3436 resultaten.
Die Studam
gedicht
4.2 met 4 stemmen
6.576 .
---------------------------------------------------------
Dit eerste gedicht uit ‘Die studam’,
een vertaling naar het Afrikaans
van de elfdelige cyclus ‘De stuwdam’
van Willem van Toorn verscheen in Tirade 428,
die geheel gewijd is aan vertalen.
De vertaling is van Heilna du Plooy.…
SLEDEVAART
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.257 Herinnering aan vrijdagmorgen,
28 dec. 1923
Dit is het laatst geluk geweest,
Dat u en mij op aard' verbindt:
Een sledevaart door sneeuw en wind,
En dit geluk gedenk ik 't meest.
Er was geen leven en geen tijd.
Onder een hemel van ivoor
Gleden wij stil de stilte door
Der smetteloze oneindigheid.
Peilde onze diepe veiligheid,
Aan…
De eenzame
poëzie
2.7 met 11 stemmen
2.944 En elke dag opnieuw, bij het ontwaken,
Keert hij zich droevig in zijn bedde om,
Terwijl zijn handen, in nerveus gefrom,
Spelen over ’t weggewoelde linnen laken.
Hij fronselt tegen ’t licht dat door de blinden,
Ten kier gelaten, bleek zijn bed beschijnt,
Zijn tengere gestalte teer omlijnt,
En zoekt zijn mond ten koele kus te vinden.
Hij…
Zij en ik
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
575 Zij is, ik ben alleen de weerschijn
Zij doet, ik handel op haar woord
Zij denkt, mijn peinzen slechts de scheerlijn
Zij danst, ik wankel op haar koord…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 De molen heft zijn armen stil
In de blauwe zonnige najaarslucht
En laat ze vallen met een zucht,
Als een moe man, tegen zijn wil.
De huizen slapen, het gordijn
Is neergelaten voor elk raam
Alleen met den blinkende koopren naam
Speelt op de deuren de zonneschijn.
Het dorp is nooit zó stil geweest.
En nergens zweeft een zweem van gerucht:…
In memoriam
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.720 Er is een schaduwspel van twijgen
en knoppen over 't zonnig grind,
en bloemengeur en licht en wind
verzaligen het grote zwijgen.
Het is zo stil, dat het bewegen
van 't licht wordt of een ver geruis
van vleugelen ging door het huis
en of zich engelen om u negen.
Het is zo stil en wit dit rusten.
Zo slapen enkel Gods gekusten,
zo vredig…
De Schreeuw
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
790 Een schreeuw om aandacht van een dronken man.
De stilte wordt abrupt verbroken.
Paniek, vallende mensen, benen gebroken.
Een schreeuw om aandacht was hier de oorzaak van.
De dronken man was tot zijn spijt,
op de verkeerde plaats, op de verkeerde tijd.…
Textielcriminaliteit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
613 Dat zelfs in wintertijd
ook eens wat schoons opbloeit
denkt edelachtbare
blikt naar bewijs
Al schijnen het te zijn
jurkenboevinnetjes
eerst een Bavaria
knikte hij wijs…
Een holte in haar diepe schoot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
568 De nacht, huiddiep en rimpelloos gelegd
met sterrenspikkels op zijn tulen kleed
baant zijn pad met staal van scherp geslecht
door tunnels mensenpassen breed
De dag van buiten rijmloos opgezegd
draagt hoornhuid als een dure eed
snijdt zich een weg door boeg en plecht
als horizon het licht betreedt
De avond neemt terloops de weg omhoog
schurkt…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Na warme dagen volgen koude nachten.
Als lakens ligt de dauw op bleek en haag
Versteven naar wat zonneschijn te wachten
En slaat in wolken op en regent traag.
De struiken tinkelen met haarfijn ijzel.
En in de hof, de dragende appelaar
Komt uit de damp reusachtig te verrijzen,
Met ronde konen en veel grijzend haar.
O eedle boom, die, boven…
Zijn ziel en adem was doorgeurd van wijn
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.514 Zijn ziel en adem was doorgeurd van wijn.
Hij leunde in zijn verscheurde kaftan tegen
De deur der kroeg en stamelde verwegen
Van God en wereld en zijn eigen pijn.
'Gunt Gij de mens alleen rampzalig zijn?
Waarom wordt 't leven ongevraagd verkregen?
Maak ons als 't stof waaraan wij zijn ontstegen!
Wees ééns barmhartig en beveel: verdwijn!'…
Schemerliedje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.704 In de schemering
Is er een fluisteren:
Lieveling, lieveling!
De hemelen duisteren,
Maar klaar glanst hopen en herinnering:
Lieveling, lieveling !
Kom in de schemering.
Handen zullen teer strelen,
En aan uw oor de hele
Hele stille fluistering:
Lieveling, lieveling!
En aan mijn wang uw hoofd gevleid.
Om mij de warme zaligheid…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 De dag heeft mij al vroeg vermoeid
met kralensnoer van licht en luid.
Zo pas nog liep ik ongeschoeid
door landen van gespannen huid,
gestolde mist en sterrenwolk,
en om mijn haar, licht als een kosmos,
de nimbus van het vuurvliegvolk.
Hun vinger wijst naar ‘t zwijgen bros,
naar spiegel van het Himmelslicht,
naar schoonheid van…
Moederliefde
gedicht
2.4 met 63 stemmen
11.989 Het geheugen werkt vaak fotografisch
Een beeld van vroeger is er plots weer.
Niets beweegt erin, alsof de tijd besliste
om even een korte rustpauze te houden.
De moeder zit nog steeds op dezelfde stoel.
Haar gezicht kun je dichterbij halen.
Dan zie je hoe over haar ogen
een dun laagje vocht ligt en trilt,
nog geen echte tranen, maar toch,
iets…
Wintermorgen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.158 De tuin is toegesneeuwd; 't gazon
Ligt onder 't hoge witte duin bedolven.
Maar veilig in hun warme strooien kolven
Wachten de rozen (en mijn hart wacht ook) de Zon!
't Is late nacht, de lamp brandt laag,
De ruiten glinstren van de blauwe koude,
En koel is 't hart, dat gaarne branden zoude
Van ongeduld naar Uwe komst. Vandaag?
O, nacht…
Rhapsody in blue
gedicht
2.2 met 58 stemmen
13.112 o blauw water
op het zenit
van mijn ogen
de piano schept een duivels genoegen
in haar duivels ritme
the man i love
is daar
o man
o porgy
porgy and bess
de pianist is plots zijn handen kwijt
daarom speelt hij met zijn tong
op het klavier
van zijn tanden
rhapsody
so blue
inderdaad
zo angstig blauw
als de dauw
aan…
Samenzijn in négligé
gedicht
2.5 met 10 stemmen
6.856 Zij stond voor haar toilettafel,
Een driedelige toilettafel,
Een toilettafel met drie spiegels.
Zij kamde haar haar,
En ik stond achter haar.
Zij plukte uit haar kam een rafel.
En zo lichtgevend was zij,
Dat ik, toen ik mij omdraaide naar de wand
(De toilettafel - zij - ik - de wand),
Zag een driedubbele schaduw in haar hand.
Drie lichtende…
De ridder der droefenis
gedicht
0.6 met 11 stemmen
4.218 Don Quijote wenkt een windmolen,
hij daagt hem uit in de strijd perk
en paal te stellen aan de lichtende zee, d.i.
het schuim en de schade aan zijn schaduw.
Hij voelt hoe dit schiereiland zich langzaam
losmaakt van het vasteland dat knarsetandt.
Het laat zijn kathedralen jankend wegzinken.
En Sancho houdt zijn christelijke adem in.…
Nachtmerrie van een polemist
gedicht
2.8 met 12 stemmen
3.994 Toen ik de ene man met goed gevolg
Aan een gezwel in de hals had geopereerd
Met mijn zakmes,
Werd ik overmoedig en opereerde de andere man
Aan het hart.
Ik had het ongeluk een ader open te snijden
Zij hing uit zijn borstkas als een dunne rubberslang
Zoals gebruikt wordt in aquaria.
Haastig heb ik, zonder verder te opereren, de wond toegenaaid…
Finis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.117 Wij weten niet wat komen zal.
Het hart gedenkt wat is geweest:
De vrede van een stille geest,
Vervreemding, duister, overal.
Maar smart en onrecht zijn voorbij.
Wij keerden weer tot liefdes wijk.
Als kind'ren van Gods koninkrijk
Zijn wij herboren, sterk en vrij.
God boog de rechte lijn; ‘t begin
Raakt aan het eind, de cirkel sluit.
De…
Regen
gedicht
3.4 met 35 stemmen
6.838 Ik geloof niet in de werkelijkheid.
Ik geloof in mijn droom:
dat alles eenmaal leven moet,
ook de stenen, de huizen,
de aarde aan mijn schoenen.
Ik geloof dat ook de regen
eens zal ademhalen
en verliefd worden.
Daarom streel ik de regen.
Daarom sla ik de zon.
------------------------------------
uit: 'Gedichten 1957-1970', 1972…
Gebed
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.540 O Heer, hoe vreeslijk zijn de dagen,
Nu heel de wereld schreeuwt van nood,
Naar uwe hemel waaien vlagen
Kreten om bloed, klachten om brood.
Gij geeft, en men verdelgt uw spijze,
Verwekt kunstmatig hongersnood,
En stilt op uitgezochte wijze
Wanhopigen met lust en dood.
De vlakten liggen braak en bloedig,
't Zaad en de zaaier sloeg terneer…
Mijn snurkende engel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.213 mijn snurkende engel
in een oud versleten slaapshirt
je haren diffuus op het kussen
en ik maak je niet wakker
want je ligt daar zo fijn
in een andere wereld
een engel te zijn
waar men iedere dag
de tijd moet doden
tot jij laat in de avond
weer door slaap wordt ontboden
mijn snurkende engel
zielsblauwe zeeën achter je oogleden
je…
Een avond in Goes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 Een avond in Goes
Waar nuchterheid de bomen voedt
De lucht de aarde geuren doet
Het gras met vele kleuren zoet
mijn hart een houvast geeft
Een avond in Goes
Waar een oude dame vol hartenpracht
recht vanuit haar ogen lacht
En eenzaamheid de ziel verzacht
met mooie woorden zelf bedacht
Maar waar ik ook deze nacht
niet alleen zal zijn…
De eenhoorn huilt
gedicht
3.1 met 8 stemmen
5.577 De eenhoorn huilt om zoveel
eenzaamheid, midden in het bos,
verdwaald tussen onbegrip en
bijgeloof, lijdt hij zichtbaar aan
de vreemde ziekte van de mensen.
Het land dat er verkaveld bijligt,
is zijn vroegere vette naam vergeten
en droomt hoorbaar van hereniging,
van herinnering aan vroeger dagen
toen liefde en wijsbegeerte nog
als…
Eenheid
poëzie
1.8 met 4 stemmen
1.517 Hoe helderder licht, hoe duisterder.
Hoe duisterder hoe meer sterren.
Hoe meer sterren hoe groter heelal.
Hoe groter heelal, hoe leger.
Hoe leger, hoe stiller.
Hoe stiller, hoe nader het midden.
Hoe nader het midden, hoe meer leven.
Hoe meer leven, hoe sterker hart.
Hoe sterker hart, hoe aardser.
Hoe aardser, hoe verder van het midden.
Hoe…
De maan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 Man noch vrouw
Planeet noch ster
Maar het verdrietigst wel misschien
Steeds korte tijd voor vol aangezien…
Luieren
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.660 Ik lig de hele dag zalig languit
Te dromen en gerust op u te wachten.
Verlangen heeft mijn denken iets gekruid,
Precies genoeg om met plezier te smachten.
Ik luier feestlijk, mijn lichte gedachten
Bewegen zich om fris en geurig fruit
En bloemen, en ik luister of 'k het zachte
donkere lokken hoor der diepe fluit.
Alle avonds fluit bij dat…
Bruto nationaal Geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Geluk is niet alleen geld maar ook vrede en vrijheid.
Geluk is een toestand van de geest.
Geluk is reizen, overal geweest.
Geluk is liefde, familie, vrienden, een thuis, blijheid.
Ik weet niet waar we naar toe gaan.
Neem een voorbeeld aan Bhutan.…
Ik heb zo vaak…
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.916 Ik heb zo vaak, wanneer de schemer hing
Over de grachten en de hoge bomen,
Dicht aan het raam gedrukt zitten te dromen,
Waarlangs het lichten aarzlend nederging.
De kleuren en de lijnen van elk ding
Verdwenen in het wazig-witte dromen,
Dat, uit het stille water opgekomen,
Voor ’t vochte raam ’t lantarenlicht opving.
Als ’t koude glas drukte…