inloggen

Alle inzendingen over mystiek

1195 resultaten.
Sorteren op:

Limes

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 23
Mijn leven lang woonde ik aan een rivier, een grens die ik niet passeren kon, voor geen geld passeren wilde, en toch, verlangde ik naar de landen aan de overkant. Ik vreesde hen vervuld van duisternis, ravijnen die woedend mijn voeten openscheurden, maar de laatste jaren werden de fluisteringen steeds sterker, woorden die vreemd zinnig…

Nornir

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 9
Wijze weefster van het lot, van de bron waar alles begon tot aan het eind van mens en god bepaalt u de levensloop; weegt en wikt, schikt zowel koord als knoop; schenkt tegenspoed, geluk en hoop. Urd, Verdanti, Skuld, spin mij een fleurige draad, lang, en met een overdaad liefde, die niet vergaat.…

Awenyddion

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 9
Ik word bereden door een stromende geest; ik shake, rattle and roll terwijl een honingzoete woordenvloed naar buiten rolt als voorgelezen van een overspannen autoque voor mijn geestesoog. Bezeten grossier ik in cryptische profetieën die listig vermomd in versvorm trefzeker over mijn tong mijn mond uit buitelen als gesuikerde melk in krentenpap…

In zulk een nacht...

poëzie
3,5 met 11 stemmen 1.286
In zulk een nacht, - als waarvan Shakespeare zong In 't toovrig beurtgezang 'in such a night', Van 't stralende Venetiaanse spel, - In zulk een nacht, waarvan dàt lied nòg klinkt, Is àl de schoonheid van de klare dag, Verinnigd en vertederd en de droom, En àl de klaarheid van de schone nacht, Tezaamgevloeid tot die betovering Die is Venetië…

Liedje

gedicht
3,7 met 9 stemmen 6.178
Er staat in mijn hart een boompje gegroeid, De wortels zijn bloedig rood, Maar de bloesems zijn, als het boompje bloeit, Sneeuwwit langs de tengere loot. 's Nachts droom ik van vogels en laaiend vuur En hoor verward gekras, Maar een lied rijst in het morgenuur Als een feniks uit as. En van de liefde…

Klankschalenkoningin

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 30
(voor Marys) Als een Wicca-hogepriesteres slaat ze heel secuur tegen de kristallen klankschalen rondom haar reine gestalte, gehuld in een Spiderwomanpak met web door de hoge klanken bedwelmd trippel ik als een gehypnotiseerde spin langs de zwarte draden van haar soepel vallende spinneweb op zoek naar de kern van haar verlichtingsgeluk…

Boom met duizend kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 34
Diep verscholen in een bos Staat een boom met duizend kleuren Hij heeft een vreugdevolle tijd beleefd als majestueuze beuk Toen eekhoorntjes zijn verse nootjes aten onder zijn kruin van dode takken En hij zo de basis mocht vormen van hun levensverhalen Terwijl zijn witte bast langzaam afbladderde door het gekras van kleine spechtenklauwtjes…
M. Bos 1 jan. 2021Lees meer…

Zonlicht op Mossel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 27
Als het licht speelt tussen de bomen En jij gedachten weg laat dromen Visioenen door natuur gegeven Beland in een wereld van beleven Als natuur speelt als harpmuziek Vogels zingen in een vrolijke ritmiek Het voelt spontaan en heel sereen En zonnestralen alle kanten op verdween Je hebt er gemoedsrust uit meegenomen In het plaatje blijven…

De ziel

netgedicht
4,8 met 25 stemmen 41
je tekent zwart glijdt potlood over weerbarstig papier nog geen markante lijnen maar de eerste compositie ligt hier ook de vlakverdeling van donker en licht brengt wat expressie op het gezicht de esoterische sfeer roept om diepte in een eerste aanzet door verfijning met kleur karakter en ervaring zijn gezet voordat magie voorzichtig…

't Monolieten-(oudejaarsstunt)mysterie (Werk 1001)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 48
Zuil Oudehorne* Via woestijnzand uit Utah naar de Roemeen- se bergen en nu in Oudehorne, Friesland De UFO-gelovers Nieuwsgierig enthousiast Een Metalen Monoliet Nu al dríe keer verrast De overeenkomst tussen Oudehorne, bergen, zand Een mystieke monoliet Met gelijkenis. Ook verband? *Locatie: oostelijk van Heerenveen…

De weg kwijt

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 94
lange routes heb ik gelopen langs paden die me lief zijn bomen die me beschermden tegen soms te felle weerschijn voorbijgangers die naar me lachten kregen een stralende lach terug naar tegenliggers die dat niet deden knipoogde ik heimelijk achter hun rug blindelings kende ik de wegen die leidden naar verbondenheid als de nacht eens iets…

Mystiek van hiernaast

netgedicht
4,9 met 28 stemmen 34
rustig draaiden dromen je ogen naar binnen ontspanden spieren in je gelaat tot een vredig resultaat nog krampte er onrust waar de balans zich nog niet goed heeft gezet naar het feest in je geest in later praten vertelde je waar jij was geweest de deur van hiernaast stond uitnodigend open jij bent naar binnen gegaan in het toch…

Ergensooit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 19
Ergensooit bestaat niet in mijn leven ? dat duurt maar een seconde tussen talloze anderen. Maar in mijn geheugen wachten voorbije dagen tot ik hen weer opzoek en in mijn slaap keren nog oudere seconden naar mij terug: een monnik stilletjes biddend in zijn donkere cel; een piloot in paniek, zijn vliegtuig brandt; jouw omhelzing die…

De schelp

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 21
Als ik luister naar het ruisen van de wind Waai ik terug naar mijn kindertijd Waar ik klein was en bemind Terug naar oma’s oude vensterbank Waar een schelp fier stond te pronken Die ooit ver in de diepzee lag verzonken Met de schelp tegen mijn oor geklemd Maakte de bloedstroom des levens Zich met een zeebries aan mij bekend……
M. Bos 3 nov. 2020Lees meer…

Hexagoon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 38
tussen de blauwe basten van een winterbos stonden we daar kopkluivend klinkt zo smeuïg tegen de bleke berken blote billen haar kerndier een scarabee en ik een stinkzwam dippend doodshoofdaapje nooit noemde ik haar liefje en schampte niets dan het oppervlak ik rustte mijn ballen en liet haar ruiken dit ben ik lekker spelen vond ze dat…

Getuige van pracht

hartenkreet
1,0 met 1 stemmen 60
Een hemelsblauwe lucht hing boven het strand, met kleine witte wolken. Een prachtig geheel met een lichtelijk roze kleur aan de horizon. De waarde voor de natuur is en blijft belangrijk. Het blauw was overtuigend aanwezig, bijzonder mooi om er getuige van te zijn. Foto Dick Voogd…

Zij kierde opening

netgedicht
5,0 met 23 stemmen 45
haar ogen schaduwden nog licht waar donker het alleenrecht had zelfs het zwart van duister bezat zij kierde opening en stroomde vol lef binnen in wat nooit zichtbaar was al vanaf de allereerste dag hier had de schepping zich ontbloot zonder pottenkijkers uit de donkere schoot van het universum…

Het strand beleven

hartenkreet
5,0 met 2 stemmen 30
Rust gegeven Je voelt het aan het strand Hand in hand De beleving Vrij Als een meeuw in de lucht Overzicht in een kalme vlucht Ieder golf die er gedijt Kalm In oneindige blikken Samen, hand in hand, kicken Zonlicht zorgt dat de zeespiegel walmt De zee Kalmerend kabbelen golven Tien tenen door strandzand bedolven Je bent er met…

Plotseling

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 59
Iets wat je bezig houdt.. Wat blijft malen Bijvoorbeeld dat je man iets Met je vriendin Of iemand die je juist hoog inschatte Je besteelt Je kind dat altijd eerlijk is, of dat denk je Iets achterhoudt voor jou En jij maar malen En dan plots, Je doet de deur open Ineens beseffen Dat zoiets heel menselijk is Ineens dat!…

Nooit gekend?

netgedicht
4,7 met 7 stemmen 17
De nooit ingehaalde tijd geeft nieuwe tranen door, als voortschrijdend inzicht, omarmt de toekomstige achtergrond in een teken of in een oneindig woord, wel of niet vermomd vervormd zich niet door onbetamelijkheid zonder vooroordeel in een zwijgend of een ongeschreven woord en zin, nog onbekend voor iedereen die het horen wil…
Pama 6 okt. 2020Lees meer…

Herfst speelt in de heide

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 20
Voel de sereniteit tussen de nevels Waar de heide in rust wordt geëtaleerd Jeneverbessen als mysterieuze lakeien Het landschap gedachten confisqueert Laat de nevels maar spelen Waarin jij je rust mag delen Vergeet er wat je vergeten mag De stilte die je las en zag De herfst speelt in fijnmazige raggen Waar de dauw met heidestruiken speelt…

DAO

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 27
Ik ben het universum, net als jij; broeders en zusters geboren uit het Gouden Ei. We omspannen het heelal: alle duister, licht en tijd; waar jij bent daar ben ik ook in eeuwige verbondenheid. We zijn de vissen en het water, de vogels en de lucht, de Aarde en al haar planten, zowel boom als vrucht. We zijn de passie van de liefde,…

Spookboerderij

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 52
was het Wessinghuizen of Ter Walslage waar wandelaars wonderlijks zagen een boerderij in vroeger dagen afgebroken er was alleen struiken en gras in de schemering kwamen stemmen schuurdeur die piepte rammelende emmer vrouwenstem riep de kinderen die speelden op de deel de dorsvlegelslagen knarsen van een wagen een blaffende hond boerderijgeluiden…

Bovenaards?

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 13
In een late schemering, in een voorwereldlijke vorm, waar de dag en nacht elkaar omhelzen vieren zij hun daad naakt en schuldloos in een innerlijke omstrengeling van vele herinneringen. Niemand beloofde hen de appel uit de boom van kennis, geen angst en geen macht maar wel het wegtikken in de schors van een vruchtbaar hart die aan elkaar…
Pama10 sep. 2020Lees meer…

Segais' bron

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 25
Hazelaars, heilige bomen staan rond de bron van vijf stromen; ze dromen met elf en zalm. Drink van stromen en bron, word wijs, en inspireer de ziel z'n reis als kraanvogel; grijs en kalm. Zoals het is in Andersland, zo is het ook aan deze kant: Wees open voor de vijf zinnen, open voor gevoel van binnen bij beminnen en streven. Zo zal…

Goddelijke lampion?

netgedicht
5,0 met 2 stemmen 6
Onweerlegbaar in bescheiden termen gaat ze liggen elk kwartier in schaars geklede wegen van het schaduwbeeld sta ik gedompeld in haar krijt, wat klinkt in onvoorzichtigheid te besluiten, want de gekozen draad ben ik weer kwijt maar zij draait er middenin, zij keert zich van de binnenkant naar buiten , er bestaat geen enkele weerstand…
Pama 2 sep. 2020Lees meer…

Bloemen

gedicht
3,3 met 17 stemmen 9.808
Bloemen, waarin wij bloeien zonder bodem, zijn onze leden in elkaar gevouwen en ons gelaat is niet meer te benoemen. Wij worden koning in elkanders bloed. Gronden, in schemering gehouden, met wind en eenzaamheid gevoed, vlijen zich open, horizonnen wijken en worden afgesponnen, er is geen landschap meer behoed voor deze enige getrouwe…

Met U zijn er geen verten meer

poëzie
3,8 met 10 stemmen 1.859
Met U zijn er geen verten meer en alles is nabij. Des levens aanvang glinstert weer, geen gisteren en geen morgen meer, geen tijd meer en geen uren, geen grenzen en geen muren; en alle angst voorbij, verlost van schaduw en van schijn, wordt pijn en smart tot vreugd verheven! Hoe kan het zo eenvoudig zijn! Hoe kan het leven Hemel zijn, met…

Onderhuids

netgedicht
4,2 met 4 stemmen 51
Ik voelde je weet niet waarom Koos kleren vroeg de spiegel of ik er zo uit wou zien Weet niet waarom En daar belde je En meldde je Dat je langs en wat tijd En wat onderhuids Je stond in mijn kamer en ik voelde meteen en zocht het onderhuidse waarvan je niet wist waardoor Het mobiel als tussenpersoon Maar je liet het los, nam…

DE REIZIGER

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 34
misschien dat de reiziger reist om dat te vinden wat hij hier niet meer ziet thuis is zijn blik als die van slechtzienden zijn de ramen van z’n huis afgesloten door blinden reist hij eigenlijk daarom? Om zichzelf weer helder in een ander daglicht te zien? Ligt waar de reis hem brengt een voelbaar contrast misschien dat hem…
Meer laden...