Alle inzendingen over gescheiden en een ni

15535 resultaten.

Sorteren op:

Bij de tijd

snelsonnet
3.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.742
De Lekkerlandse kerk wordt flink verbouwd, Maar is het wel het eerlijke bedrag, Waar dominee voor collecteren mag, Of zijn de bouwers weer te goed vertrouwd? Een dronkaard heeft, om fraude aan te duiden, Besloten om de grote klok te luiden.…

Fronsbericht

snelsonnet
1.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Ze willen permanente rimpelvullers Zo spoedig mogelijk verboden zien Vanwege de beschadiging nadien Die voortkomt uit die ouderdomsverhullers Maar nooit aan zóiets triviaals ontstijgen... Dàt is pas iets om rimpels van te krijgen!…

Aanslagen

snelsonnet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 709
Je hebt ze van typistes, pianisten De fiscusaanslag mag er ook wel wezen Voor die op je gezondheid moet men vrezen En af en toe op vreemde cartoonisten Maar wat ik afgelopen vrijdag hoorde Noteer ik niet: te vreselijk voor woorden…

Nu het op je wacht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Waarom uit het vormloze Dat nu op je wacht Naar buiten treden Vanuit de aarde Met de leem aan je handen Vormgeven aan wat mens Of dier kan zijn, maar In ieder geval Schepping is die Zonder gedachte, Zonder idee, Onder het gevoel van Je handen ontstaat…

Dansende vingers

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
Mijn vingers laat ik ritueel dansen, boven mijn hoofd, in bed, tijdens het wakker worden. Elke morgen weer ben ik getuige, van een wonderlijk wonder, dat Adam al heeft gekend. Een idee komt gedachteloos in me op. Mijn vingers beginnen met bewegen. Gaf ik de opdracht aan mijn spieren? Zijn het mijn dansende vingers wel, die worden voortbewogen…

IK HOU VAN 'T VLAAMSE LIED!

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
‘k Ben een échte fan, van het Vlaamse lied, van Tura en Christoff, Paul Severs en K3... Als zij op ’t podium staan, (dan) ga ik uit de bol... ’t is net alsof ik tapdans, op een wolk... Refrein: ‘k Ben al jaren fan, van het Vlaamse lied, mét een scheutje nostalgie... Het was Nonkel Bob, die m’n fankaart gaf... Weet je wel? (Koor…

Hoofdfilms

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Films die draaien in ons hoofd beginnen niet en eindigen nooit. Ze doldraaien al maar door. Films die in bioscopen draaien beginnen en eindigen. Voor aanvang zien we een wit doek. In de pauze en na afloop ook. Ook illusies worden geprojecteerd. Mensen zijn als witte doeken. Zijn gewaarwordingen. Bewustwordingen. Van rust.…

populisme $$

snelsonnet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 628
hun leegheid zit verborgen in hun shit met chocoladeletters in hun krant naar alle hoeken van het ‘vaderland’ en leugens met soms klappen zijn hun hit de touwtjestrekkers zwijgen over geld ze hebben dat genoeg - en soms geweld…

Een redelijke eis

snelsonnet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 500
De snelsonnettendichters hier zijn heren Al is qua gender poëzie neutraal Ik mis hier nog het prangende verhaal Dat Dolle Mina’s nu doet demonstreren. Een redelijke eis: de nacht terug Maar normbesef verandert niet zo vlug…
Bart Adjudant6 september 2025Lees meer >

Wortels en vleugels - vier natuurhaiku’s

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 393
Wortels diep in rust vleugels openen naar licht stilte draagt mij zacht Zacht rijst de zon op adem van de aarde stroomt vleugels vinden rust Wind streelt mijn gezicht bladeren fluisteren zacht vrij, maar stevig staat Hemel vol adem wolkjes dansen in de zon hart vindt thuis in lucht…
CB21 januari 2026Lees meer >

Gevallen engel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 295
Ik raap de engel op en draag hem de berg af Thuis leg ik hem neer op een bed van ijs Aan tafel schrijf ik alles op: zijn doodskreet in de sneeuw de andere engel die hem tegen de bergwand zette en wegliep Daarna ga ik de trap weer af om zijn aardse verschijningsvorm van een uit de hemel gevallen eeuwige ziel te ontleden Vanaf de hals…
Zywa21 februari 2026Lees meer >

Wat nog geen woorden heeft

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Soms schrijven we het neer en lucht het langzaam op. Soms blijft het hangen tussen denken en gevoel, een fluistering van binnen zonder helder doel. Je draait eromheen, maar het wijst toch de weg, alsof iets in je groeit, al vind je nog niet de uitweg. Het willen begrijpen van waarom, wat of wie soms is het niet nodig, soms is het de wil, en…
Sann25 april 2026Lees meer >

BROODROOF

snelsonnet
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Wild-west in Meppel: er komt een bandiet met veel bravour een bakkerswinkel binnen om daar misdadig heel veel geld te innen en roept: “Geef al je centen of ik schiet!” Maar de verkoopster heeft haar goede dag en schiet als eerste. Ze schiet in de lach.…

Getagd

snelsonnet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 727
Een kop: '300 Haaien nu op Twitter’ Dus voor mijn geestesoog verrees het beeld Dat smartphones aan hen waren uitgedeeld Maar nee, zij zijn voorzien van een transmitter En elke badgast aan een linke baai Krijgt nu bijtijds een tweet met ‘#haai’…

Afdichter worden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
Afdichters maken korte metten. Met knagende herinneringen. Uit een onvoltooid verleden. Vol schuldgevoel en spijt. Opgelucht opnieuw beginnen. Met een schone lei. Bevrijd en onbelast. Onze ware ziel beminnen. Een afdicht heelt een open wond. Afdichten schrijven is zeer gezond.…

LAIS CCCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Schoon wordt nooit een ding van goud of lood waar starre ogen hebberig naar staren. Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood en ingelijst op foto wil bewaren. Schoon is niet wat ik voor jou vergaren kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt. Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt, haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
Dirk Vekemans23 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCV

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik snel aan elke weersverandering. Voortdurend met geheim omhuld ben ik alleen maar blij met wat verheldering, want in dit zijn vind ik geen zekerheid. Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij lachen in dit plagendal elkaar voorbij. Het eerste cijfer mijner ontstentenis, jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
Dirk Vekemans25 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCVI

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Van haar lijden wil ik jou vertellen, (mijn hand ging door de weelde van heur haar) van haar nacht waaruit bij dag wil wellen in etterwonden al het schone daar (ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar). Ik wou haar geven jouw astrale glans (het kleed viel uit, wij speelden darts en dans) en de lust verdween in het bewegen (ik wou haar…
Dirk Vekemans26 februari 2021Lees meer >

LAIS CCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
In de zoo van mijn verlangen heeft g*d de tijd nu afgezet: het is erg stil. Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot besluiten, weet niet langer wat ik wil. Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril? Verhult jouw hand in mij de dromen? Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen, vrijheid wordt er mij en haar ontnomen en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
Dirk Vekemans27 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Straks versteen je weer in mij, doods en kaal, een teken in een wereld van tekens, zuiver gefluister in de dodentaal, restbeweging onder honderd dekens, naam van het niets, herhaling die telkens mij roept maar zonder klank in dit bestaan. Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan. Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister, het droeve donker waar…
Dirk Vekemans28 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
Ongenadig licht, door huid en handen heen. Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen jouw lied bewaard, door alle lusten heen: kristallijne weerschijn, vrij van wanen, gelouterd door elk feit van het gedane, eisende slechts 'n gebed om de aarde. Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde, stralenschicht in 't stof van kathedralen, zachte wens van…

LAIS CCCX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik wurm als wormen door jouw tuinen al. Ik wil verbranden in jouw dageraad. Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal en jij verdoet mij zonder woord of daad? Alsof je jou dan niet met mij verraadt? Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht, ik schonk jou luister, lijfelijke pracht. Er is geen wereld waar jij niet bestaat, omdat jij alles doet…

LAIS CCCXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
In ’t wit opgebroken schaduw was ik, de fout gelopen wens om één te zijn, gemarteld alleen tot de laatste snik door zwaarlijvige hoeders van de pijn, loeders die spuwen het schurft van hun zijn. Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen, van aarde wenteling, tot jij verdween en nu ik niets omhanden heb, jouw maan zich oplost in de naam die ik…

LAIS CCCXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Het is lente, haar lach wordt weer lelie, haar tred een rijgen van zijde in het zuchten van lucht, haar evangelie murmelen de beken de weiden in. Lijsters bezingen zoet haar blijde zin, tuinfluiters doen krokussen tuiten: 't is al elysisch feest daarbuiten. Omsluiten echter doet het zwart mijn hart, angsten beklijven die 'k niet kan uiten…

LAIS CCCII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Mistroostig de kale takken reiken van het zuigende naar de grijze lucht. Geen ene plaats is nog te bereiken want het zicht is van mijn stilstand vlucht en klank versmelt tot onleesbaar gerucht. Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar los en schittering daalt neer, godsgebaar. Ik was er niet, weigerde, was niet klaar. Ik ben er nu, solitair…

LAIS CCCXIII

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Waarheid, die wervelende verveling die ruwer steeds te diep in mij ontstaat, dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing, lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat, haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat de verschrikking ontwaar van haar schoonheid en in mijn stem haar onnavolgbaarheid omwikkel met het naakte van mijn taal, de galm ervan in letters…

LAIS CCCXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
In de ondoordringbaarheid van mijn zijn, het artefact dat jij als mij aanschouwt, terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn als sparteling, terwijl jij muren bouwt rond het gras met de walg die mij vertrouwt, in het matte zwart van jouw stalen as waar alles is, en blijft, dat er nooit was, in't git waar niemand nog mij raken kan, waar niemand mij…

LAIS CCCXV

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid, het verdwijnen waarin genadig blijkt: onwetendheid, mijn onmacht en het respijt dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt, een schelp waaruit de zee verdwenen is, mijn hand waarin jouw weigering verzuurt en hoe vervloekte liefde verder duurt terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg. Heb ik verlangen…

LAIS CCCIX

netgedicht
1.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 426
Haar wangen vullen mijn bed met rozen. De kamer wuift met geurige kruiden. Lippen als lelies koelen mijn blozen. Goud als van honing tooit zij mijn huid en zie zij breekt ons de schaal der geluiden: hemelse wrijving, vingers raken kristal, handen saffier en mijn lijf zingt heelal. O moeder der goden, laat mij vergaan, gun mij de sluitende ring…

LAIS CCCX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Ware het maar dat ik nooit geboren was, mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee mijn klagen zou zoemen, zachter dan was mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw mijn huilen zou lachen, lach met mij mee, mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens mijn lijden jou troosten met strelingen zang mijn falen…