310 resultaten.
zie mij niet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
832 zij staart mij aan
in feite belet zij mij te kijken
naar haar ontklede lijf
waar de voeten zich ook nog als het ware
in helder water verbergen
hoor ik van achter haar veelzeggende blik;
zie mij niet en
probeer mij niet te verklaren
in haar pose ontwaart zich
enige zwaarte van de ziel
voor mij waarneembaar
doorheen haar naakte vel
daardoor…
Verleden toekomst
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.022 Een valkuil
omdat geluk niet verkrijgbaar is
in de toekomst, in het verleden
Het is te vinden in het waarnemen
alleen voortdurend in het nu…
Even maar
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.687 Ik zou alles willen opgeven
Alles wat belangrijk leek
Me volledig willen overgeven
Aan wat eens onmogelijk bleek
Ik wil helemaal niets meer willen
Niet meer moeten, alleen zijn
En alleen nog verdwijnen
In een stille witte schijn
Ik wil alleen nog waarnemen
Me verwonderen over wat is
En me geen zorgen hoeven maken
Over wat ik wel of niet…
Achterover gedroomd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 In een toestand van slapend
Waken heb ik deze nacht
Min of meer bewust meegemaakt,
Verstrikt als ik was in dromen
Die achteraf geen dromen bleken
Te zijn, maar een schijnvorm van
De werkelijkheid - míjn werkelijkheid
Die voor anderen niet waarneembaar is
Maar voor mij een bestaande verbeelding
Van ziek zijn dat door medicatie
Binnen…
Onvermogen om te communiceren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 zie ik
Zo ver het oog
Reikt, figuren
Die in een ver
Verleden wellicht
Ooit mensen zijn
Geweest, of in
Ieder geval mensen
Kunnen zijn geweest,
Hun lichamen nog
Herkenbaar, hun geest
Allang afgedwaald
Naar gebieden die
Zij zelf niet meer
Kunnen overzien -
En ikzelf dan,
Als ik in de spiegel
Mijn eigen gezicht
Waarneem…
Buiten de tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 Ben mezelf voorbij gelopen
Zo ongenadig hard voorbij gelopen
Door alle grenzen heen
Mezelf uit het oog verloren
En ook jou, en ook jullie
Zie ik niet meer,
Heb het contact verbroken
Zonder het zelf te beseffen -
Heb alle records verbroken,
Score niet meer waarneembaar
In de tijd, ik heb buiten mijzelf gerekend,
Ben terecht gekomen…
Selène
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 In het nachtlicht koestert zich selène
ze zucht maakt zwijgend zachte slaapgeluiden
Een nachtuil waakt en houdt zich op de vlakte
zijn alziend oog en orenpaar gericht
op wat zich afspeelt in het diep verborgen
nauw waarneembaar ondermaanse zicht
Nu zij in morpheus' warme armen ligt
trekt zij haar moerbeizijden vacht
omhoog
haar…
Vertraagde beelden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
224 Onleefbaar veel
jaren zouden er nodig zijn
om te beseffen wat ik waarneem
Ik mis het overzicht
om te selecteren wat belangrijk is
en vraag me af waarom
het onbelangrijke nu
belangrijk voor mij zou zijn
Of ben ik alleen maar trager?…
Franco, James
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 En als de deuren der waarneming werden gereinigd,
zou alles zich aan de mens openbaren zoals het is;
oneindig.
Want we hebben ons te lang in bescheidenheid opgesloten.
Aldus Blake,
of Aldous Huxley?
What's in a name.…
aangifte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 vandaag wendde zich
tot mij, inwendig
van zoeter naar bitter
op een onbeperkt tijdstip
langs brandgangen en
afgesloten binnenwater
met behulp van diverse
kunstgrepen en een
aan mijn waarneming
onttrokken gestalte, want
verdonkeremaand daglicht,
wiens naam mij ontschoten
is aan vereniging van ziel
indachtig vrije toegang en
inzake…
Leeg hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Dat hoofd van jou is vol:
er zit een tong in, met tanden
en heel wat hersenen, maar
zelf heb ik dat niet
Zelf ben ik dat niet
Wanneer ik denk aan de binnenkant
van mijn schedel, is daar niets:
een leegte
En als ik me erop concentreer
heb ik zomaar geen gedachten
alsof ik helemaal in rust ben
geen iets, alleen ruimte
een waarnemende…
What am I doing in Panama?
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.012 Als een lichtkrans waarneembaar,
scheurt tederheid mijn smart.
Ik vind een vonk op elke snaar,
in mijn gitaar schuilt mijn hart.
Eindeloze verhalen,
eens gebruikt als web van waarheid,
nu alleen nog geldelijke klaarheid.
Weg met mitose!
eens een pad gelopen,
helemaal zelf teruggekropen.…
Grauwe wereld
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.362 grauw betonnen muren
nauwelijks waarneembaar
ergens schemerlicht
tranende ogen turen.
De wereld zo klein geworden
te klein voor het gezicht
ik wil de sluier doorbreken
en kijken naar nieuw licht.…
het brandpunt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
50 het zijn een paar rake waarnemingen
door het licht dat niet gezien wordt
een prisma dat pure ideeën scheidt
van de ruis die bij energie vrijkomt
maar raakvlakken vlammen scherp op
als het brandpunt deze focus ontbeert
verschijningen uit het zicht van de dag
lachen niet het hardst in schemering
waar de schaduwranden feller bijten
de…
De dichteres
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Land van melk en honing
Basis, weiland in het groen
Waar veldbloemen sieren
Met vlinders in hun goede doen
Een bij zoemt even in
op het veld wat heerlijk geurt
De pink zoals altijd nieuwsgierig
kijkt naar wat er zoal gebeurt
Het tafereel onder de zon
is er in al haar jaargetijden
Dit veld van waarnemen
Schenkt mij nu een zomers…
humeur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
139 het is het tegenstaande van al dat
kronkelend de geest toebedeeld
met grimmige waarnemingen
en onberispte uitingen
het humeur, de daad van het gevoel
dat zich voedt door een voorafgaand
spectaculaire reis door het onbekende
van al wat voorspelbaar in de geest
de tijdspannes betwist in volgorde
tegendraads in het spiegelen der
gewoontes…
Een avond in de polder
gedicht
3.5 met 21 stemmen
14.084 neem mij mee, riep ik
maar geen schip kwam voor mij
links & rechts werd men opgestraald,
maar geen schip kwam voor mij
de liefde werd bedreven met
struise dames op ongekende hoogtes,
maar geen schip kwam voor mij
gefaseerd, gemuteerd & verbouwereerd
keerde men weer terug op aarde, met een
duidelijk waarneembare blijere blik in de ogen…
De W van Koud
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 waarneembaar een welhaastig wapen, wellustig wervelend wegstuivend al wekenlang. weersgesteldheid, windkracht winters walgelijk en wederkerend. weersvoorspelling weerzinwekkend.
willens en wetens wringt en wraakt de watertandende wind ons in woede, weifeling, weesgegroetjes, whisky en wollegoed. weltrusten!…
De W van Koud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
488 Waarneembaar een welhaastig wapen,
wellustig wervelend wegstuivend
al wekenlang.
Weersgesteldheid,
windkracht winters walgelijk
wederkerend.
Weersvoorspelling weerzinwekkend.
Willens en wetens wringt en wraakt
de watertandende wind ons in woede,
weifeling, weesgegroetjes, whisky en wollegoed.
Weltrusten!…
Versgemalen koffie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 bent
Ligt hier nu op dit
Sobere seniorenbed
Alleen maar stil te zijn;
Adem die vertrok
En niet meer terugkwam
Het bloed dat blauwe plekken
In je benen vormt omdat
Het niet meer stroomt -
Jij nog zo dichtbij
En al zover bij ons vandaan;
Nog voordat de ochtend voorbij is
Zegt mijn moeder dat de geur
Van je dood al waarneembaar…
haalbaarheidsonderzoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 de aanwezigheid van een aardappel
of eigenlijk, het waarneembare
onomstotelijke, proefbare, halfzacht
gekookte van een verse aardappel
het onherhaalbare van gisteren
onhertreedbaar als afgesloten gangen
het verdragen van regen en vuur
het ontherfsten van naderend afscheid
een geest in een fles stoppen, het
hek van de dam in de grondverf…
Hoop
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.094 Ik ben die niet-reële waarneming zat,
Ik wil niet zien als een icoon.
Ik zoek met aanduiding van taal naar object,
Naar een juiste bewoording van mijn aspect.
Maar mijn zogenaamd apriori taalvermogen
Heeft mijn objectivatie alleen maar voorgelogen.
Patroon, jouw voorgeprogrammeerd onbereik
Schijnt te sturen naar ontastbaarheid.…
45
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Ik ben die niet-reële waarneming zat,
Ik wil niet zien als een icoon.
Ik zoek met aanduiding van taal naar object,
Naar een juiste bewoording van mijn aspect.
Maar mijn zogenaamd apriori taalvermogen
Heeft mijn objectivatie alleen maar voorgelogen.
Patroon, jouw voorgeprogrammeerd onbereik
Schijnt te sturen naar ontastbaarheid.…
Moeilijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 Ik ben die niet-reële waarneming zat,
Ik wil niet zien als een icoon.
Ik zoek met aanduiding van taal naar object,
Naar een juiste bewoording van mijn aspect.
Maar mijn zogenaamd apriori taalvermogen
Heeft mijn objectivatie alleen maar voorgelogen.
Patroon, jouw voorgeprogrammeerd onbereik
Schijnt te sturen naar ontastbaarheid.…
De vier elementen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
813 De Psychoticus beleeft
zijn waarneming zeer tragisch
Hij leeft zijn mythe en
tot groot verdriet van
het Hermetisch Kind in hem,
wordt hij de Cynicus die
hij tracht te vermijden,
maar niet kan verlaten
De Psychoticus gaat
de Cynicus haten
Het is balanceren en schuiven
met gegevens
Een oneindig leven
is er nodig, om
de som der delen
hun…
durf jij?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.196 ... mijn vrouwelijke vibraties
als een blinde waarnemen.
durf jij?
... met open hart
met de rivier meestromen
richting 'wij zijn'...…
Nooit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
989 Nooit
zal ik een ander kunnen vertellen
hét gevoel
dat maar aan blijft zwellen
Nooit
zal ik iemand duidelijk kunnen maken
hoe naar deze ziekte is
en die nooit zal staken
Nooit
meer vooruit, maar achteruit gaan
denken, weten, waarnemen, onthouden,
niet meer goed op je benen kunnen staan
Nooit
meer diezelfde persoon
die je graag wilde…
Projectie doorzien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 Wat we dagelijks waarnemen,
is in werkelijkheid illusie.
Ons leven is een filmtheater.
Wat onze hersenen projecteren,
zijn onze zelfgemaakte films.
Wat onze oren horen vervormen we.
Wat onze ogen zien vervalsen we.
Wat krom is projecteren mensen recht.
Wie is eigenlijk onze regisseur?
Wie schrijft onze recenties?…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
953 diep
en intens
door de neusgaten
Bomen
krachtig in het groen
tekenen
de eerste verkleuringen
Mos en dennennaalden
geven met gesloten ogen
de indruk
van hoogpolig tapijt
Het licht
van de laagstaande zon
wordt verdeeld
in diverse stralen
van magisch licht
Het gekwetter
van de vogels
is verstomd
tot een nauwelijk
waarneembaar…
Geluksgevoel
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
961 niets meer wat er nog toe doet
slechts jouw aanwezigheid
naast mij liggend in het gras
terwijl de zon onze lichamen
koestert en de mieren vallend
uit de sprieten van het gras
mijn handen betreden
is voldoende om mijn zintuigen
stuurloos te maken waardoor ik
alledaagse geluiden waarneem
zonder te horen en het branden
van de zon niet voel…