4410 resultaten.
bevrijdingsdag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
649 nee
schrijf me niet over vaderdag
of hoe zacht zijn stappen klonken
gestreeld
en tot tranen getast
in de nacht
ik ben al gevallen, de dagen ongedeeld
neergelegd op het kindergebed
en de donkere plekken aan het einde
van mijn jeugd
nee, schrijf me niet over vaderdag
het binnendringen, naakt in kleding
kom, laten we gaan, lachen en leven…
Niet bang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Nauw´lijks merkbaar, voor
Geen buitenstaander te zien,
Zie ik je daaglijks vooruitgaan,
Millimeter voor millimeter,
Met micro-beetjes tegelijk
Zie ik je groeien
Vanuit het oneindige niets
Naar opkomst en groei
En dat je bloeien zult,
Dat is wel zeker,
Ook al duurt het
Voor mijn gevoel
Nog wel eeuwen lang,
Ooit kom je tot volle…
Terwijl ik in de spiegel kijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Terwijl ik in de spiegel kijk
Zie ik meer dan mijzelf alleen,
Spiegel die voor mij meer is dan
Weerkaatsing van de werkelijkheid,
Wat ik zie is mijn geheugen
Dat ik zo graag eens had opgeschoond,
De totale waarheid die, beschenen door
Onverdraaglijk licht, af en toe
Te veel voor mij is -
Niet te verdragen weerglans van
De herinnering…
kanttekeningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
498 het kaalgevreten land draagt niets
dan ganzenvoeten en een eend
hoekwaarts staat een paal, met slechts één tureluur
hij roept zichzelf nog, om het uur
totdat het zonlicht breekt
voor korte duur en de disputen van de vogel
als een kogel door de kerk
verdwijnen, in het riet
verderop dwaalt nog een boer, hij
speelt vergeet-me-niet en heel…
in het licht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
617 de vogels
ze zijn me lief
ik voel wat ze mij zeggen willen
zo vroeg in de ochtend
en omdat het nu nog donker is
omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen
zonder het evenwicht te verliezen
wil ik vliegen
in het licht dat zal groeien
in de regen tussen vleugels en vinnen
op de zomer van jouw mond
in wel meer dan duizend vluchten…
Ik ken je niet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
442 Zo maar kom ik je tegen
Op een plek die geen van
Ons beiden had kunnen voorzien -
Ik ken je niet,
En toch heb ik je lief,
Omdat je mens bent,
Net als ik, en jij mij
Ziet staan zoals ik jou
Zie staan, en hebben wij,
Zonder dat wij al te veel
Woorden hebben vergoten,
Elkaar als mensenkind
In ons hart gesloten…
warmer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 de zon is trouw vandaag,
ze schijnt in elk opzicht net als toen
en net als op die dag vergeet ik,
dat je dan het best kan doen
of alles niet bestaat
geen kwaad
geen broodnijd en geen kou
slechts flauw de wind verzoeken
niet te snel in kracht te groeien
maar te roeien
met de riem van mij – als vrouw -
waarbij de ander de meander van…
Verwaaiend in de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Te vaak hoor ik van jou
Dat het schuurt, wat ik zeg,
Wat ik denk, of wat ik doe
Je kijkt er dan steeds
Ongemakkelijk bij -
Hulpeloos zwijg ik in antwoord
Op jouw klagen, op jouw zuchten,
En heb maar een verlangen nu,
Dat al het klagen en zuchten
Zal verwaaien in de wind
Zoals het zachte mergelstof
Gewichtloos door de wind
Weggedragen…
de vier gezusters
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 in hun voetstap blonk van
mijlenver een kleine ster, beloofd
door wat hun moeder hen vertelde
simpelweg langs vele velden
verwachtingsvol en onverlet
wilde die ster slechts bij hen zijn, toen
elk haar eigen stap in zilte pijn
onzeker neerwaarts
had gezet
de één was doof en sprak geen woord
ze sliep en had de roep der anderen
nog niet…
Louter mededogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Waar het gras
In vrede groeit
En de bloemen
Onschuldig bloeien,
Zelfs het onkruid
Tot schoonheid komt,
Zie ik in jouw ogen
Liefde die geen afkeer kent
Doch louter mededogen…
waakvlam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 midden in de zachte nacht
van Pinksteren
werd een kleine vlam gebracht,
bewaker van
het grotere geheel
we dragen het,
met veel
en weinig tegelijk
zien de sterren, wel van ver
maar ook van oudsher
heel dichtbij
er klopt geen valse hoop
hier in dat
kleine hart van mij…
Eden in Utrecht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Ik geef de bloemen water
Die zo maar uit de stadsmuur groeien,
Het water van de Krommenieuwegracht
Kabbelt als een beekje in het paradijs -
Het overkomt me waar ik bij sta,
Geen plan, geen afspraak, niets vooropgezets,
Ik laat het maar gebeuren,
Hier hoef ik niets meer aan te doen;
En zij die mij voorbijgaan
Zijn van acterende mensen…
alles is tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
574 je verbergt me
in jouw gedicht
je maakt er duinen, het water helder
en een schip vaart heen en weer
hoge halmen dragen de zon
vrij om het licht te begrijpen
en voor dagen die nog geen zomer zijn
bouw je een huis, een raam met
verziende ogen voor als je weg bent
vogels
en bomen
en zodra de lucht geklaard is
schrijf je dagreizen,…
Opluchting, een kortstondige luwte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Gaat het wel goed met jou?
Vroeg je mij onverwachts
Op dat bankje in het Vondelpark -
Jij die overduidelijk zag dat
Het niet goed met me ging
Hoewel ik dat natuurlijk
Geen woord wilde hebben;
Aan mijn ogen zag je het,
Aan mijn hele lichaamstaal
Kon je zien dat ik, wat niemand wist,
Coke gebruikte,
Aan je oogopslag zag ik dat…
Golven van de tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
631 Pianospel spoelt in schuimkoppen over me heen,
Deze morgen die Pinksteren heet en vol in het licht staat,
Golvend Haydn's Little Serenade die jij voor mij kiest,
Liefdevol jouw aanslag die onze liefde voor het leven
Vorm geeft, golven ook van liefde en van pijn
Die er voor altijd zullen zijn
Golven van de tijd die zich onmerkbaar herhalen…
gift
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 ik was op reis en
genoot
de liefde van anderen
maar ook de dood
was heel dichtbij
en hand in hand begreep ik
het verband
van duizenden
en één
vanaf haar eigen hoogte
blonk een kleine ster alleen
een krachtige
verschijning en een helder blad
bracht eindelijk
nieuw leven
na een zuiverend bad
dat ook aan
duizenden en één
door…
Alles van waarde is weerloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 Mens die zichzelf in de jaren
Was kwijtgeraakt, niet meer wist
Wie of waar hij was,
En goede zorg kreeg die hem hielp
Om weer dichter bij zichzelf te komen,
Blijft weerloos achter nu de zorg
Die voor hem noodzakelijk is
Wordt wegbezuinigd omdat ieder mens
Weer gewoon voor zichzelf moet zorgen;
En nu ook de muziek die hem ten diepste…
Psychofossielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 Fossielen zijn levensvormen.
Verborgen in moeder aarde.
Uitgestorven leven.
Wegens onaangepast gedrag.
In onze ziel rusten ook fossielen.
Verdrongen angsten van vroeger.
Vastgeroeste gedachten.
Onaangepast aan onze leeftijd.
Fossielen zijn dood als stenen.
Psychofossielen zijn schijndood.
Opgraven wekt ze tot leven.
Maak ze niet wakker…
Oplijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 ik flankeer mezelf
treed uit gedachten
aanschouw, divergeer wijdlopig
reik tot lijfelijk afscheid
ik land mijn walvislichaam
op zwaartekrachtig zand
tegenover dunne kustlijnen
breek ik mijn laatste glazuur,
kristallijn, bij rechtlijnig ontwaken
is alles beter dan schijn…
randvoorwaarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
438 het is alsof ik- in een spiegel kijk,
de zelfkant slechts een weinig dof
het ogenblik vraagt moed alsof het vraagt
om meer te dragen
buiten luistert wind naar regen
binnen zoekt het stof
een uitweg, tussen oude kieren
in een nieuw plafond
de lamp brandt slechts zacht
om wat zicht te bieden in het sluiten
van de nacht…
ze hield van rozen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
560 ik zie zijn handen
de stilte van afgesneden bloemen
in een vaas schikken
hij wil ze buigen naar hun schaduw
om het verschil nog dieper te begrijpen
haar handen
en hoe ze wist wolken te verspreiden
die ene dag bijvoorbeeld
te midden van het Boompjesplein
haar open zoen
de tedere woorden die ze bij hem
liet binnenglijden
het is nergens…
Luidruchtige stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 Die opgekropte emoties nog
Maar net binnen houdt
Angst en agressie
Die om voorrang strijden
Hier wordt niet gretig gezwegen
Maar alleen uit bittere noodzaak
Zichtbare golven van ergernis
Die over elkaar heen rollen
Zonder geluid
Uit pure frustratie aangelengd
Met hoog oplopende irritatie
Alleen pure wilskracht
Houdt de breekbare…
Gekwetstheid existentiëler, grondeloos de haat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Ze hadden ons een verhaal te vertellen,
Maar niemand die het hoorde,
Niemand die ze zag,
Niemand die ze kende
Tot de dag dat ze zich wreken wilden
Op het leven dat hen onthouden was;
Gekwetstheid die voor hen
Niet meer, niet minder was dan
Het bestaan dat ze hadden geleid,
Haat die broeide, en geen kant op kon,
Tot de dag dat ze…
Op de grens van de waarheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Ik sta op de grens van de waarheid
Maar nog in het grensland
Met links grazige weiden
En rechts de roodverbrande resten
Van wat waarheid had kunnen zijn
Als niet de bedrading van mijn gedachten
Was doorgebrand, gedachtenstroom
Die zichzelf electrocuteerde
En die er voor gezorgd heeft
Dat ik wel mezelf, maar nog niet
De universele…
Alles hangt onontkoombaar samen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 Die ene wenkbrauw van jou
Die je fronsend optrekt,
Die ene scheve blik
Die geen enkel vertrouwen verraadt,
Ogen die langs me heen kijken
Om me vooral niet te hoeven zien
Woord dat waarheid is
Maar nu nog te zwaar -
Te zwaar in ieder geval
Om rechtstreeks in mijn gezicht
Te laten exploderen,
Vertrouwen dat er van
Jouw kant nooit…
In het voorbijgaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Ik heb je niet bewust gezien,
Je aanwezigheid niet waargenomen
Maar toch moet je me
In het voorbijgaan
Hebben aangeraakt,
Want zoveel energie als nu
Heb ik nog nooit van mijn leven
Door mijn lichaam voelen stromen
En ik weet dat die kracht
Uiteindelijk alleen van jou kan komen…
kruisweg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
487 'in de voetstap van gisteren
ligt de wijsheid van vandaag...'
ik heb een steen geraapt
en teruggelegd
gezegd wat enkel woorden doen
een oud blazoen geraakt
en naakt mijn speerpunten berecht
maar meer nog
huiver ik, in stil respect
uit mijn hart lekt bloed, ze
druppelt slag voor slag
langs leven
en de lijdensweg van
alledag…
Potassium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 het zand stuift argeloos
tart bruggen en kastelen
mondhoeken worden korsten
ach, korrels zijn met velen
de vloed heeft sporen gewist
om voetstappen te vervloeken
ik verdwaal in confectietuinen
blijf de wildernis zoeken
het water draagt zich naar zee
mijn schepen verbrand
langs geulen en kreken
een pot met as in de hand…
bewust ter zijde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 op de tafel
met het blad nog onbesmet,
rust de bijbel van zijn alledag
in een eeuwenoud verlet, waarin
het Woord geen aambeeld zag
om ooit gelijk te krijgen
ach, de hamer en het staal
ze slaan er zonder omhaal, of respijt
het één nog harder dan het ander
als in weerwil van elkander
reeds de oudste steen zich splijt
de barst begaat in…
De ijskou nog voelbaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
435 Op de plek waar je was
Ligt het hier nu voor me,
Tastbare herinnering aan
Jou, aan je gevoelloos hart,
Een levensteken van jou
Waarin de ijskou nog voelbaar is
En waarvan het de vraag nog maar is
Of het ooit ontdooien zal…