1969 resultaten.
Die paarse schim daar in de straat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Die paarse schim daar in de straat.
Die als deze dichterbij komt in een
zachte lila tint overgaat. Wanneer iets
van vreugde over een vage herkenning
je lijkt te overkomen. Een droom over
een persoonlijke geschiedenis nog niet
verteerd; die nog niet volledig in
het huidige leven is geïntegreerd.
Waaraan nog niet alle idealen van
vroeger lijken…
opnieuw vliegt de engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 opnieuw vliegt de engel
vleugels zwaar beladen
met het slijk van aarde
klapwiekt hij traag
door angsten en pijn
dan daalt hij neer
vlak voor mijn voeten
blijft hij verbijsterd staan
en wist de sluier van
mijn aangezicht
in dat gezegende
ene moment
ontmoet ik in zijn ogen
mijn diepste
eenzaamheid
en ik schreeuw!…
her-inner je
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
593 vanuit het oosten kwamen zij
de wijzen
zij brachten geschenken
van vrede
en hoop
maar vooral van liefde
voor het kleine
ongekunstelde
voor het alledaagse
grootse
sluit je ogen
spraken ze
her- inner je…
Het land O
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
586 Om te weten hoe het is
om gestigmatiseerd te worden,
wil ik je wel even in mijn ziel
toelaten. Of durf je niet?
Net als jou heb ik een dikke
kasteelmuur om mijn kwetsbare
wezentje gebouwd, maar kom,
ik laat de ophaalbrug neer.
Let niet op de muizen, die
je proberen te verdringen,
noch op de waterslangen en
haaien in de slotgracht, door…
Nomade?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
496 De wind van de tijd is
gisteren begonnen mijn
profiel te slijpen, het
restant van mijn gestalte
los te weken om het omhulsel
een andere naam te geven,
het laat mij iets berustend
in mij te voelen, het bestrijkt
de brede uiterwaarden
van vergeten sagen, mijn
fascinatie van groene oasis
helden waarin ik mij wil herkennen
moedig…
Druppels uit de kraan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 Druppels water vallen.
Het regent.
Druppels water zweven.
Het mist.
Druppels water bevriezen.
Het sneeuwt.
Druppels water condenseren.
Het gras drinkt dauw.
Druppels schitteren in de zon.
Water wordt diamant.
Druppels veranderen in stoom,
in kraters van vulkanen.
Zonder water kunnen we niet bestaan.
Geen plant. Geen mier. Geen oceaan.…
Ik Ben
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 ik ben in ijzelmolecuul
een sneeuwvlok, regendruppel
in elke vorm die is
ik ben in wolkenjacht
daarboven en beneden
ik ben besneeuwde bergtop
ik ben de golfslag van de zee
lichtglinstering op meer
het onbetreden gras
ik ben ontladend onweer
de lava van vulkaan
de oerschreeuw van de mens
ik ben bezieling van wat is
leven en dood…
ware liefde
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
924 ware liefde
is een daad van
oeroude herkenning
alsof je eens twee zielen was
verenigd in een persoon
ruw van elkaar gescheiden
elk in eigen helft
je leven doorbracht
in wanhopig verlangen
naar hereniging
en dat je dan op een dag
een wonderlijke dag
dat oeroude afgescheidene
ontdekt in de ander
en na een lange ballingschap…
Vampier(tanka)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
462 patroonheilige...
geen gezicht in spiegelbeeld,
werkloos in zijn vak,
smachtte naar wat mensenbloed
in een resto op een snack!…
Ik zag je
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 'k Deed m'n ogen open,
voelend dat je er was
niet slechts een verschijnsel
nee ik zag, je wazig
als door glas.
'k Was blij je te zien
was al eventjes gelee
'k zie je niet zo vaak meer,
maar volgend keer
ga 'k met je mee.
Dan sla 'k de ruit kapot
met blote handen, heus
want daar waar jij steeds weer heengaat
daar wil 'k zijn samen met…
mijmeringen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 terwijl ik
je jonge jaren drink
en steeds verder
in mijn verleden zink
terwijl ik
niet meer
niet langer meer
terwijl het leven
me verried
en nog meer
en nog langer
en helemaal niet
en later weer
en altijd maar
weer opnieuw
het trachten naar
terwijl ik
op een bank aan het water
en angst me in zijn armen sloot
en weer vrede
met mezelf…
Gevraagd: De waarheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 (Prikkeldraad III, tevens slot)
Het leven doorspekt
met raadsels
Gelardeerd met vleug
surrealisme
Tijd gaat ons leren of
de waarheid
voorgoed boven water
komt
of dat het mysterie zich con-
tinueert in een staat van
eeuwig zijn
De toekomst zal ons leren
of 't raadsel zich toch....…
Tijdloze tijd en stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Door alle hedendaagse onrust,
temidden van wanen van de dag,
stroomt de eeuwigheid van Tao.
Hoog boven alle strijd,
temidden van de sterren,
heerst de stilte van Zen.
Leven ontstaat uit sterrenstof.
Stof waaruit mensen bestaan.
Geest waaruit ik geboren ben.…
Zo, zo troosteloos
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
595 Verloren zit hij daar, in zichzelf gekeerd
van god en iedereen verlaten, wat oh wat
deed hij toch verkeerd?
Geen mens kijkt nog naar hem om, ook wordt
hij niet begroet,
je zou meelij met hem krijgen, maar juist dat
moet niet.
Hij poogde haar zijn wil te leren, manipuleerde
aan een stuk, hij zou haar wel laten omkeren
zodat alles ging, zoals…
Wens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
583 toen mocht zij een wens doen
ze dacht zorgvuldig en lang
en wenste die ene wens
de enige wens
waarin al het andere besloten ligt…..…
Witte Haven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
578 Eindeloos wandelen
langs parelwitte stranden
aan een rimpelloze zee
en de zon gaat nooit onder
maar komt overal met je mee
hier lijkt alles een wonder
ieder gezicht sereen en tevree.
oneindige palmenpromenade
tot aan die witte haven
waar engelen je toewuiven
zingend op een verlichte kade
je leiden naar het Paradijs
waar de Zomer eeuwig…
Ontmoeting
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
620 Het landschap voor mij hulde zich
in tinten grijsgroen-blauw met zilverlicht
zover het oog maar zag en ook dichtbij
was geen verloop van kleuren
en zag het aan met innerlijke rust
toen zijdelings een vrouw plots stond
ze sprak geen woord, maar wist het is de dood
haar arm al om mij heen geslagen
en voelde toen haar hand die op mijn schouder…
Nabij de einder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 als de natuur haar kim vertoont
dan verdwijnt de hoop
op de oneindige duur
de verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koud vuur
maar het ademen legt steeds meer bloot
dat nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot
dat wat je nodig hebt als dagelijks brood
niet dat je…
Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 Wie wil
er niet licht?
daglicht door gordijnen,
door vitrage
door spleten, kieren
Wie wil
er niet
het daglicht vieren?
Wie wil er niet
licht
in een gedicht?…
Orgelpunt
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.525 De man die uwe weelden mint
is weerloos als het kleine kind:
de wereld ging hem vreemd voorbij
als aan zijn borst uw hartslag lei.
Maar wat ons saamgedreven heeft
is wat in kleine bloemen beeft
en gonzend draagt het groot heelal:
't is twee-in-een, en dat is al.…
BRONZEN MEMO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Onhoorbaar haast de roep van klokken
In stadsdeel, kern en buitenwijk
Die van Schiedam zijn onverschrokken
Zij hebben een enorm bereik
Ik stop mijn vingers in mijn oren
't Is zaterdag rond etenstijd
Dit beieren kan niet bekoren
Terwijl het ergens ook verblijdt
Waarschuwend dreunen en vibreren
We zijn op ons paasbest gekleed
Om het theater…
Waternimf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Ik dacht waternimfen te zien,
toen ik in de waterspiegel keek.
Ik fantaseerde over mooie elfen,
die ik tot leven kon wekken.
Dromend bij de waterkant
streelde ik de spiegel,
die ringen maakte, van klein naar groot.
Het was fascinerend hoe het water
weer een gladde spiegel werd.
Ik zou mijn dromen even uitdagen.
Ik boog me langzaam…
Een schaduwspel met wajangpoppen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Een schaduwspel met wajangpoppen
achter een wit laken voltrekt
zich een projectie van de
werkelijkheid tot een
schimmenspel.
Tempo doeloe lijkt daar
te heersen. Een burn out
heeft daar geen kans.
Staat daar voor eeuwig
buitenspel.
Gamelan muziek kalmeert
de aandrang van een op
haast gerichte westerse
toerist. Hij leert dat
er naast…
Je droge hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
458 'k Zat aan je bed, doelloos, je ogen open, radeloos
Je hand frunnikte aan de lakens, rusteloos
Ineens sloeg je hard op het matras, heel boos:
Ik ben het zat, 'k wil niet meer, redeloos!
'k Pakte je hand, warm en vol gevoel, ach
lieverd, ik weet, ik WEET wat je bedoelt,
kalm maar zeg me wat je wilt en het gebeurt
het is jouw leven, jij beslist…
bloedmaan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
553 in het rood van de maan
zie je wolken schuilen...
in de stilte van de nacht
hoor je wolven huilen...
de bloedmaan beheerst de kilte
straks wordt alles donker en duister
voor eventjes maar... dus luister,
luister naar de echo van de stilte
je hoort je hart zo minzaam kloppen
je voelt het bloed naar je hoofd toe stijgen
je mond valt open…
Sprookjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
594 Rijdend op de fiets,
zegt 't waarschijnlijk niets,
maar in 't zitje achterop
zat een allerliefste poppenkop.
Een kleinkind om te zoenen,
rode wangen van de wind
teveel mooiheid om op te noemen
zat daar dat mooie poppenkind.
Waar zijn de kabouters nou,
vroeg ze me opeens,
ik stopte het ritje en zei
kijk, kijk daar nou eens!
Een rood…
Engel van het ochtendlicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
506 Gezicht van een engel
zo maagdelijk zacht.
Blik op de wereld
onwetend van wat
op jou wacht.
Het geluk krijgt
vleugels als jij
naar mij lacht.
Jouw mysterieuze
blik magnetiseert
mij bij overmacht.
Lippen vormen bij
herhaling het betoverende
woord; dat over de hele
wereld als een mantra vele
harten verstoort. Ze drinken
de drank…
Frits- van niks!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Hij werd geboren, z'n moeder keek zei: hij heet Frits,
da's wel duidelijk, het is een kind van niks!
Het kind groeide op, deed z'n naam eer aan 'Frits'
want wat men ook verzon, hij deed helemaal niks!
Het joch moest naar school, een ieder kende Frits,
had nullen op 't rapport, want hij deed dus niks!
Ging van school, daar kreeg men niks gefikst…
Het pril begin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 jij hebt ooit
mijn gezicht
beschreven
door met je
vingers leven
te voelen van
het visuele
het plaatje
herinnering
in de teruggang
naar het pril
begin van de
eerste keer
later dan
ooit de
transitie
van voelen
en herinnering
naar woorden
die in taal
met elkaar
communiceerden
om alle emoties
te synchroniseren
naar een gezamenlijk…
In de eeuwig bloeiende tuinen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
620 Als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God
geen duister meer ons uitzicht zal versperren
als wij wonen boven die oneindige sterren
en de grootheid van Zijn mysterie ontdekken
indien wij geleefd hebben naar Zijn gebod
als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God.…