1861 resultaten.
Het meisje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 Het meisje
Vaak dwalen haar gedachten af naar hem
Dan staat zij onder schaars lantarenlicht
Deels vrouw al, deels nog een onnozel wicht
Vadertje Tijd schrijft al een requiem
Het is december, er heerst strenge vorst
Zij staat wat eenzaam in een stille straat
Hoort zij nu nog van schapen het geblaat
Gebalk; de ezel die Maria torst?…
stralen doe je zelf al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
973 ik ben op weg
een ster voor je te plukken.
stralen doe je zelf al
ik kijk omlaag
zie alle lichten vluchten
nacht verjaagt de dag vandaag
in hoger sferen
ben je anders
komt in flitsen dichterbij
je aanraking,
het tedere fluisteren
is hemelse muziek voor mij
we reizen snel met
zonnewinden door de stelsels
schaduw ijlt ons schitterend…
droomde je verloren
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.472 ik zag verliezen
in je ogen
meer dan afscheid
in je blik
woorden sprak je
licht gebogen
onder hun
betekenis
je hand gaf kou
je groet
verwees en
zwaaide weg
ik draaide bij het hek
om nog te kijken
je was er niet
op de vertrouwde plek…
Gerrit Achterberg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
653 Dichters gaan niet dood.
Ze gaan heen en blijven.
Het leven van Gerrit Achterberg
werd door Wim Hazeu beschreven
en voor de toekomst vastgelegd.
Op Gerrit's graf rust een zware kei,
met daarbij een stenen bankje,
dat een steenhouwer hiew,
en als trouwe lezer schonk.
Achterberg is niet doodgegaan.
Zijn innige gedachten leven nog.
Lees…
bloemen die we bloeiden
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.322 zeg me wie je bent
je ogen sluimerden verlangen
ik bleef er jaren hangen
maar heb je nooit gekend
je vocht om eindelijk
jezelf weer te vinden
was drempelloos in openen
en zult je nooit meer binden
je hebt mijn tuin gezien
de bloemen die we bloeiden
er zijn er meer misschien waar
jij ook in zou kunnen groeien
Kom zeg me wie je bent…
tranen aards verdriet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
880 je kalfde af
er was meer ijs
dan dat ik zag
je drijft in zout
tranen aards verdriet
al eeuwen oud
neerslag onder zon
zonder zilt waar
alles in begon
je bent gevlucht
koelde af in hoger sferen
emoties kunnen je niet deren
in je kristallen
licht de tijd, noordpolig
was je koninkrijk
maar nu de warmte heerst
en vorst dat…
Zelfdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 I
Zelfdruk, druk van de ziel.
Ik hakte en hakte en hakte en ik had
een vinger in de inkt, legde hem eruit,
rolde met een vinger de druipende vinger
over het papier, over de bleke vrede
van het uitgeschepte vel.
Verzwegen werd mij alsnog het geheim:
de ring ontnam elk zicht daarop. Plaats,
waar al het zwart belijnde eenvoud werd,
en tijd…
bewoonden elkaars dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
805 in rood en geel
zie ik geen sterven
het is het erven
van de zomergloed
de oogst van zon en
lange dagen overvloed
ook jij was stil
in pril ontluiken
het duurde lang voordat
ik lente in je ogen zag
en in je lach de vroege
vogels hoorde fluiten
je bloesemde
als nooit te voor
kleurde vol de zomer
we maakten hittegolven door
bewoonden…
Rijp
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
498 Rijp over de velden
Boomstronken en takken
Handen in de zakken
Gaat voorheen beknelde
Onbekende wegen
Kruist verbeelde degens
Tot Holle haar bed schudt
Hoe ongerept kun je zijn
Al je voet nog boven
Onaangeraakt terrein zweeft
Kort voor het zwartijs scheurt…
Zo is het nu, Rodenko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Dit jaar gaat de wereld
als een ziekenkamer open.
Jouw februarizon houdt elders huis.
Het straatgebeuren ligt volledig lam,
slechts een enkele bouwvakker hoor je fluiten.
Populieren en vogels verbazen zich:
lege pleinen - waar blijven de mensen?
De hemel is zo ver je kijkt
ontdaan van elk vliegtuigje.
Men ziet de ernst in van een lockdown…
Vallen in woordenstromen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
493 Woorden zijn symbolen.
Dichters zijn gehandicapt.
Gedichten zijn hulpmiddelen,
die schrijvers en lezers samen,
helpen zoeken naar de waarheid.
Blijf maar heerlijk zoeken lezers.
Schrijvers, schrijf maar lekker dóór.
Tik al die onbeschreven bladen vol.
Gun uw uitgever uw beste sellers.
Geef zelf uw allerbeste boekjes uit.
Voor de hoogste…
je naaldhakt in een lenteritme
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
949 je loop is poëzie
je naaldhakt in
een lenteritme en zet
klikkend puntjes op de ï
je lippen zetten rood
aan het eerste kleuren van
de zon ontwakend in de dauw
rijzend naar het stralend blauw
je lach doet vogels zingen
die hun dag beginnen als
een pluisje zwart dat vrolijk
opvliegt in zijn eerste start
je heupen dagen uit
lopen…
werk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
892 zout
op de lippen
schrijnende handen
ronden de dag
de avond valt
in verlichting
droom
je ogen weg
uit vandaag
en versaag
nooit
breek gedachten
want morgen
wordt ooit…
Dit is een dricht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
463 Een dricht schrijf ik nu,
terwijl ik dronken ben.
Niet erg goed kan zijn,
bij mijn verstand.
Oude remmen zijn heden,
van hun ruwe schijven af.
Dit gedicht verzin ik niet zelf,
omdat ik niets verzinnen kan.
Ik schrijf er maar wat op los.
Ongewild. Spontaan.
Ik schrijf wat ik zelf niet weet.
Iets of iemand schrijft in mij.
Ik noteer wat…
je fonkelt in het glas
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.382 ik drink je als
je fonkelt in het glas
door zon gerijpt
in warme handen
je komt later pas
heel sterk bij me binnen
ik zag je als
een lentebloem
we groeiden samen op
doorliepen liefdevol
de lange warme dagen
tot aan het oogstseizoen
ik plukte niet
je gaf me alle kleuren
we mochten samen geuren
in het bestuiven van elkaar
er fonkelt…
de wereld is je vlinder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.265 je loopt met vleugels
en je lacht
de wereld is je vlinder
die vliegt
in al zijn kleurenpracht
je voeten zijn wel
zwaarder dan je dacht
je zet ze
niet verkeerd
maar recht vooruit
toch voelt het stroever
het dansen is eruit
soms ga je onderuit over
de drempels van vroeger
ik reik je de hand
laat je weer vliegen
ontplooi je maar, er…
de vlucht van duizend rozen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.026 ze keken al mijn kleuren grauw
de lucht droeg minder vluchten
de wind verkoelde snel tot kou
er was geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op en
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
en fluistert zacht
dit kan niet door de beugels
ik schaam me en
het…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
broodje normaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Klaarte valt altijd plat op de dingen is koud
van geïoniseerde lucht lege ruimte gireren
bolle denkbeelden vlak op een spiegel woorden
weerkaatst uit het niets gesneden dun
volle lucht ademt op doodnormale wijze
doorzeefd en doordrenkt
als van gewoon brood met water
uit een helder scherm moet ik dan
de triage van weeën opduiken boud…
bijvoeglijk of overtreffende trap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
609 Toen ik schreef over de hitte van zomer
het verzengende zomerweer dacht ik
terstond hoe lui is dat verzengend wel niet
wat is het verzengende in verzengend zomerweer?
De zon die warmt en warmer en nog heter wordt
spontaan in brand vliegt van hitte?
Mag het bijvoeglijke spreken met een surreële zon?
Wat is dan het schitterende in schitterende…
ik lila me in slaapgewaad
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
994 ik slaap met
rood en goud
de zon is al zo oud
maar ik ben jong en kan
haar licht niet missen
ik lila me in slaapgewaad
voordat ze me verlaat
en lamp de kleuren vast
in mijn boudoir ce coir
laat de nacht maar gissen
die zwart de randen
van satijn waarin mijn zijn
zich heftig weert omdat gevoel
zich graag naar buiten keert
op het vingerlichte…
Gedichten.nl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Dè werkplaats voor dichters,
is onvolprezen gedichten.nl.
Gedichten.nl is een veilige oase,
waar Johan fijne Mostert brengt.
Een hemel, waar jonge dichters,
zich hartstochtelijk mogen uiten.
Een plaats waar een oude dichter,
al jarenlang, zijn mosterd haalt.…
meesterdichter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
639 Hoe jij met gevleugelde taal
naar het spant zweeft
jij kan een school woorden temmen
met de tippen van de vlerken
Je neemt me mee boven de meander
van je poëma, de bevliegingen
door je denkbeelden tempeesten
voel ik me ongewerveld
de vloeiende metaforen
als rivieren door het papieren landschap…
‘De Maximaal Gelauwerde Trein’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
264 jij
hoogachtend geïncarneerde
bibliotheek van Alexandrië
jubelend over de zeeën
van de Oost naar wherever
te oogsten ideeën
die zie je
-clever!
en hij
dat polynomisch schorem
als zijn sensoren open staan
lult een banaan nog in het natte forum
recht
jullie
ballen samen in poëtische aantallen
intervallenderwijs
anti-grijsgedraaide-langspeelplaten…
Geen woorden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 Er wordt over zoveel geschreven.
Door bijna iedereen en door mij.
Over theorie of praktijk.
Over leven of overleven.
Over begrip of onbegrip.
In het holst van de nacht schrijf ik.
Over waarvoor geen woorden zijn,
maar ik in stilte ervaren kan.
Over bewustzijn beleven,
dat ik niet begrijp.…
jij bent de Eva
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
962 zon speelt door
je haar en licht het
op in warme tinten
het lang gevlochten
in een staart opgebonden
met zeeblauwe linten
ogen raken aan
mijn strand je hand vrijt
branding langs het zand
lippen nodigen me uit
je mond is lente en je stem
zingt het hoogzomerse geluid
ik duik in oceanendiep
laat me in jou verdrinken
jij bent…
ik speel met vlaagjes wind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
931 ik speel met
vlaagjes wind
en draai in lucht
mijn hoosspiralen
met warme
lucht schrijf ik
in zand mijn kleine
droomverhalen
het overzicht
vlecht ik van
schaduw en het
licht van zonnestralen
ik vlij de sprookjes
op de laatste zuchten
voor de wind gaat rusten
en de avond ze komt halen
lees ze als je kunt
in het nazomerschemeren…
sist nog haar venijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
707 randen bijten
zich in blauw als
tanden van het magma
zwavel voert je naar
de hel in een geest-
verruimend lachmaar
het lijf van Gaia
is gestold maar sist
nog haar venijnen
je voelt het kloppen
van haar hart weet je
dicht bij haar geheimen
ze pulseert geen bloed
haar huid is warm en broos
de weeën komen woordeloos
ontvang haar…
Vijf sterren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
773 Critici die maar één ster geven,
beoordelen slechts zichzelf.
Ze kennen de dichters niet.
Ze doen zichzelf tekort.
Twee sterren waarderen moeite,
die dichters zich getroosten.
Een derde ster eert gedichten,
die proberen doel te treffen.
Vier sterren zijn gerechtvaardigd,
wanneer woorden lezers raken.
De vijfde ster eert perfectie.…
Onbetwiste 'Master of Suspense'
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Stephen King
Verzint de mooist-spannende
Fictieverhalen, 'even-
though; hoewel met sterke
Zenuwen op de bank/in bed
De toon voor de komende
Uren is gezet...!
Onbetwiste Master of Suspense
King Stephen…