1789 resultaten.
Voorbij de ruis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
166 Niet die van organisaties,
niet die van systemen,
niet die tussen zorg en wonen,
tussen regels en mensen,
tussen wat moet
en wat nodig is.
Samenwerking is geen bijzaak,
geen vergaderblok tussen afspraken door.
Zij is een vak.
Een kunst van nabij blijven
wanneer afstand verleidelijk wordt.…
Doei winter, adieu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Nooit meer verwacht ik een sneeuwvacht, vaarwel.
Mijn hazelaartjes priemen langs mijn bladeren heen
die ik straks laat neerdwarrelen, zo bleek en geel
als zij blikken. De windvlagen krijgen toch geen vat
op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar.
Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van…
LAIS CCXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Nu het zich weer in stof en as vergaart
en droog de rauwe brokken haat verslikt,
nu het vonkt als het maar van haar gebaart;
en het op de feiten foute data hikt
en bij de pantomime lacht en snikt,
omdat het weet dat alles toch vergaat,
nu zij in het en overal bestaat,
nu het heet haar vuur door zich voelt varen,
nu is het weer bij doem tot…
Zoals ik het zie
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.665 Probeer een keer
Me m'n fouten te laten maken
Daar moet ik van leren
Laat me eens een keer lekker draken
Probeer een keer
Te respecteren als ik me verkeerd uit
Want naar jullie regels leven
Is voor mij nog steeds een hele kluit
Probeer een keer
De wereld vanuit mij te zien
En over mijn schouder mee
De hele wereld te overzien…
ZEVEN COPLA'S
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.228 Het ritme van mijn regels móét je tot mij voeren...
De oogst van al mijn dichten? Harteleed.
Maar mijn woord ìs een ploeg: jouw steenaarde zàl splijten!
Ik zàài mijn hete zinnen straks in jouw onwill'ge grond!
Verblind door lust - 't gaat in mijn ogen bijten -
voel ik: jij blijft hard als graniet en mijn hart draagt de wond.…
In de wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Als baby word je geboren, zonder dat je erom vraagt,
Vanuit het niets ben je op de wereld een persoon,
Iedereen verwacht dat je het leven draagt
Normen, waarden en sociale regels maken je “gewoon”
Met een beetje liefde en zorg in een familieband
Groei je op en word je heel snel groot,
Als kind zetten ouders de zorgen voor je aan de kant
En…
de Voorjaarsfarce
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
485 luid
terwijl onbeschaamd de ondernemers juichen
Schoof, de premier, sust met zure glimlach fijn
“We hebben tijd nodig,” met onze politiek lijn
de realiteit echter, die wacht niet gedwee
maakt de voorjaarsnota een bureaucratisch cliché
dus hier is het verhaal, een satire in verzen
van een nota die kwam, maar niemand beviel
want tussen de regels…
het dilemma van de vogelhuisjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
149 Ik regel het huurcontract, heel professioneel,
met een piep en een fluit, dat is toch wat je wil?”
De spreeuwen schateren van het lachen,
“Wat een grap, we hebben hier geen dak boven ons hoofd nodig,
Neem je tijd, kies met plezier,
of blijf gewoon hangen, bij de stam, keer op keer.”…
ik had een lied voor 't al
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
750 ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was
toen ik als kind nog over beekjes sprong
ik had een lied voor ‘t al - bij elke pas
en hoe ik waadde in een waterplas
hoe er zinnen in mij rijpten die ik zong
ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was
tonen verstomden in een giftig gas
toen daar de herfst zich in mijn botten wrong
Ik had een lied voor…
Covid Candy
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
502 Haar naam klinkt zoeter dan
een boterkoek
Maar nu ligt zij te staren
naar 't plafond
In isolatie op haar bordkarton
Op covid en de Spelen rust
een vloek
Die Candy heeft het hélemaal gehad
Haar skateboarddroom zo wreed uiteengespat…
LAIS CCCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 een goed antwoord is een betere vraag.
de wereld begint waar de taal eindigt.
gedachten zijn ficties, een trage laag
bovenop de snelste weg naar inzicht:
gevoel dat onderin verloren ligt.
geen ding bestaat. geen dreun wordt ooit gehoord.
groei gebeurt en stopt niet bij een woord.
er is geen enkele gebeurtenis
(een vraag is…
De neven van Eus
snelsonnet
4.8 met 6 stemmen
907 Je wordt bedreigd: de waarheid wordt verteld
Je neven zitten fout: ’t zijn alevieten,
niet populair bij Erdogans soennieten:
De ‘scheiding kerk en staat’ is bijgesteld
Het is hier linke soep voor alle ‘Euzen’
De Grijze Wolven hebben scherpe neuzen!…
Vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 alleen
niemand
bij mij
in de nabijheid
die zegt wat ik moet
vrijheid
onbegrensd lot
het lijkt vrij onbepaald
totdat de werkelijkheid je weer inhaalt…
De weg van haiku (1)
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
792 Zomin als men een bos tulpen in een vaas kan zetten
en dat ikebana noemen, zomin kan men een willekeurig 3-regelig
vers van 5-7-5 lettergrepen haiku noemen." 1)
Zo, dat is niet mis, dat klinkt hooggestemd, maar het is wel
leerzaam. Het stemt tot bescheidenheid. Ik maak al enige tijd
haiku maar dat zijn toch slechts de eerste stappen.…
Freedom!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Landen zijn gevormd door moordenaars en plunderaars, die zeiden, "dit is mijn land, hier gelden mijn regels".
Vertel mij eens wie zijn zij om dat te bepalen? De wereld is van ons allemaal, zij is onze moeder en wij zijn de kinderen van de Aarde.…
Rezazadeh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 in welke regel moet ik het stotteren van de zon uitleggen
laag na laag, wolk na wolk
als we van elkaar slechts schaduwen herkennen
in welke taal kan ik je omarmen
zodat je blijft
in welke taal moet ik de zee oproepen, naar de bladeren luisteren
in de spiegels van rivieren
of met de oren van rotsen? …
Een plekje vinden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Maar regels zijn muren
en muren luisteren niet.
‘Hij moest toestemming geven,’
zei hij,
alsof de dood wacht op formulieren.
Woede ademde door haar heen,
de oude, bekende storm
die niets kapot maakt
maar alles overspoelt.
Ze hield zich vast aan adem,
aan zwijgen,
aan de dunne draad van hoop
die nog niet was afgescheurd.…
de gunst is dogma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 dit zijn is het bindend pact
de speling der natuur het vel
strak op het frame van bestaan
dat trekt met ‘t krullen van tijd
mijn huid slinkt en krimpt
mijn kim daalt neder verstrijkt
tot avonduur bochel schaduw
verzwindend het tafereel
zo is mijn verschijnen versneden
naar binnen het moment
kromt naar willekeur de kruin
uit zichzelf naar…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…