7277 resultaten.
vandaag en morgen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 vandaag en morgen
golven hier de golven
regelmatig uit
allen buigen het hoofd
allen geven de geest…
Boodschap van de nooit aangespoelde fles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 Op de eerste kust stond de man met de fles
hier waren de verlangens, de wensen
de boodschap, de zoektocht naar de mensen
vaartuig van de ziel, een diep snijdend mes
Gevat in groen glas bereid voor de reis
naar zeeën waar de zon nooit ondergaat
langs tropische vissen, bergen van ijs
tot het land waar water haar achterlaat
Op de tweede kust…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Tot veel jongens spreekt het witte schuim aan de kust:
"Zie je toekomst in de spannende vrijheid.
Wees vertrouwd met de golven zonder tijd,
waar geschiedenis bezinkt als verijlde lust.
Mannen op het schip zijn zich elk uur bewust
van verrassend gevaar, straffe arbeid,
ofschoon de purperzee hen kinderlijk verblijdt,
wanneer de zon bij 't gouden…
Golvenlief
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.140 De vuurtoren flitst naar me….. het is tijd
tijd om te gaan, …verder te gaan
laat nu de zee zich onbelemmerd mengen met
jouw liefde in de oneindig deinende oceaan
nimmer versagend… altijd in mij….
verankerd…..…
Met lange golven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik zag je
driftig schrijven
in het natte zand
woorden die jij
van de daken
had willen schreeuwen
maar je kon
de stilte niet verstoren
van het eindeloze strand
waar meeuwen
keken naar de sporen
van je voeten
in het cirkelend zoeken
naar een karig maal
zij vonden slechts je boeken
de woorden opgevist
door een trage vloed van zee…
Lustende liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.214 met je dijen
met je vrouwelijkheid
Je zuigt h'm leeg
Je vreet h'm op
De zee zwelt aan
De storm steekt op
De golven spatten uiteen
in jouw buik
in mijn buik
op je dijen
Laten een ravage achter
in mijn hart
Verdeeld
gesplitst
uit elkaar gereten
weggevreten
Kracht van liefde…
Stroom
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.095 Ik hou van mij
van jou
uit vervulling
uit verbinding
uit verlangen
Ik geef me over
aan jou
in mijn liefdesspel
Mijn geslacht behoort
aan jou
zoals het mij behoort
in liefde
in kracht
Jouw stromende buik
tegen
mijn stromende buik
Eb en vloed
verenigd…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.258 rond in de herfststilte
bruin grijs in je volle rust
schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
koestert me in je beschutting
je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid licht
verwarmd openend naar je rondingen
inademend je lucht
Jij gestreeld door de lodige wolken
opduikend boven de kammende zee…
Zee dagend leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
847 een mes dat je doormidden snijdt
het snijden ebt weg , de ochtend
leest een ander verhaal
dat van een rustige zee
en blijdschap om een nieuwe dag…
oeverloos
gedicht
1.3 met 10 stemmen
20.014 is er nog zee, nog meer
trekt nog stroming onder het veer?
zie de troostende hand en de ontroostbare
hand daarin, in haar schoot, beide de hare.
sloot ze haar vingers te stevig om de knop
van de rozenhouten deur naar de eetzaal?
zie het haar, zie haar
van welke plant had ze bloem, blad of blazen
niet mogen eten?…
Striemt haar gladde huid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
436 waar golven rollen
en gestuit worden door basalt
striemt de zee haar gladde huid
kolkt met hoge witte kuiven
onrust in het tij
zuigt en trekt haar eigen weg
in mui en onderwaterstromen
weet zij de agressie in te tomen
om daarna hoog de kanten op te komen
met een donderend geweld
gaat zij de confrontatie aan
zoekt een nieuwe vrijheid…
Zeeuws vers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
678 de storm geluwd
wrakhout rest
puinruimers
maken overuren
een milde bries
het land moet droog
de zee had
weer eens kuren…
GESTRAND !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
768 Poseidon en zijn zoon Triton bekijken smalend
deze vruchteloze en hopeloze strijd tegen de zee
De kinkhoorn blijft ongehoord, ergo de golven wild
Ach zij mogen ook wel eens lachen, nietwaar?…
Canvas
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
508 Mijn acryl trekt al twee jaar
duinen van helmgras
kleine meiden en hun opa
wind waait van het zandpad
vingertjes volgen de zee
vlak voor het licht
steeds vragen of ik het zie
zie dat het niet af is
ga er opnieuw over heen
zodat alles opgaat
in leven tussen fantasie
en werkelijkheid…
Wonderlijke stiltetijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 nog zijn ze er
met tussenstops
van jaren de
donker groene
gehuchten tegen
de hellingen
aangeplakt
helaas minder
glooiend en klein
de horizon in een
eerder verdwijn
door hoge flats
direct aan de
rand van zee
waardoor de
terrassen tot op
het strand lopen
en inpandig
logistiek goed
beheersbaar zijn
en het klimaat
beter te regelen…
Asscheid
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.537 As verzandt langzaam tot sediment
Als hij wegzakt in het sentiment
Van een golvende herinnering
Onderweg naar de Noordpierbranding
In het deinen op duinen van woelig water
Valt het nu samen met later
En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak
Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
Overspannend
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
728 Drukte... drukte in mijn hoofd
zee ruist met een donderend
lawaai ...geweld oorverkrachtend
nietsontziend, oorverdoofd,
ik zit thuis op de bank, trachtend
gek wordend te vermijden....
boeklezend letters via golvende regels
misselijkmakend geen nut, geen aandacht
het is koffietijd, rustmoment met koekje
even geen Zandvoort aan zee.....…
ZEEËN VAN TIJD!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
653 Ik hoor
vogels fluiten
voetstappen op straat
voel de opkomende zon
voer voor vroege vogels
vervoering, beroering
vandaag?
Het is nog
ver voor zevenen
vanmorgen
Vanmiddag
vanavond
vannacht
verschijnen
vanzelf, zodoende
voel, ervaar ik
zeeën van tijd!
--------------------------------------------------------
Deze hartenkreet…
de zee die wilde lichter zijn
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
740 de zee die wilde lichter zijn,
't liefst lijken op de lucht.
Gewoon een and're kant op gaan,
meer zijn dan een gerucht.
Omhoog de zeven hem'len in,
de wereld zien van boven.
En zwierend, zwaaiend, zwevend,
haar vrijheid kunnen loven.
De zee, zij wilde lichter zijn,
om simpel weg te zien.…
Vervreemding
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
772 woeste, nachtelijke ademtocht
je hebt haar lief
maar slechts in gedachten
onveranderde momenten
en in de toekomst
waar nieuwe dromen slapen
komt ze terug
in die heimweejurk
verschijnt ze
als nieuwe vervreemding
op een dag na een nacht
neemt ze eenzaamheid mee
in een boodschappentas
vervoert ze onbeschermde illusies
naar een zee…
Zout op je huid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
448 Door de branding loop je naar het strand
De zon verwarmt je blanke huid
Met mijn tong maak ik je gek
Je snakt naar meer en meer
Schokkend kom je keer op keer
Dit is waarvan je houdt
Wanneer de zon mij wekt
Proef ik alleen het zout…
OUDDORP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 in de winter zoek ik ze weer op
het briesje, de zee en de duinentop…
De roep van een plichtloze zee...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 De zee roept!
Vrijheid, zout op mijn gezicht...
de wind triggert
mijn verlangen naar een leven zonder plicht.
Weg, ver weg van alle gewone dingen,
me niet meer in allerlei bochten moeten wringen,
voor alles wat moet. Op tijd!
Want anders krijg je op deze wereld spijt...…
olie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
503 deze stad
bij de molen
waar alles eerder
was gebroken
het vlees gerookt
langer houdbaar
waar eitje is gekookt
iedere scheepswerf
ieder die in verbeelding
heeft gesurft
heeft nooit gedacht
nooit gedurfd
in herinnering
gebleven
is meer als leven
en wij draaien mee…
Het vege lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 nog strek ik
mijn armen
bezwerend uit over de zee
spreek de
bulderende golven toe
tot zij langzaam terugkrabbelen
het is geen overwinning
met ongekende kracht
komen zij terug
overspoelen de
opgeworpen wal van zand
mijn woorden gaan verloren
vervliegen in de wind
die aantrekt tot een storm
ruggenspraak onmogelijk maakt
ik…
VISSER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 drijvend
op het water
met niets dan
de golven
zacht wiegend
het smalle hout
gespannen lijn
doorklieft het blauw
duikt onder
geduld beloond
zilver spartelt
vandaag
genoeg
te eten…
IK DROOM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
614 Liggend bij de mooie blauwe zee
de golven breken, brengen geluiden mee,
die worden omgezet in tonen en muziek
van harpen, fluiten en violen
het klinkt in mijn oren
als hemelse akkoorden
dit orkest door Hem geleid
heeft mij van mijn last bevrijd
ik droom weg op wolken van geluk
deze dag der dagen kan niet meer stuk…
Gift van de zon en de zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 wij hebben
de duinen zien bloeien
als gift van de zon en de zee
eerst het lichtere paars
dan het zomerse geel
de wind speelde mee
verlieten de drukte
van zaken en stad kozen
de stilte van het glooiende pad
in het zand bij laagwater
tekenden sporen de lijn
een horizon verder zal het rustiger zijn
elkaar bij de hand
in een tocht…
Storm raast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Weg van de zee.
Omlaag.
Omlaag.
Daar
hoort hij enkel maar gekerm.
Een vissenlied
vol blauw verdriet.
Neemt Mensch
het lot van Visch in handen?
Vraagt Visch
hem te bevrijden
van de spijker en de paal?
Nee.
Visch is bang
voor Haai en Mensch.
Nog liever blijft hij dromen
aan de paal.…
Schijnbaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
587 Tot op de lengte der dagen
schijn jij nog altijd
op eeuwig durende golven
dansen vogels in de wind
worden verlaten voetstappen
langzaam opgeslokt
zijn schelpen stille getuigen
van 'n leven voor zij
op het zand werden geworpen
rent een viervoeter
achter een bal tot
in de branding
haren wapperen
mijn jas dicht knopend
proef ik jou…