4686 resultaten.
Stappen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
766 Stappen, in het water,
Stappen, in de zee,
Stappen, in de oceaan,
Stappen, groot of klein,
zonder jou zullen ze nergens zijn,
Stappen...
Stappen, in het water,
Stappen, in de zee,
Stappen, in de oceaan,
Stappen, je eerste en je laatste,
en na die laatste
is het voorbij...…
Hommels en lavendelblue
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
666 liefde"
golvend zacht
tilt het water
jou op
in satijnen sluiers
veilig vanuit de moederschoot
geeft het jou uit handen
gedragen in maagdelijk wit
in lavendel blue
het dijbeen gehuld
geleend parelsnoer omhalst
je wankelt niet
al wordt je gedragen
door oude schoenen
nooit weggegooid
omdat je niet vergeten bent
dat nieuwe zullen…
voorjaarsklassieker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 Ducrot is het roerend met hem eens
dit is geen wedstrijd
voor linkmichels en luileballen
voor prutsers en pretrijders
voor flapdrollen en flierefluiters
neen
bloed zweet en tranen
zullen het asfalt bevlekken in deze helse rit
en sporen trekken tot op de meet
ja
Veenendaal-Veenendaal
we zijn er klaar voor…
Lijstjes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
683 Lijstjes met dingen die je niet vergeten mag
Lijstjes met dingen die je maar niet vergeten kan
Lijstjes met dingen die je juist vergeten wil
Lijstjes voor je leven
Lijstjes voor je dood
Lijstjes met een verhaal
Lijstjes zonder reden
Lijstjes met do's
Lijstjes met don'ts
Lijstjes die logisch lijken maar anderen toch niet zullen…
Dissonanten en refreinen
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
616 je liep niet
maar danste
op muziek
die jij met
duizend oren hoorde
en trippelde akkoorden
jij dirigeerde het orkest
van je omgeving in eigen maat
en diepgaande beleving
een jeugd vol
lichte speelse tonen
de zwaardere zullen nog komen
mag ik schuilen
in je melodie zonder
dissonanten en refreinen
met je dansen
op muziek want…
Bommen en bedevaart
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
694 bleek is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt,
ziet de mens in vrije val
schrijft bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog
zullen engelen zingen
van vrede op aarde
terwijl zijn kinderen worden…
Troost.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.180 Wanneer de hemel naar beneden komt,
vulkanen zullen zijn.
Moet ik je dan vertellen
dat ik je troost was?
Dat mijn liefde jou
had kunnen omringen?
Ben ik zo argeloos dat ik niet door heb
dat jij hetzelfde bij mij wil doen?…
ALLOCHTONEN
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
1.600 Ze zijn alleen achtergebleven
berooid van alles
verstoken van huis en haard
weg van het geschonden land
opgenomen in een andere wereld
kunnen zij niet gedijen
losgelaten in het eindeloze
staren ze alleen nog in het niets
en wij maar roepen
en opdrachten geven
wij zijn de gunstengevers
genadeloos in onze uitspraken
het gelijk zullen…
alleen de lieve liefde blijft
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
804 alleen voor jou wil ik naar honing ruiken
wil ik bloeien als jasmijn
en zingend door margrieten perken
jouw geliefde muze zijn
uitgelaten in de regen
met het stromend water een
blote voeten in de plassen
dansend door het leven heen
wil ik je lieven alle jaren
in omarming die beklijft
alle dingen zullen sterven
alleen de lieve liefde blijft…
Kom maar mee.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.114 Kom maar mee vriendin
we bewegen met de wind
samen zullen we buigen
zodat er niets zal breken.
Laat ons dansen in de zon
lachen als we samen zijn
niet alleen maar vandaag
ook in de nieuwe morgen.
Vriendschap kent vele vormen
zoals de golven horen bij
een rustig kabbelende zee
drijf ik op afstand met je mee.…
Een mooie herfstdag
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
823 Zulke mooie dagen
zullen er voorlopig
wel niet meer komen.
Laat me nog maar
even dromen....
van die zomerse
zonnige dagen...
Want de herfst
zal ze verjagen!…
Uit zilveren schalen geschonken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Zou je mij willen bewaren
in het licht
van ontluikende ogen
in herinneringen aan
verstilde schoonheid
van een verlate schemer
als het avondrood
overgaat in nachtelijk blauw
en ik je mijn lang vergeten
brieven ongelezen laat
onder het bladerdak waar ik je
mijn hartenklop ontvouw
zullen we dan onze zielen
verstrengeld laten opgaan…
Mijn wens
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
652 Ik zou al jouw onrust
willen stelen
al jouw demonen
één voor één
Opdat ze jou nooit meer
zullen vervelen
voorgoed laten zij jou
dan alleen
Zodat vreugde zal overheersen
intense liefde
droogt jouw tranen en maakt
je blij
Kun jij je laven
aan het leven
nippen aan het geluk is de wens
van mij
~* Voor Mirjam *~…
Betaalmiddel in schaapskleren
snelsonnet
2.7 met 6 stemmen
1.052 ----------------------------------------------
Diergaarde Blijdorp veinst failliet te zullen gaan
door de bezuinigingen en roept het publiek op om een petitie te tekenen.…
Vaarwel
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
981 hoelang zal 't laatste lied duren
klanken der uitgeleidene
hoeveel engelen zullen nodig
zijn om het koor te vervullen
waardoor de hemelpoort gestaag
haar deur zal openen
op het juiste moment licht
zal schijnen ter begeleiding
om haar te brengen daar waar
wij nog niet klaar voor zijn
liefde de boventoon voert
klinkt 't vaarwel onherroepelijk…
geen ritme
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
591 nacht alwaar
het beddengoed een schijn
van rust creëert
nu maart het voorportaal
van de lente heeft geopend,
het leven zich groent aan de wetenschap
dat het maar kortstondig zal wezen
huist er in mij een klaaggezang
dat alle driften die ik ooit bezat
nu als een gebroken twijg het rijp
naar de aarde zie schreien zonder
er ooit van te zullen…
Vriend of vriendin.
hartenkreet
2.6 met 27 stemmen
2.558 Ik ken jouw gedachten
ook je zorg, de pijn,
maar na de nachten
zullen er de dagen zijn.
Ik lees in jouw ogen
wanhoop, verdriet,
ik heb mededogen
weet, alleen ben je niet.
Een vriend of vriendin
kan delen je zorg,
praten heeft vast zin
vriendschap is een borg.…
Op de zesde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Wanneer je op de zesde zit
En je kijkt daar uit het raam
Zullen zwaluwen verdwijnen
Zwakbegaafden door radio's schallen
De lust om te leven verdwijnt zoals de zwaluwen
Het is vier uur op de zesde
We zitten dicht bij donderdag
Dicht bij de hemel waar de zwaluwen verdwijnen
De zesde is sinds de lagere school
Het hoogst haalbare
Niet voor de…
Hun erfenis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
520 de tijd
is in ontstaan
heel diep gegaan
van golfje naar deeltje
molecuul tot cel en winnaar in
de eindigheid van het menselijk spel
zij geeft de wereldwonderen
van ouders als nalatenschap
presenteert de schat van heden
wij hebben
die tijden stil gezet
hun erfenis gered uit het verleden
opdat zij zullen stralen
en leidraad mogen…
- staal -
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.160 eens zal ik mijn oor te luister leggen
op het harde staal me rusten
de vogels zullen roepen
de takken buigen, wuiven
ik luister naar de verte
het zingen dichterbij
het landschap traag in stilstand
zwijgt grijs in matte nevel
het zingen zingt van warmte
vol van rust en kalmte
ik klink mijn angst aan bielzen
en hou me verder stil.…
Mijn hond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
867 Zullen we naar buiten gaan?
Gewoon een blokje om
Naar het bos of strand en zee
Lekker wandelen met z'n twee!
Genieten van de zon en wind
Rennen door de modderplas
Regendruppels op mijn jas
Altijd een goed humeur
Rustig lopend aan mijn zij
Lieve trouwe vriend ben jij!…
Herhaling van zetten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 Bij een nieuwjaar
De eerste handen
Afgerukt - was het
Maar bij een
Paar vingers gebleven -
De eerste ogen
Die in dit leven
Nooit meer zullen
Zien, terwijl de
Tijd zonder mededogen
Doorgaat met waar het
Mee bezig was -
De mate van menselijk
Lijden te meten -
En de eerste dode
Weer is gevallen
Bij een grimmig feest…
Soms
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 scheurt de winter slagzij
daar waar hij heftig vaart
de verre staten ogen lijkwit
maar hier in het westen
krult hij amper nog
in warme vesten
ontdek angstvallig knoppen
die op springen staan
schreeuw: te vroeg, te vroeg
ga nog even terug
maar waar vandaan want
morgen als de vrieskou scherpt
zullen jullie triest vergaan ?…
bijna (voor chet baker's 'almost blue')
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 al die dingen
die we samen deden
er is nu iemand
en ze lijkt op jou
bijna alles
wat je ogen waren
zie ik in haar ogen
en jouw rode ogen
omdat je huilt
verlegen ben ik bijna
wat ik slechts kon worden
door jou, het raakt mijn hart
de gek die ik ben en die jij was
altijd zullen we zijn, zoals we waren
dat deel van ons, zo…
dat ..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 wie weet komt het er nog eens van misschien :
wij die zo gelukkig samen ons verleden overzien –
dat
mogelijk
eens
te zullen ervaren
maakt
dit leven
de moeite waard ..…
Zij die er waren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.150 Roep me en ik zal bij je zijn
roep me en ik blijf bij je
roep me en ik laat je niet alleen
roep me en er is vrede
Zij die er waren
zullen altijd blijven bestaan
ze laten ons niet alleen
maar geven kracht om door te gaan
Voortaan aan je zijde
voortaan in je hoofd
altijd is er die liefde
dat is wat er blijft
Wees niet bang voor teleurstelling…
Liefde zonder pijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 weer doop ik
mijn kroontjespen
in de magische inkt
hoop dat mijn
geschreven woorden ooit
wolken aan de hemel kleuren
met een schoonheid
die zijn equivalenten kent in
het mysterie van de eeuwigheid
de wind in zoete vlagen
mijn zinnen verder zullen dragen
dan de horizonnen van voorbije dagen
dat dit gedicht misschien
het toekomstige…
Kind van de nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Ben verloren gegaan
In het licht dat mij
Dag en nacht overspoelde
Zonder dat ik me erin
Staande kon houden,
Immers, kind van de zon,
Zoals anderen mij noemden -
Nu is het licht voorbijgegaan,
Het huis waarin ik woon
Heeft gesloten ramen en deuren,
En dichte gordijnen die
Zo lang ik leef niet meer
Opengetrokken zullen worden…
warmste kinderhand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
595 lieve pappie
ik ga
met jou
mee waar
jij ook
gaat
deze boot
is veel
kleiner maar
wat laat
dapper gaan
wij samen
verder centraleverwarming
weg nu
knusse kachel
lichtende kaarsjes
aan
de toekomst
minder luxe
beiden sterker
in liefdevolle
trouw zullen
wij tweeën
verder door
dit leven
gaan…
Blessuretijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 de dagen zullen zich niet hertellen
daarvoor ontbreekt het aan jaren
we zouden elkaar nog vertellen
welk verleden we konden sparen
dan is het moment reeds daar
en zijn we ontdaan van onze last
door spijt is alles vloeibaar
herinnering vervlogen op de tast
de laatste droom doodgebloed
nu lopen we uit de pas
is toekomst voorgoed…