2291 resultaten.
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 alletijdse begeerte
overleeft en bewust wordt
van haar kwetsbaarheid,
geeft zich over aan erbarmen als
de dromen zich verdiepen om
zonder spijt…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
Wat niet was
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
720 Als het leven mooi is
Waarom voelt het dan oud
En als de zon toch warm is
Hoe is de dag dan koud
Waarom toch die leegte
Die spijt
En het verdriet
Waarom dat verlangen
Naar wat ik achterliet
Pijnlijke herinnering
Aan wat had kunnen zijn
Hoe kan de toekomst zeer doen
Die niet en nooit geweest is
Een schimmig droombeeld slechts nog
Een…
Albion
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Wanneer het benauwt in Calais
en je staat bij het leven
in het krijt; en de meeuwen iets
droefgeestigs overzweven van
een mens op de vlucht voor zijn spijt;
dan kun je beter laat dan nooit na
het vele botsen; op zoek gaan naar
nieuw geluk achter Dovers
witte krijtrotsen.…
Zij die verdwenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Wat bleef was de onrust in oprechte
spijt, dat zij slechts in persoon
een leven met ons deelde in gedeelde tijd.
Zij die verdwenen. De vervaging
aan hun herinnering is nu bijna
dood. Hun gezichten zijn nu nog
slechts vage schimmen.
Hun gemis een signaal van een
mogelijke dood.…
Geen kracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Waarom zijn anderen zo cool
Waarom weten zij wat ze moeten doen
Waarom hebben zij zoveel poen
Waarom kom ik mn bed niet uit
Hoor alleen maar het geluid
In mn donkere kamer, van een vogel die fluit
Tot het gelukzalige moment dat ik mn ogen sluit
Om te dromen en weg te varen van de realiteit
Weer een dag niet omgekomen, maar morgen heb ik spijt…
Wapens van woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Want wapens van woorden
die willen geen waarheid,
want woorden als wapens
die kennen geen spijt.…
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 van gedachten, die
je opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal nog rust in al haar chromosomen,
onkwetsbaar over al het geschreven leed,
zal het zwijgen over ongeboren dromen,
die je uitsprak met spijt…
Bloemrijke overpeinzing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
491 Ik ben een bloempje,
dat hoewel klein, niet schroomt
in spijt. Ik ben minder,
maar ook meer om eigen identiteit.
Ik ben een bloempje,
dat het zonlicht gericht weet
op zijn hart. Ik ben vol
verwondering over de levensbron,
die mij nimmer vergat.
Het zonlicht verzendt
zijn stralen voorbij muren.…
alleen de geur van aas
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.304 omgord met haat
de passen blind
alleen de geur van aas
geeft richting aan hun voeten
ze zijn ontwaakt
omdat de waarheid spreekt
ze zoeken nu gerechtigheid
slachtoffers ten spijt
ze wringen zich in bochten
sluipen uit hun krochten
schuld brandt weten want
sporen zijn nog niet vergeten
armen wijzen
ogen hechten aan het doel
vertrokken…
het zwart van late avonden
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.203 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten, ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
je schaduw wil me kelen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
950 zijn
akkoorden, een dissonant in
woorden, die we nog niet hoorden
we zongen tot de vleugels braken
aardden zonder paradijs, vergaarden
bloemen in een tuin vol schaamte
aan het einde van die lange reis
gooi je bloemen en plaveit
mijn weg met onbegaanbaarheid
ik kan me niet meer delen, heb alles
gegeven, er is niets meer tot mijn spijt…
De tijd is nog zo kort
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 door
groot gezelschap
nog is er vraag
maar het zoeken
gaat zo traag
en dan blijft toch
de herinnering
ja die van toen
als nu van vandaag
zonder centje pijn
want die status quo
vindt iedereen wel fijn
pas als het rustig wordt
komen onze portretten
weer tot leven gaan van
hand tot hand worden
misverstanden recht gezet
is er spijt…
gerede tuchtigheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 haar goed
als alles blonk
dan hoorde je
haar schommelstoel
zijn melodieen weven
en een tevreden
lach kreeg in
lieve trek weer
een jeugdig leven
als zij zacht
weg gleed naar
het verre land
waar alle werk nog
gebeurde met de hand
ook de corrigerende
tik werd maar zelden
gebruikt want vaak
kregen beiden daarvan
begrijpelijke spijt…
Die dubbele gevoelens
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.534 dacht ik
dat ik je nooit meer wilde laten gaan
Maar op een dag leek ik vergeten
ik hoorde van jou niets meer
wilde je zien, weten wat er nou was
maar 't leek op oude liefde van weleer
Toen kwamen jouw verlossende woorden
die brachten mij wat duidelijkheid
ze kwamen niet te vroeg, ook niet te laat
al weet ik niet wat ik voel, is het spijt…
Liefde ....... gecompliceerd ?
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.945 Jij had er geen spijt van, ik had er geen spijt van.
We gingen door met ons eigen leven.
Ik heb geprobeerd mijn gevoel voor jou te vergeten.
Het is me gelukt want ik moet doorgaan met het heden.
Als ik binnenstapte met een ander dan was het oke.
Maar ik weet dat het je wat doet, je laat het niet merken.…
Misbruikt...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.842 Spijt, ja spijt dat heeft hij wel,
Volgens eigen zeggen,
Maar dat zeggen ze nogal snel,
Hij heeft heel wat uit te leggen.
Niet dat ons gevoel ooit zal verdwijnen
Over het hoe en het waarom,
Zorgen we dat onze dochter niet weg zal kwijnen
Ook al is het nog zo krom....…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Want wat belichaamt toen en deze tijd, is en leeft er spijt,
klinkt ook nu nog her en der het uitsnikkende echt te luid.
Al weet ook ik niet of de zon en de maan het heelal heus
kunnen wenen, er gingen wereldwijd al te vele zo henen.…
Spreek nooit, door mij verrijkt, met domme spijt
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.736 Spreek nooit, door mij verrijkt, met domme spijt
Van cirkus, slappe koord en akrobaat:
'T is of nog nevelige dageraad
De zon zijn stijgen, dat hem draagt, verwijt.
Bedenk ook dit: je zou tot literaat
Verworden zijn, had ik je niet geleid:
Jou leerde mijn Natuur natuurlijkheid,
Die boek'rig versgepruts als leugen haat.…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 het jonge vogeltje dat wij verloren
wanen in het lage dichte struikgewas,
trachten te vinden, in de vaste overtuiging
het te redden van een zekere verstrengelingsdood,
vertrappen wij onder onze lompe laarzen.
de drenkeling te hulp schietend, duwen we kopje-onder.
we knijpen vlinders fijn, verminken het oog
op de vleugel, onderwijl kreetjes…
Spijtmoeders, spijtvaders, spijtouders, spijt kinderen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.121 Laten we met die laatste beginnen
ik ben een spijtkind:
had niet geboren willen worden
steek en stak dat ook niet onder stoelen of banken
lees: Kapotte Kerst door Gaza
op www.gedichten.nl
ook al weer wat jaren geleden
spreek ik er zeer openhartig over
maar ik wilde wel vader worden
een kind toevertrouwen aan deze wereld
deze wereld van…
De Ware
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.741 Denkend dat jij het was, de ware
Ik had het kunnen weten, je werd de hare
Je verkoos haar boven mij
Je dacht, de ware, dat is zij
Je zult spijt krijgen, binnenkort
Pech gehad, want mijn liefde voor jou is allang verdord
Ik zal elke herinnering uit mijn hart wissen
En dit is de laatste keer dat ik me zo zal vergissen
Zij houdt niet van je…
Storm in een badkuip
hartenkreet
2.6 met 37 stemmen
4.909 Een woordenstroom vult het bad
vol met spijt-me en sorry,
en dan vind jij de
stop.…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.117 Van veel dingen heb ik echt spijt.
En mijn zelfvertrouwen
ben ik gewoon kwijt.
Terug draaien,kan ik het niet meer.
Ik huil er om,elke dag weer.
Het lijkt alsof er iets gestorven is in mij.
Ik krijg mijn gedachten,en gevoelens niet meer op een rij.
Is dit het einde,of een begin?
Wat heeft het leven nog voor zin.…
Middeleeuwen
hartenkreet
2.6 met 78 stemmen
9.185 Ook de tijd van de dappere ridders
met hun vrouwelijke aanbidders,
de tijd van Richard Leeuwenhart
en een volk verbitterd door smart
want toen hun koning overleed,
wisten ze opeens hoeveel goeds hij wel niet deed;
het is ook een tijd van oorlog
want de Hunnen kwamen toch nog
en toch denken we terug aan die tijd
met een warm hart, zonder spijt…
Mijn moeder
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
3.086 Ik wil je nog zoveel vertellen,
En ook hoe het me spijt.
Dat ik niet vaker op bezoek kom,
Want ik woon toch echt dichtbij.
Ik kan toch moeilijk gaan vertellen,
Dat ikzelf geveld ben door ziekte.
En niet meer de deur uit kom.
Ik zou zo graag nog een keer horen,
Dat je van me houdt.
Maar je zit alweer mijlen ver weg.…
bedrog
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.985 (Ik weet dat je echt spijt hebt
maar ik kan je niet vergeven.
En hoe hard ik ook proberen zal
met bedrog kan ik niet leven!)…
Koffers vol leugens...
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.451 Je koffers staan in de lege hal
klaar om voorgoed weg te gaan
De taxi wacht in de vroege morgen
om je mee te nemen ver hier vandaan
Je huilt en zegt woorden van spijt
en je wilt uitleg geven van deze pijn
Zwijgend omarm ik je nog een laatste keer
Nooit kan ik meer je allerliefste zijn
Je tranen drogen op mijn huid
als ik je kus in dit laatste…
huiswerk...
hartenkreet
3.8 met 31 stemmen
4.818 Mijn gedachten dwalen af,
de dag erna krijg ik weer spijt.
‘Ongeconcentreerd’, vindt men,
een dagdromer of niet serieus genoeg.
Een steeds groter wordend probleem,
de proefwerkweek weer voor de boeg!
Ik wil wel goed mijn best doen,
geen gezeur en hoge cijfers.
Toch lukt het niet mijn denken,
te storten op de schoolwijzers.…
Schildering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
879 blauw het doek, flarden wit
kalm en geel de eerste streken
dan een scheut oranje, de stof
vat vlam, vuur en gloed alom
buiten zinnen nu smijt
de Schilder met rode tonen
laat linnen bloeden, blozen
maar dan bekruipt hem spijt
open wonden stelpt hij met
een mauve pastelverband
steeds dikker, doffer, grauwer
totdat hij plots met rappe hand…