5925 resultaten.
Vriendjes
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.060 Twee kinderen nog jong van jaren,
ik dacht dat ze zes of zeven waren,
de één zei: mijn opa is naar God de Vader,
de ander zie hij is gegaan
naar een andere wereld, hier vandaan.
Toen gingen ze verder spelen
en beide waren vrij,
met wat ze geloofden blij,
dat hun gedachten zo verschillend zijn,
doet hun vriendschap geen kwaad of pijn.…
Winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
711 Rode lijnen komen samen
In het blauwige water
Hitte maakt plaats voor kou
Licht zand wordt grauw
Hoge golven nemen afscheid
Van de ooit zo volle stranden
Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje
Een vergankelijke drukte is niet meer
Nooit was er een beter moment
Om terug te gaan naar wat eens was
Naar de vege gure wind
Die ons ieder…
Wij herinneren ons woorden
gedicht
2.1 met 30 stemmen
8.671 Wij herinneren ons woorden
als huis, als boom, als maan
Wij herinneren ons dat
als de maan zwom
de vis klom
Wij herinneren ons de maan
en ook de dood
Wij herinneren ons woorden
als gras, als vogel, als wolken
Wij herinneren ons dat
als het blad viel
de vogel vloog
Wij herinneren ons de vogel
en ook de dood
En dat, toen de papaver…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Kom, de sluier omgeslagen
en het al omhullend kleed:
buiten is de wonderwagen
met zijn driftig hart gereed,
om ons ruimten in te dragen,
wijder dan waar ‘t oog van weet,
Kom, ons beelden te vergaren,
later weer in droom begroeten
morgenweelde te bewaren
in het sneller-jachtend bloed,
en het leven in te varen
en de bergen tegemoet.
Kom…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 Zacht ging hier de nacht voorbij
in linten aan mijn zwakke ogen
die het stamelende donker
zochten in een vergezicht
waar ik zocht - soms naar iets meer
al wist ik dat ik zou verdrogen
in dit schemerende zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een…
Woestijnnacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.147 Deze nacht bleef ik bij jou
en bij het voetlicht van de maan
waar jij je ruige dekens
vol van zand had dichtgeslagen
en ik volgde hoe je sliep
de hele nacht door hoe je sliep
tot het ochtendlicht
de sterren van je lakens had verslagen
En ik zuchtte hoe je ging
als een passant die zonderling
zich verschool achter de zon
om daar de stilte…
Westerstormen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
686 De westerstormen gaan tekeer,
gepaard met regenvlagen keer op keer,
de populieren, door de storm bewogen,
hebben hun kruin gebogen.
Ik zet mij bij de haard,
wacht tot het buiten wat opklaart,
lees een boek en kijk in het vuur,
en val in slaap binnen een uur.
‘k Ben gaan dromen,
van een mooie zomer,
mijn wangen gloeien van de zon,
wordt…
Avondrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
798 Tussen avondrood en ochtenddouw,
komen mij steeds dromen, gauw,
soms zijn het mooie dromen,
die naar ik hoop eens uit zullen komen.
'k droom vaak van een mooie aarde,
waar iedereen elkaar laat in zijn waarden,
geen honger wordt geleden,
de oorlogen zijn uit een ver verleden.
De mensen elkaar waarderen,
en vredig met elkaar verkeren,
het…
Verliefd
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.269 Je bent verliefd en jong,
wat je tijdens de les bedwong,
je gevoelens voor elkaar,
moet nu ook daarna.
Komt het schoolhoofd die roept fijn,
nu mag het ook niet meer op het schoolplein,
van zo’n leraar is veel te vrezen,
je mag van hem niet eens verliefd wezen.
Deze leer - raar geeft vreemd les,
hij moet misschien op levensles.
Kusverbod…
Opera in Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.170 Ze fantaseerde zich een diva
die haar bonzend hart verstilde
in de stilte die zij zocht
bedacht ze liedjes -magistraal
die bijenzoemend in haar hoofd
haar steeds weer gaven wat ze wilde
ver voorbij de exodus
van het verkommerde kabaal
Ze ouvertuurde hoge noten
onverdroten -tot ze gilde
geinballorig als ze was
verloor ze weer een andermaal…
Sneeuwblind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.398 Verblind door sneeuw als ik soms was
zocht ik de randen van het pad
met witte vlokken op mijn jas
die zoveel winters had verslagen
maar gekregen van mijn vader
die hem niet meer nodig had
kroop ik nu dicht tegen hem aan
me schuilend voor de witte vlagen
En zo liep ik wat vooruit
terwijl ik in mezelf bad
dat het met jou nu beter ging
sinds…
De dageraad
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.427 De dageraad begint te blinken,
De roosjes zijn aan 't open gaan;
De nucht're zon komt peerlen drinken,
De zuidenwind speelt met de blaân:
Het nachtegaaltje fluit,
En 't schaapje scheert het kruid;
Hoe zoet
Is een gemoed,
Met zulk een vreugd gevoed!…
Gij zult genieten
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.144 Zonder touw klom ik omhoog
en las de hartstocht in je ogen
in verhalen verderop
las ik de woorden
-Jij bent God-
die met zijn blauwe blik
me meenam
naar de laatste toevluchtsoorden
waar ik ronddreef
in beminnen
van een opgewekt genot
Zo dronk ik met jou
de beker
van het Elfde Gebod…
Zij
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.503 Ze is blond, fijn van haar.
Ze is zijdezacht met een huid van fluweel.
Ze heeft blauwe ogen met lange donkere wimpers,
Haar kijkers diamantzuiver, puur en ongeschonden.
Haar beentjes in een X onder haar lijfje,
En een bol buikje dat staat buiten verhouding.
Haar armpjes en beentjes zijn mollig en zacht.
Ze heeft een klein neusje met blozende…
Dans van Harlekijnen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
869 Er was geen mond die harder schreeuwde
zoveel harder dan de zijne
toen hij door de hoven ging
op zoek naar vlinders in een lint
die hij niet vond waardoor hij wist
dat ook zijn lach daar zou verdwijnen
in gestapeld licht van wolken
dat zijn ogen had verblind
Slechts met de wind wou hij nog dansen
in een dans van harlekijnen
en ik zag hem…
Amerigo
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.484 Herstellende nog steeds
van zware worteldiarree
galoppeerde hij de nacht door
over glibberige daken
Zeven kleuters speelden 's ochtends
met z'n allen heel tevree
met de zachtoranje sneeuw
om er een sneeuwpop van te maken
Er was genoeg gevallen
om een vreugdekreet te slaken…
Overspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
494 Ze sloop die nacht naar binnen
door het openstaande raam
en kuste me hartstochtelijk
van kruin tot aan mijn zolen
Ik lag een week in bed met haar
en deelde in haar faam
waarna ze weer vertrok
om bij een ander rond te dolen
Ze heette Influenza
en had haast mijn hart gestolen…
Lied van Liefde
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.101 Onbedoeld had jij die eerste noot
in weemoed aangeslagen
en God - aangeslagen was je
door haar weggerukt bestaan
ze was een uitgespeelde vrouw
die door jouw heimwee werd gedragen
op die uitgeholde dagen
die je liever niet wou gaan
En je zag weer haar piano
waar zij ooit voor had gestaan
Want zij speelde alle dagen hier
het kon je nooit…
Mijn Laura kwam
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.909 (fragment)
Mijn Laura die ik min, kwam in mijn slaapzaal treden,
Met liefelijk gelaat, en moedernaakte leên,
Een kleedje alleen bedekte haar heupen naar beneden,
't Hing al van melk en bloed en maagdenwas aaneen:
Een windje op haar verliefd,
Ten venster ingeslopen,
Bedreef een stoute dieft,
En spreidde 't kleedje open,
Daar zag men…
Oude vriend
gedicht
2.2 met 651 stemmen
97.377 Ze vallen meestal tegen als je ze herleest,
de boeken, die je ooit (figuurlijk) hebt verslonden,
want wat je daar ook vroeger mooi aan hebt gevonden,
dat blijkt dan op zijn hoogst inmiddels mooi gewéést.
En toch... Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen…
Dood van een Musketier
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 Als een minnend musketier
die hier zijn wereld had vergroot
zong hij verliefd in bloedend rood
nog eenmaal van haar schone ogen
Haar schone ogen die hem dreven
tot zijn laatste ademnood
en aan de eeuwigheid beloofden
wat hij zelf had ontbloot
Gij kwam in licht
en lachend leven
met uw ogen
die steeds bleven
en in tederheid
mij streelden…
Bitterkoekjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
981 Op een dag moest zij de eerzucht
van de jager maar verdragen
want ze mocht geen kapje dragen
in het bos waar zij verscheen
want de jager vond een meisje
met een kapje maar obsceen
En zo trok zij heel alleen
zonder haar kapje - diep verslagen
met haar losgeslagen haren
door de bossen - nergens heen
waar de wolven haar verslonden
met…
Oog om Oog
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.305 Op de Eerste Dag dan vieren wij
uw stralende geboorte
met een oorlog in het Oosten
waar de onschuld werd verbrand
om een ezel die in woede
zich ontstak en nietsvermoedend
zich steeds stuk liep op de steen
die hij niet vinden kon in zand
En met bloed nog aan zijn handen
loven wij uw nageboorte
op de Tweede Dag gezworen
in een doodgeboren…
Weldaad
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.235 Onbeschrijfelijk weldadig
is het, uw genegenheid
in ons innigst uur genadig
over mij te zien gespreid,
is het, in de kalme landen
waar gij zorgend zijt, te gaan,-
is het, aan de wijde stranden
van uw klaar geluk te staan.
In de stilgelegen dagen,
waar het leven mij gebeurt,
heeft uw licht in mij gedragen,
ieder ogenblik gekleurd,
mij verhelderend…
Bruggetje van Bartlehiem
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.038 Terwijl een eerste schaatstocht
op een weiland wordt verreden
in verraderlijke vrieskou
en bij winterende zon
hak ik lepelend een wak
in erwtensoep zojuist gekregen
en denk even bij mezelf
zeker weten - it giet oan-…
Lekker Ding
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.202 Met mijn neus tegen het venster
keek ik naar haar naakte weelde
die zij stiekem met mij deelde
liggend achter thermopeen
het was de ochtendzon die zacht
haar roze huid met glans bespeelde
en ik waande mij de zon
die in verlangen haar bescheen
Op stoute schoenen sloop ik binnen
om haar éénmaal nog te kussen
en ik boog me ondertussen
in genot…
Ach er komen wel weer bloemen
gedicht
3.7 met 15 stemmen
17.014 Ach
er komen
wel weer bloemen.
Heb je ooit
zoveel honger gehad
als nu?
Als er weer bloemen komen
zal het brood zijn.
Dan komen alle dromen
terug.
Boze dromen
van honger
zullen weer terugkomen.
Er komen weer bloemen
van lente
en angst voor de winter.
-------------------------
uit: Vrijgezel', 2003…
Soerabaja
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.265 Onder de bruggen van Soerabaja
slingert zich donker en diep de rivier,
en door zijn straten, en door zijn stegen
wringt de verdichting zich van het vertier.
Driftige motors, versleten karossen,
bellende trams, een bestendige drom
van al wat ratelt beweegt langs de wegen,
en komt langs andere wegen weerom.
Daar tussen door gaan de plechtige…
Dagpauwoog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.120 Kijk hem daar nu vrolijk spelen
in de tuin daar met die vlinder
sprak zijn oma in verlangen
hij wordt vast ooit bioloog
Waarna de kleine opgetogen
weer naar binnen kwam gevlogen
en hij hield zijn kleine handjes
voor zijn oma iets omhoog
En oma zag tot haar verbazing
daar twee grote vleugels liggen
die hun lijfje moesten missen
en ze hield…
Margootje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.027 En hier lag ik dan met haar
gelegen in ons beider blootje
en ik zuchtte van de liefde
en een eindeloos bestaan
ze rookte zichtbaar nog wat na
toen zij daar rond dreef in dat slootje
waar een laatste druppel zonlicht
ooit ten onder is gegaan
De nacht was doodstil aangebroken
toen ze stierf - mijn Margootje
en ik fluisterde de paarden
nog…