Alle inzendingen over liefde

Een menselijke persoon is een sterfelijke inhoud, ter grootte van een lichaam. Onze creatieve geesten bouwen met tijdloze energie, die onze planeet omspant. Onze onsterfelijke zielen dragen eindeloze liefde voort, die diep in het heelal onstond en die op aarde voortbestaat. Dankzij een wereld die volstroomt met liefde. Ondanks een…

Wie liefde heeft gekend Zal steeds weer liefde vinden Want liefde raakt nooit op Liefde is nooit klaar Liefde is nooit uitverkocht En liefde is nooit in de uitverkoop Liefde is altijd en overal aanwezig In gulle overvloed Klaar om gevonden te worden Voor wie haar wil vinden…

Streel me liefste, streel me overal, fluister lieve woordjes in m’n oor, laat je proeven, zien en ruiken, en kus me tussendoor. Laat me liggen aan je borsten, laat me rusten in je armen, laten we elkaar vannacht beminnen en omarmen. En mocht morgen de kloof van afstand en zwijgen ons weer scheiden, onbegrip en onmacht ons weer op ons…

Veel liefde delen heeft alleen maar voordelen minder plaats voor haat…

Laten we vrijen alsof morgen niet bestaat – maar wij wel, altijd.…

Mijn windstil hoofd taalt niet eens naar muziek we dwalen en kussen dezelfde straten door eten halve porties van elkaar willen alles samen delen geven ons helemaal over aan acht strelende dansen met de vogels op de bank van zand de kaap van Ameland drinken alle sterren op en zwemmen dan in spiegelwater elkaars huid in…

liefde is geven... wat je helemaal niet hebt geven wat je hebt... dat heet “plezier maken” en brengt veel verwarring alom!…

de tijd tikt moeiteloos door de liefde klopt met elke hartslag de liefde weet wat verbonden is in het echt elke genoten dag de tijd geeft wij nemen wij houden wij trouwden wij weten…

Mijn eerste liefde een gevoel zo fijn hoe onbezorgd en vrolijk speelde zij met poppedijn Ik speelde nog met treintjes in de grote hal, alleen bij juf De Boer op school We gingen daar met zijn tweeën heen Ook kwamen we samen terug en speelden verder met elkaar Twee gelukkige kleuters Och wat hield ik toch van haar Onschuldig trokken…

In de sneeuw springen, onder de dennen dansen – sneeuwdans dennensprong.…

Ik denk dat wij mensen niets begrijpen. Van wat de diepe zin van leven is. Wat de betekenis is van sterven. Dat menselijke onbegrip, daar sluit ik vrede mee. Dat is mijn levenswil. Ondanks alles kan ik ervaren, dat ik me diep begrepen voel, door het leven zelf. Leven dat ons in leven houdt, en tegenstrijdigheid begrijpt. Mijn zinloos…

Nu zeg je dat je vrijheid wilt. Wie ben ik om jou beperkingen op te leggen Het is goed als je het spel volgens jouw regels wilt spelen. Dus speel je spel, en luister naar het geluid van de eenzamen. Een oorverdovend woud Overdenk wat je had en wat je verloren bent. Onweer scheurt de hemel open. Onschuld is niet te koop! Geliefden roepen…

Liefde houdt ons jong, ze dwarrelt steeds om ons heen – bloesems in de lucht.…

Het was net alsof de zwoele Emma in de hitte van de zomerdroom bij me was in haar doorzichtige roze jurk hing zij de was op om te drogen aan de waslijn ik keek naar haar lichaamstaal en genoot toen zij zich omkeerde zag ik haar tieten met op haar tepels opgestoken madeliefjes ze was zoals een hologram van een bloem haar wulpse bloementaal…

Of jij werkelijk die ster bent kan ik niet in het midden laten het heelal is zo onmetelijk groot dat er nauwelijks een midden is te vinden jij bent dood, ik hou me groot onze liefde blijft oneindig maar als jij wel die ster bent dan geef je mij jouw licht om me lichter te maken in deze diep duistere nacht.…

ik geef niets om dansen jij weet dat toch ook want ik heb het gezegd dat ik niet dansen kan maar nu de muziek klinkt ik jouw schoonheid zie verdrinkt de angst in mij zich in golven van passie onze lichamen verstrengelen als handen om mij geslagen ik mij door jou leiden laat komt het bewegen vanzelf jouw schoonheid warmt mij de zinnen…

Ik schilder en bezing het levendige kleuren carroussel dat uitziet in droefenis naar de leliebloem de geur van de hoop in de malle molen van het leven zijn lied rondom de tarwevelden goudgeel in het ochtendgloren heen en weer langs ons huis volhardend in de liefde de toekomst melodie van een nieuwe schepping uit de wolken…

Op mijn zwarte hengst over de stille landwegen naar de eindeloze kust aan zee waar zilte adem uit jouw lichaam ontsnapt op de vleugels van een zwaluw verder mee de zomer in en je spreidt jouw benen als een rivierenlandschap laat mijn beekje binnen aan de buitenkant op mijn donkere paard door de kalme bossen naar de groene heuvels…

ik sta voor het open raam, en zie daar rondom sterren de halve maan in de kobaltblauwe hemel staan onder de lelijkheid van steden en dorpen mensen met pijnlijke gedachten en grimassen, waar de blijde toeten moeten boeten kwam de hand uit de hel greep naar mij scheurde mijn klederen doormidden stroopte mijn vel legde mij het…

Wat onvoorstelbaar is voorstelbaar maken. Dat drijft kunstenaars. Zelf zin durven geven aan. Aan leven dat zinloos lijkt. Eeuwigheid scheppen uit onvoltooide tijd. Wat voorstelbaar is onvoorstelbaar maken. Zo leven mensen die liefde delen. Zo voedt liefde een moedig mens.…

Morgen schijnt de zon die het donker zal verjagen voelen we weer dat het zomer is de wind ruist het lied van de hoop dat zingt in parelmoeren schelpen op het rulle strand het verliefde paartje al wandelende op de vleugels van het Woord gaan hand in hand zegevierend voort kinderen spelen hun spel bouwen torenhoge zandkastelen…

Ik vond na alle tegenslagen een meisje waardoor ik de ellende ging verdragen, Ik kreeg meer dan ik ooit geloofde of om durfde te vragen. Als ik je mooie lach nu zie dan zou ik de tijd willen vertragen. Met jou naast me hoor je mij nooit meer klagen. Wil je vasthouden, knuffelen, beetje klieren en plagen. Je kussen met de ondergaande zon die we…

In het duister zie ik hoe jouw lichaamsvormen zich speels verfraaien om in de nacht de taal te spreken die slechts weinigen kennen ik wil je met mijn woorden intens en volledig verwennen toe tast maar uit al mijn zinnen ik zal je meesterlijk beminnen de taal van de nacht om je tegemoet te treden de tedere streling in mijn spontaniteit…

Niet elk woord vooraf te wegen als bijdrage aan de jaren vriendschap in bittere zinnen die alles beloven om dan misschien dan weer te vegen in de verwaaide as van vergetelheid verteerd in tomeloze bergen liefde waarmee de wereld ook is geïnfecteerd word je niet vatbaar voor mijn ziekte toch zet ik de besmetting in als wapen in…

Twee mensen ontmoeten elkaar in korte tijd en ze worden verliefd. Het gaat zelfs zo goed, dat ze op het pad van de liefde belanden. De vlinders hebben ze samen aan hun zijde. De handen vaak ineen, bewandelen ze hun levenspad. Prachtiger kan de liefde niet, zijn met alle respect willen ze het een kans geven. De liefde van…

Mag ik mijn hand in de jouwe leggen vanwege onze onbetwistbare liefde? In voor- en tegenspoed zijn we er voor elkaar.…

voor degene die het nog niet heeft ervaren dus niet weet pas op - liefde is soms ongenadig verschroeiend heet het is zo’n eeuwenoude ronde Etna potkachel met mica ruitje en met barstjes erin liefde is het je door haar behaaglijk laten verwarmen Komend uit een bittere ouderwetse winterkou wil je haar iets te gretig omarmen en voor…

Je zweeft, je droomt over je liefde, je bent verliefd geworden. Het lijkt net of je tussen de hemel en de aarde leeft. Het is fantastisch dat je de liefde bent tegengekomen op een mooie manier. Verliefd geworden, niet uitgekozen, ineens was het daar. Bijzonder, de liefde, je gunt het ieder mens. Nu tussen hemel en aarde leven, omdat…

Een man en een vrouw één huis, één welkom, altijd – een bed in hun hart.…

Neem ik het alfabet mee naar mijn brief dan is het om de letters uit te zaaien zoals bloemen in het donker van de nacht zodat je weet dat ik steeds op je wacht laat ik in mijn zinnen zien dat ik je bemin begint de hartstocht met een nieuw begin achter de komma waar ik je laaf ontbloot en als jouw liefdesslaaf.…