge snakt naar lucht.
Een vogel is een vis die hoog moet
omdat hij lijdt aan dieptezucht.
Een vogel moet landloos balanceren
op de horizon tussen verlangen en vlucht.
Een vogel is een vis die tegen de hemel
kleeft, een beest dat zijn…
Vergleden in een hartstocht die eens ruisend ging.
gedicht
3.1 met 35 stemmen
14.985 Vergleden in een hartstocht die eens ruisend ging.
onder eindeloos levende spiegeling
van liefdes eenzaamheid,
zoek ik vergeefs haar te hervinden
in wie zij nu verworden is.
Peilingen, stukgestoten in
oude vertedering
op nu verzande diepten
spannen nog een verlangen
dat lang reeds ongegrond bleek
en hopeloos verweesd.
----------------…
De ziele betracht de nabijheid Gods
poëzie
4.2 met 22 stemmen
4.704 Ik meende ook: de Godheid woonde verre,
In ene troon, hoog boven maan en sterre,
En hefte menigmaal mijn oog
Met diep verzuchten naar omhoog.
Maar toen Gij U beliefde te openbaren,
Toen zag ik niets van boven nedervaren,
Maar in de grond van mijn gemoed,
Daar werd het liefelijk en zoet.
Daar kwaamt Gij uit de diepten uitwaarts dringen
En…
Apegapen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
976 Nu zelfs blijkt dat Andries Knevel
ook zichzelf kan bekeren
en als evolutionist
weer verder door het leven gaat
heb ik als heiden - om het even
voor het eerst in heel mijn leven
toch een kaarsje opgestoken
in de hoop dat Hij bestaat
Toe Heer vergeef hier al mijn zonden
hopelijk ben ik niet te laat…
Sneeuwbui
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
718 Koud is de winter
kaal en guur
sneeuwwit, spekglad
en leeg.
De lucht vriest vast
aan wat er van het landschap
over is.
IJs gletsjert
in het water.
Als er binnen
weer een storm opsteekt
sluit ik de deur
van mijn ziel
- een glimlach -
en ziet niemand
wat ik heb.…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Onder de hemel,
bleek om Dag´s nadering,
drijvend gewemel
binnen de kring.
Dromende spiegel
zwijgend en afgemat,
in lome wiegel
glimmend en glad
Diep van de wolken
dalen de schimmen af,
Donker bevolken
´t groot watergraf.
Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen…
twee lindebomen
gedicht
2.9 met 62 stemmen
25.678 twee lindebomen
strekken hun schaduw uit naar
het huis dat hier stond
-----------------------------
uit: 'Navigator', 2001.…
Zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Mijn denken stroomt
als vloeistof
minder wild dan
eb en vloed;
druppels, vast als waterstof,
de einder tegemoet.
Golven vormen
het oppervlak
van klotsen en geschitter.
Onderdak voor het paradijs,
zachtgroen en diep,
zout-bitter.
Hier breng ik graag
momenten door,
slechts door mijzelf begrepen,
terwijl ver boven ik het klotsen hoor…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Zo dekt een donkre wolk het stralend zonnelicht,
Gelijk mijn Liefste nu zijn vriendlijk aangezicht;
Zo lang dat in mij scheen, slóeg mij het hart van vreugden,
Toen was ik sterk, en zong en sprong langs 't pad der deugden;
Maar nu zich eens verbergt die Goddelijke schijn,
Bevinde ik mij een worm, in stof en as te zijn.
Zo mij maar iets…
Souvenirs
gedicht
3.4 met 33 stemmen
24.307 Er wordt weer heel wat prachtigs mee naar huis genomen:
een asbak waar een wulpse Lorelei op prijkt,
een blikken Eiffeltoren die van koper lijkt,
een echte imitatiezijdensjaal uit Rome,
Manneke Pis in zakformaat dat ook kan plassen,
een heilige uit Benidorm (made in Taiwan)
van plastic en waarvan het lichtje branden kan
en stapels leuk bedrukte…
Recht op vrije meningsuiting
gedicht
4.7 met 146 stemmen
13.852 Recht op vrije meningsuiting,
dat betekent, heel normaal,
dat je niet de hele dag hoeft
lopen letten op je taal;
dat je hardop durft te praten
in de tram of in de trein,
over wat je stom of slecht vindt,
zonder bang te hoeven zijn.
Recht op vrije meningsuiting,
dat betekent, heel gewoon,
dat er niet wordt meegeluisterd
naar je eigen telefoon…