2723 resultaten.
MOOIE DAGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 De dag is mooi
als buien afwezig zijn
en een open zon ontvangen
wordt door een schitterende
schakering van verheugde mensen.
De dag is mooi
als een dichter zijn tong
tussen zijn tanden klemt,
zijn woorden snoeit
tot bloeiende parels.
De dag is mooi
als iedereen niet
iedereen blijft, klankem
en kleuren ieder begin
van grijs onmogelijk…
Laurentien een Saaie Doos?
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
623 ‘Ik ben al twintig jaar een saaie doos.
En van gedoe rondom mij was nooit sprake
Ja, ik ben recht door zee, kom snel ter zake’
Aldus sprak Laurentien, geraakt en boos
Grensoverschrijdend noemt men haar gedrag
Voor toeslagouders wel een hard gelag…
DE KILTE IN HET VATICAAN VERRASTE ME, TROUW, KOPTEKST ART. ANNELIES BONTJES, n.a.v.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 "Want wat weet de paus van seks?"
Het is koud en kil achter de deuren van het Vaticaan
Ja, wat verwacht je, er heerst huidhonger, stil verlangen
maar een lichte aanraking is al een zwaar vergrijp
om over seksualiteit, sensualiteit, intimiteit maar te zwijgen
Er heerst ook een zwijgcultuur over de verboden
ze zijn bekend, maar niet bemind…
Ik, Fien Krediet had de Duitse Minister van Onderwijs kunnen worden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Ze werd 85 jaar geleden geboren
met twee en een halve maand
het bombardement op Rotterdam
Duitse bommen brachten veel schade
aan de baby, het kind, de volwassene
ze was mijn oudste zus, roepnaam Fien
Ze had rood haar, een vurig type
ze hield van Duitsland en de Duitse taal
ze had Minister van Onderwijs kunnen worden
Net als de roodharige…
METTERDAAD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Als je weet wat lijden is
omdat je lijdt of 'gelijdt' wordt
als je weet hoe lijden werkt
langdurig lijden, denkt te weten
doch je wordt plotseling geconfronteerd
met bitter ernstig lijden van een derde
dan laat ik even of langer
mijn eigen levenslijden los
om metterdaad, daadwerkelijk
stil te staan bij het lijden van die anderen…
Vernedering
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
436 Het blijkt in achterkamertjes geregeld
Trump heeft zijn onverschilligheid getoond
En zo wordt de agressor dus beloond
Het lot van Oekraïne lijkt bezegeld
Vernederend. Het ergst van allemaal:
Het Russisch wordt verplicht gesteld als taal…
Black Friday
snelsonnet
4.2 met 12 stemmen
422 Het was eerst maar één dag, die zwarte vrijdag
Dat werd al snel een hele hebzuchtweek
Ook dat was nog niet lang genoeg, zo bleek
Het lijkt of heel november er nu bij mag
Ik vind die kortingskolder niet zo fraai nee
Straks wordt het nog een heel jaar lang Black Graaiday…
VONDELKERK, FEESTELIJKE HEROPENING JANUARI 2029!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
506 Die Vondelkerk met toren in Amsterdam
zal herrijzen uit haar as van de brand
laat daar geen misverstand over ontstaan
dat gaat wat centen kosten
maar die komen er
uit haar rijke omgeving
en velen daaromheen
vormen schillen
van gulle vrijgevigheid
Kuipers had al weer liggen woelen
bij zijn afgebrande Urbanuskerk in Amstelveen
maar die…
sommige helden heten Victor of Mikola
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
207 je kunt alles overleven
zei de overlever
als je er maar
de zin van inziet
pomp langzaam en
gestaag je vleugels op
voor de ontsnapping aan de kooi
oefen iedere dag
het leven is schitterend
zelfs hier
zei een levenslang gekooide vogel
laat dit je tijd van broeden zijn
van uitgesproken vergezichten
van pathos om de ziel te raken…
De kasteeltuin Oud Valkenburg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
317 Ik waande mij even in het Paradijs
PUUR GENIETEN
Jammer dat de Adams
'n andere bestemming gaven aan de appel
Het was voor de Eva's zo goed bedoeld
zoals ook de Eva's van de Kasteeltuin
het goed bedoelen
PUUR GENIETEN…
Beatrix en haar z(o)on
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 De laatste resten van de zon schijnen op het graf van haar uiteindelijk overleden zoon Friso, zo dichtbij gelegen, zo zichtbaar vanuit haar kasteelraam op Drakesteijn
Maar ook is hij Friso zover afgedreven, verstikken de gedachten van 'houden van':
"Kon je maar even bij me zijn"
Want wat hield zij van deze baby, van dit kind, van deze jongen…
Veel vroeger op vandaag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
508 Kan niet slapen
Sta maar op
Voel me zeker nog niet top
Hou me staande deze dag
Vol verlangend naar de nacht
zong ik vanochtend vroeg op de melodie van
Ik ga slapen
Ik ben moe
Sluit mijn beide oogjes toe
Here houdt ook deze dag
Over mij getrouw de wacht…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als de zee
bij vloed, ik sta als een steen,
als een rots, trots en stevig
hef ik m’n hoofd ten hemel
en laat mijn ruige bronstkreet
galmen over een bergmeer.
Ik rijs vandaag met U, Cernunnos,
Uw roep laat mij niet los; Heer.
Ik rijs vandaag als een boom
in het bos, als een vogel
die verlost is uit z’n kooi;
liefde welt…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
Vergeten Offerandes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Een langgerekte frase van violen
Rijst boven pianissimo-akkoorden
In blauw en goud-rood tinten zonder woorden
Eucharistie en Kruis als
God-symbolen
Het zijn vergeten offers voor
't Geloof
De Zonde roetsjt glissando
in de kloof…
COVID-DEMONSTRATIESTOET DOOR MIJN HAZENSTRAAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
693 Ik ben aan het tuinieren
In onze Wilde Hazentuin
Een gemeenschappelijke tuin
In de Jordaanse Hazenstraat
Waar we met 7 huurders
Van ons appartementsgebouw
Gebruik van mogen maken
Ik werk samen met een buurvrouw
Zij en ik verzorgen de tuin het meest
We spreken dan niet veel met elkaar
Maar laten elkaar wel weten
Wat we mooi vinden of wild…