7277 resultaten.
Drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Voorlopig drijf ik
op de zee
van het leven
met de stroom mee.
Loslaten van bestemming,
zonder gevoel
van richting,
is drijven het doel.
Niet zoeken
maar voelen
naar de juiste golf
om dan mee te spoelen.
Besef zinkt in
dat armslagen van mij
niets veranderen
aan het kalme getij.…
zonder jou
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
647 je kan stormen wat je wil
mij blaas je niet van m’ n eiland
waar het in alle rust
zo heerlijk toeven is
zonder jou
met een zee
aan nieuwe mogelijkheden…
Zeevlucht
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
848 Zeemeeuwen vlogen door de nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam in stilte
en je vloekte niet,
in het donker ademde jij
gooide jij mijn hart
in gedachten weer terug in zee.…
Haar herkomstland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
389 het is
het zachte ritme
van de regen
dat ik hoor
als de golven
overslaan
in het ruisen
klinkt het verhaal
waar kom ik vandaan
uitvloeiend op
het strand spiegelt zij
haar herkomstland
de witte wolk
in het hemelsblauw
de zon verwarmt jou al…
Fijne korrel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
591 Een eindeloos luieren
op watergekoeld schuurpapier
met gesloten ogen verdampen
op het wad de grenzen
water en zand slikken de kim
voor even weg
De wind etst beelden
in strandgeel en zeehondengrijs
schuren hoeken rond
stormvrees is een mensenkwaal
niet voor hen die in golven huizen
of in het water dat goden draagt.…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Breekt de lucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
426 grijsgroen antwoordt zee
haar golven slaan kapot
in een aanhoudend ja en nee
wind geeft ook geen krimp
waait langs de kust
in een strakke lange zucht
opening komt
eindelijk van boven
wolken gaan de zon gedogen
zijn oplossende vermogen
breekt de lucht en brengt
de zomer op het strand weer terug…
golf na golf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 golf na golf:
in het bed van schelpen
ruisen ze uit
Foto: Dre Vansteenvoort,
portfolio: http://bit.ly/dWSMnj…
Zomerkind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 jij bent het zomerkind
geboren uit een warme wind
stralend door de zon gedoopt
met het eerste ochtendrood
nog beroer jij
zachtjes flarden mist
die snel vluchtig zijn geworden
nadat zij van jou hoorden
speelt met zee
en kleine schaapjeswolken
laat de stranden snel bevolken
met vroege gasten van plezier
vult lucht met geur
laat vlinders…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
Met mate bloot
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 onverstoorbaar
tegen blauwe lucht
recht de meeuw
zijn rug en slaat in
regelmaat de vleugels uit
op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling
in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing
zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten…
Levenswater
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Zon schijnt op de zee
wolken vormen daar boven
genoeg gestapeld
geven land later water
wat is dat prachtig bedacht.…
ik wil
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
765 was het laat die zondagochtend toen ik thuis kwam
en niet meer wist waarvan of wat ik gedaan had
de sleur bepaalt m'n dagindeling
m'n gevoel is weer geknapt
zo is toch elke dag een marteling
waarom kijk je niet om
in spiegels die de waarheid zien
is jouw verdriet dan zo verstoord
wil je nog meer misschien
ik wil zon ik wil zee ik wil…
Vuurzee
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
467 de druppels samen
aan een lege horizon
geven volop vuur…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 Nu zorgen zand en de kust
voor overpeinzing en tweestrijd
zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt…
Gezonken
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
505 De wereld die je schetste
zoals we die kenden
uit aardse vorstwinters
met kale winterbomen
het bevriezen van vogels
in een koude winterwind
zoals jouw verzonnen liefde
vriendschap die je me toezegde
niet langer droomgenoot
van mijn in zee gezonken fortuin.…
Op nukkige dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 aangespoeld in schuim
gedold door
rollers van de zee
droogt duurzaam puin
heb ze geraapt
op nukkige dagen
naar vorm en kleur
tot mozaïek gemaakt
gelegd met schaduw
in de groef gebonden
stralend heeft mijn ziel
haar bron gevonden…
ook dat heeft tijd nodig
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 daarom prijs ik die vrienden
die mij in een zee van tijd
in- en meevoelend
op verhaal laten komen.
vooral dat laatste
heeft ook zijn tijd nodig.…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 Langzaam reik ik naar het oneindige, de troebele zee.
Jankend als wolven, het alleen zijn, het idee.
Nimmer zag ik niets, proefde ik niets en voelde ik niets.
Niets zo duidelijk als nu.
Nu alles mij ontnomen is.
Het gebrek aan jou, da’s mijn gemis.…
Een modegril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 zij flaneerde
springerig haar
een speelse wind in
zondoorschoten lokken
de zonnebril
op een drukke boulevard
ter grootte van een modegril
voor ongewenste blikken
taxerend spraken handen
lange vingers dansten
het eeuwig spel van
komen en zich laten gaan
ik groette
zij bleef staan
zag in onbedekte ogen
golven schuimend overslaan…
Zeeën van tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Ik zie op
Tegen zeeën van tijd.
De tijd die kabbelt
En langzaamaan
Wegdrijft,
Naar een plek
waar al heel wat minuten
verstreken zijn.
Ik verdrink,
In zeeën van tijd
En de wijzer
Die mij leidt
Lijkt ook zijn weg
Te zijn verloren.
Verdronken en verzonken
In gedachten,
Komt de tijd
Wanneer hij vergeten is
En als de wijzer
Zijn weg…
Jaag me op met wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 mee
jaag me op met wind
ik wil spelen als een kind
niet mijn dagen slijten
door langs lage oevers
in het riet te bijten
wil watervallen
spatten op de rotsen
regenbogen kleuren in de zon
laat mij onderduiken
en naar zuurstof happen
als ik eindelijk boven kom
neem mij mee
tintelend en geladen naar
opnieuw geboren worden in de zee…
De Kust
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.199 Maar nog, met hun verloren wensen,
in hun berooidheid, voor de vree
die hen omgaf, stonden de mensen, -
en zagen uit over de zee.…
de man met zijn mondharmonica
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 de man met zijn mondharmonica
uit een waaier bladeren wervelt
de man met zijn mondharmonica
muts scheef op de kop
ogen als verre vuren
wangen bol van storm op zee
als een bezetene bespeelt de man
zijn mondharmonica
danst hij rond joelende kinderen
lege tafels en stoelen met dekens
bokkensprongen maakt hij
de man met zijn mondharmonica…
joint adventure
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
635 bestegen door koraalridders
verheffen zeepaarden zich uit het water
en begeven zich schuimbekkend richting land
walvissen zuigen tranend de branding naar eb
en spuiten zich golfbrekend een weg naar volle zee
oceaanstomers vliegen verschrikt op
en verdwijnen in V-vorm aan den einder
op m’ n roze strandslippers
sta ik met grote ogen te…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 Of denk hij door 't zacht golf-gedein bewogen
Aan doden, die de zee genomen heeft?…
Woede zonder woorden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
522 zag de woede
van water
in stuwende golven
opgehitst door de wind
zij rolden om
het schuim vervloog
bedaarden langzaam
in vrije loop
ik zong in
ondertonen mee
mijn vlagen begeleiden
het jagen van de zee
sloegen over in rol
hoge tonen refreinden
met sissen en slissen
de coupletten weer vol
het eeuwig lied over
woede zonder…
surfing
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.000 kletsnatte haren
scheren waar golven krullen
op planken aldoor
[senryu]…
De moeder het kind
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.217 Ik ging naar Bergen om de zee te zien.
Ik zag de oude zee. Haar overgangen
die elkaar telkens speenden in verlangen
deden mij turen. Een minuut of tien
dat ik haar zag, in ’t glas, mijn droom gedronken,
mijn hoofd vol van het water, wijd en zijd
laat mij daar tussen haar onstuimigheid
een beeld vernemen en mijn ogen blonken.…