590 resultaten.
Als
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.095 Als je om iemand geeft,
en gelukkig samenleeft,
één waar je alles mee kan delen,
het samenzijn nooit gaat vervelen.
Als je eerst aan die ander denkt,
voordat je, je eigen glas inschenkt.
Als je het liefst bij elkaar wilt zijn,
elkaar troost bij verdriet of pijn,
alles wil geven aan deze,
dan moet het wel liefde wezen.…
verbonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.184 als ik je weer zie
maken we een praatje
dat stemt me altijd blij
want weet je
ik herken mezelf in jou
dat blijft me altijd bij
in ons samenzijn
delen we geluk en leed
en ben ik even niet alleen
waarmee ik wilde zeggen
je bent een prettig mens
we komen overeen…
Ontleden schaadt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
710 zacht straalt eenheid
in vorm en kleur
onverwacht langs het leven
in namen geven
breekt het licht
krijgt samenzijn minder gewicht
ontleden schaadt
door de som der delen
wordt de ziel niet gemaakt
het analytisch vermogen
sluit de ogen voor het
accepteren van volmaakt…
twijgt in soepel samenzijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
853 je dacht dat
dood hout was gevallen
twijgt in soepel samenzijn
die buigzaamheid is niet bevallen
jij wortelde een nieuwe lente
zomert al seizoenen lang
jouw loten hebben zich vermeerderd
gaan hun volwassen gang
hij wette bijl en snoeide
eindelijk de helft van zijn leven
helaas wat over bleef was ook
aan anderen niet weg te geven…
Afscheid
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.699 Een blik,
Een gedachte:
We waren niet bij machte
Om nog iets te beginnen
Nog een smoes te verzinnen
Om daar te kunnen zijn
Alleen dat gevoel
Van die naderende pijn
Was deel van ons laatste samenzijn.…
St. Nic-helaas
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.131 geen pieten geen mijter
geen zak te zien
geen schoenen geen veters
geen winterpeen
geen kado ook misschien
geen pepernoot begrip
geen mars maar pijn
geen gezin geen kinders
geen geliefde
geen knussig samenzijn
zonder bedoeling zwervend door Spanje
geen Sint weg naar het land van Oranje
niet gemakkelijk voor een vagebond
zo alleen op…
Aan het water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.009 De wolken gleden door het meer
En boten sneden spetters rond
Een eendenpaar zwom op en neer
Verenigd met de avondstond
Verankerd aan de waterlijn
Bedacht ik slechts dat wat ik zag
Te denken aan het samenzijn
Met wie dan ook, op welke dag
Gevoel van ontoereikendheid
Verstarde daar de avond
En wolken vlogen in de tijd
Die mij haar tranen…
Ik wens je
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
4.897 Ik wens je de vreugde
liefde te vinden
in de gewone dingen
Bij het ochtendgloren
te ontwaken
met een gevleugeld hart
vol dank voor de klanken
van een heldere dag
En ik wens je het geluk
van het samenzijn
met de geliefde
die achter je ogen woont
en de schoonheid
van een leven
in de geborgenheid
de weemoed en de warmte
van je uitverkoren…
Dromen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
542 op dat moment
van samenzijn
dat ene vleugje van jou
nabij
zoals mijn lijf zacht golvend
kan bewegen
op de ademhaling
van jouw aanwezigheid
verlang ik naar de geur van lente
de kunst van liefde
van jou
vrouwelijk
in mij
zintuig voedend
de rakende stilte
langzaam voorbij
lichamelijkheid reist…
Met licht gelakt
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
959 nam je vingers
zag je nagels lang
gevijld met licht gelakt
maar hier en daar
onzichtbaar nog gebroken
zag je hand
las de lijnen
van je leven
ze vorkten in het meer
dan jij hebt kunnen geven
tastte naar je pols
je hart versnelde in ons
samenzijn maar voelde ook
het krampen van je vingers
in een veel geleden pijn…
Het stille is niet leeg
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
551 Zijn woorden droegen liefde
boven alle pijn
en zon verwarmde de wegen
het denken vloeide in samenzijn
woorden bleven stil
waar ik enkel liefde kreeg
hoorde ze als een melodie
op het ritme van mijn hartslag
nog voelt het als volheid van het zijn
want het stille tussen ons
is nog steeds niet leeg…
Regendruppels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Regen drupt op mijn hoofd
Tranen rollen over wangen op de grond
Het doet pijn
Ik voel de angst, de woede, het verdriet
Ook het samenzijn
Hier en nu
Daar en toen
Het is zo surreëel
Die blik en die ogen,
om ze te zien vervagen in herinneringen
Woorden komen maar schieten niet los
Tranen wel
Regendruppeltjes op de grond
Om te vervagen…
Ik vinger ijs
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
743 ik vinger ijs
op hete huid en
smelt in samenzijn
pegelde zo lang in
korte dagen dat de zon
mijn zwaarte niet kon dragen
brak voordat je kwam
jij zoog druppels van verlangen
uit het vorstelijke hangen
de splinters heb ik
bij elkaar geraapt en in
ontdooien jou tot vrouw gemaakt…
Schaduw van liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Het onderschepte licht
zal me volgen
altijd en overal als ijle lucht
doch de pijn is zoet
zelfs de nachtelijke uren
op witte muren
naast mijn te grote sponde
verraden in doodse stilte
ons innig samenzijn
heb een stukje paradijs ontmoet
de schaduw van liefde
die ik had gevangen
was kortstondig doch hemelzoet…
Toekomend
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 de verloren
zoon tijdens
jouw leven
hoe zwaar
de geboorte
zo bijzonder
toch raar
kun je
dit allemaal
verwerken hoe
sterk ben
jij dan
wellicht moegestreden
dit komt
er toch
van
toch lees
ik in
jouw strijdvaardige
ogen enig
schitterend licht
hopelijk in
het paradijs
een eeuwig
samenzijn wellicht…
Ongeneeslijk ziek
hartenkreet
3.5 met 37 stemmen
5.716 Krachten zijn gebundeld
samen kunnen we het aan
we verwelkomen de dood
en bieden jouw leven aan
Ik ondersteun je hoofd
je gezicht betrekt van pijn
nu is het bijna afgelopen
het laatste van samenzijn
We hebben je los gelaten
niets wat op weerstand stuit
jouw lichaam wil niet meer
het eindigt na 46 jaar
door een morfinespuit…
Onze aura's
netgedicht
5.0 met 351 stemmen
439 het lichten
van je ogen
kleurde met
een zacht
stemgeluid de
sfeer die wij
wilden horen
die uit
ons samenzijn
is geboren
door genetische
voorbereidingen van
vele geslachten en
generaties gedachten
in jou sprankelt
magie waarvan
wij op bijzondere
wijze ook de
exponenten zijn
omdat jouw energie
onze aura’s versterken…
Jouw groene preludes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 jij bloeide muziek
mijn lieflijke
vergeet-me-niet
ik hoorde je groeien
in de border
van mijn tuin
jouw groene
preludes wiegden
harmonieus samenzijn
ik zong in het
ondergaan van zon
mijn kleine aria’s
jij knopte
tonen tot liefde
kleurde refrein
ons afscheid
was stilte met
de melodie van pijn…
De zoete geur
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.654 Als de geur van de seringen,
de tuin doet ruiken zoet en fijn,
komen bij mij de herinneringen,
aan ons eerste samenzijn.
En vaak denk ik met spijt,
hoe ik onze liefde liet verbleken,
door teveel te vaak te weinig tijd,
tot haar liefde was geweken.
Nu zit ik hier met teveel tijd,
en denk aan haar in stilte en eenzaamheid.…
Ik die leef van hovaardij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 knieën krijgen
ik die leef van hovaardij
denk dat ik u
schoonheid bied door
woordjes op een mooie rij
zinnen met
mystiek geladen waarvan
u de kracht moet raden
conclusies die
ik formuleer
ze als waarheid presenteer
ik ben niet beter
dan mijn lezer
vergeef mij ook de schijn
mijn enig doel
is alles delen
in een respectvol samenzijn…
De jonge loten
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
891 ja ik kijk om
naar de seizoenen
een lente om te zoenen
want jij was daar
zomerden in wolken
die ook het blauw bevolkten
regenden in samenzijn
de warmte was fijn
oogstten herfst
in alle kleuren
jouw geuren vruchtten
in hun rijpe komst
ja ik kijk om
heb het jaar genoten
we winteren maar de jonge
loten zijn al ontsproten…
De smaak van overgaaf
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
783 voor mij verglijdt
de horizon en jij
in lagen trillend wit
mijn kleur verschiet
de lust vergiet
in heftig samenzijn
uiteengespat in
dol vergeten hoe het was
de smaak van overgaaf
de hitte is nu weggeëbd
ik kleum van kou
verschiet tot grauw
en weer verglijden
horizon en jij
gescheiden zijn we vrij…
Mijn tuin vol fantasie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 mag ik jou
de bloemen geven
uit mijn tuin vol fantasie
er is een klein probleempje
ze blijven eeuwig leven
het bloeien sterft niet
hun voeding
is jouw liefde
kleur en geur een dialoog
als jij ze
met je handen koestert
steken ze hun knopjes omhoog
ik heb ze niet geplukt
ze zijn ontsproten uit mijn geest
ons samenzijn is daar al…
De wereld der schepping
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 gaat en verblijft
nog is er altijd die strijd
het warme verlangen
om bij je te zijn
je hand en ogen te vangen
het is als ontsnappen
naar een andere dimensie
stappen in elkaar beter verstaan
ongestoord en privé
in de wereld der schepping
verblijven op hemels terrein
om later de liefde
met anderen te delen in
een weer stralend samenzijn…
Lakens der liefde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
629 Omdat het buiten kouder wordt
kom je nu eindelijk onder de lakens
het hemelbed aan de horizon spreekt liefde
je strekt je uit, vlijt je zacht tegen mijn lijf
er gaat een rilling van tevredenheid
zo knus en teder is ons samenzijn
intimiteit, maakt de nacht gezellig
zelfs de halve maan lacht een glimlach
naar dit naakte onder de lakens bestaan…
Kerstavond...
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.514 Donkere sneeuwwitte straten
Opweg naar een gezellig samenzijn
We waren de laatste van het gezelschap
Vrolijke kinderstemmen en schaterlach
Gedekte tafels,voor elk wat wils
Even bekroop mij een gevoel van...eigen
Zonder mij waren deze mensen hier niet
Geen zonen en dochters
Zeven kleindochters en één kleinzoon
Ondanks mijn verdriet
Ben ik een…
Met herfstbloemen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
721 ik moet niet
niet meer dromen
je gewoon laten komen
handen raken
je lippen laten
smaken in samenzijn
vergeten wat
we al een leven weten
weg met die pijn
met herfstbloemen kan
ik je niet boeien onze
oogst zal zelfstandig bloeien
nog winteren we samen maar
de lentebollen zijn geplant in
hun ontluiken vraag ik jou de hand…
VERGEZELLEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Dwerglampjes en kaarsen schijnen
bij Kerstversiering mild
brengen gezegend samenzijn
verdwijnen wanneer
de feestdagen verstreken zijn
maar
moge een enkel vlammetje
heel het komende jaar
geleidend mee zweven
in alle bescheidenheid
de stille wenk geven
het verheugende Woord
van de Blijde Boodschap
te gedenken.…
Samen één
hartenkreet
3.0 met 23 stemmen
1.766 Nu gaan we samen verder in één hart
samenzijn en toch apart…
zal ik zucht wezen....
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.825 de streling
die regenboogspiegeling
van wervelende kleuren
dansend
doorheen het fraaiste licht
gebroken stralen
waar liefde weerkaatst
het onweer voorbij
dagen hernieuwt
zal ik stilte zijn
het zachte bedaren
die kreet in het ijle
door iemand gehoord
die ene zucht
ontsnapt aan jou lippen
in zachte vertedering
van samenzijn…