15535 resultaten.
Bij de tijd
snelsonnet
3.0 met 30 stemmen
2.742 De Lekkerlandse kerk wordt flink verbouwd,
Maar is het wel het eerlijke bedrag,
Waar dominee voor collecteren mag,
Of zijn de bouwers weer te goed vertrouwd?
Een dronkaard heeft, om fraude aan te duiden,
Besloten om de grote klok te luiden.…
Fronsbericht
snelsonnet
1.5 met 13 stemmen
1.133 Ze willen permanente rimpelvullers
Zo spoedig mogelijk verboden zien
Vanwege de beschadiging nadien
Die voortkomt uit die ouderdomsverhullers
Maar nooit aan zóiets triviaals ontstijgen...
Dàt is pas iets om rimpels van te krijgen!…
Aanslagen
snelsonnet
3.8 met 9 stemmen
709 Je hebt ze van typistes, pianisten
De fiscusaanslag mag er ook wel wezen
Voor die op je gezondheid moet men vrezen
En af en toe op vreemde cartoonisten
Maar wat ik afgelopen vrijdag hoorde
Noteer ik niet: te vreselijk voor woorden…
Nu het op je wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Waarom uit het vormloze
Dat nu op je wacht
Naar buiten treden
Vanuit de aarde
Met de leem aan je handen
Vormgeven aan wat mens
Of dier kan zijn, maar
In ieder geval
Schepping is die
Zonder gedachte,
Zonder idee,
Onder het gevoel van
Je handen ontstaat…
Dansende vingers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 Mijn vingers laat ik ritueel dansen,
boven mijn hoofd, in bed,
tijdens het wakker worden.
Elke morgen weer ben ik getuige,
van een wonderlijk wonder,
dat Adam al heeft gekend.
Een idee komt gedachteloos in me op.
Mijn vingers beginnen met bewegen.
Gaf ik de opdracht aan mijn spieren?
Zijn het mijn dansende vingers wel,
die worden voortbewogen…
IK HOU VAN 'T VLAAMSE LIED!
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 ‘k Ben een échte fan, van het Vlaamse lied,
van Tura en Christoff, Paul Severs en K3...
Als zij op ’t podium staan, (dan) ga ik uit de bol...
’t is net alsof ik tapdans, op een wolk...
Refrein:
‘k Ben al jaren fan, van het Vlaamse lied,
mét een scheutje nostalgie...
Het was Nonkel Bob, die m’n fankaart gaf...
Weet je wel?
(Koor…
Hoofdfilms
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Films die draaien in ons hoofd
beginnen niet en eindigen nooit.
Ze doldraaien al maar door.
Films die in bioscopen draaien
beginnen en eindigen.
Voor aanvang zien we een wit doek.
In de pauze en na afloop ook.
Ook illusies worden geprojecteerd.
Mensen zijn als witte doeken.
Zijn gewaarwordingen.
Bewustwordingen.
Van rust.…
populisme $$
snelsonnet
3.8 met 9 stemmen
628 hun leegheid zit verborgen in hun shit
met chocoladeletters in hun krant
naar alle hoeken van het ‘vaderland’
en leugens met soms klappen zijn hun hit
de touwtjestrekkers zwijgen over geld
ze hebben dat genoeg - en soms geweld…
Een redelijke eis
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
500 De snelsonnettendichters hier zijn heren
Al is qua gender poëzie neutraal
Ik mis hier nog het prangende verhaal
Dat Dolle Mina’s nu doet demonstreren.
Een redelijke eis: de nacht terug
Maar normbesef verandert niet zo vlug…
Wortels en vleugels - vier natuurhaiku’s
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
393 Wortels diep in rust
vleugels openen naar licht
stilte draagt mij zacht
Zacht rijst de zon op
adem van de aarde stroomt
vleugels vinden rust
Wind streelt mijn gezicht
bladeren fluisteren zacht
vrij, maar stevig staat
Hemel vol adem
wolkjes dansen in de zon
hart vindt thuis in lucht…
Gevallen engel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
295 Ik raap de engel op
en draag hem de berg af
Thuis leg ik hem neer
op een bed van ijs
Aan tafel schrijf ik alles op:
zijn doodskreet in de sneeuw
de andere engel die hem tegen
de bergwand zette en wegliep
Daarna ga ik de trap weer af
om zijn aardse verschijningsvorm
van een uit de hemel gevallen
eeuwige ziel te ontleden
Vanaf de hals…
Wat nog geen woorden heeft
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.390 Soms schrijven we het neer en lucht het langzaam op.
Soms blijft het hangen tussen denken en gevoel,
een fluistering van binnen zonder helder doel.
Je draait eromheen, maar het wijst toch de weg,
alsof iets in je groeit, al vind je nog niet de uitweg.
Het willen begrijpen van waarom, wat of wie
soms is het niet nodig, soms is het de wil,
en…
BROODROOF
snelsonnet
4.1 met 21 stemmen
1.228 Wild-west in Meppel: er komt een bandiet
met veel bravour een bakkerswinkel binnen
om daar misdadig heel veel geld te innen
en roept: “Geef al je centen of ik schiet!”
Maar de verkoopster heeft haar goede dag
en schiet als eerste. Ze schiet in de lach.…
Getagd
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
727 Een kop: '300 Haaien nu op Twitter’
Dus voor mijn geestesoog verrees het beeld
Dat smartphones aan hen waren uitgedeeld
Maar nee, zij zijn voorzien van een transmitter
En elke badgast aan een linke baai
Krijgt nu bijtijds een tweet met ‘#haai’…
Afdichter worden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
767 Afdichters maken korte metten.
Met knagende herinneringen.
Uit een onvoltooid verleden.
Vol schuldgevoel en spijt.
Opgelucht opnieuw beginnen.
Met een schone lei.
Bevrijd en onbelast.
Onze ware ziel beminnen.
Een afdicht heelt een open wond.
Afdichten schrijven is zeer gezond.…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…