Alle inzendingen over lightverse

Mannen die gedichten schrijven zijn bijna altijd winnaars ze hebben strak gespierde lijven het zijn waanzinnig goede minnaars ze verplaatsen zich per BMW fietsen nooit eens door de regen hen gaat altijd de wind mee windkracht acht of negen we schrijven vaak over het leven o o o wat gaat het slecht daarin ben ik heel bedreven meestal meen…

Nooit schrijf ik geen gedichten meer heb ik mezelf ooit beloofd en inderdaad ik doe het weer van al mijn rust beroofd ik plaats de woorden hier en daar maar waar ik ze ook zet het blijven woorden naast elkaar niveau niet je van het toch heb ik dit voor jou geschreven en als groet aan jou bedacht in de hoop dat je heel even of iets langer…

ik plaats de woorden hier en daar maar waar ik ze ook zet het blijven woorden naast elkaar niveau niet je- van- het gammel als een oude fiets een sonnet met lekke banden luchtig ledig helemaal niets poëzie met losse handen buiten zinnen ben ik zelden in de regel helemaal niet ik schrijf niet om te vergelden geen exploitatie van verdriet…

De tijd wordt ziek van eenzaamheid, maar heelt z'n eigen wonden. Het duurt een poosje voor de tijd een tijdmaat heeft gevonden. Hij wordt door bedtijd zeer verblijd en beiden gaan ter sponde. Er wordt onvoorbehoed gevrijd: er komen veel seconden. Z'n eenzaamheid verdwijnt zo echt. Hij voelt zich dik in orde, zodat-ie opgetogen zegt: '…

Hij was van hard werken 'geklapt' Ook zijn geteerde rokerslongen Iets wat niemand had gesnapt Zijn Rolls Royce-autoband meermaals geklapt Zijn huwelijk niet te vergeten Van klappen zou hij alles weten Tot zelfs het klappen van de zweep Bondage was z'n gloednieuw speeltje Op elk Concours Hippique zag je hem dolen…

wie op het rechte pad wil blijven laat de zijwegen links liggen en kiest het hazenpad indien er beren op de weg zijn…

verwar warmte nooit met echte liefde want voor je het weet ben je getrouwd met een potkachel…

De bromfietsrijder is al vaak beboet. Al zou hij van z'n fouten moeten leren, hij blijft ze zeer hardnekkig repeteren, zodat-ie voortgaat op dezelfde voet. Hij is zoals gewoonlijk aan het sjansen: de brommer ziet een mooie, jonge griet, maar juist daardoor een tegenligger niet. Het meisje belt. Er komt een ambulance. Een grote operatie blijkt…

Alles wat ik zoal beschrijf, dat jok ik aan elkaar. Sinds mijn geboorte heb ik hele lange lokken haar met slagen zonder klitten in twee staartjes ja een paar, hangend over mijn lippen, voor de lange liegneus klaar. Ik ben het welkom op de deurmat van een kluizenaar, het -Da ik wil- van een Bulgaar, een uitgehuwde tsaar. Zijn bruid een Russisch…

De groei van haar fortuin ging telkens vlotter; Drie-kwart miljard schreef Rowling bij elkaar, Maar nu is ze met Harry dan toch klaar, En worden voortaan uitgaven beknotter. Eén vraagje heb ik nu, één vraagje maar: Wie van de twee is toch de échte Potter?…

Een wijfjesluis uit Ronde Hoep neemt op de spits d'r maal. Ze heeft geen haren in de soep, want deze man is kaal. - Maar bij een wedstrijd gaat-ie zweten. Toch wil de hoofdluis blijven: ze pakt d'r zwemband als de neten om op de spits te drijven. Hij denkt: 'Ze spelen op de man, niet op de bal; wat gek!' Hij krijgt er zelfs een punthoofd…

Een punt erachter voor vandaag, wat ging het werk weer o zo traag of...deed ik het misschien niet graag? Maar morgen vat ik 't bij de kraag en hoor hierin alvast de vraag: wat je ook doet, doe 't laag na laag...…

Wat zocht ik hard in honderd boeken en vond toch nog het antwoord niet; de bakker bakt wel brood of koeken maar hij heeft soms ook groot verdriet. Veel mensen zijn op zoek naar dingen die naamloos zijn of heel bekend; vroeg in de morgen gaan ze zingen of pas nadat ze zijn gerènd van hot naar haar, van hier naar ginder tot ze plots weten…

Een vetrand zat aan 't broodbeleg, hetgeen hij niet vertrouwde. De randen deed-ie altijd weg: hij wou het midden houden. Dat deed-ie voor de veiligheid, ook in de auto, want hij zei: 'Als ik in 't midden rijd, dan raak ik nooit de kant.' Z'n tegenliggers weken uit, zodat ze hem net misten. Zo redden zij hun eigen huid en werden bermtoeristen…

ik was nooit in Jubbega zelfs niet in Beesterzwaag het is mij net iets te ver en wellicht te traag het is sowieso de vraag wat de streek me doet ook al zit koppigheid mij wel in het bloed Noorderlingen hebben altijd iets met ijs en sneeuw mij is alles onder nul dikwijls al te veel dus wat zal ik zoeken ginds in dat kille oord ik…

ik heb eens een meisje gekend ze was mijn nummer 1 met stip ze zoende ongelooflijk hemels ik noemde haar 'mijn scharrelkip' trots op deze naam en blij pronkte ze als ware haar veren ze stapte meesterlijk elegant daar kon menig dame nog van leren ze had lippen als pure boter roomzacht, een goddelijk wonder ik wilde niet leven zonder haar…

Aan de notenbar drinkt ze amandellikeur. Terwijl toeter en drankorgel spelen zingt Remi een fado in droevig mineur en de anderen spoelen de kelen. Ene Mimi neemt sisi maar wel met een tic. 'Lalala' lalt ze tussen de slokken. Nu pakt ze d'r sleutels. Terug in d'r blik zit ze toonladderzat met de brokken.…

Mijn seksbeest heeft de waterpokken Lees ik in een vergeten krant Hij voelt zich ziekjes, mijn gigant Ik voel me à la minute betrokken Vergelding van gemaakte brokken Besmet soms door een olifant Of door een klant van ‘t restaurant Hoor ik al funeraire klokken? Bokitootje, verlaat mij niet Ik bleef toch van je houden Als wij eens trouwen…

Ze vond een vriendje tussen de mathematicussen. Hoe gaarne deelde zij met hem de sponde. Ze kon 'm snel verleiden. Het was plezier voor beiden. Ze werden spoedig in de echt verbonden. Er kwam helaas iets tussen: de mathematiekussen die hij d'r gaf, vond zij toch niet zo lekker. Die vond ze zelfs een straf. Ze wilde van 'm af. Ze baalde,…

Dat Lola een man zocht, was klaar als een klontje. Ze dacht aan niks anders dan vrijen. Om zinnen te prikkelen wilde het blondje d'r kleren van prikkeldraad breien. De hofnar vertelde een bloembak, waarin onze bakker z'n meel kon bewaren. De bloembinder spon van het meel - als een spin - toen een meeldraad. Dat was een soort garen. 'De meeldraden…

De haan wou een hoen en kraaide in 't hok. Hij kukelde toen ineens van z'n stok. Hij viel op een kip en zei d'r terstond: ' 'k Heb zin in een wip; hoe mooi is je kont!' Ze sprak tot de haan: 'Je maakt me zeer blij! Ik bied 'm je aan: m'n legbatterij.' De haan ging heel rap de kip toen te lijf. Te vroeg werd-ie slap. Ze vloekte hem…

De dentist, die een zeer speciaal pand had, zei verheugd: 'Het is stijl, waar 'k van houd: ieder wiel van m'n Buick is een tandrad en m'n huis is van tandsteen gebouwd. Neem bijvoorbeeld m'n exterieur: veel ontzag heeft men voor m'n bezit, want een fietsenrek staat naast de deur in de vorm van een reuzengebit. M'n patiënten vermaken zich…

Ik zie een vrouw met onderkin verschijnen Wie is dat, krijs ik naar mijn spiegelbeeld Haar huid is perkamentachtig vergeeld Waarom wil ze niet uit het zicht verdwijnen? En dan, moet je ze zien, die diepe lijnen Die groeven en die bruinachtige vlekken Laten we alle spiegels gaan bedekken Wat doen geraniums in mijn kozijnen? Wat heeft ze dikke…

De dominee merkte aan 't slot van de dag, dat z'n sleutel er geenszins in paste. Dat-ie daardoor geen kans op een dagopening zag, was een feit, dat 'm danig verraste. Hoewel-ie aanvankelijk geen oplossing vond, werd die toch door de herder geschapen, want de dominee zag deze opening terstond, toen-ie 'n gat in de dag had geslapen.…

na al uw spam aangaande wonderpillen schrijft hier een blije, zeer tevreden klant eerst had mijn achterdocht de overhand maar nu ... ik zou beslist niets anders willen mijn lust is ongekend en niet te stillen u toverde een mug tot olifant al zucht mijn vrouw en kraakt het ledikant mijn liefdesleven is weer een idylle maar toch ... ik zit…

Jij bent zo transparant. Kijk mijn lief: het licht valt door je heen. Ik pak maar eens je hand, voordat op een dag een dief met je woorden aan de haal gaat.…

straks, als ik dood ben, laat ik mij cremeren ik houd niet van die maden in mijn kist mijn leven wordt met vuurwerk uitgewist dat zal mijn aardse lijden compenseren echt alles gaat verkeerd, ik ben berooid zelfs voor ik as word, ben ik al verstrooid…

~~~ de nacht verschoot spontaan van kleur toen jij –slechts gekleed in goed humeur- mijn slaapkamer binnen kwam zeilen de ochtend in je ogen reeds gewekt door rommelige lakens die nog onbevlekt de dag tegemoet leken te geilen je onverwachte opkomst was de droom waarmee ik me normaal gesproken loom nog even lekker omdraai in mijn bedje…

Door de balzaal walsend gleden wij onze huiskamer binnen. Ik de beschermeling en wij weer even gelukkig met elkaar. Slechts af en toe wist je nog wie die kleine jongen was. Dat moment vannacht, zo was ik je bijna weer vergeten.…

Ik heb een vrouw gefantaseerd en het gekke is, zij heeft mij geaccepteerd, hoor je, gewoon geaccepteerd zoals ik ben. Ik doe niet steeds van alles fout en bij alles wat ik doe krijg ik, zie je ’t al voor je, bovendien nog lieve knuffels toe. Zo’n gefantaseerde vrouw is dat nou ook niet iets voor jou ga nou niet lachen man, want weet je…