inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 82.704):

BRONZEN MEMO

Onhoorbaar haast de roep van klokken
In stadsdeel, kern en buitenwijk
Die van Schiedam zijn onverschrokken
Zij hebben een enorm bereik

Ik stop mijn vingers in mijn oren
't Is zaterdag rond etenstijd
Dit beieren kan niet bekoren
Terwijl het ergens ook verblijdt

Waarschuwend dreunen en vibreren
We zijn op ons paasbest gekleed
Om het theater te vereren
Met een bezoek zoals dat heet

Het brons, vervaarlijk of bescheiden,
Wijst op verrijzenis na lijden










.
.

Schrijver: Anneke Haasnoot, 31 maart 2024


Geplaatst in de categorie: mystiek

3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 25

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)