1861 resultaten.
al vroeg tot oud bestemde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.202 ik zag je lopen
met een stok
die voor jou
de weg verkende
herkende je eerst niet
het grijze haar dat je al
vroeg tot oud bestemde
paste de puzzel in elkaar
je houding is nog trots
als je vertelt hoe de oude
rots in al zijn voegen kraakte
langzaam onder water raakte
hij is niet meer
de branding heeft hem
overleefd, jij bent beland…
ik wil haar stilte zien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
847 ik lees de wind
die stormt in de regen
die vlaagt met hagel
als ondeugend kind
ik wil stilte zien
in dwarrelende sneeuw
zachte vlokken die mij
rust geven misschien
ik ben haar moe in
eeuwigdurend langs gaan
wil weer vertrouwde lucht
de veranderingen langzaam
laat me mezelf nu zijn
bedaar, ga liggen en rust uit
je wispelturigheid…
de herinnering geraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.230 ik heb een steen
gevonden, wrijf zacht
het stof van alledag er
langzaamaan vanaf
ontmoet in kleur
seizoenen en
zie het groen in
vele tinten bloemen
de oogst voelt
warm in de hand
door zon gerijpt, een vrucht
waarin het leven overblijft
ik heb de tijd geschraapt
van al je vreemde vormen
de herinnering geraapt
uit overleefde stormen…
Jan Eijkelboomsteegje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Hoera de Dordtse magistraat
Heeft het besloten Jan Eijk krijgt zijn straat
Nou straat, een steegje waar
Je nog niet dood gevonden worden wilt
Aan hem voor wie geen weg, allee of laan
Geen avenue, geen plein, plantsoen, poort, dijk
Baan, bolwerk, dreef, haven, kade, gracht te groot zou zijn
Wordt minder dan een voetnoot toebedeeld
Maar aangezien…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ik zie leven
in de bomen
hoor het fluisteren
in de mist
in de sneeuw
dansen mijn dromen
ik zwaai naar vorst in
een winters vergezicht
wat heb ik toch met stenen
die ik warm in mijn hand
geraapt zijn ze verdwenen
van waar ze zijn beland
ben ik uit rots gehouwen
leef ik in dat verband
mag men op mij bouwen of
heb ik dat in eigen hand…
om leven meer gewicht te geven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
729 ik heb ze weer
als rots gezien
de stukken steen die
in mijn handen wegen
ze delen plaats
en tijd met mij
geraapt om leven
meer gewicht te geven
ik ben slechts passant
hun voorland is het zand
de ongeziene korrels
vol herinnering
want eeuwigheid breekt
rotsen tot woestijnen
ik raakte ze, zij wisten
mijn emoties te verkleinen…
de deur zal blijven kieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
716 ze zijn te zwaar
de stenen die
ik dragen moet
ik gooi ze bij
de andere troep
die ik verzameld
heb een leven lang
een aantal splijt
weerbarstig laten
ze hun inhoud zien
doven in de koude
wereld van voorheen
ik zwaai, ze gaan en
niemand weet waarheen
de anderen sjouw
ik verder mee
de dagen door
langs vele jaren
soms zijn we…
Klaproos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
966 Dood, rood violet in gebed.
Tranen veraarden,
verdwijnen langs stenen,
stromend verdriet.
Water, glijdend als zilver,
bedding verschonend,
spattend, de regenboog
klonend, in nevels van kleur.
Vallend, dood drijvend
in zilver, traag landend,
mijn klaproos, jouw hart,
verloren aan zwart.…
vertelt in steen verhalen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
859 ik heb je steen gekloofd
zag hoe de aderen liepen
eonen voelde ik in levens
die gedaan hun haard verlieten
ze gaven me de tijd
te kijken langs miljoenen jaren
hoe aarde ooit ontstond
de schepping dichterbij te halen
maar niet alleen het licht
vertelt in steen verhalen
het zijn emoties die je voelt in
het fluisteren van toendertijdse…
langs wulpse heuvels
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.714 het is feest
de schikgodinnen
dansen op de zinnen
van de arme dichterman
die diep van binnen weet
dat hij de poëzie aan kan
maar zij onthaarden
en gaven zich op
slinkse wijze bloot
ontaardden in een hels
kritieken geven, sloegen
alle zinnen in hem dood
ze schaterden
hun lachjes klaterden
in de ruimte die hij koos
ze vlogen zonder…
Zoet bloed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 Echtpaar Wij. zijn op vakantie geweest
en opgeladen met veel energie; tot alle dag
Hij door dominantie op het werk en zij bedeesd
geen energie gehaald uit de aantrekking; de vlag
aan de stok hangt slap en drijfnat uit het raam
Zij zeurt; en hij snurkt; maar vrijdag is het weer
Een toffe dag met een lang weekend en zo meer
Voor mij de gelegenheid…
De landingsbaan gemist
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
476 In de
mist heeft
hij het
paspoort
van een
ander
weggegrist
en toen de
landingsbaan
gemist…
De kopie van de doodsrivier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 nu ruisen de
bomen in de lucht
van koeienstront
en apen in zacht
gedempte stralen
als je aan mij denkt
herinner mij
mijn woorden in
de schittering van
het zwaard
dat de draak
vermorzelde
de zwarte kopie
aan de andere
kant van de
doodsrivier
als je aan mij
denkt
herinner mij
mijn woorden
voor nu
en later…
Gestolen schat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 De god van luxe macht en weelde
ver van het Heilig Woord de afgod die
de mensheid eigenmachtig beelden
die met de behoeftige niet deelden
De god van luxe macht en weelde
waaraan de dag van misdaad ontsteeg
het verdorven vlees dat de Waarheid haat
o, onnatuurlijke lust dat de kinderen schaadt
Met Waarheid verhullende vrome handen
en gestolen…
Vreugde honing zuigen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 ze hebben de kroon van haar hoofd gehaald
de schitterende stenen dof geschuurd
een zwarte roofvogel is naar beneden gedaald
het huis met rood wit dak dat ze heeft gehuurd
het onheil van pijnen dat haar doormidden
scheurt, de helse gloed doet buigen en bidden
zie daar de witte zon de waterbron het rein fontein van bloed
wonderlijk zoet…
Bloeiende boom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 tot hier en niet verder
zei de pijnboom
tegen het spook
zeer dorstig onder
de stekende zon
en er
kwam een dunne regen
met een sterke wind
en schudde de
spookgewaden af
daar waait ze nu
in de vroege ochtend
een vluchtend beddenlaken
dat om de schoorsteen
blijft hangen
geen winterweb
bedekt de droom
van een…
je woont in mijn lach
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.015 ik heb gewikt
jij jezelf gewogen
er is nooit gelogen
we hebben de wereld
geschikt naar ons hand
het is paradijs in
een hemels vertoeven
als verlangen in woord
en in tedere daad de
realilteit zal overtroeven
jij woont in mijn lach
ik in je dromen en ooit
zal ons paddestoelhuis
uit het bos tot ons komen
dan zijn we eindelijk thuis…
Bléren en kraken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Bléren
is
het
huilen
van
schapen
Nootjes
kraken
dat
doen
apen…
mag ik de bloem zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.060 ik was een plant
jij bracht me tot bloei
jouw koestering en warmte
gaven groei een nieuwe kans
de aarde was volmaakt
met norm en waarden toegedekt
het water sijpelde maar heeft
de echte wortel nooit gestrekt
we kenden zon
zagen de vruchten van ons leven
een vroege herfst begon omdat
het stukje lente ging ontbreken
ik bloei in jouw…
Slapen wil ik.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Woorden zwerven door de nacht.
Verschijnen en verdwijnen weer.
Soms in dromen die me wekken.
Soms in slapeloos gepieker.
Ze zoeken naar verbinding,
maar vinden zinloos rijm.
Moe van zoeken gaan ze spelen,
zoals kinderen spelen gaan,
wanneer ze zich vervelen.
Gewoon. Spontaan.
Ik ben een woordeloze dichter,
die ervaart, ziet en laat gebeuren…
witrijpend aan de takken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
834 ik ben weer
in jouw bos
daar waar onze
lente welig tierde
herinner me het jonge groen
de laatste stukjes wintermos
die in donkertint hun
overwinning vierden
weet van een zomer
die vol warmte bloeide
een herfst die door zijn oogst
in kleur en vrucht ons boeide
nu waait
een schrale wind
en fluistert vorst
witrijpend aan de takken…
Valse Triste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 de pen
het kleinood wiegt
weemoedig in
broze
schrijvershanden
in het
witte dichtershuis
vindt
dun gezaaide taal
haar plek
daar
weerkaatsen poëten
al het licht
op de drempel
van de dood…
bloos me dan tot koningin
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.092 een staf
de gouden pij en
rozen in mijn haar
in wijds gebaar
schik ik de wereld
bloos me dan tot koningin
ontbied de roze wolken
dwing rivieren oeverloos
en speel met zwart dolken
geen land heb ik maar dromen
geluk klapt handen op elkaar
gejuich in schijn van goud zal komen
de staf is weer een horizon voorbij
het bloemenkleed…
alleen lyriek maakt je vrij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 nu de toekomst verdwijnt
in de kennis van morgen
beleven wij pijn
om wat zo zal zijn.
nu het verleden begint
in een jaar zonder zorgen
dat nooit heeft bestaan
weten wij stellig (helaas)
hoe het zal gaan.
de taal heeft geen woorden
voor wat er gebeurt
ravage en moorden
en niets gaat voorbij.
verletter het zuchten
boekstaaf de luchten…
opende heel schuchter
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
742 kom bij
me zitten
zei je
onverwacht
je blik
was open
en je ogen
zacht
verliefd
sloeg ik
een arm
om je heen
en kuste je
je lippen
namen mij
apart en
gaven zo
de smaak
van liefde
terug
je lichaam
raakte mij
verwachtingsvol
jouw handen
woelden door
mijn haar
sprak lieve
woordjes
bij je oor
als een…
waarin verliezen huist
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
807 waai mijn blosjes weg
bevries de glimlach
breek mijn lippen
is er meer
ijzig is je adem
je kille stem
verschraalt mijn lijf
waarin verliezen huist
muren zonder kamers
handen afgekapt
ogen die verbouwden
alles wat ik was
je ruimte stond me aan
ze liet me gaan
ik droom niet meer
om koud te wonen…
was jij het toeval
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.058 was jij het toeval
dat zo lonkte
me wenkte met een lach
ik wilde je ontmoeten
je was zo zeldzaam zeker
op het moment dat ik je zag
je hoorde daar waar ik je
had gepland, als alles goed ging
zou ik je nooit hebben gekend
je had een handvol wensen
die ik in je ogen las, er was geen
keuze, dat beseften we pas achteraf
want alles…
jouw lippen baden mijn gebed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
861 het leek geen beest
een hapering in mijn gedachte
ik lachte om de onbenulligheid
maar steeds was ik
het draadje kwijt, ik kon
niet goed meer formuleren
halverwege bleef ik steken
door mijn twijfel moest ik het
steeds weer opnieuw proberen
ik was bezig zonder eten
uitvinden hoe de dingen zijn
niets kwam uit mijn handen…
Oude Boeken Verheffen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Waardering voor oude boeken,
brengen weinig mensen op.
Een oude Boekerij in Baarn,
is opgehouden te bestaan.
Gewichtheffers doen te sportief.
Antiquaren heffen oude boeken.
Boeken zijn te zwaar voor velen.
Velen geven moedig op.
Jammer, helaas en toch,
heeft oude boeken lezen,
nog lang niet afgedaan.
Gewichtheffen is me veel te zwaar…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…