Alle inzendingen over haiku

Dwars door de koestal zweven de twee zwaluwen naar t'gemetste nest.…

essentie van zijn een reis zonder bestemming voor altijd dichtbij…

gans hoog in de lucht in vogelvlucht naar voren drijven de wolken…

glinsterende pijn druppels vergankelijkheid rustend in een oog…

Hij beklom een berg. Bereikte de top en keek nog verder omhoog.…

Nu is het de dag dat het feest kan beginnen lente spreidt haar kleed.…

bloemen zo fragiel koesteren felle kleuren bijen ontwaken…

lichtjes in de sloot ijslaagje op de voorruit voor het ochtendrood…

nu juist in balans het moment van de waarheid de kracht van de acht…

verstild verlangen verstopt voorbij de dromen versnelt nu vooruit…

de wind waait voorbij voorbij de regendruppels de vijver loopt vol…

druppels waaien weg een nieuw begin stroomt binnen het pad rolt vooruit…

Ben je jezelf kwijt Ga dan maar. Verder. Zoekend Op de weg terug Raap jezelf bijeen Wat van jou is raakt niet kwijt Zoek de lichtjes op Herinner het vuur Van toen het leven klopte En alles goed was Dat vuur is niet uit Het is je bron van binnen Steekt je leven aan…

ivoren toren de klep van de vleugel glimt Thelonious Monk…

winterochtend vroeg de eendjes zwemmen over niet in hun eentje…

Taalkunde De taal; een tafel van vermenigvuldiging van vele letters.…

De dagen lengen vol aandacht luisteren wij klinkt het lente lied?…

druppels op het raam de takken bewegen zacht door de koude wind…

vroeg stapt de pelgrim met herfstzon door het doolhof en vraagt naar de weg…

Staren naar de lucht, luisteren naar de stilte, dan een meeuw die krijst.…

rustige deken valt als aarde luchtig neer waterval van rust…

Momenten van rust vervliedend en ongrijpbaar als water dat stroomt.…

Soms zit het tegen, maar dat valt dan toch weer mee. Dat is een zegen.…

Het licht wordt sterker de dagen blijven lengen tot het hoogste punt.…

onafscheidelijk stappen zij door het leven gestrikt voor altijd…

Na zonsondergang leeft het fotografisch hart bezield in stilte.…

II -de ontmoeting- 1889 het natuurgebied een weiland vol ganzen - afschieten of niet harde beten - in het moeras met knoeten hoe kort het leven het zusje louise neemt met dubbele treden de hoge trap – als een miskraam voor de angstvallige moeder – de wereld in brand turf van kalenberg een brede sloot met wat riet…

jeugdherinnering ze neemt de autoped mee dromend van vrijheid tegen bakstenen muren leunt de schaduwkant van ooit…

zondags staat hij vroeg op om een lange dag te kunnen luieren…

verborgen lijnen verbeelden de moeilijkheid verstilde eenvoud een leeg glas gevuld met denkbeeldige wensen in het hier en nu onbekende gast voorbij de gesloten deur wachtend op een kier onbewuste reis bestemming in gedachten vol in verbinding de contour ontwaakt ontsnapt uit verborgenheid in de tekening…