5107 resultaten.
Ik schreeuw niet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
876 herkende
erkende in echo
die schreeuw
als mijn fluister
pijn
om wat is
en wat had
kunnen zijn
jaren gedwaald
sterren geschoten
kompassen verlopen
naar doelen van niks
het stomme geluk
van een roes
gesoes van
tevreden niets zien
ik haatte
had in de gaten
dat stilstand verrot
ging langzaam kapot
pas later
bij het ontwaken…
De druppel en de klok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Onze druppels vallen één voor één,
zoals het tikken van een oude klok.
De allerlaatste druppel wacht.
Wij mensen houden onze adem in.
Klokkenmakers kijken angstig toe.
De nieuwe klok loopt veel te snel.
Onze oude klok staat vaak stil.…
door de dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 buiten het dorp waar
stilte het kenmerk van stil
nog Stiller verstilt in de
afwezigheid van rumoer
zwoegt het opkomend
gras zich door de poriën
van dauw om voor
het eerst het zonlicht
te beschaduwen door in de
luwte van het nog niet-weten
het herstel van na de winter
te zijn vergeten, kleine
stroompjes water voeden
de nerven die…
Vroeg
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.151 Uit driftloos grijs bestaat
de morgen van het riet,
waaraan nog pluis van
schemer hecht, de resten
van verdriet in dunne
hersenschimmen.
Nevel van een ons
stijgt van het water op
om zich te voegen bij
geluid en bronst van
uitdijend ontwaken.
De eerste kraai forenst
van nacht naar licht
in de ternauwernood
onthouden plicht iets
van de…
Heb je die mens daar ook zien staan?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 Mijn angsten, voor zijn vervolgers verborgen
en....., beschaamd ben ik weggegaan!!!
Já....., ook ík heb die mens daar zien staan,
en......, ook ík heb níéts gedaan!!!…
De angstige tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Geen dag voorbij, dat men niet rept over het virus
geen nacht zonder woelen en draaien
geen uur dat men het nieuws over slaat
we zijn in angst.…
Abgeführt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Door het duister stampen ijzeren zolen
en af en toe wordt op deuren gebonkt
en menigeen houdt zich verscholen
bij het schreeuwen van bevelen
houdt men de adem angstig in
bij het naderen van zwaar geronk
terwijl in het spaarzaam licht van een lantaren
weerschijn van helm en banjonet blonk
“Herr Cohen?”klonk snauwend de vraag
“Mit kommen! Nein…
Als ik niet bang was
gedicht
3.9 met 11 stemmen
4.806 Als ik niet bang was
zou ik het durven.
Als ik het zou durven
zou ik slagen.
Als ik zou slagen
zou ik het kunnen.
Als ik het zou kunnen
zou ik het willen.
Als ik het zou willen
zou ik het kunnen.
Als ik het zou kunnen
zou ik slagen.
Als ik zou slagen
zou ik het durven.
Als ik het zou durven
dan was ik niet bang.
------------------…
pokerspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 eerst nietsvermoedend nog
van het dodelijk verderf
dat magere hein strooide
hoopte ik wakker wordend
de nachtmerrie te verlaten
waarin als overrijp de appels
uit de boom van leven vielen
als een koude ochtenddouche
was ontnuchterend het nieuws
dat er geen ontsnappen was
aan de haard van het inferno
dat met afgrijselijke explosies
de…
Niet meer wachten
gedicht
3.4 met 58 stemmen
23.294 Niet meer op iemand wachten,
niet meer denken:
waar zou ze zijn,
wie ontmoet ze,
wanneer komt ze.
Niet meer op iemand wachten,
zelfs naar dat wachten
terugverlangen.
-------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten', 2004.…
Oh God
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
581 Help
Oh god wat heb ik gedaan
Het komt zo dichtbij
Alles wat ik heb gezegd,
Waar ik naartoe heb gewerkt,
En waar ik om heb gevraagd
Nu moet ik wel
Ik moet gaan presteren
Ik moet laten zien wat ik zei dat ik kon
Alles wat ik wilde
kan ik nu gaan doen
ik ga iedereen achter laten
Over de wereld heen
Onder mijn dromen door
Naar een…
Water
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 De schaduw op de muur
vreet aan haar lichaam, haar hoofd
hij slaat zijn tentakels uit, trekt ze dan weer terug
het zweet staat op haar voorhoofd
is het angst of de alom verzengende warmte
ze schreeuwt om water, water, water
dan zwijgt zij
slaat het aangerukte glas maar om
ze heeft er geen druppel van gedronken
maar als de klok aangeeft…
Hoe ga ik je missen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
745 Is mijn angst nog ongegrond,
of lig je nog steeds in je eigen, wachtende strop?
Hoe ga ik je missen?
Hoe ga ik je niet zien?
Hoe kan ik me geen zorgen maken,
om iemand zonder wie ik nooit gekund heb?…
Overwegen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 Laat het er nooit van komen
Nooit gebeuren
Dat ik geen licht meer zie
Op mijn pad
Verdwaald ben in het duister
Zonder kleuren
Het zoeken meer dan zat
Mijn bed blijft kleven
Aan mijn rug
Dag in, dag uit
Hetzelfde blijkt
Een lijf dat hapert
Stram en stug
Mijn energie niet verder rijkt
Laat het niet komen
Niet gebeuren
Dat de toekomst…
Intens gevoel van zwanger zijn
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
595 Intens gevoel van zwanger zijn
gerommel en beweging
Geen armpje, voetje alleen pijn
gedwongen tot verpleging
Ischemie is hier de vader
blokkade van de levens stroom
Geen zuurstof in de ader
vrij-blijvend is een droom
Verlossing is de moeder
techniek van onze tijd
de smalte is het loeder
geen ruimte is een feit
De keuzes zijn…
mijn sterke wereld was papier
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 drie stappen nog
dan ben ik daar
klaar met mijn leven
ik ga nu maar
drie stappen van de goot
mijn wereld in het groot
van enkel macht
geen liefde en gezag
mijn rol heb ik gespeeld
gevoelloos kil alles geregeld.
zette makkelijk de koning schaak
de weg terug was er niet vaak
leunde tegen holle muren
mijn sterke wereld was papier
het…
hekel zijn genadebrood
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
683 sta
kijk om je heen
de kale koppen
tattoo's op het been
ogen slurpen aandacht
door het merg heen
een parasiet die
nooit zichzelf ziet
vreet alleen gedachten
zal de zwaksten onder
zijn publiek genadeloos
verkrachten want hij is ziek
gunt de ander geen bestaan
je moet zijn wegen gaan
in lauwerkrans dat lijkt
jouw kans om mens…
Grip op Begrip
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Kunnen mensen dat?
Kunnen we onszelf bevrijden,
uit de greep van ons begrip?
Durven mensen dat?
Durven we wel verder zwerven,
dan woorden en symbolen kunnen?
Moeten mensen dat?
Moeten we elkaar wel volgen,
zoals volgers in een kudde?
Willen mensen dat?
Willen we wel logisch begrijpen,
dat één plus één méér is,
dan één maal twee?…
zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 ik wil je zijn op alle fronten
zoals ik je lief, zoet zout
bitter zuur, het geeft niet want
mijn smaak wordt door
jou nimmer betwist
mag ik je zijn wanneer je pijn
verschijnt met scheuten
die slechts in de herfst
ten gehore worden gebracht en
ik jouw grimas mag dragen
zodat de lente zich nestelt
op en in jou gelaat
ik ben je, lief ik…
Bij jou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
851 Als er geen engel is
die mij de weg naar
de hemel wijst
Als er in de lucht
geen sterren zijn en
ook geen maan verrijst
Er geen zon is die
mij verwarmt
en verlicht
Ik bang en onzeker,
vervreemd,
ontwricht
de weg zoek
naar mijzelf,
de wereld om mij heen
Mag ik dan
bij jou schuilen,
bij jou huilen
Bij jou alleen?…
Spoorzoeker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
692 Daar sta ik dan
Op dat spoor
Turend naar die bocht
Zoekend naar wat je dacht
Die laatste momenten
Flitste je leven aan je voorbij
Dacht je aan je vrouw
Je kinderen
Aan mij
Of dacht je aan niets
Was je gewoon bang
Voor die klap
En dan…
En het regent ook nog .....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
620 Ogen vol angst
een bek open, zo wijd
niet voor wat lucht, wat leven
maar om dat laatste restje
lucht, adem te verliezen.....
Niemand die het ziet
aan het eind van jouw tijd.
En het regent ook nog.…
Geruststelling
snelsonnet
3.0 met 14 stemmen
1.100 Corona valt onmogelijk te keren,
de epi- wordt geheid een pandemie,
het wordt de dood van minstens een op drie.
Aldus de lui die onheil profeteren.
Geen kapjes meer? Dat lijkt me geen bezwaar:
de muilkorf is nog volop leverbaar.…
ze trekken aan het beest
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
638 vingers in mijn geest
ze trekken aan het beest
dat ik heb opgesloten
door mij is neergestoken
toen het me bedreigde
het bloed is nog niet opgeveegd
het sijpelt door in woorden
die me storen die vakjes
open maken van wat is geweest
die ik had afgesloten omdat
ze anders spoken mij dwingen
tot verkeerde dingen
onberedeneerde angst…
ik luister
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 de met klassiek geëtaleerde klanken
tonen mij het beeld van waanzin
die ik met liefde draag in het exotisch
erbarmen waarmee mijn brein is gevuld
het rolgordijn halfstok gestreken markeert
het duister zoals zij het had bedoeld, ze schermt
me af voor de vernedering van de komende nacht
die als een schuifelende sopraan mij de
valsheid van…
sensueel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
683 zo snarig dat ze zong
in de muil van de nacht
het was haar heldere stem
die me lokte naar de oever
van die kant waar de zon
zich baadt in het water
van erbarmen
ze was rijper dan menig vrucht
die ooit in mijn handen bloeide
groener dan twee lentes op een dag
maagdelijker dan wat een man zich
kan wensen en lieflijker dan het
ontwaken…
Virus
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
729 Een onzichtbare vijand
Met aantoonbare slachtoffers
Het maakt ons allemaal angstig
Om onze dierbaren
Om onszelf
In relatie tot die dierbaren
Want wie zorgt er voor hen als jou iets gebeurt
De onzichtbare vijand
Met aantoonbare slachtoffers
Het maakt ons allemaal onrustig
De wereld staat op zijn kop
Niets is hetzelfde
Geen…
Het blozend beest
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.818 Kan ik dan leven zonder hem?
Vulde mijn lichaam zich niet telkens als hij kwam
met trotse koppigheid die paarden dampen doet,
met boterdikke vreugde? Stroomde als ik hem zag
mijn bed niet vol, sprongen mijn kasten dan niet open;
vloeide mijn zand dan niet in patronen op de vloer;
sneed mijn brood zich niet hunkerend in schijven;
lekte mijn honing…
bloed ruist in je oren
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
687 alleen met stilte
kunnen ze geen vuisten maken
nog bonkt je hart en bloed
ruist in je oren, je vlucht
omdat je als de dood bent
om de stilte weer te horen
angst voor zwart vertekent wit
later in het eerste schemerlicht
word je opnieuw geboren…
Heen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.395 In de hondsdagen versterft het wilde gezang.
Bij de kom in het gras is de merel komen drinken
vier lange teugen voor hij weer vloog -
wat leeft, leeft van schrik en beven.
Ik ken iemand; hij ligt in zijn groene graf,
het is nog vers. Hij zwijgt daar
als de schuwe vogel die hij altijd was.
Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.
Er is beangstigend…