6020 resultaten.
Raak!
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.486 "Pim is onrechtvaardig"
schoot Volkert door zijn hoofd
en hij schoot Pim door zijn hoofd
"Wat onrechtvaardig"
schoot er door mijn hoofd
"en ik wilde nog wel de politiek in"
schoot er door mijn hoofd
"Hans is onrechtvaardig"
schoot Murat door zijn hoofd
en hij schoot Hans door zijn hoofd
"Wat onrechtvaardig"
schoot er door mijn…
Wachten in de stilte
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.333 Haar ogen zijn de dromen vergeten
die haar lieten
wachten en
denken over de liefde
die haar niets ontnemen
zou
wat momenten beloofden
die ze volgde
tot ook de tijd haar niets meer
wilde beloven
dan woorden die
haar nog steeds
laten wachten.…
Ik ben zo dom
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.569 Ik had gehoopt je weer te zien
dat heb ik ook gedaan
heb de hele avond van kunnen leren
hoe goed jij mij kan negeren
Hoe kan ik nu zo dom zijn
ik had dit niet voorzien
verwachtte dat jij wel zou lachen
en een praatje maken ook misschien
ik wilde lachen en plezier maken
met je dansen en drinken
Maar ik kon alleen maar kijken
hoe jij probeerde…
Uitzicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
847 Prille populieren omlijnen de wijde polder
gelijkmatig gegroepeerd liggen oeroude boerderijen
schilderachtig stil in het rustieke landschap
Kale boomtoppen wiegen in de wilde westenwind
zilvermeeuwen tegen een meervoudiggrijze wolkenlucht
enkele eendenparen kiezen voor een vrije vlucht
aandachtig geniet ik een stukje stilte…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
3.766 Misschien zou het te mooi zijn,
of wilden we het te graag.
Al voordat je zou komen,
raakten we je kwijt.
Maar in mij heb je geleefd,
je was er al die tijd...
© 2006 Elizabeth…
ben links geboren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 zette letters
op papier
de kroontjespen
weerspande met geklier
mijn linkerhand
en ik werd bang
schoof vlekken
op het
zelfbeschreven
blad hoe ik ook bad
de inkt wilde
niet drogen
mijn hand verpakt
in rechts model
zou ik wel scoren
was eigenwijs
verdomde het
ben links geboren
zo was
een kinderleven
uit balans
want ik…
Roodkapje
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
580 Studenten wilden gratis
het pretpark binnen,
men sloot geen deal en zo
werd zij, afgeleverd waar
ze menselijkerwijs allang niet
meer zou wonen,
bij het bejaardentehuis.
Ze is nu terug weer op haar plek
bij oma in het bos
alwaar de wolf op haar wacht
dus wie is nou de klos?…
In koeler groen
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
3.128 in koeler groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zucht
omdat de lucht niet wilde
klaren
dan rapen we de vruchten
onder de stambomen
en planten ze terug
in vruchtbaarder grond
waar respect
de voedingsbodem is
voor onvoorwaardelijke
liefde
op een nevelloze dag
in ’t koele groen
van nieuwe kweek…
De laatste tocht
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
2.899 je wilde niet geschreven staan
had uitstel in gedachten
toch werd je laatste wil
bepaald door hoog’re machten
elke strijd wordt ooit beëindigd
het laatste gevecht altijd te vroeg
zeker als je had kunnen winnen
en slechts tijd de kansen droeg
berusting is wat over blijft
met doorgaan in jouw geest
het levenslicht is nu gedoofd
de laatste…
Naturisten
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
834 Naturisten in Zeewolde,
ik dach eerst dat ze dolden,
die wilden een kerkdienst zonder kleren,
zowel voor dames als voor heren.
zij zeiden wij zijn echte cristenen,
en zijn niet van gisteren,
maar zij waren dan toch vergeten,
dat Adam na het appeltje eten,
bekleed met bladeren het Paradijs uitging,
al was het dan met tegenzin.…
In samen voelen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
734 heb je
mijn rechterhand
gegeven armen
kruisen zo dichtbij
vingers speelden
in samen voelen
onze liefde vrij
maar de linkerhand
die van verstand
was wat onwennig
en eenkennig verdwaalde
wilde zekerheid nabij
toch hebben ze elkaar
gevonden vier handen op
jouw buik in onze liefde
komen we daar ook vooruit…
Paren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 Ze hielden allen van elkaar,
maar wilden variëren.
Er werd aan partnerruil gedaan.
Men had er niks op tegen
om twee aan twee naar bed te gaan
en vond het juist een zegen!
Een stel lag in een twijfelaar,
heel innig zij aan zij.
Wat ruimer lag het and're paar
genietend hij aan hij.…
illusies
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 geef je over aan het gegeven,
overkom wat je wilde vermijden
schakel zintuigen uit en ervaar
slecht en eenzaam zijn enkel illusies
de één van het perspectief
de ander van de vervreemding…
Je opstandig lichaam
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
573 terwijl de spiegel zei
dit is het einde
keek jij terzijde
wilde leven
met de mensen mee
je ogen huilden nee
hoe je ook probeerde
je opstandig lichaam
kon de pijnen niet negeren
het strijden moe
heb jij wat over was
eens goed bekeken
wist toen in overgaaf
jouw ziel kon in
dit lijf niet verder leven…
te onschuldig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 de wereld is mij wat te wit
verdoezeld zijn de harde tonen
gedempt in alles dat bedekt
kan het rauwe niet naar buiten komen
ik mis de ruwe bomenbast
de wilde takken en de stekels
het grauwe drenzen van de regen
zelfs het verbruinde eikenblad
het is met toch te argeloos
natuurlijk, euforie van zacht
maar het maagdelijke kan er nu
zo langzamerhand…
Sinds foto's
gedicht
3.1 met 14 stemmen
9.286 Voor mijn part als hier op deze foto
in driedelig en met sigaret
- zo'n wilde Mei was het -
als een waar men geen oorlog mee begint.
--------------------------
uit: 'Onhandig hart' 1998.…
een tapijt, een gordijn of een laken
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.190 het lijkt bijna een kunstwerk
die bonte rij omwikkelde lichamen
een wilde mengeling van kleuren
niet vooraf bedacht maar lukraak
liggen ze daar verenigd in de dood
zo levendig samen
hartverscheurend uitbundig
dood is geen stilte als je met velen bent
ze is dan loeihard
krijst en zingt haar noten
door elk merg en been…
Je ziel was vervlogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 jij lag naast het pad
had net ietsje meer
dan de andere stenen
heb je geraapt
met zorg schoon gemaakt
vorm en kleuren bewonderd
maar wilde door
schuren en polijsten
je diepere structuren bekijken
nog kon ik de kern
niet bereiken en heb
je in wanhoop gebroken
jouw scherven
hebben mijn ogen geopend
alleen je ziel was vervlogen…
De verwaarlozing van toen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
601 weer overgroeit
het lentegroen
de verwaarlozing van toen
het roestig hek
een plastic pop
verloren op een staak gezet
spijlen kromgebogen
de voordeur lucht
verrotting van het dak dat lekt
een wilde kat
vlucht van het plat
voor egels is het er te nat
maar in borders
bloeit de lente uitbundiger
dan vorig jaar of lijkt dat maar…
Transcendentie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
675 Voeten geaard
Opzwepende klanken
Armen wild zwaaiend
De kaken ontspannen
Ogen gesloten
De angst om te vallen
Wankelende benen
Steeds weer de controle
Fases van trance
Het ontstaan van extase
De muziek stopt
Als een beest ga ik neer
Mijn schokkende lichaam
Het totale genieten…
In de hemel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.554 Ze is aangekomen daar,
waar ze het liefste wilde zijn,
na al die jaren van behandelen,
kale kop en zielenpijn.
Haar kinderen achterlatend
in de wetenschap,
dat die verder kunnen zonder dat,
ze spijt of berouw hebben.
Haar ziel is nu zo zegt men,
bij alle anderen,
op die plaats,
waar men pijnvrij blijven kan.…
bleekveld
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
520 nu liggen witte woorden
rond hun oude kern
ze stralen nog, wanneer de zon ze streelt
overal en ook
langs onverwachte kanten
het was goed om ‘onder ons’ te zijn
we bloeiden waar we wilden
stoeiend met de binnenrijm
van allemaal
missen wordt een werkwoord
zwaarder in vandaag
donkerder dan avonden -en
uitgesproken
traag…
Warm van verlangen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
576 heb je hand gepakt
met vingers
warm van verlangen
hoorde je adem
voelde de
slag van jouw hart
keek in je ogen
waar wij elkaar wisten
tot aan het diepst van je ziel
maar woorden konden
de stilte niet overbruggen
die er tussen ons hing
zelfs tranen
wilden niet stromen
in een bedding zonder geluid…
Mijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
738 Hart dat houdt gevangen
behaagt, vlamt op in rood
met wilde, hartstochtelijke passie
galopperend als een vurig paard
heb ik je weer beteugeld
tot kalmte bedaard.
Bonzend hart
jou koester ik
om al wat je me geeft
om het sneller kloppen
te weten dat ik leef.…
Haar hoge tonen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 jij stond
aan de andere kant van
een vliesdun watergordijn
zag je vormen bewegen
armen en benen in
een plastisch ballet
je stem klaterde
in hoge tonen
boven het ruisend geluid
ik wilde je hand
maar in het raken
verbraken wij de stroom
wat magisch
betoverend leek
bleek slechts een droom…
Koningin van het woud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 heb het bos ontsloten
bomen en struiken
zichtbaar gemaakt
het wild
heeft een bosrand
de vennen verwaterd
pas later
plag ik de hei
kan ik jou blij ontvangen
weet jouw verlangen
als koningin van het woud
een landhuis van hout
dit beschermd gezicht
wil ik jou gaarne geven
om er samen voor altijd te leven…
Vlerken
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.356 Nachtelik vliegen vogels van
de wilde wingerd weg
Schrikbeladen klapperen vlerken
dof
in deemstering
Knakgeluid van takken veelvuldig kort
ontsluieren vlerken
éen ogenblik
niet-herkenbare ruimten
de ruimte is van knakkende
vlerken
vol
Plotseling zijn vogels
schrikgeschud
ons
tot-dingen-gestolde Angst…
Vertel het mij.
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.910 Wanneer wolken, donker en wild
drijven hoog boven je hoofd,
de eenzaamheid niet meer
te dragen is voor jou
vertel het ...mij!
Als stormen razen in je hart
zeg het ...mij.
Als onmacht je verdriet doet
en je geen uitweg ziet
kom dan even...bij mij!
Als gure dagen,
koud, nat en kil, je besluipen
kom je dan warmen...
bij mij...aan mij!…
Hou je fatsoen
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
636 mijn zinnen zijn te grof
ik wil ze niet stileren
ik zuig ze uit en hits ze op
ze zijn mijn kleine dood
jij onthoudt je van de jouwe
levenslang geconstipeerd
ik lik de woorden uit je reet
en laat hen schreeuwen van genot
dit nerveus vlees bevalt je niet
je vrome gruwen raakt me niet
ik vind genoegen in het wild
rij zonder gordel door het…
Kleef aan
gedicht
3.4 met 16 stemmen
15.037 Einde winter, het ontvroren gras
wilde nog niet erg, zagen we tegen
donker in de sloot de nieuwe. Twee
witte. Ze voeren
langs de korte kant zo vanzelfsprekend
of ze van het dode paar het werk
hadden opgekregen.…