21461 resultaten.
voor Jan
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.715 we hebben samen
het tweepersoonsbed
gedeeld in de achterkamer
Jacob Marisstraat
naar de muis geluisterd
achter de betingelde wand
ik trok je vaak aan je
kwetsbare oren tot je
een bed voor jezelf kreeg
in het sanatorium
pas veel later
kwam je weer thuis
we waren verhuisd en je
had een kamertje alleen
nooit was je later nog
zo…
Memento mori
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.404 'Voor je 't weet zijn we allemaal lijken:
een kei is de tijd in 't verstrijken,
dus wég met m'n bout,'
zei ze boud, want ik houd
er niet van om m'n tijd te verstrijken.'…
Transformatie van een nachtvlinder
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.404 Grijze nachtvlinder koestert zich
aan de laatste eenzame bloem
terwijl de zwarte boogschutter
zijn volgend schot trefzeker lost
Stuipfladderend
verdwijnt de vlinder
in de duist’re nacht
als een schaduwfiguur
vluchtend voor ervaringen
achterhaald door het lot
Smalle holte van een berk
lijkt de laatste rustplaats
maar een winterlange…
Jouw verhalen
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
964 Mijn gedachten dwalen
naar jouw verhalen
over vroeger en over nu.
De vreugde was,
de triestheid pas
toen jij die toeliet in je leven.
Nu is liefde in je ogen,
de droefheid lang vervlogen
en de warmte in je lach.…
Einde van een droom
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
677 Bang voor dit:
de herhaling
sta ik op
en schrijf het neer
wel wetende dat:
een cirkel zonder begin is,
de tijd geen seconde stopt,
één voet de andere meesleept.
Weg
uur
en stap
zijn mijn deel,
oog in oog
met het naderende.…
hier en nu zei u
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.307 de klokt tikt met de regen
in hetzelfde refrein en geeft
commentaar, dat is een zegen
voor wie aandacht nodig heeft
boven links slaat een stofzuiger aan
beneden rechts een zwarte bouvier
van de vrouw met hoge hakken
die op bureau haar lusten viert
zet Nelly Furtado wat harder
zij is het helemaal met me eens
hoe goed je ook ergens in bent…
maskerade
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
689 we hebben maskers voor ieder doel
voor ieder uur een eigen smoel
achter een façade van ongemak
hebben wij aan elke waarheid lak
zo is iedereen zijn eigen clown
een beetje leuk een tikje down
soms wat grappig dan weer triest
een euro winst en tien verlies
van koninklijk tot asociaal
het masker past ons allemaal
wij volgen zo het zelfde…
Uit de kom en terug
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.963 Terwijl ik aarzelde, me verbaasde
je drie keer kuste, mompelde je
iets over geestdrift
Bekeek de schilderingen in je huid
de ring door je onderlip
je handen waren zo koud
dat ik hen zachtjes masseerde
een vuist maakte van je hand
en draaide op de gewrichtjes
in de pols, je wist wie ik was
een stem in het duister die
je troostte met dat…
begrip van god
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
989 dat je niet weg kunt lopen
van god, hij heeft het alziend oog
dat zich graag amuseert
met een vegetarisch diëet
en dat je hem tegenkomt
in alle werken van de natuur
dus ook elk levend wezen
in de donder en in het vuur
de dood is maar een deur
naar een nieuw begin
een olifant of een mug
helaas komt niemand terug…
Sterre 2007
netgedicht
3.8 met 63 stemmen
6.714 Opnieuw een ster ontdekt
uiteindelijk uit twee bestaat
Zij blazen zich op in fel licht
al zeventig dagen vergaat
want anders niet ontdekt
Zoveel helderheid die
in het donker verdwijnt
opgemerkt aarde bereikt
De passie van een ster
is het lichtsterktse te zijn
het duister voorgoed
weggejaagd, op de vlucht…
Cryptocarya kostermansiana
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.309 “Buitenzorg” heet “Bogor” nu
“De Plantentuin” noemt “Kebun Raya”
Nog steeds groeien de bomen de hemel in
en verscholen in een bamboebos, het aantal
van een en veertig graven waarvan de stenen
zwarter ogen, de tijd heeft hier gerust
Elisabeth Charlotte Vincent ligt begraven
gestorven aan de gevolgen van haar
verlossing van een bij de geboorte…
Een ijzeren wet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ik heb in het
jeugdig verkennen
van de ruimte
met tijd gespeeld
hem vooral vergeten
in een gelukzalig
opgaan van beleven
door er gewoon te zijn
pas na jaren
kwamen maanden
werden dagen belangrijk
in hun regelmatigheid
nu tellen we uren
letten op seconden
bij gaan en vertrek
is tijd een ijzeren wet
hij heeft de regie
in ons…
visioen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Hoe snerpend knarst de schaduw,
En kwijnt het wit weg,
Zo ver als de reis kort is,
Zo diep is het gapende gat,
Waarin leegte leegte opvult galmend in het niets,
Aan haken hangen ogen,
En in de starre stilte gaan zij voorbij,
Wie zou nu durven geloven,
Dat hij daar later zat.…
De etruskische weduwe
gedicht
2.9 met 14 stemmen
10.550 Je sterft gewoon, sprak ze
uit de binnentuin kwam ze op stamelende voeten
en die nacht was het niet de wind in de oleanders.
Later leunde ze tegen een zuil
in de villa arriveerde de herfst als eenzame bijslaap
en iemand anders zou de jurk op het gras leggen.
Geen woord van de keizer
dan de gescheurde beloftes, het te hete waterbad
en zijn…
Te lieflijk
netgedicht
3.8 met 64 stemmen
4.047 Het zou verbazen dat ze veinst
ze kijkt de camera in, verwacht
wellicht applaus of
aanmoedigingskreten
van een dolgedraaid publiek
dat allang niet meer weet
of zij de dame was
die in verband werd gebracht
met een timmerman, van wie
Tim Hardin zong, door de Four Tops
van de nodige soul voorzien
ontastbaar als bedauwde rozen
te zacht om…
Ongrijpbare dingen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
841 Vader, U schiep veel ongrijpbare dingen
zoals de wind die ik hoor zingen
als ik hem wil pakken, lukt dat me niet
toch zingt hij gewoon maar zijn lied
Zo is het ook met het zonnegloren
als ik erin loop, voel ik me herboren
maar wil ik het pakken dan lukt dat niet
ik hoop dan dat niemand het ziet
En ook de tijd, Heer, ongrijpbaar als wat…
een seconde
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
590 dat tijd voortschrijdt
ondanks sporen
ik geloof niet
in voorwaardelijk
bekijkt het absolute
doorheen helder glas
zichtbaar het zand
of de korrels
zinloos vallen en
loos rollen zonder zin
tot aan de voet
van bij zijn
ervaart een seconde
meer glas
ooit komt die tel
als het wonder
mijner tijd
geeft het zicht op
waarom dat…
Waar onbegrip spookt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
467 de stenen
hebben gesproken
zij hebben de
spoken gezien
die mij bedrogen
ik wist de muren
maakte contact
sprak met de vingers
over alle emoties
die ik in me had
zij warmden
mijn handen ieder
op eigen manier
bekenden hun afkomst
uit klei van de rivier
kennen de
echtheid van leven
waar onbegrip spookt
verwijzen standvastig
naar…
Een verloren gevoel
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.739 Ik werd vanmorgen wakker
kon nauwelijks m'n bed uit komen
strompelde de trap af
ik zag haar afgelopen nacht
sinds lange tijd weer in mijn dromen
Ik verviel in die tijd met haar
dat leven, die vijf en een half jaar
met elkaar gedeeld
Een verloren gevoel
als een film heb ik de beelden
in terugverlangende gedachten afgespeeld
Ik greep…
Lisette zegt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 plonst, aanvoelt als gewalst staal
uit het zuiden de lente groen blad
aan harde bast en barse tak ontlokt
verhoging van temperatuur het kader
schept voor wat begint, stopt, weer
gelooft en tot wind zich omplooit
stof, takjes, snippers papier dansen
in spiralen omhoog tot rust keert
het geeft de hoop niet op en wonderen
kenmerken de tijd…
Een stuk taart
gedicht
4.5 met 118 stemmen
15.930 Je bent maar weinig ouder geworden, geloof ik,
de stap van je metgezel is aarzelend, zo is de gezondheid ook,
de tijd is voorbijgegaan, maar niet als vergelijking,
zij is echt voorbij, als een kleine kop koffie,
een stuk taart, dat men heeft opgegeten,
of misschien weggegooid.…
Leven
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
1.864 Zoveel willen doen
Te weinig gedaan
Zoveel angst gekend
Zoveel tranen gelaten
Zoveel willen zeggen
Niet kunnen praten
Zoveel broos verdriet
Zoveel uren slapeloos
Zoveel concrete issues
En toch besluiteloos
Zoveel willen bereiken
Zoveel daden voor ogen
Zoveel twijfels gevoeld
Niet in mezelf geloven
Zoveel jaren verspild
Zoveel tijd…
bij een foto van Jacques Henri Lartique (1894-1986)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
890 opmerkelijk
werd door hem vastgelegd
en altijd met hartstocht
zo knipte hij tot aan zijn dood
zeker zo'n honderdduizend foto's
op een vroeg exemplaar uit 1913
zien we iemand een duik nemen
in het spiegelende water
die duik werd vereeuwigd
de beweging bevroren om stand te houden
als een kijkje door Lardique's ogen
in de verleden tijd…
Gebruik haar wel
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
1.184 Daarnet stond ik nog aan de kop
Maar net bij een blik op de vliering
Dacht ik na over kerstdagenviering
Het jaar zit er haast alweer op
Vandaag niks actueels van uw verteller
Dan gaat de tijd tenminste niet nóg sneller…
glimlach
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
809 de twinkeling in je ogen
en de echo van je stem
zijn een lied tegen stilte
je glimlach danst rond
er is nog wat tijd
voor een laatste dans…
Ik heb je lief...
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
2.829 Jij bent van mij, en ik
van jou,
ik wil je nog lang
niet kwijt,
je weet dat ik zielsveel
van je hou,
dus hebben we samen
nog alle tijd....…
zo ongeveer
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
744 in deze rechterhand
met haar littekenwaas
getuige van wat leven
houd ik het heelal gekneld
tussen gisteren en morgen
verborgen achter toen en later
en de heerser over het lijden
in het hier bevoel ik
het eindeloze nu
dat getijdeloos gemurmel
van water in een beek
die hopeloos blijft zoeken
tussen bron en zee
nu adem ik niet
dat doet…
Onbestendigheid
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.193 Vlottend op verwisselingen,
Drijven de ondermaanse dingen
Langs de snelle tijdstroom af.
Niets heeft vastheid, niets wil duren:
Op de vlucht der jagende uren
Stuift ons lot daarheen als kaf.
Wat is voorspoed? wat zijn rampen?
Niets dan lichaamloze dampen,
Ras gerezen, ras verdeeld.
Zie de hongerige dagen
Aan elkanders vruchten knagen,
Woedend…
Eeuwigheidswaarde
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
452 je lachte
in je hand
bloeide en
vervloeide tijd
de deur
stond aan
liet de uren
ongehinderd gaan
de scene heeft
eeuwigheidswaarde
tot ingrijpen
het verstrijken stopt
actie en reactie
nemen de draad
weer op in het
regisseren van nu
de ingreep
heeft de deur
op slot gedaan en
tijd buiten laten staan
of zijn de uren
meegelopen…
Over tien jaar
gedicht
3.0 met 61 stemmen
29.414 over tien jaar weten
wij niet hoe het was
hoe het werkelijk was
toen we niet wisten
nog niet wisten, nog niet konden weten,
dat we wel of niet trouwden
met elkaar of met met een ander
wel of niet elkaar konden vergeten
wel of niet
nadachten over het oude zeer
of helemaal niets meer voelden
bij de naam
bij de geur
bij de herinnering (of…