2935 resultaten.
Storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
823 Tollende bladeren klimmen en draaien,
zichtbaar gemaakte kracht van de wind.
Kleuren op tilt -als een dans in een feestjurk,
jacht op de liefde door levensblij kind -
vallen na werveling neer op het grasveld,
juist op de plek waar het spel net begon.
De regen plenst, maakt eind aan ’t dolle feest,…
Seizoen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.779 Bliksemschicht schiet door dicht getrokken
gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt…
Herfstweide
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.247 Een paard staakt het grazen
en heft haar hoeven op.
De scharlaken avondlucht
omfloerst de laatste zwaluw
zuidwaarts gericht in volle vlucht
verdwijnt ze vleugelend in de schaduw
Alleen de nevel kan verhalen
waar haar gezang verstomt
waar ze zwijgt in alle talen
totdat de dageraad weer komt
Het paard hervat het grazen
al te donker voor…
geurt zoeter dan de herfstnacht
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.171 zal ik je oogsten
voor de regen vlaagt en
wind de bladeren verjaagt
je kleurt nog zomers
in de lage zon de late
warmte doet je bloeien
ieder straaltje is er één
zij zullen jou uiteindelijk tot
volle wasdom laten groeien
je rijpt nog sneller dan ik dacht
geurt zoeter dan de herfstnacht
naar jou verlangen smaakt zo zacht
verleidelijk…
vermomming
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
874 de stem van de storm
huilt bij de voordeur tranen
vermomd als druppels…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 De sloten zijn bevroren
Terwijl de herfst nog aan de beurt was
Ik zie gevallen bladeren –
Geel, rood, bruin
Een enkele groene –
In het zwarte ijs gevangen
Nerven en randen scherp afgetekend
Ongenaakbaar
Winter, te vroeg
Zeg mij eens, waarom vallen bladeren?
Is het omdat de boom ze afstoot?…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
Paddestoelen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.023 Het waait, de wind is oost,
de herfst is aangebroken.
Het zwerk is blauw dan wel bewolkt
het bos met zwammen dicht bevolkt.
Prachtig zijn ze om te zien,
soms ook lekker bovendien.
Maar vergis je echter niet,
want hun vriendelijk gezicht,
verbergt soms net als mensen,
barre stank of doodlijk gif.…
je fonkelt in het glas
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.382 ik drink je als
je fonkelt in het glas
door zon gerijpt
in warme handen
je komt later pas
heel sterk bij me binnen
ik zag je als
een lentebloem
we groeiden samen op
doorliepen liefdevol
de lange warme dagen
tot aan het oogstseizoen
ik plukte niet
je gaf me alle kleuren
we mochten samen geuren
in het bestuiven van elkaar
er fonkelt…
Kleurrijk seizoen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.022 de herfstbladeren liggen smoezend
op de grond tussen de eikenbomen
sommige hangen lusteloos rond of
liggen besmeurd in de goot komen
nauwelijks meer tot leven beroerd
door de wind een groot esdoornblad
houdt tientallen eikenblaadjes in zijn
ban andere vrijen achter een bierkrat
op een stiller plekje is gezang hoorbaar
het dubbelbeukenbladkwartet…
Levenseinde
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
3.893 in tegenstelling tot vele mensen
vieren bladeren hun levenseinde
uitbundig een feest van kleuren
waardoor het afscheid licht schijnt
de zomer heeft maar net zijn biezen
gepakt of de groenkorrels trekken
zich terug een festijn van rood geel
en bruin eindeloos zich uitstrekkend
in bos en tuin park en plantsoen
later vallen de bladeren het…
ALS HUMUS LOKT
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.023 Ik trek al krom, zo broos worden mijn nerven
De strohalm zal mij niet lang kunnen dragen
Ik hunker naar het zijn in aardes lagen
En velen zullen- weet ik- met mij sterven
Wat was de lente fris, de zomer drukkend
Velen van ons zijn daardoor vroeg bezweken
De wolken hielden zware donderpreken
Het loof, met twijg en al, van bomen rukkend
Zelfs…
Herfsteik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.060 Op een te vroeg vergeeld tapijt
statig en majestueus, machtig en muistil
door lengende nachten en de morgen kil
grotendeels het blad al kwijt
Een mistige blik over het gesluierde park
een vijver werpt het spiegelbeeld
de twijgjes hebben hun elan verspeeld
vallen dor in de tanden van een hark
Zijn makkers in de bomenkring
zien zwijgend de…
Herfstfietstocht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.702 meer dan honderd meeuwen baden
opgewonden krijsend in het water
van het Van Starkenborghkanaal
sommige heffen even hun vleugels
laten ze dan weer zakken genieten
van de sfeer in het openluchtbad
een nabijgelegen weiland is bevolkt
met een vergelijkbare groep meeuwen
zij ondergaan de geneugten van gier
die royaal is gestrooid mijn neus test…
Herfstmorgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.246 Zwart geaderde beuken,
glimmen in een druipend mistgordijn.
Ze blozen met hun wijnrode kruinenkop
als een mimefestijn
van Chinese nimfen.
Populieren priemen hun naakte
zwepen in de iele lucht.
Nog enkele blaadjes wisperen
met een diepe zucht
hun laatste fezelverhaal.
Kraaien roeien stil door de mistrivier.
Ze enteren knoken van een…
Herfstbetoging
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
820 de herfstbladeren verzamelen zich
massaal geholpen door de blower
van de overbuurman dicht opeen
gepakt verwachtingsvol zonbelicht
hopend op mental coach Tabaksblatt
hij zegde echter goed ingelicht af
waardoor er ongedurige ruis ontstaat
in het bijeengeveegde kleurenbad
sonoor autogebrom wordt hoorbaar
onrust gepaard aan bladergefluister…
de bomen zijn arm
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
831 De bomen zijn arm
maar de wereld is rijk
Nu het blad goud is
en de zilveren lucht
kleine diamanten strooit…
de vrolijke wolk
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.115 Een wolkje dartelt boven de polder
en verdwijnt even in het niets
Honderden vogels met de kolder
verzamelen zich wat later boven mijn fiets
met een vrolijke bui want plots rolt er
over mijn jas een smerig iets…
Herfstsfeer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.148 wind waait om mijn kop
houdt niet op niet over
wapperend lover tovert
grillige vormen afgetopt
door daklijst op natte straat
verlepte bladeren treuren
gehaaste passanten keuren
ze geen blik waardig maat
voor onverschilligheid
ritmisch bepalen voeten
vertrappend het wroeten
van de hond die herfsttijd
pootverheffend van geur
voorziet…
De geur van verse thee
gedicht
4.0 met 29 stemmen
27.934 De okselgeur beschreven in een vers
rook indringend, een polderbos in de herfst,
jij aan mijn zijde. Wij spraken over het ritme
van de natuur. Onze woorden vielen
als de bladeren, pagina naar pagina vol.…
Bladeren
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
5.929 De bladeren vallen
De wind steeds meer spel
Dwarrelend, waaiend, gierend
Eens troostend, wordt een hel
Nu vallen mijn gedachten
En dwarrelt mijn gevoel
Gierend van verlangen
Zonder wil of doel
En het dal is daar beneden
Wat zich in schaduwen bevindt
Als het licht er niet kan komen
Dan ook zeker niet de wind…
Wakend licht
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
740 Herfstzon vult plasjes
licht in avondstil moment
en het blad verdwaald…
Zij steelde in rozet
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
841 zag die bloem
ze bloeide heel alleen
op kale rots tussen
verdwaalde stenen
je ging er heen
zij steelde
in rozet van
stugge bladeren
bang om zon en warmte
te missen in haar aderen
je rook haar strijd
de geur van overleven
zij had haar pracht
kleurde praal voor even
met warm geopend bloot
in donkerrood heeft zij
zich aan de herfst…
Herfstbruingeur
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
800 Zachtzoevende wieken van de buizerd
zwevend tussen bruinkleurend bomenloof
Glinsterend in de verte slingerend
zonflikkerend water van de beek.
Laagstaande zonnestralen bijna gedoofd
door ruisende bosbomen, klamme geur.
Kinderfantasie bespelend... elfenbankjes
Etend eekhoorntjesbrood met eikeltjes thee
Kabouterstoeltjes rood en witgestipt van…
herfstkleuren
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
609 wandel in het bos
word een met de herfstkleuren
laat je zorgen los…
Autumn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
893 Het is herfst, ik blader door bomen.
Mooie kleuren, fijne geur.
Wat goed is dat het weer is gekomen,
waarvan een god de regisseur
is. Vogels wachten
Overal giggelend op hun vlucht.
Er komen koude nachten,
bladeren dansen in de frisse lucht.
Ik bewonder de pracht van de vroege stormen,
en vertrouw mezelf toe aan de wind.…
Herfstig gevoel
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
974 Kijkend naar ganzen op de vlucht
in de verbleekte blauwe lucht
terwijl ze na enige tijd
verdwijnen in de eeuwigheid
Rimpels volgend in het water
steeds verder op zoek naar later
naar hun einde aan de horizon
of terug naar waar alles begon…
Nog even
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
992 Nog even straalt de zon alof het
hoogzomer is
en al ruik je de ondergang, het donkere,
het verdwijnen van zoveel licht en kleuren,
deze uren zijn heel kostbaar:
ze voeden de ziel met beelden, klanken en geuren.
Al zijn er méér rozenbottels dan late rozen,
ze vullen je herinnering
met dankbaarheid en erkentelijkheid
om onverdiende gaven.
Ze…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Hoe stil kan een landschap ademen
zonder het seizoen te verraden dat
licht weerkaatst op zijn roestige grond.
Een kale herfstboom reikt naar lucht
slorpt het blauw op uit een rode avond,
mijn ogen bewaren de donkere lijn,
waarachter een licht vermoeden
het onbekende in mist en nevel groeit,
langs het stilzwijgen van de raven
waarin een…
Herfstkleuren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.159 Een vliegje zweeft geruisloos langs
Een vogel fluit zijn lied
De koeien grazen in het land
Enkel pracht wat je hier ziet
De kleuren van de herfst zijn warm
In rood en bruin en groen
Gouden muren van bladeren zo mooi
Alsof de zon zich met hen verzoent
De bergen steken af aan het licht
Ze beschermen dit prachtige beeld
Alsof ze laten beseffen…