Voorbij de ruis
Voorbij de ruis
begint het echte gesprek.
Niet daar waar iedereen
het snel met elkaar eens is,
waar woorden keurig aansluiten
en de verschillen verdwijnen
onder een laag van goede bedoelingen.
Maar daar waar het schuurt.
Waar belangen hun eigen taal spreken,
waar stilte soms harder klinkt
dan wat er gezegd wordt,
waar een vraag nog geen antwoord duldt.
We werken samen
omdat geen enkele grens
de wereld werkelijk tegenhoudt.
Niet die van organisaties,
niet die van systemen,
niet die tussen zorg en wonen,
tussen regels en mensen,
tussen wat moet
en wat nodig is.
Samenwerking is geen bijzaak,
geen vergaderblok tussen afspraken door.
Zij is een vak.
Een kunst van nabij blijven
wanneer afstand verleidelijk wordt.
Van luisteren zonder alvast
het antwoord klaar te hebben.
Van verschillen dragen
zonder ze glad te strijken.
Ik kwam hier binnen
met de ervaring van complexe wegen,
van verandering die niet op papier,
maar tussen mensen begint.
Met oog voor wat zich aandient,
ook wanneer het nog geen woorden heeft.
Met de wens om werelden te verbinden
zonder hun eigenheid te verliezen.
Hier, bij julllie
vond ik ruimte om te landen,
om te kijken, te leren,
te zoeken in een schatkist
van kennis, aandacht en ontmoeting.
Want wanneer standpunten uiteenlopen,
hoeft het gesprek niet te eindigen.
Misschien begint het daar pas.
In de vraag achter de overtuiging.
In de mens achter het standpunt.
In de moed om nog even te blijven
als afhaken eenvoudiger lijkt.
Want als wij ophouden
elkaar werkelijk te verstaan,
verliest de samenleving
haar stem.
Voorbij de ruis
begint het echte gesprek.
En ik ben blij
om hier te zijn,
nieuwsgierig naar wat ontstaat
wanneer we samen
blijven luisteren.
... Een inspirerende post van Ellen Monteban over haar start bij Common Eye vormde de aanleiding voor dit gedicht. Zij beschrijft samenwerken niet als iets wat je er ‘even bij doet’, maar als een vak: aandachtig luisteren, verschillen verdragen, blijven zoeken naar wat mensen en organisaties verbindt – juist wanneer het schuurt.
Haar zin “Voorbij de ruis begint het echte gesprek” werd daarbij de inspiratiebron. Het gedicht is een poëtische reflectie op die gedachte: dat samenwerking begint waar we niet afhaken, maar de moed vinden om elkaar opnieuw te verstaan.
24 september 2026 ...
Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/
Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
25 september 2026
doodkorte.nl
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: werk
ruis
20
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!