Wat eerst nog tragisch klonk
als zucht in de verte, begon vormen aan te nemen
van Apollinische proporties, in zijn zweem van driestheid
ik zou geheid aansterken als hij mij liefhebben mocht
als ongebreidelde fantasie, mijn dierbare hert gestorven
de precisie werd hem teveel, mijn strot vulde zich
met vergulde tranen, onder die ene boom…
Hou toch op
met die stilte
die ademt!
Doodgegooid
worden we
ERMEE
dagelijks!
Lees jij dan nooit
ERVOOR
wat hier ruist,
in dat zwijgende wier
onderwatergefluister
van navel en nevel
zonder woelende golven
en woedende baren
ERNA?
Schrijf eens wat anders
dan zweven
in de etherische
zevende hemel
wees jezelf,…
het boven op de heuvel is”
de eik was klaar met het gekeuvel
(evenals met hondenpis en kotsende katers)
“luisteren jullie nou ‘s
het duurt te lang
ik sta hier al een tijdje
met steeds minder zang op mijn noten
want wie zijn hier de werkelijke eikels
hebben de kloten niet om te twijfelen
aan hun eigen bestaansrecht en waarde
in dat tragische…
Lachend brachten ze haar aan land
waar ze tragisch stierf, op het strand.
’t Volk stond nog beteuterd te kijken
toen van achter de dijken
woest een zeemeerman
met een vervloeking kwam:
Schouwe, Schouwe, Het zal u berouwe
dat ge geroofd hebt mijne vrouwe!
Westenschouwe zal vergaan,
alleen de toren blijft er staan!…
melodietje
Ook al is het lang geleden
Dat het deuntje werd geschreven
De auteur zal ondertussen
Wel een heleboel verdienen
Maar haar werk is zo veel breder
Dan die gouwe ouwe hit
Dub-dub-dub-dub, dub-dub-dub-dub
Dub-dub-dub-dub, dub-dub-dub-dub
Dub-dub-dub-dub, dub-dub-dub-dub
Dub-dub-dub-dub, dub-dub-dub-dub
En dat heeft toch ietwat tragisch…
Is het eindelijk een dag van geluk
na een tragisch ongeval?
De ijsberg ligt open, alles komt naar voren.
Alle woorden die op papier stonden
worden opgenomen, gelezen en verder gezongen.
Mijn teksten worden groter.
Ze voegen toe, ze schrappen weg.
De ideeën kunnen niet meer verdwijnen.
Maar ze huilt, de spiegel huilt.…