Alle inzendingen over ouders

3682 resultaten.

Sorteren op:

Kleine mens

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Ik zie een kleine mens halverwege de akker staan in een zachte najaarszon. Gebogen, bijna biddend. Hij ziet me niet. Zijn handen steeds opnieuw de aarde tegemoet, verzorgend, bewerkend, liefhebbend. Zijn lichaam in diezelfde schoot nu, omarmd. Als ons iets is geleerd, dat in de aarde niets sterft maar slechts wacht op nieuw leven…

Verstrooit het licht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
je bent van glas dat in zijn matheid nog maar vage beelden lacht waar het bewegen nog slechts een schaduw is van het echte leven je krachtige lijnen zijn broos en breekbaar door de tijd geraakt het kristal transparante heeft na vele jaren zijn vitale flonkering gestaakt nog ben je niet gebroken maar in de warme middagzon verstrooit…
wil melker14 januari 2016Lees meer >

ALS EEN KINDERTEKENING

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Ze krast nog van links naar rechts Van onder naar boven Het kleurpotlood onhandig vast Als bang voor de grootte Van hun hemel als 'n blauw vel papier Gaan ze met hun strepen beloven Trouw te zijn aan hun 'eigen levenslijn'?…
Harry Daudt12 februari 2008Lees meer >

mama

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.714
kon ik de tijd maar keren, keren terug naar toen.. opnieuw met jou beginnen, de dingen anders doen.. als ik toch had geweten, dat jij er maar zo kort zou zijn.. had ik het zeker anders gedaan, zonder het verdriet en de pijn.. de relatie tussen moeder en dochter, gaat niet altijd over rozen.. maar we hebben er het beste van gemaakt…

Kind van de rekening

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.885
kind van de rekening Dit kind geen pakje boter te halen in een tas te kneuzen en te vormen alsof het stopverf was. te kleuren naar jouw wensen te kneden naar je hand gestuurd naar vreemde mensen buiten de deur beland. pionnetje bespeelbaar als troefkaart uitgebuit spionnetje heel deelbaar twee kanten kneedt het uit. geduwd en uitgetrokken…
Chatfant11 april 2008Lees meer >

Verwijt

netgedicht
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.963
Ik wist het, maar kon je niet zeggen dat je onverwachts op reis moest een dief in het holst van de nacht me achterliet met te veel vragen Heb je niet meer kunnen vertellen hoe ik me met je verbonden heb in gedeelde tijd voor je zo verdunde je huid steeds witter werd Je ging als een luchtvaartballon dreef weg omhoog in de lucht zonder geluid…

Dochterlief

hartenkreet
4.9 met 52 stemmen aantal keer bekeken 2.290
Hij is volkomen veranderd door zijn oudste dochter Er is een tederheid die zelfs liefde niet wist aan te wakkeren…

Bij een oude foto

gedicht
2.5 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.011
dertig was ik (in 1963 was ik niet lelijk) de vrouw die me fotografeerde zei: nu moet je aan mij denken ontspan je lippen een gescheiden vrouw met vier aardige katten maar even dominerend als mijn Duitse hospita dus hield ik flink afstand ze had een donkere kamer waarin ze mij heeft ontwikkeld zelfs uitvergroot (later ingelijst hoelang…

Adhdertje

netgedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.156
Zijn verleden torst hij al met zich mee hij is nog maar negen erg druk adhd en eigenlijk verlegen De storm drijft hem alsmaar voort kan zich niet concentreren Ook al is hij slim genoeg uit die boekjes kan hij niet leren Hij wil best graag het maakt niet uit alles wel proberen liefst met zijn handen stap voor stap kunnen…
frans schuit8 september 2008Lees meer >

Koopkracht en koopzwakte

snelsonnet
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Het oude vrouwtje was geweldig blij: Eerst ging zij immers dit jaar naar verluidt Een hele euro er op achteruit, Maar nu krijgt zij er toch een euro bij. Alleen de euro’s die ze heeft gespaard Zijn volgend jaar geen eurocent meer waard.…

Drakenstekers

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Als een kind reisden we rond langs wilde bossen om te dwalen in de duimelotverhalen die verkleefden aan het hout Waar het stout ons niets kon schelen voor de takken die wij braken en de draken die wij staken met Sint Joris en de schout Nee - nog even zou de zon het zoete smelten ons besparen ook al jokten we de jaren voor ons uit - we…
jan haak19 september 2008Lees meer >

lachen in de herfst

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 691
het lachen in de herfst verleerd bijna vergeten dat het er was als mossig groen en vochtige aarde dat leven doet jouw hand op de mijne de kinderen in de bladeren wervelwindje van leven een zomaar zondagmiddag en nu nu ze groot en bijna weg zijn vallen de bladeren weer slaat regen ongeduldig tegen hetzelfde raam van waar ik je lopen…
wim euser9 oktober 2008Lees meer >

Aanleunwoninkjes

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 729
De vervliegende tijd vervormt de lijnen van hun lichaam van strak en fier als kathedralen tot knusse aanleunwoninkjes 't gevolg van gezegende arbeid gedragen vruchten en tegenwind De kleur van het leven is gebleven ondanks de langstrekkende kelken waaruit soms bitter, dan weer zoet genipt of gulzig gedronken wordt het paar, gespaard en…
Kees Keizer15 oktober 2008Lees meer >

Tand des tijds

snelsonnet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.507
Een kunstgebit, een glas en wat tabletten Zo ging dat vroeger, schoon duurde maar even Nu wordt oma verwaarloosd bij het leven Geen tijd om er de tanden in te zetten En valt haar oude hart straks plotseling stil Geen mens die haar dan nog beademen wil…

Vraag

gedicht
3.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 20.216
Een vrouw. En kinderen. Duizend mensen daarbij waarmee je om moet gaan. Hoe langzaamer het hart gaat slaan hoe voelbaarder worden de grenzen van zijn gebied. Het eens intense verlangen om door het bestaan de weg in samenhang te gaan - verviel het, met veel andere wensen? Wat ridders deden doe 'k vandaag - een draak verslaan, molens bevechten…

spiegels

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
hij heeft de spiegels te hoog gehangen geen kijk meer in het omlijstend zelfportret het geheugen wordt bevroren wat het vasthoudt dooien en craqueleren als een oud schilderij terwijl de dood op schootsafstand kwam vroeg de oude man zijn zoon hoe ziet mijn gezicht…

Faalangstig bang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
de dagen zijn voorbijgegaan in vele lagen van bestaan natuurlijk was er groei de grond geploegd geschoond van stronk en steen langs elkaar heen in een verdeling die seizoen en rol gebonden was tot eigenheid wat ruimte kreeg en verder woekeren bleef het samen schouwen leek op houden van liefde bleef faalangstig bang tijd rijgt…

Spanning in de metro

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.706
Steun en hulp geven, er altijd voor je zijn. Spanning in de metro, ruis op de lijn. Ruggen tegen elkaar, geen gepraat. Hoofden afgewend, toch volg ik jouw gelaat. De ondergrondse spiegel toont jouw bezorgde blik. Onzekerheid, nerveus, jij boos en stil ben ik. Jouw mooie plaatje lost snel op, nieuw daglicht dient zich aan. Ik zit hier aan jouw…
Pim Paparazzi19 december 2008Lees meer >

Sinds

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.812
wij deze weg zijn ingeslagen, zijn de zwaluwen weergekeerd is de jasmijn diep uit haar slagaderen gaan geuren is de sneeuw op de top- pen gesmolten sinds wij deze weg zijn ingeslagen is een man geluidloos achterover getuimeld door de lucht die we in- ademen ach, het is alle lucht van de aarde over- weldigd door het iele ge- luid van…

En ineens zijn ze dan zo groot

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.040
ineens zijn ze dan zo groot Dat ze zelf hun potje koken Hun wasje draaien Hun kamer stoffen en zuigen Gaan verkeren En ze je niet meer nodig hebben En hoe groot is dan je vreugd Als ze bellen Gaan vertellen Van de kookkunst Van hun lief Van de studie Van het feesten En ineens zijn ze dan zo groot En dat is goed Daar groei je van Als ouder…
Wilma Klein7 februari 2009Lees meer >

Misbruikt...

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.842
Op verzoek geschreven voor de ouders. Een hartekreet van de ouders van een verstandelijk gehandicapte dochter. Misbruikt..... Uitschreeuwen, dat is wat we zouden willen, Gillen, huilen, steeds maar weer. Onmacht brengt ons steeds aan het rillen. Oh mijn God, wat doet dit zeer!…

Vaderdag zonder vader

hartenkreet
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 14.134
je grafsteen oogt nog nieuw al is hij bijna 25 jaar oud de zon glanst in het marmer waar het verleden rouwt dieper en verder, steeds verder ligt de horizon van jouw leven toch is mij die horizon nabij welk schip vaart zonder steven in stilte lees ik je naam het jaar waarin je gestorven bent een vaderdag zonder vader een leegte die nimmer…

Huize Oudehorst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
rond de tafel van gebreken rollen stoelen af en aan wie lust heeft of wil spreken kan zich hier te buiten gaan aan thee met een biskwietje smachtend naar het blonde bier of cuba libre met een rietje tapt men uit and’re vaatjes hier kom kwezelen en klaverjassen doe handarbeid of gymnastiek op donderdag is ‘t bingo krassen en rond de…
Hanny9 juli 2009Lees meer >

Huize Oudehorst

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 842
rond de tafel van gebreken rollen stoelen af en aan wie lust heeft of wil spreken kan zich hier te buiten gaan aan thee met een biskwietje smachtend naar het blonde bier of cuba libre met een rietje tapt men uit and’re vaatjes hier kom kwezelen en klaverjassen doe handarbeid of gymnastiek op donderdag is ‘t bingo krassen en rond de…
Hanny9 juli 2009Lees meer >

Titanium pot

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 856
Deze dichter, volg de wijsvinger onthoudt wat hij geschreven heeft spreekt als de stem van het heelal uit het hoofd rechtstreeks tussen de oren van het bewonderend publiek Deze dichter raakt nooit zoek hij strooit als Klein Duimpje maar dan met woorden en vindt zo altijd de bekende weg naar huis Zijn vrouw en kind wachten op hem ook de…

Samen

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 835
als we dan een bankje vinden met de zon op onze rug denkend aan de jaren terug wat is geweest maar toch tevreden zoekt jouw oude hand de mijne blijven wij zo uren zitten zonder kijven zonder vitten geheel apart ineen geweven dan zullen er bloemen groeien eentje voor elk grijze haar een voor het verleden jaar en middenin daar bloeien wij…

Stoffig en oneffen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
ik scharrel wat schuifel vooruit mijn huid looit ongeduld van jaren weer heb ik haast om ruimte te vinden voor mijn eigen dingen vol verbazing over de tijd die gestadig langs mijn schrale vingers glijdt zonder dat er iets gedijt waar op ik terug kan kijken stoffig en oneffen zijn de paden die ik ga wat vroeger breed was heeft nu…
wil melker26 december 2014Lees meer >

In herhaling

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 859
Het kind naast jou, de hand aan de rand van jouw canvas rok. Jullie keken hoe de schemering zich het eerst onder de appelboom verzamelde, je hand als vanzelf daalde, komvormig op haar fontanel. Jij een liedje voor haar zong over een meisje, dat moest gaan slapen om vroeg in de morgen samen met jou de zonnegroet te doen of te laten jouw vingers…

frisse kijk.

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 507
die lieve oudjes zijn de schrik van het verleden…

Gepeins en overleg

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
nooit heeft het mij aan tijd ontbroken wat ik vandaag niet uit kon spoken ging naar morgen er was geen race tegen de klok maar wat moest werd ad hoc opgehoest nu korten uren hun minuten met gepeins en overleg de tienden van seconden zijn al verder van mijn bed het razendsnelle kaatsen over een reclamestunt is vervangen door de…
wil melker13 december 2014Lees meer >