355 resultaten.
Een wereld vol pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 EEN WERELD VOL PIJN
De pijn die ons het hart doorsnijdt
laat ons weleens twijfelen aan God
Is deze liefde een tegenstrijdigheid
en is de smart voor eeuwig ons lot
De smart die ons alsmaar begeleid
voelen we dikwijls als een complot
Bestaat ’t leven dan uit enkel strijd
of stierf de naastenliefde als gebod
Het droef dat dorpels overschrijdt…
Rechterschoenen
gedicht
3.7 met 7 stemmen
8.626 Een schoen aan het strand van Santa Barbara (Cal.)
jaren later de vondst van een andere bij Bardolino
aan de oever van het Gardameer
en nog later van wel drie op een dag
op verschillende paden
nabij Pouca de Beira
tot veel wijze gedachten gaf dit anders dan ik hoopte
geen aanleiding
het waren rechterschoenen.
---------------------…
nu al
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
578 nu al bungelen
ontelbare katjes
in het plantsoen
vrolijk word ik er niet van
een wereld vol druiloren…
Hardnekkige wonden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 fontijn van zalf
op mijn hardnekkige wonden
de rode draad gevonden
heel paard half
weke dagen
bleek en doorschijnend
wit en schrijnend
knorrende magen
waar bevindt zich de lans?
om eens fris uit te halen
naar de banalen
waarom is er eigenlijk geen schijn van kans?
ik loop door de regen en de stegen
waar het stinkt en huilt
ze…
Verlaten
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
896 VERLATEN
Koude nacht,
stille stappen
En een maan
die wat lacht
Zie ’t duister,
hoor het stille
In het donker
gaat 't fluister
Laat mij toch
in het alleen
Ik ben zo moe
van je bedrog…
Fluisteraar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Ik lees mensen
Ze zijn gemakkelijk
Zo eenvoudig te doorzien
Herkenbaar en doorzichtig
Voorspelbaar bovendien
Ik lees mensen
Ik leer ze kennen
Ik ben zo vaak naief geweest
Goedgelovig van vertrouwen
Een open boek dat lekker leest
Ik lees mensen
Puur uit noodzaak
Graag zou ik het anders zien
Ik schat ze in
Bepaal hun waarde
Op een schaal…
JE GAF MIJ DE BONS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.429 Toen ik door ‘t eenzaam ging
dacht ik almaar vaker aan jou
Hoe je mij bij ’t oud vuil hing
zonder een spoor van berouw
Alles brengt nog herinnering
ook die trein die ver weg fluit
Ooit scheen jij een naïeveling
Deze naïeveling maakte ’t uit
Zachte zinnen op mijn lippen
die geen mens beluisteren zou
Onze liefde, ras op de klippen
bracht…
IN STILTE HUILEN
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.993 In de stilte sliep een mens,
moe van het aards bestaan
Levend over zijn pijngrens
kon hij ’t leven amper aan
Grauwe wolken van smart
hingen om zijn droevig lijf
Door ’t leven niet verhard,
huilde hij al een uur of vijf
Donkere tijden, kil en stil
gleden onhoorbaar voorbij
Zonder onderling verschil
vierde het eenzaam hoogtij
In de stilte…
Mijn vriendin
gedicht
2.1 met 337 stemmen
39.061 Gisteren zag ik je weer
een warm herkennen
toen ik langs je liep en
bijna aanraken kon.
Hetzelfde haar en
eender gekleed.
Verstoord draaide je
je om en keek
naar mij; minachting
wat ik in je ogen las,
dat viel me koud.
Temeer daar jij
diegene was, op
wie je leek.
-----------------------
uit: Poëzie-leestafel…
Lichtelijk geraakt
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
598 Je probeerde het
rechtstreeks naar jouw doel
omdat afstand was te overzien
tussen zwijgende regen
en gesmolten sneeuw
hield jij jouw liefdeswapen
voor mijn dromerige ogen
in niets anders dan nederige
ontroering van ontwapende ziel
je hebt mij lichtelijk geraakt
door nu smoezelig te zwijgen
er is niets tussen ons gebeurd.…
Soms ga je veel te ver
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.022 Als jij aan mij komt, sprak hij tot haar
kan ik al razendsnel opgewonden raken
Want je vingertjes krijgen ‘t voor elkaar
van mij, jouw nederige slaafje te maken
Mijn knoppetjes, die pak jij best graag
die vingertjes willen altijd met ze spelen
Ik vind ’t fijn. Daarom dat ik niet klaag
als je zalig mijn onderdelen wilt strelen
Soms voel ik…
Verankerd
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
817 Wat doe je als je vastzit
Zo ontzettend vast
Wanneer flexibiliteit
en het leven heden
Niet zo goed meer bij je past
Wanneer je zo verzand bent
Dat je het zelf
In al je starheid
Niet meer ziet
Jezelf, zoals je nu bent
Niet meer terug kent
In een sleur leeft
Iedere dag hetzelfde lied
Wat doe je als je bent geworden
Wat je nooit had willen…
Intrigant
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
578 Hij doet wel
Alsof hij het allemaal meent
Geloof het niet
Het is allemaal spel
Geef hem een vinger
Die hij dankbaar neemt
Hij belooft je hemel
Maar trakteert je hel
Denk niet
Dat hij is veranderd
Het licht gezien heeft
Zijn weg gevonden
Op het rechte pad
Hij pretendeert iets nobels
Geeft je vertrouwen
Uiteindelijk is het toch een rat…
Oorverdovend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
513 jouw stilte is oorverdovend
wekt irritatie op daar de
investering stoelde op los zand
kleurrijke uren teniet gedaan
toen onze toekomst vol plannen
alleen de mijne bleek…
MORGEN DOET PIJN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
578 Zoals de zon een maan beziet
zo kijk ik naar de verleden tijd
Tijd, die alsmaar verder schiet
en elk mens naar ‘t einde leidt
Zoals de stilte ‘t kabaal beziet
zo bekijk ik de mens rond mij
Elkeen die God in de steek liet
als dank voor liefde en medelij
Zoals God onze wereld beziet
zo kijk ik door de microscoop
Een wilde kluwen vol verdriet…
De weg van het hooglied
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 Aan het begin van die weg
heb ik eens gestaan
gewacht op mijn liefste
waarvan ik zeker wist
dat ze hier langs zou komen
op het midden van die weg
ben ik eens stil blijven staan
dacht dat ik haar zag komen
waarop ik zolang had gewacht
alleen nog van kon dromen
op het eind van die weg
heb ik nog eenmaal omgekeken
ben bedroefd doorgelopen…
de teloorgang in beeld
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
736 zaterdag 10-09-'11
13.55 uur
vanuit de trein
die hier even stilstaat
langs het perron Almelo de Riet
zie ik een eenzame jongeman
met een sporttas die verbijsterd
om zich heen staat te kijken...
op het verlaten voetbalveld
ontbreken de hoekvlaggen
de teloorgang van een club
gevangen in een beeld
barstensvol melancholie
p.s…
BUITENGESLOTEN
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.265 Wijl de zon reeds rood verkleurend
zo achter die verre einder verdwijnt
Weent een meisje hartverscheurend
omdat zij van pure smart wegkwijnt
Wijl haar oog dan rood wil kleuren
ziet zij weer die vreselijk lange dag
Waarin haar zoveel moest gebeuren
onder het oog van het schoolgezag
Wijl tranen zouden moeten vloeien
stagneren deze welhaast…
ALS ZELFS STILTE ZWIJGT
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.102 Ik laat mijn moede hoofd maar hangen
nu ’t zo zeer naar neerslachtigheid neigt
Mijn levensgeluk laat zich niet vangen
nu zelfs het diepste van de stilte zwijgt
Ik staar in zwarte duisternis, vele uren
nu mijn hart vreselijk huilt van verdriet
Hoe lang moet toch de duisternis duren
vraag ik de tranen. Ze antwoorden niet
Ik leef nabij de afgrond…
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Toen het duister opgetrokken was
scheen slechts een koude kille zon
Door het vuil beslagen vensterglas
waarachter een spin zijn web spon
Toen licht ’t donker gebroken had
scheen het een dag als vele te zijn
Buiten wachtte weer ‘t rechte pad
met erop van gisteren nog de pijn
Toen de stilte lang verdreven was
scheen het eenzaam, schrille…
Het illusieparadijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 Droomkleurig als ze waren
verwachtingen doordrenkt van rozengeur
vol open deuren naar de toekomst
met de schone schijn van als en dan
maar het was een sprong
naast het gat in de lucht
recht in de geslepen messen
van wat het noodlot leek
maar eigenlijk gewoon de realiteit
die zich niet weg liet dromen
rest de repeterende vraag:
hoe desillusie…
de boodschapper en zijn pijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
865 de boodschapper
heeft het gedaan
met pek en veren
overgoten erft hij
de pijn en het verdriet...
is er nog iemand
die het ziet..?…
Uitzuiger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.093 Dit is niet de vriendschap die ik kende
Niet de steun die ik verwacht
Degene die ik jarenlang verwende
Die genoot van mijn zon
Doch wegliep in mijn nacht
Dit is niet wat vriendschap zijn moet
Onvoorwaardelijk, vol met steun
Elkander helpen, indien nodig
Geheel vrijblijvend, geen geleun
Ik bleef er tevergeefs op hopen
Het was teveel, het kon…
kaalgeplukte dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 zigzag opent de dag
al doormidden gebroken
voor het besef van nieuw
sleept zich nog voort
naar een zielloos einde
als troosteloos mislukt
rest de schrale troost
dat er vooralsnog
een volgende zal zijn…
de rode schuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.088 De rode schuur
de zwakzinnige peuter sliep in de rode schuur
hoe walgelijk hij ook was, weg doen was geen optie,
- niet na al hun moeite om hem te krijgen -
ook al snotterde en kwijlde hij altijd.
gelukkig woonden ze in de heuvels,
niemand hoorde de afstotende geluiden die hij maakte
bij bezoek sloten ze hem op in de oude aardappelkist
waarin…
oerwoud geluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 ebbenhout en ivoor
prachtig, zij aan zij op mijn
toetsenbord en piano
konden mensen maar zo in
harmonie samen leven
niet kijkend naar kleur..net
als ik met open mind
de mensen die zich beperken
in denken
of het juist uitschreeuwen daar
heb ik niets mee.
het is zó achterhaald dit alles
ebbenhout en ivoor
gaat in de eerste instantie…
HAAR KLEINE BORSTJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
953 Ze was in feite best een mooie meid
met haar zo fantastische, lange haar
De spiegel echter toonde haar ‘t feit
je borstjes, meisje, vergeet die maar
Iedere avond voor ze naar bed ging
inspecteerde ze de mogelijke groei
Ze zocht slechts een beetje welving
haar borstjes evenwel, misten bloei
Waar andere meiden ‘iets’ toonden
daar zat bij…
al die mooie praatjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 we leven in constante conflicten
in het groot en in het klein
er schijnt geen einde aan te komen
steeds weer nieuwe oorlogen
we zeggen ( bewapend ) dat het moet
voor de uiteindelijke vrede
uit onvrede, woede, machteloosheid
schijnen we niet te begrijpen dat bij
onze geboorte er een prachtige wereld
op ons wachtte...onschuldig, rein.…
VIJF LANGE MINUTEN MET JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 De langste vijf momenten van mijn leven
waren die waarin jij geheel niets meer zei
Mogelijk duurde het voor jou slechts even
ik wist echter ‘t eind van onze liefde nabij
Vijf minuten niets dan je ijselijk zwijgen
de koude oorlog scheen dit wel in ‘t klein
In je zwijgende woorden klonk ’t dreigen
en uit je blikken droop een tankauto azijn…
nog niet geboren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 in de vroege ochtend
zag ik een bleke
schim.
in het gele licht
van een lantaarn
een grove gestalte
een vrouw onzeker
op dit
onmogelijke uur
ik verdoemde haar
omdat ik wist dat
zij die mij ooit
zou baren
nu al ongelukkig
was
een hard gezicht
het maakte me bang
want wat had ze mij
te bieden ?
ik kan de toekomst
niet veranderen…