3285 resultaten.
Het vergeetmenietelfje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
634 Na vele jaren oponthoud rust zij in het kopergroen
Tussen het roze groen en blauw zonder kou
Zonder vergeetmenietjes te kuisen, zonder
Naar het frisse gras en mos er onder te verhuizen
Zonder rag of schimmels te verslinden hier bij de linden
Zonder tranen uit tuiten rust ze liggend zonder te fluiten
Als lafenis zonder weerbarstig…
Het mythisch vuur
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
644 het is tijd
om weer te dwalen
door sprookjes en verhalen
met lange
reepjes zon de
zomer terug te halen
de kleur en geur
van lange dagen
mag nog niet vervagen
want de koude is nabij
sneeuw en hagel wachten
op het keren van het tij
warm je aan
het mythisch vuur
van sagen en legenden
tot koning winter
weer de lente als
prinsesje…
Aphrodithe lief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
724 De blonde dame heeft
oorspronkelijk zwart haar
botox in haar wangen
om de tijd stilletjes
tot rusteloosheid te dwingen
Ach, het is maar buitenkant
haar interieur voert strijd
met haar unieke duisterkant
Karyatides lichten zoutwit op
ondersteunen balken van steen
wachten op de definitieve bevingen
van Hephaistos, smid en hinkepoot
van…
Nja en Jee
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
3.348 Nja is een elf
en Jee is een fee
Elven zeggen
zelden nee
Feeën zeggen
zelden ja
Spaart dat ruzie
en verdriet?
'Jee'
Dat dus niet?
'Nja'
Zijn Nja en Jee
tevrêe?
'Nja Jee!'
En gelukkig
met zijn twee?
'Dat nel!'
'Dat jiet!'
Daarover zijn
ze het oneens?
'Neljee!'
'Neljee!'…
Alles bruist vitaliteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 uit een schatkamer
van beelden dansen
dromen en sprookjes
hand in hand
op muziek van
lang en kort geleden
klinkt in woorden
en gebeden hun gezang
ze kleden zich
met kleuren die
spotten met gewoon
in alles bruist vitaliteit
breken alle banden
voelen zich niet meer
gevangen in het ontstijgen
van de werkelijkheid
laat ze komen…
SPOEDIGE SLUITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 De Eftelingpoorten zijn in het najaar
moe van haastig getrippel, kindergekrijs
onder hun gewelven, waar wachters de prijs
laten klinken bij een schuivende mensenschaar.
't Komende herfstgrauw maakt een vertrouwd gebaar
voor Sprookjesbos, klein huis of paleis:
"Bezoekers verdwijnen ras, dan galmt een wijs
uit handen, die jullie sterk houden…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Aan de vijver, waar ik wacht
zie ik van oneindig ver
licht weerkaatsen van een ster
in de spiegel van de nacht.
Op zijn wieken brengt de wind
met een toenemend geruis
de geluiden om hun huis
het vertrouwd geknars van grind
als wie ‘t buitenlicht ontstak
kalm terugkeert op zijn schreden.
'Zal ze kijken, daar beneden?’
Ik herken de stem…
OUDE VERTELKUNST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Haardvuurgeknetter, geurende oven
gaven de boerderij geborgenheid,
brachten verzonken sprookjes weer boven.
Heel het gezin was huiverig verblijd:
verhalen mochten zich om vlammen stoven,
riepen het bange bijgeloof tot strijd.…
Liedje
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
682 Over de bergen, waar ben ik vergeten,
Woonde het kind dat geen pap wilde eten.
Wie was haar moeder? Een wolvin.
Ging zij uit jagen? Alle dagen.
Ving zij het korhoen? Vele malen.
Wie vertellen dat? Oude verhalen.
Wie waren haar makkers? Regenvlagen.
Had zij een huisdier? Ja, een spin.
Hing zij zijn spinnenweb vol met robijnen?
Dat deed de…
Minpuntje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Vorstelijk middelpunt.
Koningin Beatrix:
Intelligentie
Bescheidenheid, chic.
“Maar waarom kiest u zo’n
Oncharismatische
Hofhouding, Majesteit?”
Is mijn kritiek.…
Van elk verlies
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.901 De verloren tand onder het kussen, het hoopvolle
hoofd in ondiepe slaap er krachtig opgedrukt.
Alles kan ontsnappen.
Van elk verlies moet iets goeds komen, dat is beloofd.
Dat het vertrouwen en de aangeboren hoop
lang bij ons mogen blijven.
Sommige dingen weten we liever niet.
Er is de ernstige oudertaak dingen niet aan te leren.
Zelfs geen…
Die lichtvoetig dansen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 sprookjes lijken alleen nog
te leven in oudere geesten terwijl
de decors hetzelfde zijn gebleven
donkere delen van het bos
hoog struikgewas met open plek
het vijvertje met oevers mos
sterren en een volle maan
fee en elven die lichtvoetig dansen
de droomprins op het witte paard
maar de kinderen zijn los gegaan
in stemmen die relaties…
Paniek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.095 Dan zie je dichters wijze dingen schrijven
Over de dood, de Ander en meer kwalen,
Over de liefde en dat soort spookverhalen -
Maar niets daarvan komt bij jou bovendrijven.
Misschien is daar die schim van onderlijven
Of trekt een lichte geur van slijm voorbij -
Maar daar lijkt het dan toch wel bij te blijven.
Er komt geen geest uit al die…
Het mystieke
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 ik ben geen
sprookjesverteller
van huis uit
ik kies de stilte
droom mijn wereld
die binnenin ontluikt
natuurlijk tuig ik
de kastelen op met koning
en wat prinsen aan het hof
maar hun gebakken lucht
slaat aan en laat het
mystieke voor altijd gaan
ik wil spelen
de ergste confrontaties
tussen groepen liefdevol helen
in een wereld…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 in het diepe rood
van ondergaande zon
buitelen kleine gnomen
met veel plezier in de
toppen van de bomen
kobolden springen
op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken…
Sprookjesland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 Ik wil dromen
aan de realiteit ontkomen
ik wil de prins zijn
Sneeuwwitje kussen
de zeven dwergen zien
en met hen dineren
als je mij daar spot zou je zweren
dat ik behoor tot die heren
ik ben meester van mijn dromen
het ontbreekt mij niet aan realiteitszin
maar het kwaad komt er niet in.…
Het creatief moment
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 ik ken de sprookjes in al
hun grimmige liefelijkheid
boterzachte emoties met
vaak een harde realiteit
dan beleef ik liever dromen
waarin ook onmogelijkheden
op een heel bijzondere
manier naar boven komen
in spannende complexiteit
geven techniek en krachten
uit de diepst menselijke lagen
hun onvermoede energieën prijs
wat nooit oplosbaar…
Gedachtenrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zacht liep ik
achter je lach
wist dat jij op
mij had gewacht
de paden kleurden
zich gedachtenrood
meanderend in gras
dat spontaan verschoot
uit het ruisen van
bomen kwamen vage
stromen bladmuziek die
neerdaalden als lentelied
ik zag de sprookjes
al van ver en wist dat
jij de sleutel had om ze
hun ziel terug te geven
hand in…
Langs de sprookjeskant
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
478 haar schalkse ogen
dwaalden steeds vaker
langs de sprookjeskant
ongeziene feeën en
kabouters liepen daar
gewoon hand in hand
in een overkoepelende
dimensie scheen de
zon zijn twee halo’s
er waren mensen
maar hun aanwezigheid
was op gasten niveau
zij domineerden niet
maar schouwden toe met
bewondering hoe alles ging
leken…
Lichaamstalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 ik heb eindelijk
een sprookje gedroomd
met veel liefde en
natuurlijk een happy end
waarbij het meisje
lief en hulpvaardig was
van gewone afkomst maar
toch iets koninklijks had
de jongen prees vooral
zijn domme kracht lachte
hard om de stomste grappen
op een slijmerige manier
de contrasten zijn al
neergezet en de spelers
trappen…
Een sprookje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb een
lieve tic
beleef af
en toe een
regenererend
ogenblik
wordt de
realiteit
te eng in
maatschappelijke
verbanden weet
ik mij gevangen
dan lacht
een sprookje
haar lieve
uitnodiging
pak ik als
begin haar hand
in softe kleuren
ontwikkelt zich
ons gebeuren
woorden zingen
hun eigen lied
niets dat ons gebiedt
de…
Punt gemutst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
400 ze wenkt
naar de zon
haar lach
kleurt fel
de corona van
het avondrood
strijkt elegant
naast mij neer
in een wolkje
bloemenparfum
bezempje nog
strak in de hand
zij is mijn
punt gemutst
heksje al
levenslang alert
bij volle maan
en evenementen
maar de stelen
staan achter slot
takkenbossen worden
stug door verdroging
zo…
Alleen pluizen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
424 voorzichtig de
bezem opzij
knapte wat
takjes om meer
snelheid te maken
jouw blote
voetengaan
liet geen
sporen na in
het zachtste
tapijt ooit
alleen pluizen die
wilden verhuizen
haakten aan
omdat heksen
alleen voor
vruchtbaar gaan
jij hebt mij
het bos laten zien
van mijn dromen
ik voelde mij klein
geloofde meteen
weer in sprookjes…
Magisch mystieke figuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 wij hebben samen
de sprookjes
doorgenomen
ze teruggezet
naar dromen
om er meer
creativiteit in
te laten komen
in het lezen
en weer beleven
wordt de wereld
ruimer in zijn
mogelijkheden
toch verdichtten
relaties tot
een knus geheel
waarin warmte
en vertrouwen
een fundament was
waar je ongezien
op kon bouwen
zonder ingrijpende…
De stem van leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 soms spelen
je vingers
gedachteloos
met de kleine
mannetjes die
ons vroeger
gezelschap hielden
in dromen die
de stilte herriepen
met een zacht
verteld verhaal
ik weet dat zij
ons meenamen
naar de plaatsen
waar zij tezamen
kwamen met het
leven in het bos
nog zijn zij er als
ik jouw vingers
zie spelen en er in
de kamer een
vage…
EFTELINGEEKHOORN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Te midden van roerig sprookjesgebeuren
rent onze kleine roodbruine kameraad
heen en weer, duikt bij mensen op, en gaat,
gewenkt door boomkruin en verre geuren.
Het diertje klimt, wil ijverig speuren
naar eikels en noten voor wintervoorraad,
daalt weer, waagt zich op plein en wandelstraat,
proeft kabouterkookkunst naast eethuisdeuren.
Tijdens…
GRIMM
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
507 Beide beoefenaars der woordkunst horen
sprookjes, geven ze herboren aangezicht,
dat de schone Duitse taal mag bekoren.
Twee professoren van letteronderricht
kennen een levensmorgen, die blijft gloren:
pas ontwaakt, steeds verkennend kinderlicht.…
EFTELINGS WELKOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Voorbij de spitse daken
die de grote poort zijn
tot het schone Sprookjesrijk
staan onder een kleine koepel
het olijke meisje Roodkapje
en prinses Doornroosje
geven al wie hier komt
glimlachend de wenk
om het aanzien van de tuin
der mateloze tovermacht
in zich te bewaren
vol blije herinnering
de beide jongedames
worden liefdevol…
LAAG EN BEKOORLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De Oosterse tuin
van de Efteling heeft een
boompje vol bloemen:
kleine wit-roze waaiers
schenken geurige koelte.…
Onstuimige geesten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
611 Novembermaand al stervend
in bijzonder avondlicht
ontlokt een herfstig diepe toon
nu 't winterse zich neervlijt
in duister en in kou.
Onstuimige geesten
jagen mijn gedachten
vluchtig door 't heelal
als rijkelijk gekleurde bladeren.
Nieuw leven ontstaat
weerspiegeling in evenwicht.…