Alle inzendingen over literatuur

1861 resultaten.

Sorteren op:

de lach nog op je lippen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 710
de wolkenbank hangt verte omdat blauw dichtbij wil zijn wind jaagt op de randen speelt kleur met allerhande laat wolken verwaaien zo dat de zon zijn boog kan draaien we liepen uit het paradijs de lach nog op je lippen jij liet mij de appel slikken die de slang bevolen had ik at met jou de hoogmoed die van Hem gestolen was het bleek…

je woont in stilte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 704
ik mis je in het opgaan van de zon je schaduwt alle uren die nu langer lijken te gaan duren de week verliest zijn dagen omdat niemand naar hun naam komt vragen, zonder jou is doordeweeks maar grauw je woont in stilte neemt geen woord meer op laat je warmte langzaam wurgen door de winter van de strop muren schuren onbegrip liefde…

Mephisto Intern

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 403
Grunbergs oeuvre, on- voorspelbaar, -geëvenaard Geenszins soep'le rol Hoekige persoon Met een juiste instelling En een grimmig zwart Het imperfecte Schuilt zeker in iedereen Mephisto Intern…

stilte droomde heel verlegen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 800
de rug tegen een boom stilte droomde heel verlegen woorden bleven steken alleen handen vonden wegen aan onze voeten lag een vergezicht zich te verrijken in de regen we kusten langer dan verwacht die liefde is ons altijd bijgebleven…
wil melker26 februari 2004Lees meer >

ik zag je opengaan

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 854
je stond temidden van de bloemen, ik zag je opengaan je bloeide heel kortststondig een vonk magie raakte me aan ik liep betoverd naar je toe je lach omhelsde mij voelde hoe je handen praatten ze maakten me zo blij ze pelden lagen van verbittering streken angst en woede weg ogen kregen weer de schittering die je altijd in je woorden legt…
wil melker26 februari 2004Lees meer >

beter kijken

netgedicht
4.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 866
(met dank aan K.Schippers) om klare poëzie te schrijven moet je dicht bij jezelf blijven goed om je heen kijken en de verwondering het werk laten doen zoals dikwijls bij de dichter K.Schippers het beter kijken een eigen leven is gaan leiden rest ons nog de leemte van tussen zeggen en schrijven die haar stempel drukt op het ultieme…

stofjes die in licht verdwalen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 980
ik wil spelen met de dingen om me heen stofjes die in licht verdwalen dansend op de zonnestralen zomaar voor het spel alleen gedachten vangen die in zonlicht hangen een vage schijn die niet anders blijkt te zijn dan een stukje uitgesteld verlangen je mag de warmte van mijn handen voelen als ik je troost omdat tranen van je wangen…
wil melker25 februari 2004Lees meer >

je winterde in kleuren dood

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.063
ik vond je in de goot een plant nog zonder blad je winterde in kleuren dood het laatste wat je had ik nam je mee en schoonde je verleden je begon je weer te kleden in dat wat je vergeten was het prille groen ontlook uit ongeboren knoppen lente was niet meer te stoppen tussen takjes schemert rood je bloeit in zomers welbehagen ik spreek…
wil melker19 februari 2004Lees meer >

de poppenkast die morgen heet

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 876
speel jij met mensen in de poppenkast die morgen heet en dus de tijd vergeet daar dansen creaturen ook de touwtjes zijn fictief hartenstelen in de toekomst maakt je nog geen dief tranen zat om onschuld uit te wassen blik vol arrogantie, leer maar op jezelf te passen je wist sporen van de indruk die je maakt klappen voelen niet…
wil melker16 februari 2004Lees meer >

je gezicht is niet getekend

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.456
ik zoek je in de schaduwen in hoeken waar het licht niet uitgenodigd is waar wind de bladeren jaagt vuil zich ophoopt in de goot je geeft je niet gauw bloot je kent de achterbuurt waar niemand komt omdat de messen scherper zijn na zessen je ziet het lemmet niet overleeft agressie en verdriet omdat je nergens sporen achterliet volgt…
wil melker12 februari 2004Lees meer >

en God nog uit zijn eigen bijbel las

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.527
ik zie het na de lach woorden kabbelen zacht betekenisloos om niet te storen nietszeggend gaat hun ruis verloren kijk maar de mensen aan hun ogen spelen handen voel armen om me heen niets hecht zich aan ijs en steen alleen zijn op de vlakte verdwijnen uit dit leeg bestaan geen tentakels die je grijpen die raken om zichzelf te verrijken…
wil melker10 februari 2004Lees meer >

het blond blijft warrig

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 835
woorden breken als ik schrijf, verliezen hun verband en onderscheid verspillen schaarse tijd letters zonder binding schikken zich in nieuw bevinden in een zin tot meer begrip als ik maar geen spelfout tik ik schrijf beelden maar het blond blijft warrig waaien je loop zegt onverwacht ik stop ook deze strofe is een strop ik wil je raken…
wil melker9 februari 2004Lees meer >

Emily Dickinson

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Zij trok zich steeds meer terug Ging media vita Halfweg haar leven Slechts witte jurken dragen Zonderde zich verder af En schreef er in Haar korte leven 1800 bij elkaar Doch haar publiek Kreeg daar maar tien - een schijntje - Van te lezen Haar hele oeuvre kwam Een mensenleven later Boven water…
Maxim10 december 2021Lees meer >

ze liet mijn blikken binnen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.112
hij was het huis gezicht achter de ramen een veertiger, wel aardig maar zonder andere namen een arm, een blonde lok misschien gezichtsbedrog ik gokte op zijn vrouw zijn broek, een scherpe vouw geen tuin, maar een balkon met zon die hij genoot de andere stoel bleef leef zodat het wit ervan verschoot een arm die gordijnen sloot die…
wil melker4 februari 2004Lees meer >

Litteraturalia

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
Tandwerpse liedboek met metaalbeslag Bekoorlijk exemplaar van Lancelot Der boerenduvels en der keerlen god Verwijlend in Gruuthuuse manuscripten Ligt in rechtschaepen naeckte adamsglorie Vast aan de boei der duivelin Quisitie Om droefheyt der melancholie te weren Die schand der zucht tot lustigheyt verschromen Ontsloten int Latijn de Ysengrimus…
Max24 december 2021Lees meer >

benoem je de stilte

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 952
eindelijk benoem je de stilte in woorden die tekenen voor verdriet jouw ruimte was zijn gebied Laat de regen je schoonwassen weer verrassen zonder grenzen met eigen wensen jouw gebied geeft geen ruimte aan zijn verdriet…
wil melker29 januari 2004Lees meer >

smelt tot wie je bent geweest

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 716
wil je dat ik kijk naar je woorden je begrijp uit de vruchten die je deelt moet ik ze op kleur herkennen in het struikgewas waarmee jij je omgeeft hoop je dat ik verder zoek omhoog de bomen langs waar vogels vliegen die we samen hoorden fluiten je kunt je toch ook anders uiten sneeuw is nu jouw feest smelt tot wie je bent geweest…
wil melker27 januari 2004Lees meer >

in een luchtgeschilderd paradijs

netgedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.890
door het grijs van lood brandschildert zon de kleuren in het marmer de vloer is wit dooraderd gepolijst met vele handen uit een lang verleden tijd zuilen dragen in etages stukjes hemel naar de toren in een luchtgeschilderd paradijs heiligen staan nu vooraan hebben voor de Heer geleden prevelen bevroren zijn gebeden hun litanieën…
wil melker16 januari 2004Lees meer >

bloemen groeiend uit vergetelheid

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.254
ik heb op wolken gelopen mijn lichaam in de zon sterren voor het grijpen geluk dat niet op kon je gaf me lente met de smaak van eeuwigheid er bloeiden bloemen groeiend uit vergetelheid we zomerden in warmte met lange dagen zon donker koelde onze huid verliefde krekels zongen luid we deelden in de oogst van bontgekleurde herfstdagen…
wil melker15 januari 2004Lees meer >

DICHTERS OORD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Zij, die de daagse woorden van onze taal laten vervagen tot zwevende mist, welke dan een burcht is, hecht en beslist, vorsen de spraak als een strenge generaal. Deze zoekers leven in een wonderzaal, waarin de wereld van alles mist, zich toch herstelt door eigenwijze list, smullen rondom een overwinningsmaal. Bij al hun bezonnen waarnemingen…
Han Messie23 januari 2022Lees meer >

wonen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
uit de ruimte vallen verhalen iemand grift ze op een oude steen iemand wrijft over letters schudt vergeefs aan iedere steen of wacht op de zon tot de woorden glanzen en bloeien tot een schitterend verhaal iedereen kan daarin wonen…
J.Bakx29 januari 2022Lees meer >

het etiket gaf je een bed

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 926
je fonkelde als vuur in glazen vol met dromen de druiven rijpten zuur maar uit het bocht dat zijn herinneringen gistten fermenteerde liefde puur troebelheid vermistte de verspilde jaren zon op dronk nasmaak van de eikenhouten fusten herkenbaar aan de fles werd je geschonken aan de tong je was nog jong door onbedaren het etiket gaf…
wil melker10 januari 2004Lees meer >

gaan krijgt geen verleden

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.384
de wereld wordt weer zacht met witte vlokjes ingepakt het zwart dat onbedekt zijn kaalheid toonde het land was afgeroomd door zomerslange dagen die in de herfst hun vruchten mochten dragen in sneeuw verdwijnt het onderscheid de stappen op het nieuw tapijt verdragen kort hun werkelijkheid de sporen zijn gewist, nee witvernist in lagen…
wil melker3 januari 2004Lees meer >

in erotiek de warmte gepeld

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 924
we hebben van de zon genoten in erotiek de warmte gepeld de bruine huid zat als gegoten is later toch weer snel ontveld jij was mijn prijs uit vele loten ik heb de kansen niet geteld pech had al zijn kruit verschoten het toeval bleek op je gesteld je hebt me met je wolken toegedekt wilde geen mooi weer meer spelen je ware aard is stormend…
wil melker27 december 2003Lees meer >

voel je God, vergeef het licht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 813
je wilt het zonlicht breken ik heb naar je gekeken ben ervan overtuigd geraakt dat jij de wereld anders maakt splits wit maar in de tinten die je wilt, van ultra-violet tot infra-rood, er is genoeg de zon schijnt nog geen dood voel je God, vergeef het licht in dagen van genade nee, geen sluiers willekeur het uur moet zijn te raden…
wil melker25 december 2003Lees meer >

in schaduwen die huilen

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.157
ik bleef hangen aan het prikkeldraad je eerste zin in schaduwen die huilen ik kan me niet verschuilen in de woorden die ik las muren met gebroken glas vrijheid die in scherven brak je hebt de boom betast haar bast weet van verjongen de kern is nu spijkerhard herinneringen zijn verdrongen ramen ogen donker in het bos fluisteren de…
wil melker24 december 2003Lees meer >

het kind dat schreef - voor Philip Huff

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
in de man woont het kind dat zijn adem inhoudt zo blijft alles op zijn plaats een mond vol bloed verschuilt zich achter de verstarde glimlach er zijn geen woorden niet praten nu er is de heersende taal die met grote handen uitslaat een giftige sijpelende taal in de lege kruik van Pandora schittert een vergeten narratief…
J.Bakx17 februari 2022Lees meer >

je bent van glas

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 803
je bent van glas mijn hoekigheid wordt ronder als ik in je spiegelen mag je kaatst in lijnen die geen einde kennen mijn handen warm ik aan jouw oppervlak ik zoek naar je begin een naad, een draad die ik kan volgen open maar, ik wil erin versmelten met jouw beeld je transparantie proeven maar je bent gaaf, geen barst of kleine groeven…

Guardian Angel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Odysseus, meester van ideeën Trok het ruime zeegat in Van eilandnimf tot een meermin Een zwerver over zeven zeeën Hun stem, hun lach, hun flux de bouche Ze zongen gonzend in zijn oor Geluiden klonken galmend door Een zoete stroom, een warme douche Met in zijn lijf een tinteling Zijn lokken, waar de geur in hing Van hun parfum, betovering…

je lach van toen is nu voor mij

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 951
je knipt vreemde bloemen uit het groen laat bladeren bloeien in de kleur van toen het licht is al geweest je speelt met schaduwen handen puzzelen de dag maar maken haar nooit af je verglijdt in tijd die haast vermijdt verslaapt het onderscheid in korte dromen het is weer kinderlente en je winter lijkt voorbij in foto's zoek…
wil melker21 december 2003Lees meer >