7277 resultaten.
de zee die wilde lichter zijn
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
740 de zee die wilde lichter zijn,
't liefst lijken op de lucht.
Gewoon een and're kant op gaan,
meer zijn dan een gerucht.
Omhoog de zeven hem'len in,
de wereld zien van boven.
En zwierend, zwaaiend, zwevend,
haar vrijheid kunnen loven.
De zee, zij wilde lichter zijn,
om simpel weg te zien.…
Vervreemding
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
772 woeste, nachtelijke ademtocht
je hebt haar lief
maar slechts in gedachten
onveranderde momenten
en in de toekomst
waar nieuwe dromen slapen
komt ze terug
in die heimweejurk
verschijnt ze
als nieuwe vervreemding
op een dag na een nacht
neemt ze eenzaamheid mee
in een boodschappentas
vervoert ze onbeschermde illusies
naar een zee…
Zout op je huid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
448 Door de branding loop je naar het strand
De zon verwarmt je blanke huid
Met mijn tong maak ik je gek
Je snakt naar meer en meer
Schokkend kom je keer op keer
Dit is waarvan je houdt
Wanneer de zon mij wekt
Proef ik alleen het zout…
OUDDORP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 in de winter zoek ik ze weer op
het briesje, de zee en de duinentop…
De roep van een plichtloze zee...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 De zee roept!
Vrijheid, zout op mijn gezicht...
de wind triggert
mijn verlangen naar een leven zonder plicht.
Weg, ver weg van alle gewone dingen,
me niet meer in allerlei bochten moeten wringen,
voor alles wat moet. Op tijd!
Want anders krijg je op deze wereld spijt...…
olie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
503 deze stad
bij de molen
waar alles eerder
was gebroken
het vlees gerookt
langer houdbaar
waar eitje is gekookt
iedere scheepswerf
ieder die in verbeelding
heeft gesurft
heeft nooit gedacht
nooit gedurfd
in herinnering
gebleven
is meer als leven
en wij draaien mee…
Striemt haar gladde huid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
436 waar golven rollen
en gestuit worden door basalt
striemt de zee haar gladde huid
kolkt met hoge witte kuiven
onrust in het tij
zuigt en trekt haar eigen weg
in mui en onderwaterstromen
weet zij de agressie in te tomen
om daarna hoog de kanten op te komen
met een donderend geweld
gaat zij de confrontatie aan
zoekt een nieuwe vrijheid…
VISSER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 drijvend
op het water
met niets dan
de golven
zacht wiegend
het smalle hout
gespannen lijn
doorklieft het blauw
duikt onder
geduld beloond
zilver spartelt
vandaag
genoeg
te eten…
IK DROOM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
614 Liggend bij de mooie blauwe zee
de golven breken, brengen geluiden mee,
die worden omgezet in tonen en muziek
van harpen, fluiten en violen
het klinkt in mijn oren
als hemelse akkoorden
dit orkest door Hem geleid
heeft mij van mijn last bevrijd
ik droom weg op wolken van geluk
deze dag der dagen kan niet meer stuk…
Met lange golven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik zag je
driftig schrijven
in het natte zand
woorden die jij
van de daken
had willen schreeuwen
maar je kon
de stilte niet verstoren
van het eindeloze strand
waar meeuwen
keken naar de sporen
van je voeten
in het cirkelend zoeken
naar een karig maal
zij vonden slechts je boeken
de woorden opgevist
door een trage vloed van zee…
een kokkel legt zij aan mijn voeten.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
763 in de verte de ebbende zee
die fluistert kom , kom maar mee
zich terugtrekt en zachtjes weer opkomt
en dichter en dichter been voor been
drapeert zij een schuimkrans om mij heen
een kokkel legt zij aan mijn voeten
terwijl de wind de wolken roert
en t spiegelbeeld mij zacht vervoert
word ik de wolken en de zee
http://www.youtube.com…
Zeeblik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 doffe ogen dwalen urenlang
over de zee en het oneindig blauw
ze hoort het golvenlied als klaaggezang
schrijnend snijden in gevoelig rauw
en blikt verloren naar de ondergang…
tussen wolken en zee
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
960 daar volgt hij de zilveren lijn
tussen wolken en zee
tot het brandpunt van ontmoeting
schuim en schaduw loopt hij
jaagt hij het beeld
om het vast te houden
maar alles beweegt
http://www.youtube.com/watch?v=y4xL2tZyVRk…
Bultrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 De bij Texel aangespoelde bultrug Johannes is gestorven. Het laatste levensteken was het knipperen met de ogen.
De bultrug die bij Texel is gestrand
Neemt met een knipoog afscheid van het leven,
Alsof zij op de valreep aan wil geven:
“Mentaal is er met mij niks aan de hand”.
Een bultrug om een voorbeeld aan te nemen,
zo af en toe een knipoog…
Storm raast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Weg van de zee.
Omlaag.
Omlaag.
Daar
hoort hij enkel maar gekerm.
Een vissenlied
vol blauw verdriet.
Neemt Mensch
het lot van Visch in handen?
Vraagt Visch
hem te bevrijden
van de spijker en de paal?
Nee.
Visch is bang
voor Haai en Mensch.
Nog liever blijft hij dromen
aan de paal.…
Schijnbaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
587 Tot op de lengte der dagen
schijn jij nog altijd
op eeuwig durende golven
dansen vogels in de wind
worden verlaten voetstappen
langzaam opgeslokt
zijn schelpen stille getuigen
van 'n leven voor zij
op het zand werden geworpen
rent een viervoeter
achter een bal tot
in de branding
haren wapperen
mijn jas dicht knopend
proef ik jou…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 spreidt zijn zonlicht van tedere vlammen
en wil haar bevrijden uit de armen van de onmacht
die als gletsjers geklonken zijn aan haar diep verdriet
Wat hij ziet
is haar kwetsbare hartenklop
Wat zij draagt is de kiem van zijn Liefde
Hij is haar poort naar een zachtere wereld
Hij is de sluimer die haar levend houdt,
het anker in een zee…
Bevriende idioot
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
944 ,
de zee van het verdwijnen.…
Woede zonder woorden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
522 zag de woede
van water
in stuwende golven
opgehitst door de wind
zij rolden om
het schuim vervloog
bedaarden langzaam
in vrije loop
ik zong in
ondertonen mee
mijn vlagen begeleiden
het jagen van de zee
sloegen over in rol
hoge tonen refreinden
met sissen en slissen
de coupletten weer vol
het eeuwig lied over
woede zonder…
MODERNE VRIENDSCHAP
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.233 Contact op afstand
Contact tussen twee
mensen
ik bedoel niet via
lenzen
gedachtes laten komen en
gevoelens
laten stromen, te strelen
wireless
zomaar zonder draadje
mailen met vriend(in)
of maatje
o, zo wonderlijk die
techniek
neemt alles voor je mee
dichtbij
ook over een verre zee
contact
kunnen blijven houden
vertrouwen…
tussen zee en land
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
615 ik was daar met jou
we zagen het komen en gaan
vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen
tussen de tikken van de wijzers van de klok
het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven
naar een doorwaakte maan
durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen
omdat ik het verlangen niet zou verstaan
je hoeft geen oceanen te wissen
of mij te leiden…
Jaag me op met wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 mee
jaag me op met wind
ik wil spelen als een kind
niet mijn dagen slijten
door langs lage oevers
in het riet te bijten
wil watervallen
spatten op de rotsen
regenbogen kleuren in de zon
laat mij onderduiken
en naar zuurstof happen
als ik eindelijk boven kom
neem mij mee
tintelend en geladen naar
opnieuw geboren worden in de zee…
Een modegril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 zij flaneerde
springerig haar
een speelse wind in
zondoorschoten lokken
de zonnebril
op een drukke boulevard
ter grootte van een modegril
voor ongewenste blikken
taxerend spraken handen
lange vingers dansten
het eeuwig spel van
komen en zich laten gaan
ik groette
zij bleef staan
zag in onbedekte ogen
golven schuimend overslaan…
De ramp van Moddergat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
832 De laatste winterkoude stormen
bliezen de golven met brute kracht
tegen de Friese waddendijken
het stormde gevaarlijk in die nacht
Het was maandag zes maart 1883
Moddergatse schepen voeren toch uit
want het laatste eten was opgegeten
en men bezat geen rooie duit
Dus de vissers moesten wel visssen
op die grote ruwe zee
en hoewel het eigenlijk…
Op nukkige dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 aangespoeld in schuim
gedold door
rollers van de zee
droogt duurzaam puin
heb ze geraapt
op nukkige dagen
naar vorm en kleur
tot mozaïek gemaakt
gelegd met schaduw
in de groef gebonden
stralend heeft mijn ziel
haar bron gevonden…
Met mate bloot
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 onverstoorbaar
tegen blauwe lucht
recht de meeuw
zijn rug en slaat in
regelmaat de vleugels uit
op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling
in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing
zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten…
Sterrenwachtcyclus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
542 achterbuurt
ik zie je daar nog staan
in stilte van het oerland
tussen dansende mensen
alleen met het besef
van het verliefde begin
er gaan allerlei deuren open
kamers vol wellust en mystiek
laten hun meest intieme geheimen zien
je hebt het met een lach omschreven
mijn lichaam is de duivenpostzegel
van een open brief op zoek naar zee…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
De koers
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 De koers die ik voer, de koers van wie ik was.
Mijn koers zat vast en in het kielzog van het verleden voer ik verder naar het heden.
Het heden in het verleden.
Met 180 gedraait zoekend naar hulp zonder radar in de nevel gehuld .
Ineens van uit het niets was daar de geel gekleurde loodsboot, met een door mij gehoopte beloodsing.
Met een loods…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…