Alle inzendingen over haikucyclus herfst sprookjes

3285 resultaten.

Sorteren op:

Het vergeetmenietelfje

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 634
Na vele jaren oponthoud rust zij in het kopergroen Tussen het roze groen en blauw zonder kou Zonder vergeetmenietjes te kuisen, zonder Naar het frisse gras en mos er onder te verhuizen Zonder rag of schimmels te verslinden hier bij de linden Zonder tranen uit tuiten rust ze liggend zonder te fluiten Als lafenis zonder weerbarstig…

Het mythisch vuur

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 644
het is tijd om weer te dwalen door sprookjes en verhalen met lange reepjes zon de zomer terug te halen de kleur en geur van lange dagen mag nog niet vervagen want de koude is nabij sneeuw en hagel wachten op het keren van het tij warm je aan het mythisch vuur van sagen en legenden tot koning winter weer de lente als prinsesje…
wil melker12 november 2009Lees meer >

Aphrodithe lief

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 724
De blonde dame heeft oorspronkelijk zwart haar botox in haar wangen om de tijd stilletjes tot rusteloosheid te dwingen Ach, het is maar buitenkant haar interieur voert strijd met haar unieke duisterkant Karyatides lichten zoutwit op ondersteunen balken van steen wachten op de definitieve bevingen van Hephaistos, smid en hinkepoot van…

Nja en Jee

hartenkreet
2.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.348
Nja is een elf en Jee is een fee Elven zeggen zelden nee Feeën zeggen zelden ja Spaart dat ruzie en verdriet? 'Jee' Dat dus niet? 'Nja' Zijn Nja en Jee tevrêe? 'Nja Jee!' En gelukkig met zijn twee? 'Dat nel!' 'Dat jiet!' Daarover zijn ze het oneens? 'Neljee!' 'Neljee!'…

Alles bruist vitaliteit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
uit een schatkamer van beelden dansen dromen en sprookjes hand in hand op muziek van lang en kort geleden klinkt in woorden en gebeden hun gezang ze kleden zich met kleuren die spotten met gewoon in alles bruist vitaliteit breken alle banden voelen zich niet meer gevangen in het ontstijgen van de werkelijkheid laat ze komen…
wil melker8 oktober 2010Lees meer >

SPOEDIGE SLUITING

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
De Eftelingpoorten zijn in het najaar moe van haastig getrippel, kindergekrijs onder hun gewelven, waar wachters de prijs laten klinken bij een schuivende mensenschaar. 't Komende herfstgrauw maakt een vertrouwd gebaar voor Sprookjesbos, klein huis of paleis: "Bezoekers verdwijnen ras, dan galmt een wijs uit handen, die jullie sterk houden…

STER

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Aan de vijver, waar ik wacht zie ik van oneindig ver licht weerkaatsen van een ster in de spiegel van de nacht. Op zijn wieken brengt de wind met een toenemend geruis de geluiden om hun huis het vertrouwd geknars van grind als wie ‘t buitenlicht ontstak kalm terugkeert op zijn schreden. 'Zal ze kijken, daar beneden?’ Ik herken de stem…

OUDE VERTELKUNST

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Haardvuurgeknetter, geurende oven gaven de boerderij geborgenheid, brachten verzonken sprookjes weer boven. Heel het gezin was huiverig verblijd: verhalen mochten zich om vlammen stoven, riepen het bange bijgeloof tot strijd.…
Han Messie3 februari 2012Lees meer >

Liedje

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 682
Over de bergen, waar ben ik vergeten, Woonde het kind dat geen pap wilde eten. Wie was haar moeder? Een wolvin. Ging zij uit jagen? Alle dagen. Ving zij het korhoen? Vele malen. Wie vertellen dat? Oude verhalen. Wie waren haar makkers? Regenvlagen. Had zij een huisdier? Ja, een spin. Hing zij zijn spinnenweb vol met robijnen? Dat deed de…

Minpuntje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 909
Vorstelijk middelpunt. Koningin Beatrix: Intelligentie Bescheidenheid, chic. “Maar waarom kiest u zo’n Oncharismatische Hofhouding, Majesteit?” Is mijn kritiek.…

Van elk verlies

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.901
De verloren tand onder het kussen, het hoopvolle hoofd in ondiepe slaap er krachtig opgedrukt. Alles kan ontsnappen. Van elk verlies moet iets goeds komen, dat is beloofd. Dat het vertrouwen en de aangeboren hoop lang bij ons mogen blijven. Sommige dingen weten we liever niet. Er is de ernstige oudertaak dingen niet aan te leren. Zelfs geen…
Mark Boog24 januari 2013Lees meer >

Die lichtvoetig dansen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
sprookjes lijken alleen nog te leven in oudere geesten terwijl de decors hetzelfde zijn gebleven donkere delen van het bos hoog struikgewas met open plek het vijvertje met oevers mos sterren en een volle maan fee en elven die lichtvoetig dansen de droomprins op het witte paard maar de kinderen zijn los gegaan in stemmen die relaties…

Paniek

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.095
Dan zie je dichters wijze dingen schrijven Over de dood, de Ander en meer kwalen, Over de liefde en dat soort spookverhalen - Maar niets daarvan komt bij jou bovendrijven. Misschien is daar die schim van onderlijven Of trekt een lichte geur van slijm voorbij - Maar daar lijkt het dan toch wel bij te blijven. Er komt geen geest uit al die…

Het mystieke

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
ik ben geen sprookjesverteller van huis uit ik kies de stilte droom mijn wereld die binnenin ontluikt natuurlijk tuig ik de kastelen op met koning en wat prinsen aan het hof maar hun gebakken lucht slaat aan en laat het mystieke voor altijd gaan ik wil spelen de ergste confrontaties tussen groepen liefdevol helen in een wereld…
wil melker24 augustus 2015Lees meer >

De wereld van hiernaast

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
in het diepe rood van ondergaande zon buitelen kleine gnomen met veel plezier in de toppen van de bomen kobolden springen op de grond waar het eerste licht van de nieuwe maan traag tevoorschijn komt op de open plek van het donkere bos dansen elven en feeën op het zachte mos hun openingsrituelen oplichtend tussen vage lage struiken…
wil melker13 september 2015Lees meer >

Sprookjesland

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik wil dromen aan de realiteit ontkomen ik wil de prins zijn Sneeuwwitje kussen de zeven dwergen zien en met hen dineren als je mij daar spot zou je zweren dat ik behoor tot die heren ik ben meester van mijn dromen het ontbreekt mij niet aan realiteitszin maar het kwaad komt er niet in.…

Het creatief moment

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
ik ken de sprookjes in al hun grimmige liefelijkheid boterzachte emoties met vaak een harde realiteit dan beleef ik liever dromen waarin ook onmogelijkheden op een heel bijzondere manier naar boven komen in spannende complexiteit geven techniek en krachten uit de diepst menselijke lagen hun onvermoede energieën prijs wat nooit oplosbaar…
wil melker23 oktober 2017Lees meer >

Gedachtenrood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
zacht liep ik achter je lach wist dat jij op mij had gewacht de paden kleurden zich gedachtenrood meanderend in gras dat spontaan verschoot uit het ruisen van bomen kwamen vage stromen bladmuziek die neerdaalden als lentelied ik zag de sprookjes al van ver en wist dat jij de sleutel had om ze hun ziel terug te geven hand in…
wil melker11 januari 2019Lees meer >

Langs de sprookjeskant

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
haar schalkse ogen dwaalden steeds vaker langs de sprookjeskant ongeziene feeën en kabouters liepen daar gewoon hand in hand in een overkoepelende dimensie scheen de zon zijn twee halo’s er waren mensen maar hun aanwezigheid was op gasten niveau zij domineerden niet maar schouwden toe met bewondering hoe alles ging leken…
wil melker9 februari 2019Lees meer >

Lichaamstalen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
ik heb eindelijk een sprookje gedroomd met veel liefde en natuurlijk een happy end waarbij het meisje lief en hulpvaardig was van gewone afkomst maar toch iets koninklijks had de jongen prees vooral zijn domme kracht lachte hard om de stomste grappen op een slijmerige manier de contrasten zijn al neergezet en de spelers trappen…

Een sprookje

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 457
ik heb een lieve tic beleef af en toe een regenererend ogenblik wordt de realiteit te eng in maatschappelijke verbanden weet ik mij gevangen dan lacht een sprookje haar lieve uitnodiging pak ik als begin haar hand in softe kleuren ontwikkelt zich ons gebeuren woorden zingen hun eigen lied niets dat ons gebiedt de…

Punt gemutst

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 400
ze wenkt naar de zon haar lach kleurt fel de corona van het avondrood strijkt elegant naast mij neer in een wolkje bloemenparfum bezempje nog strak in de hand zij is mijn punt gemutst heksje al levenslang alert bij volle maan en evenementen maar de stelen staan achter slot takkenbossen worden stug door verdroging zo…

Alleen pluizen

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 424
voorzichtig de bezem opzij knapte wat takjes om meer snelheid te maken jouw blote voetengaan liet geen sporen na in het zachtste tapijt ooit alleen pluizen die wilden verhuizen haakten aan omdat heksen alleen voor vruchtbaar gaan jij hebt mij het bos laten zien van mijn dromen ik voelde mij klein geloofde meteen weer in sprookjes…
wil melker3 december 2020Lees meer >

Magisch mystieke figuren

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 392
wij hebben samen de sprookjes doorgenomen ze teruggezet naar dromen om er meer creativiteit in te laten komen in het lezen en weer beleven wordt de wereld ruimer in zijn mogelijkheden toch verdichtten relaties tot een knus geheel waarin warmte en vertrouwen een fundament was waar je ongezien op kon bouwen zonder ingrijpende…

De stem van leven

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 366
soms spelen je vingers gedachteloos met de kleine mannetjes die ons vroeger gezelschap hielden in dromen die de stilte herriepen met een zacht verteld verhaal ik weet dat zij ons meenamen naar de plaatsen waar zij tezamen kwamen met het leven in het bos nog zijn zij er als ik jouw vingers zie spelen en er in de kamer een vage…

EFTELINGEEKHOORN

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Te midden van roerig sprookjesgebeuren rent onze kleine roodbruine kameraad heen en weer, duikt bij mensen op, en gaat, gewenkt door boomkruin en verre geuren. Het diertje klimt, wil ijverig speuren naar eikels en noten voor wintervoorraad, daalt weer, waagt zich op plein en wandelstraat, proeft kabouterkookkunst naast eethuisdeuren. Tijdens…
Han Messie25 oktober 2023Lees meer >

GRIMM

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Beide beoefenaars der woordkunst horen sprookjes, geven ze herboren aangezicht, dat de schone Duitse taal mag bekoren. Twee professoren van letteronderricht kennen een levensmorgen, die blijft gloren: pas ontwaakt, steeds verkennend kinderlicht.…
Han Messie14 januari 2024Lees meer >

EFTELINGS WELKOM

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 636
Voorbij de spitse daken die de grote poort zijn tot het schone Sprookjesrijk staan onder een kleine koepel het olijke meisje Roodkapje en prinses Doornroosje geven al wie hier komt glimlachend de wenk om het aanzien van de tuin der mateloze tovermacht in zich te bewaren vol blije herinnering de beide jongedames worden liefdevol…

LAAG EN BEKOORLIJK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 526
De Oosterse tuin van de Efteling heeft een boompje vol bloemen: kleine wit-roze waaiers schenken geurige koelte.…
Han Messie19 augustus 2024Lees meer >

Onstuimige geesten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
Novembermaand al stervend in bijzonder avondlicht ontlokt een herfstig diepe toon nu 't winterse zich neervlijt in duister en in kou. Onstuimige geesten jagen mijn gedachten vluchtig door 't heelal als rijkelijk gekleurde bladeren. Nieuw leven ontstaat weerspiegeling in evenwicht.…
Corry Broer8 november 2013Lees meer >