3941 resultaten.
IJstijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Wie wil er niet zijn hele leven
Lekker lopen in de sneeuw
Op de vlokken, net gevallen
Voor mij valt nooit teveel
Sneeuwpoppen kunnen bouwen
1 voor ieder uur
Vernikkeld thuis te komen
Je warmend aan het vuur
Lekker snert gaan eten
De soep staat voor je klaar
Sneeuwpret, hele dagen
En dat dan duizend jaar…
Uniek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 In winterdagen
ademt zachte lucht rondom
het koude lichaam
een vitrage van warmte
als verlichte stofwisseling.…
Winterslaap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
439 Toe maar, ik neem ze,
die koude toppen
en tenen.
Steek ze in me
en laat mij je
verwarmen,
geen afgrond
voor verlangen
mag hier bestaan.
Ik neem ze voor lief
en versla
de kilte in jou.
Kom tot mij,
kruip dicht
tegen mij aan.…
Bloei de mooiste dromen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.070 mis je
moet maar gissen
waar je bent
een omgeploegde akker
winterwakker voor wat
nu de lente brengt
toch hebben wij gezaaid
waar eigenlijk ons leven
steeds om heeft gedraaid
laat het voorjaar komen
bloei de mooiste dromen
dan zomeren we voor twee…
Koude kussen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
476 Vandaag is het koud,
nog geen vogel
aan de lucht.
Pluimende warmte
wolkt zich
naar buiten,
alwaar een bleke
zon, het opkomen
uitstelt
tot de vorst zich
krabben laat,
die zich vlijde
over gras en ramen,
waardoor de nacht
zich zoenen liet
en witte kussen
hun heimelijk
samen zijn verried.…
Verijst je warme kus
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
962 strooi maar
lentewarmte
dwarrel handenvol
met sneeuw
ik smelt echt niet
mijn liefde is diepvries
ik permafrost
al eeuwen
mijn toendra's
dooien slechts
als zomerzon haar
gulheid geeft vol leven
dan jongt het wild en vreet
zich vol kan ik ook geven
maar als de herfst bronst
gooi ik de kont tegen de krib
verrijst je warme kus weer…
Weken na de winterdagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Nog broos door de winterkou
spreidde zij haar bed met rozenbladeren
met vlinders in haar buik die ontpopt waren
door de zachte winterdagen.
Haar oneindige droom wekte controle
die ze voor het speciale pad had uitgekozen
door in een warm nest te oogsten
om hem weken na de winterdagen te ontdooien.…
In strakke winterzon
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
807 wil iets kleins
iets kleins
schrijven voor jou
je pegelde vandaag
in strakke winterzon mijn
warmte kon je niet ontdooien
toch zag ik
op het balkon de eerste
groene puntjes zich ontplooien
iets kleins
mag dat de eerste
lentebode voor ons zijn…
Regen loogt tot soberheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 heb je adem
weer gevoeld
je handen lieten me
het uitzicht zien
verdwaalde rotsen
en een schrale boom
zijn takken door
de wind verwezen
helling is
de tegentijd
regen loogt
tot soberheid
rondt de rots
in windgetij
dwingt de berg
zich te kleinen
leven jaagt
in ijle lucht vrijt
haar kale strijd
onder de blote hemel
sterren…
In bladerkronen vlucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
791 waar ik
bomen schijn
zie jij de takken
waar ik
in bladerkronen vlucht
met blauw en zonneschijn
zie jij de stam
en wortels die hoognodig
eerst moeten ontluchten
jij bent mijn vruchtbaarheid
jouw zorg heeft ons al op
een nieuwe lente voorbereid…
Op knisperende hoogte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.021 hoog kleurt geel
tussen betonnen muren
de onderkant afvallig groen
jij waaiert bladeren
op knisperende hoogte
wervelt kleur in herfstoogsten
maar rust dan als
de avond valt en het
tapijt je eindelijk bevalt
mag ik misten in het
ochtendgloren zo dat de zon
zichzelf weer rood kan kleuren
een klein detail
ik loop buiten en de mensen…
Jij bloemde onvertogen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
614 ik nam je hand
kuste warm je huid
het leek een eerst ontmoeten
maar bomen
en het struikgewas
verkleurden ons begroeten
jij groende in het rood
en geel van herfstkleuren ik rook
lente in dit plotseling gebeuren
zag de zon weer opgaan
in jouw lach en ogen jij bloemde
onvertogen op deze koude winterdag…
Dit stil moment
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
862 nog streelt
de zon op huid die
van geen wijken weet
lente en de zomer
niet vergeet en
vraagt om koestering
dit stil moment
daar waar dagen korten en
nog even stralen in bejegening
kent miezer en de sombere mist
ik heb je al te vaak gewist
jouw warmte is mijn zegening…
Bladeren we tapijt
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
815 heb je lief
terwijl je valt
en dwarrelt
op de herfstwind
je groeide lente
in de hoogste toppen
ontmoette zon en blauw
was niet te stoppen
kleurde in het
eerst prilgroen en
zomerde volwassen
nu bladeren we tapijt
maar in het
samen oogsten
is godzijdank een
nieuwe lente voorbereid…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 zag in de
hoogste takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn…
Onder rode bladeren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
891 nog verwaai
je niet zag de wind
zacht met je spelen
je bloemde in
een herfstnadagen zelfs
de storm kon jou niet raken
je steelde
op een vrucht die
door de zomer was gekust
kleurde vol in lentedragen
heb je geur gekust
toen november jou deed breken
maar onder rode bladeren
staan al je groene strepen…
Heldert herfst zijn geuren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
916 droog kaalt
lucht alle kleuren
heldert herfst zijn geuren
van het laatste oogstgenot
in warme zonneschijn
komt de herinnering aan
zomer even vluchtig terug
de rust is tijdelijk
want onder het tapijt
van bladeren zit lente
groeiend te vergaderen
omdat winter nog ontbreekt…
Domineert patroon
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
650 soms dwarrelt
een blad in eigen ritme
kleurt zich wat apart
daar waar veelheid onze
blik niet meer kan richten
steelt zij toch mijn hart
in het herfsttapijt
vlijt zij zich neer in
een merkwaardig onderscheid
domineert patroon
met haar wil ik verschoond
van kou tot aan de lente rusten…
Nog even herfsten
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
955 mogen wij
nog even herfsten
de kleuren van
voorbije zomer erven
in rood en geel
verblijven want het
charmante bruin is al
helaas van onze lijven
met eikels en kastanjes
weten we de oogst
paddenstoelen kleuren
zich nu op het mooist
in zacht oktoberzonnen
is er nog dat sprankje hoop
maar als de echte winter komt
kent ook de lente…
In warme lagen wol
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
772 speel maar met
je korte haartjes
draag het lachen
met je mee
jij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgens was nog zonnig
blauw van korte duur
met een ruimende noordooster
kwam de winter snel en guur
we hebben ons begraven
in warme lagen wol
proefden licht van korte dagen
maar vrijden nachten…
In hoogpolig zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
674 niet ik bepaal
de modekleuren
maar laat de
herfstgeuren dwalen
in mijn geest
rook de lente
in een pril begin
we zomerden en
onweer past daar
naadloos in
de vezels drogen
in het rijpen van de
oogst maar in hoogpolig
zijn gun ik de herfst
haar eigen keus
zo komen de tapijten
met franjes spinrag
op ons pad en iedere
streek een…
elfsteden(af)tocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 schaatsen ging prima
maar zakte toch door het ijs
tijdens het klunen
[senryu]…
Najaarsvensterke
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.467 Een verneuteld vrouwke schikte
't Wit-en-rood geblokt gordijn;
't Was..., alsof heur rimpels zegden
‘'t Zal 'ne kwaaie Winter zijn’...…
Smeltend zachte handen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
699 heb de sneeuw geproefd
in smeltend zachte handen
je tanden glansden licht
ogen ruimden winters wit
liepen zonder paden
je evade in eerste voetafdruk
ik adamde als gade in
ons paradijselijk geluk
zijn de wereld rond geweest
beleefden daar ons eigen feest
niemand die ons groette in ons
elkaar nog ongerept ontmoeten…
Wittend zwart beschermend
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
853 gestaag valt sneeuw
als zachte witte deken
soms tilt de wind
een vlokje op
ik heb geluk
je kristallijn structuur
voor even zwevend
te mogen lezen
je dekt de aarde toe
wittend zwart beschermend
wintert in jouw samenhang
vorst voor nachts beperkend…
Winteroffensief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
708 In de muiskleurige vaalheid van een bidprentje
hangen bevroren tijdsdruppels
als ijspegels onder takken en arduinsteen,
de tristesse in verbijstering verstard.
Hemelpluis heeft het herkenbare ontvormd,
alsof na een poedersuikeroorlog
de wereld herschapen werd
tot een collectie vreemdsoortige meringues.
Het winteroffensief
hanteert de stilte…
Noordereiland
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.201 Toch hoorde ik in al dat leven
de leeuwerikjes van de winter.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2012.…
Had een wit gezicht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
705 je wintert warmer dan gedacht
valt in regen naar beneden
daar waar sneeuw is verwacht
je vorst nog voor
geen ogenblik slechts een
enkele ochtend had een wit gezicht
want jij kunt niet vriezen
in een warm hart door alle
lieve lentebloemen die ik bracht
open het seizoen en weet
dat vorst is afgelopen samen
breken we een nieuwe lente…
nog clandestien
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
711 je had de herfst
al afgeschreven
de oogst is uitgebleven
maar de winter is niet koud
de eerste bloemen
heb je al gezien
misschien te vroeg
in de natuur nog clandestien
het hagelt soms
maar sneeuw is niet gevallen
en koning vorst regeert op
andere plaatsen zijn vazallen
mag ik je nog een lente bieden
groeien in nieuw samengaan
bloeien…
Vaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 Vaart zit er
niet in
geen rimpelingen
geen kikker kwaakt
Ik hoor
geen merel, lijster
zelfs geen rietzanger
...............zingen
Het is winters stil
en wij lopen een pad
op ons gemakje
pad, dat geen naam heeft
Het is deze wandeling
door slapende velden
en geeuwende akkers
die me raakt
De zon ook
doet die middag
......…