3941 resultaten.
STILTE...hoezo?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Stil
ligt het landschap
als voor het oprapen
Stil
ligt het landschap
in vroeg zonlicht
Aan zomen
de wilgen,geknot
waaks..maar zwijgzaam
Wij
zijn het
die niet slapen.…
Mijn Koude Namiddag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
709 Zittend bij het raam
Kijk ik in de late winterzon
Bomen kaal, planten dood
Dat is wat de winter vormt
Zittend bij het raam
Schotels op de daken
Ontvangen levenloze energie
Waarmee mensen zich vermaken
Ik kijk naar je raam en wacht
Denk aan het moment dat jij daar stond
Denk aan het gelukkigste moment dat ik ken
Ik kijk naar je en je lacht…
DE SEIZOENEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Kom dus tot mij, herfst, want ginter,
Laatste leidsvrouw van het jaar,
Nadert reeds de bleke winter
Met een maretak in 't haar.…
Schlüszli
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.569 Het dorp ligt wit
-wàt een sneeuw! -
Ik klim naar boven met twee
verse broden onder mijn arm.
Ze luiden, het is acht uur.
Het begint weer, witte
vlokken en witte
woorden, het daalt zò maar.
O zie, het is woord geworden! -
op mijn donkere mouw
het kristal.
----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…
Onder 't bladgoud
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Zoals in het herfstgetij moet ik wachten
ligt onder ’t bladgoud nog hoop voor mij
en na een herfst en winter trachten
te ontwaken in een nieuw getij.…
Uit dood hout
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
652 tijd om de
struiken te snoeien
het lager gewas
opnieuw laten bloeien
bomen hun
uitzicht te geven
want uit dood hout zal
nooit meer iets groeien
het mes gaat er in
gekortwiekt en kalend
nog koud maar toch samen
de nieuwe lente weer halend…
Mistig was je lach
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
861 mag ik zacht
met wolken wuiven
de zon toejuichen
en de wind bedanken
voor de koude nacht
heb op je gewacht
nog mistig was
je lach de wegen
waren glad maar
jij kende het pad
ik wolkte wuiven
zag de morgenstond
voor buien buigen
het eerste juichen
van de rode zon…
Mijn godvergeten zonnevrouw
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
817 nog verdwaal je
in de vlokjes sneeuw
die dwarrelen en dansen
terwijl je blik
in groen en blauw
al volop lente geeft
je vingers groenen
ondanks kou op
warm beschutte plaatsen
krokus maar in
duizend kleuren jij bent
mijn godvergeten zonnevrouw…
In ontdooien
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 je sneeuwde
in winterswit
met vlagen
mag ik nu ook
de druppels dragen
van jouw regenbui
de warme adem vragen
van de wind die in
ontdooien onze lente vindt…
Langs wuivend riet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
807 hoorde het zingen
van de slagen
in samen schaatsen
op het dragend ijs
langs wuivend riet
de zon geniet op
laagstand van de
stilte in ons gebied
het slijpsel
is een feest toont
in witte sporen
waar we zijn geweest
altijd een verder
maar wij keren om
kijken naar van
waar wij zijn gegaan…
Je golfde eigenwijzigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 proef de zee
koud aan handen
zilt in verlangen
naar de zomers van toen
kil in grijzigheid
je golfde eigenwijzigheid
maar ik wist je in de onderstromen
te verleiden tot een warme zoen
die spetterde
het ijs brak waar
de sneeuw nog lag en leek
alsof het volop lente was
in samen kristallijnen
gaan we grenzen uitproberen
jij tekent…
Geurde lente in verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
732 koele vingers
raken slechts de
sneeuw met koude hand
je keek weer
met kristallen ogen
waaruit warmte was vervlogen
nagelde ons
bloemen aan de ramen
die vorstelijk in zon opkwamen
in doorschijnend wit
kwamen we samen
jij smolt in warme handen
bloeide kleuren
na de kus op beide wangen
geurde lente in verlangen…
Hun schaatsenlied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 warmde winterhanden
aan het kuilend gras
voelde zon van
afgelopen zomer proefde
weer intens haar kracht
hoor de schaatsen
slijpen aan het ruwe ijs
zie baard en knevels zich
verbijten aan de pegels die
hangen en de vorst steeds vangen
maar in de luwte
van het riet onbereikbaar
voor de stevige noordooster
zingen zij hun schaatsenlied…
In berijpte duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 zag de mist
van gisteren
in berijpte duinen
waar de hond kon
struinen en niets vergeet
er was geschoond
in groen onkruiden
rozen terug gesnoeid
tot waar de winter
met lente heeft gestoeid
ik weet je kleuren
smaak nog alle geuren
van ons zomers samenzijn
de rijp ontdooide in de zon
jij bent waar alles om begon…
Schaatsen schuiven
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
744 blauw strakt
de hemel in
noordoostenwind
zie de rietkraag
wuiven hoor
schaatsen schuiven
ruggen diep gebogen
in gedogen tegenwind langs
het wak waar je de vogels vindt
ben gestopt
heb mijn maal gedeeld
zij waren met zo veel
in samen overwinteren
ben ik gegaan nog
wakken zij in overleef…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
Na een herfstig voluitgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 grijs kamt
winters hand
nog witte sporen op
een bijna vlakke zee
de noordooster
dempt de kruinen
temt in koude nevels
zijn gevreesd bestaan
dat uitgewoed is na
een herfstig voluitgaan
verlopen zijn de hoge
golven uit de verre oceaan
toch krabbelt zij aan kusten
de ondergrondse stromingen
zullen strand en land
nooit laten rusten…
Bevriezen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 waar vingers dralen
handen geen warmte
kunnen halen trekt
kilte ijzig op
uit vloeren en
tocht een koude wind
door de portalen
bevriezen woorden
die gesproken zijn
doven blikken in
het kale licht van
pijn tot ijs en
geven zo het voelen
en bewegen prijs
doodgevroren tot een
schrijn van menselijk
falen om bij elkaar
wat warmte…
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
Hun oogstgebed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
701 loslippig
bladeren de bomen
hun oogstgebed
zacht spelt de wind
hun woorden als zij
de aarde met hen dekt
in dank voor seizoenen
waarin de takken tot
de hemel zijn gestrekt
vaten zijn gesloten woord en
kleurenstroom zijn onderbroken
tot een nieuwe lente bladeren wekt…
Uit steelse hoeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 waar draden
herfst spannen
dood en vergankelijkheid
loert uit steelse hoeken
schijnt een lage zon
kleur in de druppels
op het web in een verlate
oogst die ik altijd heb
gespannen tussen
dromen en verlangen
wandel ik langs je gezicht
in weer een laatst aanraken
de ogen nog gericht
in zwart en grijs de blik
op wit van winter maar…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Vroeger woei de wind zo straf,
hadden we nog echte winters,
waar aangevroren spelden
op moeders schoot
werden weggewreven.
Snot pegelde aan neuzen,
terwijl de dapperen het
eerste ijs, onheilspellend
hoorden kraken
en of 't zou begeven.…
Wrijving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
434 In armen gehecht
smelt ijs van de winterkou
tot een bubbelbad.…
Grond gebonden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
661 Je kijkt me nog even aan
voor je op je reis gaat
vol heimwee kijk ik je na
tot je uit het zicht verdwijnt
Kon ik maar met je mee
of anders met de vogels
ik zou nu gaan, meteen
Maar mijn lichaam is te zwaar
houdt mijn geest gebonden
mijn geest is veel te star
houdt mijn lichaam aan de grond
Zolang ik niet zelf verander
zal ik de winter…
Winterwit
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
498 De eekhoorn vindt trots
onder een bedekte schuilplaats
verborgen noten.…
Stal blues
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 Het melkvee staat weer terug op stal,
een enkeling breekt nog uit
die t grazen niet laten kan.
Maar met t lengen van de kou,
en korter worden van dagen,
slaat genadeloos de stal-blues toe.
Klaaglijk loeien zij over groene
velden, en de stier van hiernaast.
Hoe weemoedig hun dansant.
Zwart witte koppen hangen triest,
maar zij plotten…
De winter wacht weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Ik zal genieten voor de betovering
wordt verbroken en er opnieuw een grauwe
winter wacht.…
Winterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
587 In de open haard
verbrandt de geschreven brief
zonder postzegel.…
Kleurcode
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
751 De kleurencodes zijn niet aan te slepen,
Dat gaat van pimpelpaars naar donkerrood.
Hoe donkerder hoe dichter bij de dood,
Begin uw dagen dan maar af te strepen.
Onnodig ingewikkeld doen is mode,
Wat vroeger IJZEL was krijgt nu een code.…
Modeltuin
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
628 Een drukte van jewelste
in mijn witte tuin
en ik, ik zoek er woorden bij
de wintercollectie is uit
wat berken en een populier
met wolgemutste kruinen
de treurwilg oud fit
naast een slanke den
oogt witter dan de witste sneeuw
een paar bomen van letters
spreken mij aan
het zijn zes essen op een rij
zij kennen geen alfabet
ik plak…