4822 resultaten.
Ademruimte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
634 Ademruimte
Ruimte om te ademen,vanuit
het kreukelwoud van mijn
gedachtenkronkels;een denkbeeldig
briesje,opdwarrelend vanuit
onzichtbare etherische sferen.
Een uitlaatklep,als een wervelwind
van vage ideeen uit het schemergebied,
aan de andere kant van mijn natuur;
deel uitmakend van het stromende
water in het hart van het bestaan.…
licht.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
681 ik wilde woorden
toevoegen
aan de
werkelijkheid
maar
die wilde me
niet verwarmen,
ik slijt nu
mijn tijd
met denken
over de
eindigheid.
en 's nachts tel
ik op mijn rug
de sterren,
(nergens ga
ik heen)
het kost wel
moeite
dat wel,
maar het
lukt
steeds beter.…
niet weer.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
482 verloren op deze planeet
die volgens mij toch plat is
ben ik bang er vanaf te vallen,
een angst die diep in mij leeft.
tot op 't laatst op een rots te staan
en er dan vanaf...-
o, soms ben ik zo bang!…
Faillissement
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
633 Faillissement
In dit huis voel ik mij gevangen;
heb het tot een bouwval laten
verworden,levend van de wind;
wind is gratis,weggestuurd door
eindeloze velden,doods en desolaat:
wat wil ik nog meer;de garantie voor
geluk,is bevrijding uit de ijzeren greep
van een onrustig leven;een stap verder
dan zelfdestructie.Er komt altijd wel
iemand…
Zoektocht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
872 Eenzaam verloren
verwikkeld in onzekerheid
mezelf weer bekoren
wordt de hoogste tijd.
Waar was ik toen
ten tijde van verlaat
kan ik het nogmaals overdoen
opdat het me beter afgaat?
Speuren, zoeken een lange tocht
bewandel vele wegen
heb ik op de juiste plek gezocht
waar kom ik mezelf nu tegen...
Naar links of toch maar rechtdoor
ga…
Zand
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
566 Geen woorden van spijt
die deze ruimte vullen
het gaat toch om de grote vorm
dit is een nieuwe ochtend
het andere droom begin
jij, jouw schaduw, en de hond
vragen hem voor het avondeten
en hij volgt de trein naar de duinplaats
waar jij met zand de hoop ophoogt.…
meneer Herrewegen.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
493 Alles wat ik wilde schrijven
werkte vermoeiend, werkte slecht,
geharrewar, en mijn hart rikketik
boem tik! en ik leefde niet echt,
en nu op mijn laatste benen klop
ik bij u aan, meneer Herrewegen,
om dit gedicht bij u in te leveren,
ik zal beloven echt uw naam niet te
noemen als u daar niet tegen kunt,
zal ik die schrappen, ik wil…
Straks Pasen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
864 Zij ging ook takken
zetten in een vaas
wij namen samen de lift
't was straks Pasen
en gaan die bloeien
vroeg ik haar
nou ja
die gaan wortels schieten
zei ze en dan plant ik
ze in de tuin
ach zo zei ik
en lachte haar even aan
de een denkt aan bloemen
en de ander aan wortels
de tuin speelde in haar hoofd
ik las het op haar gelaat…
Tijdsbeleving
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
747 De tijd is eeuwigheid
en eeuwig is de tijd.
De toekomst ingehaald,
ontrukt uit het verleden,
uit de vergetelheid
de herontdekte vaardigheden
als nieuw geplukt
hervormd in tegenwoordigheid.
Vooruit of achteruit,
een beving als beweging
van de tijd
in eeuwigheid.…
Schouwspel
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
452 Schouwspel
Op excursie door zijn leven;
een schouwspel,meer niet,
als een afgelegde huid:maak
de geest los,spreidt haar uit,
zoals vleugels fladderen in volle
vlucht door de vrije onbegrensde
ruimte;naar zee,op zee:
uitgemergelde vrede van het
woelige water,niets meer dan zee:
hetzelfde als een doodsverlangen;
rust,van de wijde watervlakte…
Spinnen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
861 Zin
Spin
Spint
Begint
Spinsel
Ragfijn
Spindraden
Draden van zij
Hij hoort er niet bij
Zinspelende spin
Zinspeelde zij
Zijden spin
Speelden
Zij spin
Weg
Spin
Zin
Het web kreeg woorden onder het spinnen.…
Teveel te
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
579 Gesteld je was teleur
te vol van veel verwachting
na al die dagen zonder nacht
leek immers alles eindeloos
Nu dool je tijdloos rond
met een te leeg gevoel
in nachten zonder dagen
teveel te maakt roekeloos…
Veld
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
498 hij overzag het veld
vanaf zijn schimmel
zag niets van belang
voor een gezonde man
twee mannen
samen
tja
twee vrouwen
komt voor
zijn vraag was
welke man hoort
bij welke vrouw
of andersom
maar dat bleef onbekend
hij was slechts de eenzame ruiter
op zijn paard van fatsoen
hinkend naar
naar de einder
van een doodsaai leven…
telescoop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 je had je oren opengezet
dat lukte goed (je hebt grote
oren) en luisterde naar de
ruimte om je heen.
wat hoorde je allemaal?
vlinders en bijen die in de
ruimte boven je met hun vleu-
gels klapten, je keek om
je heen met koeienogen
(die had je geleend) en zag
de wind en het zonlicht
trillen, je kon kijken 's avonds
tot in de kraters…
In kwatrijnen en terzinen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 ’t Is heus niet zo heel erg gemakkelijk,
sonnet in balans, metrum en rijm te zetten.
Alleen de vorm is al niet toegankelijk
door haar strakke regels en de strenge wetten.
Verder kom je in de knoop met kwatrijnen
het gebruik van de juiste en nette woorden
die als aanvaardbaar volta kunnen schijnen
welk in de terzinen zich vormt tot akkoorden…
Ik ben die ik ben
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
483 Ik ben die ik ben
Een krans uit respect
aan jouw voeten neergelegd,
als ode aan een teloor gegegaan tijdperk;
jou aan het denken te zetten.
Jij kan mij krijgen zoals je mij
hebben wil:groter en meer omvattend,
in zekere zin briljant,
ware het niet,dat ik in mijn hoofd ben beland.
Het vrije woord in bloed gesmoord,
als een windvlaag des…
Arnhem.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Ik slenterde wat door de stad
het is in mijn hoofd ook altijd
wat, eeuwig en altijd die vragen
die je doof maken voor indruk-
ken buiten jezelf,
de prachtige Eusebius- en
Koepelkerk, de verlichte
Korenmarkt, de herenhuizen,
en de stadskelders, het
aangename van de geluiden
van een stad, de geur 's ochtends
uit de bakkerij om de…
Maatstafmens
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
451 Maatstafmens
Wat te zien is,is niet altijd te vinden.
Wanneer ik door mijn verbeelding wankel
met een geweldig oog voor details,
valt er geen onvertogen woord.
Ik ben van de oude en de jonge wereld;
het verlengstuk van oneindige herhaling,
steeds opnieuw toe aan een fundamentele herziening,
niet gebukt gaande onder de hysterie van het gelijk…
het ritme van de regen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 eerst komt de tijd
alles voor de eerste keer
een eeuw van onzekerheid
wind waait wolken heen en weer
dan een huis
vol armen en benen
de tijd van geen tijd
luchten wisselen en wenen
leven blijft verrassen
je denkt ik heb het door
maar alweer is het me
een paar stappen voor
onverwacht gul getracteerd
in de wieg een nieuw wicht
in…
Sterker
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
876 Wanneer het gebeurde
Weet ik niet
Maar opeens was het er
Het gevoel
Dat ik nu sterker was
Eindelijk sterker
Erboven stond
Dat het me allemaal
Niet zoveel meer kon schelen
Gewoon relaxed
Dingen laten gebeuren
En er om lachen
Zonder spijt, zonder schaamte
En ook zonder eenzaamheid
Gewoon.. onafhankelijk
Van al die anderen
En wat ze dachten…
Het waren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
821 Ze velden bomen
en af en toe viel er wat
regen tussendoor
het waren stoere dennen
met pijnappels torenhoog…
Merktekens
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
469 Het leven is als
wegvloeiend zand;
onafwendbaar op weg
naar het tijdgat;
een tweede droeve dood
een van de raadselen,
het verlengstuk van een
gebaar uit de ruimte.
Vloeibaar en open
worden merktekens van
nieuw geestelijk vuurwerk.…
Verwachtingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 verwachtingen
kun je ze realiseren
weet je wie je bent
of is het kennis
vergaard van de ander
ben je bang
om te kijken
naar je eigen
hartsverlangen
zijn het dromen
van je eigen utopie
zijn het wensen
van nabije realiteit
verwachtingen
staan voor
hoop
en desillusie
komen na
geleden verdriet
en kapot geluk
geef
elke verwachting…
wolkenkind en wolkenjager
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
575 wolkenjager jaagt
wolken naar de zon
waar ze oplossen
tot vochtige warmte
schiet losse flodders
naar hun rafelrand
tot slechts lichte nevel
resteert in dunne vlagen
van wolk naar wolk
vlucht het wolkenkind
hulpeloos wanhopig
naar de allerlaatste
waar verder vluchten
niet meer mogelijk is
treedt dan langzaam
uit haar eigen…
Ziet u iets?
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
707 De Weerspiegeling komt vanzelf.
Ik kijk in de spiegel en zie niets, zo doorzichtig
Ik kijk in het water en zie niets, weerspiegeld
Ik kijk in de lucht en zie niets, een luchtspiegeling
Ik kijk in de zon en zie niets, een weerschijn
Ik kijk voor me uit en zie niets, als een staarreflectie
Ik kijk in de ruimte en zie niets, een zwartgat…
Contouren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
478 Het was het geluid van een merel,
kerel, een prachtkans om kleur
te bekennen, onder ijle gijze luchten:
de dag binnen te glippen onder
het gedeeltelijk verborgene; een flauw
schijnsel omhoogkolkend tot aan
de rand, geschilderd door de eerste
zonnestralen, als een vluchtig portret.
Er begon iets te groeien wat leek op
verbroedering; uitgebannen…
Ogen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
968 Ik hou van ogen die tot lachen dwingen
maar ook van ogen die verdriet niet verdringen
en er vragend uitzien bij wat komende is
of strak kunnen staren bij een groot gemis.
Ik hou van ogen die van eerlijkheid stralen
je kunt daar direct alle liefde uithalen
en als van moeheid de glans soms verdwijnt
toch weer gaan schitteren als glas waar zonlicht…
Muze
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
499 Ik benoem je tot morele steun:
jij vult aan waar nodig,
legt woorden in mijn mond
die zich als een olievlek uitbreiden.
Van alles wat bestaat,
ben jij graag bereid te vertellen:
die onvoorspelbaarheid, geen
onderdeel van een systeem te zijn;
dat zal ook meegeteld hebben:
onder beleg zal het zijn weg vinden,
zullen wij onvermoeibaar lering…
De jager
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
761 Ik ben een jager
Er is niets wat ik niet kan
Geloof in jezelf
Sta nooit stil,
maar blijf je verplaatsen.
Ik blijf jagen
Blijf mijn prooien belagen.
Niemand houdt mij tegen.
En zal mijn hele leven alles geven
Geen prooi zal aan mij ontsnappen
Geen prooi zal ik laten lopen
Want ik zal altijd in mijzelf blijven geloven
Ik ben DE jager
De enige…
Taalmuziek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Diep in zichzelf verborgen
lag zijn taalmuziek; de
onvermoeibare bron,
met zijn wezen verbonden.
Hoe ver kon hij daarin gaan,
om opgefrist iets opzienbarends
de ruimte te geven; buitenaardse
wartaal uitslaand, als een
ongetemd beest. Hij wou het
leven ontraadselen, benoembaar
maken, wat onbenoembaar was,
zonder de dans te ontspringen…