start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1317)
adel (24)
afscheid (1435)
algemeen (1356)
bedankt (247)
biologie (46)
dieren (774)
discriminatie (128)
drank (179)
economie (63)
eenzaamheid (1478)
emoties (4432)
erotiek (529)
ex-liefde (1269)
familie (400)
feest (159)
film (37)
filosofie (1136)
fotografie (39)
geboorte (273)
geld (76)
geweld (188)
haiku (1255)
heelal (178)
hobby (82)
humor (1370)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (811)
internet (95)
jaargetijden (747)
kerstmis (349)
kinderen (816)
koningshuis (80)
kunst (170)
landschap (145)
lichaam (307)
liefde (8593)
lightverse (641)
limerick (1122)
literatuur (191)
maatschappij (714)
mannen (141)
media (68)
milieu (85)
misdaad (152)
moederdag (82)
moraal (410)
muziek (299)
mystiek (260)
natuur (1446)
ollekebolleke (2)
oorlog (390)
ouders (301)
overig (980)
overlijden (1413)
partner (218)
pesten (141)
planten (50)
poesiealbum (67)
politiek (334)
psychologie (1181)
rampen (106)
reizen (173)
religie (1234)
schilderkunst (66)
school (98)
sinterklaas (111)
sms (26)
snelsonnet (403)
songtekst (149)
spijt (221)
spiritueel (145)
sport (359)
sterkte (83)
taal (361)
tijd (893)
toneel (44)
vaderdag (45)
vakantie (154)
valentijn (129)
verdriet (2190)
verhuizen (50)
verjaardag (158)
verkeer (88)
voedsel (120)
vriendschap (902)
vrijheid (608)
vrouwen (268)
welzijn (422)
wereld (333)
werk (173)
wetenschap (83)
woede (220)
woonoord (168)
ziekte (789)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 52090):

Beatrix en haar z(o)on

De laatste resten van de zon schijnen op het graf van haar uiteindelijk overleden zoon Friso, zo dichtbij gelegen, zo zichtbaar vanuit haar kasteelraam op Drakesteijn

Maar ook is hij Friso zover afgedreven, verstikken de gedachten van 'houden van':
"Kon je maar even bij me zijn"

Want wat hield zij van deze baby, van dit kind, van deze jongen, van deze man, van zijn intelligentie, zijn humor, zijn venijn, zijn vooral invoelbaar en met nadruk
koninklijk vermogen voor het vermogen van ons oranjes

Ze vraagt aan haar adjudant: “Wil je even bij me blijven, even bij me zijn, even niets zeggen, alleen zijn, gewoon er zijn, dan voel ik mij het dichtst bij mijn verloren kind..

onze verloren zoon Friso, ons tweede kind van Claus en mij, hij Claus van Amsberg was mijn beste, liefste keuze”
Ze zucht Beatrix en prevelt: Oh wat mis ik hem, wat mis ik hen."

Beatrix doet het gordijn dicht, de avond is gevallen
weg is elk zicht op, gelukkig ook geen enkele plicht voor
en zij Beatrix vraagt aan haar kamergezelschap:
"Zullen we een fles koud maken en lang een spelletje doen vanavond tot diep, diep in de nacht, want slapen doe ik kort, want slaap vind ik doodzonde!"

... Op www.nederlands.nl met als titel "Beatrix amuses of pannenkoeken" beschrijf ik al mijn bezoek aan het graf van Friso waarbij fictief Beatrix spontaan op mijn pad komt.Bij de uitzending van Beatrix 80 met commentaar van Geert Mak werd ik enorm geraakt door de informatie van Beatrix die de laatste resten van de zon bekijkt neerdalend op het graf van Friso, wat terecht zo dicht bij haar kasteeltje is gesitueerd. Dan hou ik het als republikein niet droog en biggelen mijn democratische tranen en zoeken mijn handen het toetsenbord! ...


Zie ook: http://www.janjacobkrediet.nl

Schrijver: Jan Jacob Krediet, 03-02-2018

janjkredietathotmail.com


Geplaatst in de categorie: koningshuis

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 67 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)